Ανάσταση, η ελπίδα του κόσμου

anastasis_03

Καθηγητής της Ιστορίας των χρόνων και της Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης Βασίλειος Στογιάννος

Στην τριάδα των χριστιανικών αρετών, που αναφέρει ο απόστολος Παύλος στην κατακλείδα του ύμνου της αγάπης, ανάμεσα στην πίστη και στην αγάπη υπάρχει η ελπίδα. Σωστά, γιατί στηρίζεται στην πίστη και σχετίζεται πρακτικά με την αγάπη. Η ελπίδα του χριστιανού πηγάζει από την πίστη του, από την θεογνωσία και την ανθρωπογνωσία του. Συγχρόνως όμως δίνει φτερά και στην αγάπη του, γιατί την συνδέει με το όραμα του καινούριου κόσμου, με το πλήρωμα της βασιλείας του Θεού στην νέα γη και στον νέο ουρανό που κατοικεί η δικαιοσύνη κατά τον απόστολο Πέτρο. Αγωνιζόμαστε, κάνομε θυσίες, υφιστάμεθα δεινά αγόγγυστα, δίνομε την ζωή μας, γιατί έχομε ένα τελικό στόχο, την επικράτηση της νέας δημιουργίας, της βασιλείας του Θεού. Όλες μας οι πράξεις κατατείνουν στην έλευση αυτής της έσχα¬της πραγματικότητας, που την ξέρομε από την πίστη μας βέβαια, αλλά που βασικά την βλέπομε με την ελπίδα, με την προσδοκία μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πλούσιος νεανίας (Λουκ. ιη 18-27)

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003))

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Ο Κύριος μας προειδοποιεί σήμερα πόσο δύσκολο είναι για έναν άνθρωπο πλούσιο να εισέλθει στην Βασιλεία του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι η Βασιλεία του Θεού είναι ανοιχτή μόνο στους αναγκεμένους, σ’ εκείνους που είναι φτωχοί, που στερούνται τα πάντα στη γη; Όχι. Η Βασιλεία του Θεού είναι ανοιχτή σε όλους που δεν είναι σκλαβωμένοι στα πράγματα που κατέχουν.

Όταν διαβάζουμε τον πρώτο Μακαρισμό, «Ευλογημένοι είναι οι φτωχοί στο πνεύμα, διότι σ’ αυτούς ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών», μας δίνεται ένα κλειδί να κατανοήσουμε τούτον τον λόγο : Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ευσπλαχνία του Χριστού. (Κυριακή Γ΄Λουκά)

Μητροπολίτης Εδέσσης Ιωήλ

«Και ιδών αυτήν ο Κύριος ευσπλαγχνίσθη υπ’ αυτή»

«Όπως οι διδάσκαλοι των μικρών παιδιών τα μορφώνουν με σύστημα, δηλαδή προσπαθούν να μάθουν τους μαθητές το αντικείμενο της γνώσεως αρχίζοντας απ’ τα πιο μικρά και προχωρώντας στα πιο μεγάλα, έτσι και ο Κύριος έκανε με τους μαθητές Του. Πρώτα-πρώτα ενώπιόν τους θεράπευσε απλές ασθένειες, μετά έβγαλε δαιμόνια από τις ψυχές των ανθρώπων, μετά άνοιξε τα μάτια τυφλών, ύστερα χάρισε την υγεία αυτών που είχαν πλησιάσει το θάνατο και στο τέλος έκανε τις αναστάσεις, όπως π.χ. της θυγατέρας του Ιαείρου ή του παιδιού της χήρας της Ναΐν που περιγράφεται στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα. Ο Κύριος ανέστησε τους νεκρούς, προκειμένου να «προειδοποιήσει», δηλαδή να προετοιμάσει το δρόμο για τη διδασκαλία της αναστάσεως της δικής Του και γενικά των νεκρών, τονίζει ο Θεοφάνης ο Κεραμεύς. «Ας δούμε μερικές πτυχές του θαύματος της αναστάσεως του υιού της χήρας γυναικός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κρίση όσον αφορά στην θεία Πρόνοια

Σε μια κρίση νοήματος αναζητούμε ένα θείο σκοπό. Αν μπορούμε να καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνουν όσα συμβαίνουν, θα μπορούμε να ζούμε μ’ αυτά καλύτερα.

Κάποιες φορές καταλήγουμε σε παράξενα συμπεράσματα, γιατί είναι ευκολότερο να ζεις με ένα παράξενο συμπέρασμα παρά με κανένα συμπέρασμα.

Ένας φίλος του Διομήδη και της Αναστασίας προσπάθησε να τους εξηγήσει γιατί πέθανε το παιδί τους: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 16 Σεπτεμβρίου 2012 – Κυριακή μετά την Ύψωσιν

Κατά Μάρκον (η  34 – θ  1)

Τω καιρώ εκείνω, προσκαλεσάμενος ο Ιησούς τον όχλον συν τοις μαθηταίς αυτού είπεν αυτοίς· όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι.
Ος γαρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ος δ  ἂν απολέση την εαυτού ψυχήν ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν. Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; Η τι δώσει άνθρωπος Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί της Αγίας και Φωτοειδούς Μεταμορφώσεως του Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού

transfiguration_of_christ_icon_sinai_12th_century

Αγίου Νεοφύτου του Εγκλείστου

Δέστε και πάλι έχουμε εορτή πνευματική και πανήγυρη. Έλαμψε πάλι σε μας σήμερα το αΐδιο φως που γεννάται αϊδίως από φως άκτιστο. Πάλι ευδόκησε να μας αυγάσει, να μας λούσει μέσα και έξω από μας με το απαύγασμα της δόξας του Θεού Πατρός και με τον χαρακτήρα της υποστάσεως του, τον ενανθρωπήσαντα Θεό Λόγο, που είναι η ακτινοβολία της δόξας και το αποτύπωμα και η σφραγίδα της ένδοξης φύσεως και ουσίας του Θεού Πατρός (Εβρ. α’ 3). Πάλι μας επισκέφθηκε φιλάνθρωπα η φωτολαμπίδα του άκτιστου φωτός, που δεν έχει τέλος και η εικόνα της αγαθότητας του Θεού, ο Θεός Λόγος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προς παρηγοριά πενθούντων γονέων

Αποχαιρετισμός

Πολυαγαπημένε μου γυιέ Χριστόφορε,
Παλαίψαμε με νύχια και με δόντια με το Θεό, και μας νίκησε. Κάναμε ο,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό να σε κρατήσουμε κοντά μας. Όμως η αγάπη του Θεού για σένα ήταν πιο δυνατή! Και σε πήρε κοντά του. «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο. Ως τω Κυρίω έδοξεν, ούτω και εγένετο. Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας» (Ιώβ α, 21)•
Σαν άνθρωποι, σαν γονιοί, δεν το κρύβω, πονάμε. Ο θάνατος είναι εμπειρία φοβερή. Ένας νέος, όλο όνειρα, με μέλλον, πού πάει στην Ελλάδα για σπουδές, στο τέταρτο έτος Ιατρικής, να φεύγει μέσα από τα χέρια μας με μαρτυρικούς πόνους από τη μια στιγμή στην άλλη, είναι ασύλληπτο στην ανθρώπινη σκέψη.
Είμαστε, όμως, γυιέ μου, Χριστιανοί. Και πιστεύουμε πώς «τα μεν ώδε πρόσκαιρα, τα δε εκείσε αιώνια». Και πιστεύουμε ακόμη πώς ό,τι επιτρέψει ο Κύριος είναι για το καλό μας. Και γνωρίζουμε πόσο μας αγαπά ο Θεός. Και ποτέ δε θα αφήσει να μας συμβεί κάτι κακό. Επιτρέπει τις δοκιμασίες για να χαρίσει το στεφάνι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο αββάς Δανιήλ είπε:

Μας διηγήθηκε ο αββάς Αρσένιος -τάχα για κάποιον άλλον, ενώ ο ίδιος ήταν- τα εξής:

Ένας Γέροντας καθώς καθόταν στο κελί του, άκουσε φωνή που έλεγε:

«Έλα, θα σου δείξω τα έργα των ανθρώπων».

Σηκώθηκε και βγήκε. Τον έφερε σε κάποιο τόπο και του έδειξε έναν Αιθίοπα να κόβει ξύλα και να κάνει απ΄αυτά ένα μεγάλο φορτίο, που προσπαθούσε να το φορτωθεί, αλλά δεν μπορούσε. Και αντί να αφαιρέσει ξύλα από αυτό, έκοβε κι άλλα και τα στοίβαζε στο φορτίο. Αυτό το έκαμνε για πολλή ώρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αγιότητα ως εικονισμός της Βασιλείας

Στην Κυριακή προσευχή, της οποίας ο χαρακτήρας είναι σαφώς εσχατολογικός, προξενεί εντύπωση ότι ευθύς αμέσως μετά το αίτημα «αγιασθήτω το όνομά Σου» ακολουθεί το «ελθέτω η Βασιλεία Σου». Πολλοί ερευνητές φρονούν ότι στην ουσία τα δυό αυτά αιτήματα σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Αγιασμός και Βασιλεία του Θεού όχι μόνο συνδέονται μεταξύ τους στενά, αλλά θα μπορούσε να πει κανείς ότι ταυτίζονται. Αυτό που ζητούμε από τον Θεό στην προσευχή «Πάτερ ημών» είναι να έλθει η Βασιλεία Του στον κόσμο, ώστε όλοι οι άνθρωποι και όλη η κτίση να δοξολογούν και να αναγνωρίζουν ως άγιο τον μόνον άγιο Θεό, και να μετέχουν στην αγιότητα και τη δόξα Του. Αγιότητα και Βασιλεία του Θεού αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοεξηγούνται. Η θέωση δεν είναι άλλο από τη μετοχή αυτή στη δόξα και την αγιότητα του Θεού στη Βασιλεία Του. Δεν είναι νοητή η θέωση χωρίς τη Βασιλεία του Θεού και τον αγιασμό διά της μετοχής στην αγιότητα του Θεού.Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή της συγχώρησης. Να συγχωρούμε, αλλά πώς; (Κυριακή της Τυρινής)

Το σημερινό Ευαγγέλιο, καθώς απόψε ξεκινά η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μας μιλάει με λόγια θείας ελπίδας αλλά και προειδοποιεί: Συγχωρείτε εκείνους που σφάλουν ενώπιόν σας, συγχωρείτε, διότι διαφορετικά δεν θα συγχωρηθείτε. Η Βασιλεία του Θεού είναι βασιλεία αμοιβαίας αναγνώρισης, αμοιβαίας αποδοχής και αγάπης, στοιχείων που συμπίπτουν με τη χαρά της κοινωνίας, αλλά και της ετοιμότητας να σηκώνουμε ο ένας τα βάρη τού άλλου.

Να συγχωρούμε, αλλά πώς; Από πού ξεκινά η συγνώμη; Θα ήταν τόσο εύκολο, πραγματικά θαυμάσιο, αν η συγνώμη μπορούσε να αρχίσει με μία τέτοια αλλαγή της καρδιάς, ώστε εκείνοι που μας είναι απεχθείς να γίνουν αγαπητοί, αυτά που μας πόνεσαν να ξεχαστούν και να μπορούμε να αρχίζουμε απ’ την αρχή σαν τίποτε να μην έχει συμβεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μη φοβάσαι την πείνα, αλλά την ψυχρότητα προς το Θεό

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

1. Μη φοβάσαι την πείνα αλλά την ψυχρότητα προς το Θεό. Σήμερα η κοινωνία μας είναι όμηρη ανθρώπων με ψυχρή πίστη ή και χωρίς καθόλου πίστη στο Θεό.

2. Δεν μας φοβίζει η πείνα γιατί την ζήσαμε. Μας φοβίζει η ψυχρότητα στην πίστη και η αθεϊα τους.

3. Αντί να συμβάλουν στην συνοχή της κοινωνίας κάνουν ό,τι μπορούν να ευτελίσουν τις αξίες μιας υγιούς κοινωνίας. Αν δεν τους εμποδίσει κανείς η κοινωνία μας θα καταστραφεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δευτέρα Παρουσία: η ολοκλήρωση της σωτηρίας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ

Το σημερινό Ευαγγέλιο ονομάζεται «Ευαγγέλιο της Μελλούσης Κρίσεως». Δεν αναφέρεται στη ζωή και τη δράση του Χριστού, αλλά στη Δευτέρα Παρουσία Του, που θα έλθει με το δοξασμένο Σώμα Του, που πήρε από τη Θεοτόκο και ποτέ δε χωρίσθηκε απ’ αυτό. Θα έλθει να κρίνει τον κόσμο, «ζώντας και νεκρούς».

Και η δευτέρα Παρουσία, όπως και η πρώτη, που υπήρξε πρόδρομός της, γίνεται για την πολύτιμη εικόνα του Θεού, τον άνθρωπο, που τόσο αγάπησε ο Θεός, ώστε έρχεται να ολοκληρώσει τη σωτηρία του, τη θέωσή του, να του χαρίσει το πλήρωμα της αληθινής ζωής, να τον εισαγάγει στη Βασιλεία Του, την οποία του ετοίμασε «από καταβολής κόσμου». Όπου βρίσκεται η Κεφαλή -ο Χριστός- εκεί θα Βρίσκονται και τα μέλη του Σώματός Του, οι άνθρωποι, που στη ζωή τους συνυπήρχαν με την Κεφαλή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ριζοσπαστικός χαρακτήρας του Χριστιανισμού (μέρος β΄)

«Ιησούς Χριστός - Η χώρα των ζώντων». Ψηφιδωτό 14ου αι. Ιερά Μονή της Χώρας Κωνσταντινούπολη.

του Γεωργίου Ι. Μαντζαρίδη, ομότιμου καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να αποδεχθεί ή να απορρίψει το σχέδιο που του προτείνει ο Θεός: την ομοίωση προς αυτόν και την τελείωσή του κατά το δικό του πρότυπο: «Έσεσθε ούν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών τέλειός εστιν»[16]. Κατά βάση βέβαια ο άνθρωπος δεν αρνείται το σχέδιο της θείας τελειότητος. Αντίθετα μάλιστα το σφετερίζεται και προσπαθεί να το πραγματοποιήσει. Αλλωστε η τάση αυτή υπάρχει έμφυτη μέσα του. Με όλα τα μέσα που διαθέτει ο άνθρωπος προσπαθεί να θεωθεί. Το λάθος του έγκειται στο ότι προσπαθεί να το κατορθώσει αυτό με τις δικές του δυνάμεις και αντιλήψεις, και όχι με το θέλημα και την συνεργία του Θεού. Παραμερίζοντας όμως τον Θεό ένα μόνο μπορεί να επιτύχει• την επιστροφή του στο μή όν, από το οποίο και προήλθε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχέση παιδιών με τους γονείς (Γ)

Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου

Τη σχέση των παιδιών με τους γονείς. Τη σχέση των γονιών με τα παιδιά τους. Είναι μια δύσκολη σχέση. Πολλές φορές χωρίς ελευθερία, στο όνομα της αγάπης. Τις περισσότερες φορές με τον εγωισμό μας στη θέση της αγάπης είναι πάρα πολύ εύκολο να έρθει η σύγκρουση. Αλήθεια, όταν μεγαλώνουμε τα παιδιά μας τί όραμα έχουμε στη ζωή μας; Μεγαλώνουμε παιδιά για να ζήσουν ελεύθερα και να σταθούν στα πόδια τους ή τα «καμαρώνουμε» γιατί μας ακούνε; Εάν χαιρόμαστε γιατί μας ακούνε πάντα, ουσιαστικά έχουμε αναγνωρίσει και ανακηρύξει σε αλάθητο τον εαυτό μας, και πιστεύουμε ότι έχουμε πάντα δίκιο, και χαιρόμαστε που τα παιδιά μας μάς ακούνε. Ενώ θα έπρεπε να ανησυχούμε αν μας ακούνε πάντα, και πολύ περισσότερο στο διάστημα της εφηβείας, που είναι η προσπάθεια του νέου παιδιού να κατακτήσει την ελευθερία του. Θέλει την αγάπη μας, αλλά όχι με τη στέρηση της ελευθερίας. Και χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει ευθύνη. Κι αυτό το ξέρουμε και το βιώνουμε. Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας για να εξαρτώνται διαρκώς από μας ή μ’ έναν τέτοιο τρόπο που όταν μας φύγουν αύριο να μπορούν να σταθούν στα δικά τους τα πόδια; Θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε τί σημαίνει ότι το καλό μας το παιδί που το ορίζαμε όσο το είχαμε κοντά μας μόλις φύγει από κοντά μας μπλέκει και καταστρέφεται; Το ερώτημα καίριο. Φταίνε οι κακές παρέες ή ο τρόπος που εμείς το μεγαλώσαμε; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζωντανή προσευχή

Του Αρχιεπισκόπου Αντωνίου Bloom

Το θαύμα δεν είναι παραβίαση των νόμων που διέπουν μεταπτωτικά τον κόσμο, αλλά είναι επάνοδος της κυριαρχικής επικράτησης των νόμων της Βασιλείας του Θεού. Ένα θαύμα γίνεται μόνο όταν πιστεύουμε ότι ο νόμος βασίζεται στην αγάπη του Θεού και όχι στη δύναμή Του. Μπορεί να πιστεύουμε πως ο Θεός είναι παντοδύναμος αλλά να μην πιστεύουμε στον πρόνοιά Του και τότε το θαύμα δεν μπορεί να γίνει. Διαφορετικά θα έπρεπε ο Θεός να επιβάλει δια της βίας την θέλησή Του. Αυτό όμως δεν το κάνει. Γιατί το πιο βασικό και ευαίσθητο σημείο στις σχέσεις Του με τον κόσμο, παρά την πτώση του ανθρώπου ,είναι ότι σέβεται απόλυτα την ανθρώπινη ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν λέμε στο Θεό: «Πιστεύω, γι’ αυτό ζητάω τη βοήθειά Σου», είναι σαν να του λέμε: «Πιστεύω, πως είσαι πρόθυμος να με εισακούσεις, ότι έχεις αγάπη και ότι ενδιαφέρεσαι για το κάθε γεγονός της ζωής μου». Όταν έτσι καταθέτουμε την αδύνατη πίστη μας, τότε δημιουργούμε σωστή κοινωνία με το Θεό και δίνουμε τη δυνατότητα να γίνει το θαύμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έχει «άραγε το Ευαγγέλιο «πολιτική διάσταση»; (Γέροντας Σωφρόνιος Αγιορείτης – Έσσεξ)

Κάθε διεθνής ή ταξική πάλη συνδέεται με τη βία: «Χτυπάτε τους εχθρούς». Η εντολή όμως του Χριστού λέει «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών» (Ματθ. 5,44). Η τελευταία δεν επιτρέπει καθόλου να υποβιβάσουμε το Ευαγγέλιο στο επίπεδο της αδελφοκτόνου διαιρέσεως των υλικών αγαθών. Όταν μπουν στις τάξεις των μαχητών οι επίσκοποι, οι θεολόγοι, οι πιστοί χριστιανοί γενικά, θεωρούν εκείνους που αποφεύγουν τη συμμετοχή στο είδος αυτό των δραστηριοτήτων ως μικρόψυχους και δειλούς. Όσο πιο επικίνδυνη είναι η συμπλοκή με τους καταπιεστές, τόσο περισσότερο θεωρείται η ανθρωπιστική αποστολή ως «μαρτύριο» για τον Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προφητείες του Γέροντα Αμβρόσιου της Μονής Δαδίου (+2 Δεκεμβρίου 2006) [Μέρος 4ο]

Ο Γέροντας Αμβρόσιος ο Αγιορείτης μαζί με τον Καθηγούμενο της Ι.Μ. Μονής Βατοπαιδίου γέροντα Εφραίμ.

Συνέχεια από (3)

18) Οι σημερινοί άνθρωποι δεν έρχονται προς το φως, γιατί είναι πονηρά τα έργα τους. Όπως έλεγε και ο Κύριος στο Ευαγγέλιο. Και όταν πηγαίνουν να μιλήσουν με κάποιον και ν’ ακούσουν λόγο Θεού, πάλι μπερδεύονται πιο πολύ, επειδή τα έργα τους είναι πονηρά. (σελ. 202)

19) Από τα 10 εκατομμύρια Έλληνες τα 2 εκατομμύρια θα σωθούνε, γιατί κρατάνε. Γιατί, είδες τί μου λες; Δεν αλλάζεις πορεία όπως είσαι, μα να σου κόψουν το κεφάλι. Έτσι είναι τα 2 εκατομμύρια των Ελλήνων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προφητείες του Γέροντα Αμβρόσιου της Μονής Δαδίου (+2 Δεκεμβρίου 2006) [Μέρος 3ο]

Συνέχεια από Μέρος 2ο

12) Η αμαρτία μπαίνει από τα αισθητήρια όργανα. Πρέπει να τη σταματάμε στο μυαλό με την προσευχή και με την ευχή.

Ο φθόνος είναι το χειρότερο αμάρτημα και δεν έχουμε ελαφρυντικά. Πρέπει να φεύγει από μέσα μας.

Και οι Άγιοι αμάρτησαν, αλλά αγίασαν. Ως άνθρωποι, κι αυτοί έπεσαν σε παραπτώματα, αλλά αγίασαν. (σελ. 214)

13) (Για κάποιον που υπέφερε από κατάθλιψη) Ακόμα δεν έχει τελειοποιηθεί ως προς την πίστη του. Όταν πιστέψουμε πραγματικά, μιλάμε στον Χριστό όπως σε φίλο, όπως στον πατέρα. Και τότε Αυτός θα συνομιλήσει μαζί μας. Ο Χριστός θα μας μιλήσει σε κάθε μας ζήτημα, είτε μέσω κάποιου άλλου είτε εσωτερικά θα μιλήσει και θα τον καταλάβουμε.

Ο Θεός δεν έχει άκρες.

Ο Θεός με ένα χάδι διορθώνει τα πάντα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προφητείες του Γέροντα Αμβρόσιου της Μονής Δαδίου (+2 Δεκεμβρίου 2006) [Μέρος 2ο]

Ο Άγιος Γέροντας Αμβρόσιος στο κελλί του με τον καθηγούμενο της Μονής Βατοπαιδίου γέροντα Εφραίμ.

Συνέχεια από Μέρος 1ο

6) Επειδή έρχονται πολύ δύσκολες μέρες για την ανθρωπότητα, ο Θεός πήρε ορισμένους ανθρώπους και τους έκανε αξιωματικούς. (σελ. 210) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ζύμη και η μάζα ήταν της ίδιας φύσεως, αλλά δεν ήταν της ίδιας ποιότητας!

Άκουσε λοιπόν τί λέγει ο Χριστός στους μαθητές Του: «Μοιάζει η βασιλεία των ουρανών με  προζύμι το οποίο πήρε μια γυναίκα και το έκρυψε σε μεγάλη ποσότητα αλεύρου. Ώστε οι δίκαιοι έχουν τη δύναμη της ζύμης, για να προσελκύουν προς τη δική τους αρετή τους πονηρούς.

Αλλ’ οι δίκαιοι είναι λίγοι, όμως και η ζύμη είναι μικρή. Η μικρή όμως ποσότητα δεν παραβλάπτει καθόλου τη μάζα, αλλ’ απεναντίας η μικρότητα εκείνη μεταβάλλει προς τη δική της ποιότητα όλο το αλεύρι, με τη δύναμη που υπάρχει μέσα σ’ αυτή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από το βίο του Αγίου Σάββα του Βατοπαιδινού, του δια Χριστόν σαλού

…Όταν οι δαίμονες είδαν την περιφρόνηση του Αγίου  στις απειλές τους, αποθρασύνθηκαν και ασυγκράτητοι πλέον ορμούν κατά του Μεγάλου με τον εξής τρόπο: Μαζεύονται, όλοι μαζί σαν ένας, τον αρπάζουν αλαλάζοντας με τα φονικά τους χέρια, τον μεταφέρουν στον πλησιέστερο γκρεμό, ενώ αυτός ήταν αφοσιωμένος μόνο στον εαυτό του και στο Θεό και έμοιαζε αναίσθητος, σαν να κοιμόταν μακαρίως, και τον εξακοντίζουν ανάποδα!

Τι κρίματα Θεού! Ο γκρεμός αυτός ήταν τόσο βαθύς και τόσο φοβερός ακόμα και στη θέα, ώστε οτιδήποτε ζωντανό έπεφτε εκεί κάτω ήταν αδύνατο να ζήσει, είτε άνθρωπος είτε ζώο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Θεάνθρωπος Ιησούς το μέγα Φως του κόσμου (Κυριακή μετά τα Φώτα)

Μυροδοχείο με ανάγλυφη παράσταση της Βαπτίσεως του Κυρίου

 Κυριακή μετά τα Φώτα σήμερα, αγαπητοί. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς αφού εβαπτίσθη από τον Ιωάννη στον Ιορδάνη ποταμό και φανερώθηκε η αγία Τριάδα, υστέρα άφησε τον Ιορδάνη και πήγε στην έρημο, που ήταν εκεί κοντά, και ενήστευσε σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες. Και ύστερα επειράσθη από τον διάβολο, τον οποίον και νίκησε. Και ήλθαν οι άγγελοι και Τον διακονούσαν. Και άρχισε δειλά-δειλά τη δημόσιά Του δράση, το έργο Του το κοσμοσωτήριο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΤΕΦΑΝΟ – 27 Δεκεμβρίου

Ο άγιος Στέφανος. Βυζαντινή εικόνα του 11ου αιώνα.

Του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Αντινόης κ.κ. Παντελεήμονος

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός υποσχέθηκε στους αγίους Μαθητές και Αποστόλους Του και μέσα απ’ αυτούς σ’ όσους θα πίστευαν στο κήρυγμά των, ότι θα εξοπλίζονταν με τη Χάρη και τη δύναμη του Παναγίου Πνεύματος. Αυτή η υπόσχεση του Κυρίου πραγματοποιήθηκε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής. Οι μαθητές «επλήσθησαν Πνεύματος Αγίου». Η διάνοιά τους φωτίστηκε. Έγιναν θεόπνευστοι, πνευματοφόροι και με θάρρος κήρυξαν το λόγο της σωτηρίας στα πέρατα του κόσμου. Η όλη ύπαρξή τους ήταν αφιερωμένη στη διάδοση της Βασιλείας του Θεού και καμία δύναμη δεν ήταν σε θέση να τους εμποδίσει από το να ομολογούν την αλήθεια της εκπλήρωσης των προφητειών στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού. Με την δύναμη αυτήν ήταν εξοπλισμένος και ο σημερινός εορταζόμενος Πρωτομάρτυρας και Αρχιδιάκονος Στέφανος.

Η δωρεά του Αγίου Πνεύματος δεν είναι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πνευματική βία

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ.κ. Ιωήλ

 Στις ημέρες μας δίνεται πολλή, βαρύτητα στα ανθρώπινα δι­καιώματα· τα δικαιώματα του πο­λίτη, τα δικαιώματα της γυναίκας, τα δικαιώματα των μειονοτήτων, τα δικαιώματα του παιδιού κ.τ.λ. Εν τούτοις είναι παρατηρημένο πως περισσότερο από κάθε άλλη εποχή έχει εξαπολυθεί ένα κύμα βίας· αεροπειρατείες, τρομοκρατία, ληστείες, κακοποιήσεις γυναικών και μικρών παιδιών, ψυχολογική βία και άλλα φαινόμενα επιβολής στην ανθρώπινη συνείδηση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιστολή του αγίου Νεκταρίου για την αγαθή συνείδηση

Agios Nektarios

Ο άγιος Νεκτάριος το 1893 σε χωριό της Εύβοιας μετά την Θεία Λειτουργία

Εν Αθήναις τη 8 Δεκεμβρίου 1904

Τέκνα έν Κυρίω αγαπητά, χαίρετε!

Ετέραν επιστολήν σας της από 10 Νοεμβρίου γεγραμμένης, ήτοι της προ μηνός ακριβώς, δέν έλαβον και αγνοώ πώς έχετε. Εγώ από του χρόνου της λήψεως της επιστολής σας και επιστολήν σάς έγραψα και φύλλα του «Γνώθι σαυτόν» σάς έστειλα και ωδήν τινα προς την Κυρίαν Θεοτόκον. Πιστεύω ότι τά ελάβατε· σήμερον σας πέμπω εγκλείστως ετέραν ωδήν, ήτις πιστεύω νά σας τέρψη πνευματικώς. Σήμερον διά της παρούσης μου σας γράφω εν σκιαγραφία τήν ομιλίαν την οποίαν εξεφώνησα εις τον ιερόν ναόν της Μητροπόλεως την εορτήν του αγίου Νικολάου· έλαβον το θέμα εκ της περικοπής του αναγνωσθέντος Αποστόλου «πεποίθαμεν γάρ, ότι καλήν συνείδησιν έχομεν, εν πάσι καλώς θέλοντες αναστρέφεσθαι» και ωμίλησα περί αγαθής συνειδήσεως. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »