Πώς ή γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; (Γέροντας Σωφρόνιος Αγιορείτης – Έσσεξ)

[…]Επειδή οι γυναίκες της εποχής μας έχασαν την υψηλή αυτή συνείδηση, άρχισαν να γεννούν προπαντός κατά σάρκα. Τα παιδιά μας έγιναν ανίκανα για την πίστη. Συχνά αδυνατούν να πιστέψουν ότι είναι εικόνα του Αιωνίου Θεού. Η μεγαλύτερη αμαρτία στις ήμερες μας έγκειται στο ότι οι άνθρωποι βυθίστηκαν στην απόγνωση και δεν πιστεύουν πια στην Ανάσταση. Ο θάνατος του ανθρώπου εκλαμβάνεται από αυτούς ως τελειωτικός θάνατος, ως εκμηδένιση, ενώ πρέπει να θεωρείται ως στιγμή αλλαγής της μορφής της υπάρξεώς μας ως ημέρα γεννήσεώς μας στην ανώτερη ζωή, σε ολόκληρο πλέον το πλήρωμα της ζωής που ανήκει στο Θεό. Αλήθεια, το Ευαγγέλιο λέει: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ελπίδα, η δική μας άγκυρα.

Θα μετατεθούμε στον ουρανό· σίγουρα, όσο εξαρτάται από το Θεό. Το βεβαιώνει το αμετάθετο της βουλής Του. Θα προσαράξουμε κάποτε στο λιμάνι της αιωνίας ζωής. Αρκεί να το θέλουμε και να αγωνιζόμαστε. Είμαστε βέβαιοι 100%.

Εκείνο, που εξασφαλίζει την προσάραξη του καραβιού στο λιμάνι, ώστε να μη σαλεύεται και να μη κλυδωνίζεται και να μη βυθίζεται, είναι η άγκυρα. Όσοι είμαστε πιστοί, έχουμε άγκυρα· πολύ στερεότερη από κάθε άλλη άγκυρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »