ΤΙΣ ΕΜΕΤΡΗΣΕ τη χειρί το ύδωρ; ΤΙΣ ΕΓΝΩ ΝΟΥΝ ΚΥΡΙΟΥ; (Να αναγνωρίσουμε ταπεινά τα όριά μας)

ws_Earth_iris_1440x900

Κοίταξε το χέρι σου. Κοίταξέ το καλά, προσεκτικά. Μελέτησε τις διαστάσεις του. Σπούδασε το σχήμα του και τις κινήσεις του. Δες τα δάκτυλά του, την παλάμη. Πρόσεξε ιδιαίτερα το χέρι σου. Υπάρχει ειδικός λόγος γι᾽ αυτό. Και τώρα άκουσε την πρώτη ερώτηση του Προφήτη: Ποιός μπορεί μ᾽ ένα τέοιο ανθρώπινο χέρι, σαν το δικό σου, να μετρήσει τους όγκου του νερού που καλύπτουν τη γη; Ποιός μπόρεσε χρησιμοποιώντας την παλάμη του, την χούφτα του χεριού του, να περάσει από αυτήν όλα τα νερά των θαλασσών και των ποταμών και να δώσει το μέτρο τους;

Ο Προφήτης θέτει κι ένα δεύτερο ερώτημα: Ποιός μπορεί Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επικοινωνία Ψυχών

Άγνωστος συγγραφεύς

του π. Θ. Α

Ο Υπεράγιος και Προσκυνητός Τριαδικός Θεός μας έπλασε το ανθρώπινο Γένος «κατ  εικόνα και καθ  ομοίωσιν» αυτού.

Τούτο σημαίνει ότι πλείστα ιδιώματα της απροσίτου και εκπάγλου υπερτελείας Φύσεώς Του, τα απένειμε κατά Χάριν και εν τω μέτρω που θα ημπορούσαμε να δεχθούμε (ως κτιστά και ατελή όντα) εις εμάς.

Τέτοια ιδιώματα και χαρίσματα είναι η προσωπικότης (αίσθηση της μοναδικότητός μας), η ελευθερία (δυνατότητα να επιλέγουμε αλλά και να αυτοκαθοριζόμεθα), ο νους (δυνατότητα να προσεγγίζουμε τον πνευματικό κόσμο και τους νόμους και την ουσία των όντων), η σοφία (δυνατότητα να κρίνουμε), η κυβερνητικότης (δυνατότητα να οργανώνουμε και να διοικούμε, ιδίως τα μη λογικά και μη ελεύθερα κτίσματα), κ.ο.κ.

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά και πιο πολύτιμα και ουσιώδη ιδιώματα, λοιπόν, είναι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

O Εβραίος που στις ρουμανικές φυλακές βαφτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος

Το βίωμα του Νικολάε Στάϊνχαρτ πρώην Εβραίου που στις ρουμανικές φυλακές βαφτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος.

Όποιος   βαφτίστηκε μικρός δεν ξέρει και δεν μπορεί να φανταστεί τί σημαίνει βάπτισμα. Πάνω μου έρχονται κάθε τόσο όλο και πιο συχνά κύματα ευτυχίας. Τελικά είναι αλήθεια ότι το βάπτισμα είναι άγιο μυστήριο, γιατί όντως υπάρχουν άγια μυστήρια. Διαφορετικά αύτη ή ευτυχία που με κατακλύζει, με κυριεύει, με ντύνει , με νικά, δεν θα μπορούσε να είναι τόσο απίστευτα θαυμαστή και πλήρης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φθάνουμε στην Ανάσταση δια του Σταυρού

Βρισκόμαστε στο μέσο της Αγίας Σαρακοστής και η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει στους πιστούς τον Τίμιο Σταυρό για προσκύνηση. «Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν, Δέσποτα, και την Αγίαν Σου Ανάστασιν δοξάζομεν», ψάλλει σήμερα η αγία μας Εκκλησία. Είναι ο ύμνος, που δεσπόζει στη σημερινή Κυριακή και συνδέει το πάθος και την οδύνη του Σταυρού με τη δόξα της Αναστάσεως, την ταπείνωση με την ύψωση, τη λύπη με τη χαρά, το χαροποιόν πένθος, που είναι το χαρακτηριστικό της ζωής της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Τόσο ο ύμνος, που αναφέραμε όσο και όλη η υμνολογία της Κυριακής, καθώς και τα ιερά αναγνώσματα του Αποστόλου και του Ευαγγελίου, είναι και μια κλήση σ’ εμάς τους «εκπεσόντας», να μυηθούμε στο μυστήριο της δικαιώσεως διά του σταυρού. Να ζήσουμε σταυρικά, όσο γίνεται, για να συμπορευθούμε με τον Χριστό, που κατευθύνεται προς το εκούσιο πάθος και τον σταυρικό θάνατο. Η κλήση του είναι σαφής στο ευαγγέλιο «αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείται μοι». Αν γίνουμε κοινωνοί στον σταυρό Του, θα έχουμε μερίδα και στην Ανάσταση. Τα πάντα στην  Ορθόδοξη Εκκλησία λειτουργούν Σταυρο-αναστάσιμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είσαι χριστιανός;

† Μητροπολίτου πρ. Φλωρίνης κυρού Αυγουστίνου (Καντιώτη)

Τί περίεργη ερώτηση είναι αυτή; Αναμφίβολα, θα μου απαντήσεις. Πού είμαστε; Στην Ιαπωνία ή στην Κίνα και μου απευθύνεις την ερώτηση αυτή; Δεν είμαι Έλληνας; Δε ζώ σε χριστιανικό τόπο; Δεν έχω πατέρα και μητέρα χριστιανούς; Δεν βαπτίσθηκα; Δεν μυρώθηκα; Δεν πήρα χριστιανικό όνομα; Δεν γράφτηκα στα βιβλία της Εκκλησίας; Δεν εκκλησιάζομαι 3-4 φορές τον χρόνο; Και εάν ακόμα αμφιβάλλεις, να και η ταυτότητά μου. Η αστυνομία βεβαιώνει ότι είμαι Όρθόδοξος Χριστιανός! Δεν αρκούν όλα αυτά;

Δυστυχώς, δεν αρκούν για να αποδείξουν ότι είσαι χριστιανός. Αυτά είναι τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, πού εάν δεν συνοδευτούν και από τα αλλα γνωρίσματα της χριστιανικής ζωής, τότε θα μείνεις ενας συνηθισμένος τύπος χριστιανού, από τα πολλά εκείνα εκατομμύρια χριστιανών, πού έχουν σήμερα πλημμυρίσει τον πλανήτη μας. Αυτοί εξωτερικά φαίνονται χριστιανοί, αλλά εσωτερικά δυστυχώς δεν είναι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με θάρρος για το Χριστό, εάν προηγουμένως δεν έχει βιώσει την αλήθεια του Χριστού

Η Αγία Βαρβάρα (4 Δεκεμβρίου)

του Μητροπολίτου Εδέσσης Ιωήλ

Σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει μία από τις πλέον γνωστές αθληφόρους, την αγία Βαρβάρα. Ο βίος αν και είναι γνωστός, θα τον αναφέρουμε με συντομία. Έζησε στους χρόνους του Μαξιμιανού περί το 290 μ.Χ. Ο πατέρας της ήταν Έλληνας στην καταγωγή και στη θρησκεία. Ήταν τοπάρχης στο αξίωμα και άκουγε στο όνομα Διόσκουρος. Ο πατέρας της ανακάλυψε πως η θυγατέρα του ήταν χριστιανή από το παρακάτω περιστατικό. Είχε αποφασίσει να κατασκευάσει κάποιο λουτρό στο σπίτι, το οποίο θα είχε δύο παράθυρα, αλλά η χριστιανή Βαρβάρα έδωσε εντολή να γίνουν τρία εις τύπον της Αγίας Τριάδος. Το πληροφορήθηκε ο Διόσκουρος και της ζήτησε εξηγήσεις. Η νεαρή Βαρβάρα ομολόγησε με θάρρος την πίστη της. Οι συνέπειες της ομολογίας ήταν τραγικές. Ο Διόσκουρος αποφάσισε το θάνατο της ίδιας της κόρης του. Την παρέδωσε στον έπαρχο. Από εδώ αρχίζουν τα βασανιστήρια της Αγίας. Πρώτα-πρώτα προσπάθησαν με την κολακεία να της αλλάξουν την πίστη. Ύστερα μεταχειρίστηκαν τα βασανιστήρια. Την έδειραν αλύπητα, της έκαψαν τα πλευρά, της έκοψαν τους μαστούς, την περιέφεραν γυμνή στους δρόμους, την απείλησαν, την έκλεισαν στις φυλακές και τέλος την αποκεφάλισε ο ίδιος ο πατέρας της. Ο Χριστός κατά τη διάρκεια των βασάνων της, της παρουσιάσθηκε και την ενίσχυσε με θείο φως. Η μνήμη της τιμάται στις 4 Δεκεμβρίου. Ας κάνουμε μερικά σχόλια πάνω στη ζωή της.

Ξεπέρασε τη γυναικεία φύση της Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ορθοδοξία: Σύμβολο ταυτότητας και συλλογικής μνήμης (Η «εξομολόγηση» ενός κομμουνιστή)

Έχουμε αναλύσει πολλές φορές τη σύγχυση η οποία ταυτίζει τον μορφωμένο με τον εγγράμματο, αυτόν που έχει σπουδάσει.

Αυτή η αντίληψη, άκρως καθεστωτική, απλώς περιφρουρεί τα στεγανά της ελίτ, περιορίζει τη μόρφωση στην παραγωγή και στην κατανάλωση ευρυμάθειας, βιβλίων, άρθρων, πινάκων, κινηματογραφικών ταινιών κ.λπ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Εθνικά. Ετικέτες: , , , . Leave a Comment »

Με σκεπτικισμό και αμφιβολία.

 Το βιωμα της προσωπικής συναντήσεως με τον Χριστό.

Τη γνωριμία του με τους πρώτους μαθητές του μας αφηγείται ο Ιωάννης στο πρώτο κεφαλαίο του Ευαγγελίου του· ειδικότερα η περικοπή που διαβάζεται την Α’ Κυριακή των Νηστειών αναφέρεται στη γνωριμία του Ναθαναήλ με τον Ιησού μέσω του Φιλίππου. Πρόκειται άλλωστε για τη μοναδική σκηνή που γνωρίζουμε από τη ζωή αυτού του μαθητή. Χαρούμενος ο Φίλιππος γιατί ανακάλυψε στο πρόσωπο του Ιησού το Μεσσία, για τον οποίο χρόνια τώρα διάβαζε στην Π. Διαθήκη, σπεύδει να μοιρασθεί τη συγκίνηση του ευρήματός του με το φίλο του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο καθένας έχει τη δική του απεραντοσύνη!

MIA ANAKAΛΥΨΗ  

Προσευχή  σημαίνει αναζήτηση του Θεού, συνάντηση με τον Θεό, και προώθηση πιο πέρα από τη συνάντηση, στην κοινωνία μαζί Του. Η προσευχή είναι λοιπόν μια πράξη, ένα βίωμα, μια στάση.  

Μια στάση όχι μόνο σε σχέση με τον Θεό αλλά και σε σχέση με τον κόσμο της δημιουργίας. Προκύπτει από τη συναίσθηση ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε δεν είναι απλώς δυσδιάστατος, φυλακισμένος στις συντεταγμένες του χρόνου και του χώρου -ένας κόσμος επίπεδος στον οποίο συναντούμε την επιφανειακή όψη των πραγμάτων, μια θαμπή επιφάνεια που σκεπάζει το κενό…   Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Χριστιανισμός έζησε και στις «κατακόμβες»

Κώστα Τσιρόπουλου

Σήμερα από πολλές, και συχνά αντίθετες πλευρές, από ανθρώπους του ανατολικού αλλά και του δυτικού ημισφαιρίου ακούμε πως η θητεία του Χριστιανισμού μέσα στον κόσμο μας τελείωσε. Πως ήταν ένας Μύθος, έδωσε ό,τι ήταν να δώσει σε αληθινά κρίσιμες στιγμές της ανθρωπότητας και πως τώρα είναι καιρός ν’ αναζητήσουμε ένα νέο Μύθο.

Είναι τραγικό που ο σημερινός άνθρωπος δεν μπορεί πια ν’ ανιχνεύσει το αιώνιο, το υπερχρονικό και να το ξεχωρίσει από τη ροή και τη φθορά της ιστορικής ζωής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προσωπική αναγέννηση (1)

Κάθε καινούρια μέρα, με την ανατολή του ήλιου πάνω σε δικαίους και αδίκους, με κάνει να σκέπτομαι πολύ επίμονα το θέμα της προσωπικής αναγεννήσεως του χριστιανού, που η σπουδαιότητα του στηρίζεται ακριβώς πάνω σε τούτο το σημείο: πως η καλή ή κακή αντιμετώπιση του μπορεί να μας χαρίσει την αιώνια ζωή ή την αιώνια κόλαση. Και είναι, αλήθεια, πολύ κωμικό και τραγικό μαζί, το γεγονός, πως πάντοτε σχεδόν κάνουμε σαν τα μικρά παιδιά – οι περισσότεροι: τους δίνεις μια χρυσή λίρα ή ένα πεντόλιρο, και το περιφρονούν, εμπρός σ’ ένα μικρό νόμισμα, με το οποίο θ’ αγοράσουν απ’ το γειτονικό περίπτερο ένα μικρής διάρκειας και αμφιβόλου ποιότητος γλύκισμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έσχατο κριτήριο

Όλοι μας λίγο-πολύ ψάχνομε καθημερινά να βρούμε τον τρόπο που θα καταξιώσομε την ύπαρξή μας. Μέσα στη συνεχή μεταβολή του χρόνου αναζητούμε το σταθερό σημείο, που θα μας αφήσει να δούμε συνοπτικά τη ζωή, για να μπορέσουμε να φτάσουμε ως το τέλος της σωστά. Κυνηγάμε να βρούμε ένα οδηγό για τις πράξεις μας, μια πορεία για τα συναισθήματα μας, ένα κριτήριο για την ορθότητα των αποφάσεων μας, έτσι που να βαδίζουμε σίγουρα και με ασφάλεια το δρόμο προς την καταξίωση της προσωπικότητάς μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ματιές στην Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία (3)

+Ανδρέα Θεοδώρου, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

 5) Στην ορθόδοξη θεία λειτουργία βιώνεται περιεκτικά το δόγμα της ενότητας της Εκκλησίας.

 Η Εκκλησία είναι το άχραντο σώμα του Χριστού (Εφ. 1,23). Σ’ αυτήν πνέει το Πνεύμα το άγιο, το οποίο τη διακρατεί στην αλήθεια (Ίω. 16,13), την αγιάζει με τη χάρη του και τη ζωοποίει. Σε κάθε θεία λειτουργία απεικονίζεται ανάγλυφα η εν Πνεύματι ενότητα της Εκκλησίας. Στον ιερό ναό μαζεύονται κλήρος και λαός, για να λατρεύσουν και να ζήσουν το λυτρωτικό μυστήριο του Χριστού. Σ’ αυτήν σμίγουν σε μια ενότητα μυστηριακή οι άγιοι της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, οι οποίοι τελειωθέντες στην πίστη είναι απογεγραμμένοι στον ουρανό (Εβρ. 12,23), μαζί με τους αγγέλους, τα λειτουργικά πνεύματα του Θεού (Εβρ. 1,14), για να γιορτάσουν το μυστήριο της θείας οικονομίας και να υμνήσουν το θαύμα της θείας αγαθότητας, τον θρίαμβο και τη νίκη της θείας βασιλείας ενάντια στις αντίθεες δυνάμεις του εχθρού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως αισθάνονται οι έφηβοι για τον εαυτό τους

«Η Ιωάννα σταμάτησε να πηγαίνει στην ενοριακή συντροφιά και κανένας δεν κατάλαβε γιατί. Αν και πολύ ντροπαλή φαινόταν να ενδιαφέρεται. Αργότερα ομολόγησε: «Έφυγα διότι εκεί θύμωνα με τον εαυτό μου. Ήθελα να λάβω μέρος στη συζήτηση και δεν τολμούσα». Πρόσθεσε πως φοβόταν ότι οτιδήποτε θα έλεγε θα φαινόταν τετριμμένο και γελοίο, πως δεν ένοιωθε άνετα να βρίσκεται εκεί... Μερικές φορές ο φόβος ότι θα γελάσουν με τον έφηβο προχωρεί περισσότερο και αναστέλλει τη ροή των ιδεών του… Εκείνοι που είναι σκληροί όταν επικρίνουν τον εαυτό τους υποθέτουν πως και οι άλλοι τους βλέπουν με τον ίδιο τρόπο» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δύο δρόμοι προς την αληθινή Θεολογία (1)

+ Ιερομονάχου Ευσεβίου Βίττη.

 α.  Είναι για όλους η Θεολογία;

Οι γραμμές, που ακολουθούν, δεν έχουν την πρόθεση να απασχολήσουν τον ευλαβή αναγνώστη με ειδική ιστορικοφιλολογική έρευνα γύρω από τους όρους θεολογία και θεολογείν. Άλλοι αρμοδιότεροι έγραψαν και γράφουν σχετικά με το θέμα αυτό. Όσα θα ακολουθήσουν, αποσκοπούν κυρίως στο να υπογραμμίσουν τόσο ως υπόμνηση κάποιων αληθειών γύρω από αυτό το θέμα όσο και ως ταπεινή προσφορά οικοδομής και στηριγμού, που μπορεί αναμφιβόλως να αποτελεί το πλούσιο πνευματικό περιεχόμενο τους. Και η αλήθεια που θέλουν να τονίσουν όσα θα γραφούν στη συνέχεια αποσκοπούν στο να συνειδητοποιηθεί μια αλήθεια γνωστή παλαιότερα, αλλά άγνωστη στους πολλούς, ότι δηλαδή κάθε πιστός καλείται να γίνει θεολόγος, όχι με τη συνηθισμένη χρήση του όρου σήμερα, αλλά με την αληθινή έννοιά του, για την οποία μιλούν, και την οποία αναπτύσσουν οι άγιοι Πατέρες. Και η έννοια αυτή αποτελεί μια αλήθεια, που πρέπει να την εγκολπωθούμε όσοι πιστοί, αν θέλουμε να γίνουμε περισσότερο πιστοί και βαθύτερα «επιγνώμονες» της ιδιότητος του να είναι κανένας συνειδητός χριστιανός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέροντας Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης. Ο άγιος της πλατείας Ομονοίας (1906 – 02/12/1991)

Ο Γέροντας Πορφύριος γεννήθηκε το 1906 στον Άγιο Ιωάννη Καρυστίας Ευβοίας και βαπτίσθηκε Ευάγγελος. Στο σχολείο φοίτησε μόνον δύο χρόνια. Η ασθένεια του δασκάλου και η φτώχεια της οικογένειάς του τον έσπρωξαν να εργασθεί βόσκοντας τα λίγα ζώα της. Λίγο αργότερα, περίπου εννέα χρονών παιδάκι, εργάστηκε στο ανθρακωρυχείο της περιοχής και μετά σ΄ ένα παντοπωλείο γνωστού της οικογένειας, στον Πειραιά. Ο πατέρας του είχε πάει να δουλέψει στη διόρυγα του Παναμά, για να συντηρήσει την οικογένειά του.

Στα χέρια του οκτάχρονου τσοπανόπουλου είχε φτάσει ένα φυλλαιάκι με τον βίο του Αγίου Ιωάννη του Καλυβίτη, το οποίο διάβαζε συλλαβιστά. Αυτός ο Άγιος είχε συγκινήσει τον μικρό Ευάγγελο και του είχε δημιουργήσει τον πόθο να τον μιμηθεί. Έτσι, γύρω στα δώδεκα χρόνια του, ξεκίνησε μόνος του κρυφά για το Άγιον Όρος και στο πλοίο συνάντησε τον μετέπειτα Γέροντά του, ιερομόναχο Παντελεήμονα, τον πνευματικό, που ασκήτευε στην καλύβη  του  Αγίου Γεωργίου στη Σκήτη Καυσοκαλυβίων του Αγίου Όρους.

Σ΄ αυτόν τον Γέροντα και τον αυτάδελφό του μοναχό Ιωαννίκιο, ο νεαρός δόκιμος έκανε χαρούμενη και άκρα υπακοή και έτσι σε λίγα χρόνια αξιώθηκε να καρεί μοναχός και να μάθει έμπρακτα τα μυστικά της πνευματικής ζωής.

Αποτέλεσμα της μεγάλης αγάπης του στον Χριστό και στους γέροντές του, της υπακοής και της ασκήσεως του, ήταν να τον επισκεφθεί η Χάρη του Θεού και να του δοθεί σε νεαρή ηλικία το χάρισμα της διοράσεως, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 12 Δεκέμβριος, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Γέρ. Πορφύριος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »