Όσιος Γεννάδιος ο Ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου (14ος αι.)

Υπήρξε ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου. Η αγιότητα του βίου του τον αξίωσε να ακούσει φωνή από την εικόνα της Θεοτόκου.

Σε καιρό επιδρομής πειρατών στη μονή ο ευλαβής ηγούμενος άκουσε φωνή από την εικόνα της Παναγίας, της λεγομένης Παραμυθίας, να του λέγει: «Μη ανοίξητε σήμερον τας πύλας της Μονής, αλλ΄ αναβάντες επί των τειχών αποδιώξατε τους πειρατάς». Έκπληκτος ο όσιος βλέπει την αγία εικόνα, από την οποία προήλθε η φωνή να μεταμορφώνεται. Το πρόσωπο της Παναγίας έγινε ζωντανό, όπως και το πρόσωπο του Χριστού πού βαστούσε. Ο Χριστός άπλωνε το δεξί του χέρι, για να καλύψει τα χείλη της και στρέφοντας το πρόσωπο του προς εκείνη είπε: «Μη, Μήτερ μου, μη είπης αυτοίς τούτο, αλλά τιμωρηθήτωσαν ούτοι πρεπόντως». Η Υπεραγία Θεοτόκος κρατώντας με αγάπη το χέρι του Υιού της επανέλαβε τους ίδιους λόγους· να μην ανοίξουν σήμερα τις πύλες της Μονής λόγω των πειρατών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα χέρια του Θεού

McDonald George

«Πατέρα, στα χέρια σου παραδίδω το Πνεύμα μου», (Λουκ) 23, 46

Ούτε ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, ούτε ο Ευαγγελιστής Μάρκος μπορεί να μας δίνουν επιπλέον πληροφορίες για οποιαδήποτε τυχόν λόγια που διατυπώθηκαν από τον Κύριό μας μετά το, «Θεέ μου, Θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες». Και οι δύο, μαζί με τον Ευαγγελιστή Λουκά, μιλούν για μία δυνατή κραυγή πριν παραδώσει το πνεύμα Του.
Μεταξύ των δύο αυτών γεγονότων ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει τα λόγια: «Θεέ μου, στα χέρια σου παραδίδω το Πνεύμα μου». Ο ίδιος δεν αναφέρει κάτι για την προσευχή της απόγνωσης «Θεέ μου, Θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα μάτια στις εικόνες

Tα μάτια στις βυζαντινές εικόνες,

αγίων και μαρτύρων, τα εκστατικά,

είναι διαφορετικά απ’ των αρχαίων αγαλμάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Λεμονιά, η μητρυιά του Παρασκευά του Αναγνώστη

Μάτωνε η καρδιά του καθώς ξεφύλλιζε το τεφτέρι των αναμνήσεων. Η Αλήθεια, πόσες φορές η σκληρή μοίρα ορθώθηκε αδυσώπητη στο δρόμο της ζωής του και τον ανάγκασε να ξεστρατήσει απ΄ αυτόν! Θυμόταν, θυμόταν κι αναστέναζε βαθειά ο Παρασκευάς. Γενέτειρα του ήταν ο Μανταμάδος. Από μικρός στερήθηκε το χάδι της μητέρας του Ελένης, πού έφυγε για την άλλη ζωή όταν αυτός ήταν ακόμη βρέφος. Ο πατέρας του, ο Ηλίας, ξαναπαντρεύτηκε με μια ευγενική ψυχή, τη Λεμονιά, πού αγκάλιασε σαν δικό της παιδί τον Παρασκευά και τον μεγάλωνε με στοργή και αγάπη περισσή. Δεν πέρασε πολύς καιρός όταν ο πατέρας του έφυγε κι αυτός στον ουρανό για ν’ ανταμώσει την πρώ¬τη του γυναίκα, την Ελένη. «Εμεινε μόνος ο Παρασκευάς με την μητρυιά του στο φτωχικό σπιτάκι, πού τους άφησε ο πατέρας. Κι ήταν παιδί ακόμα, στης άνοιξης τα χρόνια, όταν η μητρυιά του αναγκάστηκε να τον ξενητέψει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορία, Λογοτεχνικά. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ένα άγγιγμα, χίλιες λέξεις…

Ένα άγγιγμα στον ώμο, ένα χτύπημα στην πλάτη, ένα σφίξιμο ή μια στιγμιαία αγκαλιά. Πρόκειται για καθημερινές χειρονομίες που μεταδίδουν πολύ περισσότερα μηνύματα από όσα νομίζει κανείς και προδίδουν συναισθήματα, υποστηρίζουν επιστήμονες αναφέρουν σε άρθρο τους Τα Νέα (17/3/2010). Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότεροι ερευνητές εστιάζουν την προσοχή τους σε μια μορφή της λεγόμενης γλώσσας του σώματος που αγνοούσαν μέχρι προσφάτως, τη φυσική επαφή. Σύμφωνα με σειρά μελετών, τα αγγίγματα μπορούν να οδηγήσουν σε εμφανείς και αρκετές φορές ταχύτατες αλλαγές στον τρόπο που σκέφτονται και συμπεριφέρονται οι άνθρωποι.

Για τον Dacher Κeltner, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ, η φυσική επαφή είναι η πρώτη γλώσσα που μαθαίνει ο άνθρωπος και μάλιστα καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του παραμένει το πλούσιο μέσο επικοινωνίας και έκφρασης συναισθημάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Μάτιασμα» και «Ευχή για ξεμάτιασμα»

Μπορείτε να διαβάσετε και το σχετικό άρθρο « Το «κακό μάτι» και ο Γέροντας Παΐσιος » πατώντας εδώ επίσης εάν θέλετε να διαβάσετε το άρθρο «Ξεμάτιασμα μικρών παιδιών » πατήστε εδώ

«Μάτιασμα»και «ξεμάτιασμα»

Παρερμηνείες της βασκανίας

Από τους χρόνους της αρχαιότητας η βασκανία συνδέθηκε και μ’ αυτό που σήμερα αποκαλούμε «μάτιασμα». Σήμερα μάλιστα όταν ακούμε τη λέξη βασκανία αμέσως εννοούμε μόνον το μάτιασμα και τίποτε άλλο. Πρόκειται για μια παλιά πρόληψη και δεισιδαιμονία ότι ο κακός με το βλέμμα του και μόνο μπορεί να βλάψει τον φθονούμενο. Αυτό φυσικά δεν είναι σωστό, και η Εκκλησία μας δεν το παραδέχεται. Βεβαίως η Εκκλησία έχει ευχές που κάνουν λόγο για «βάσκανον οφθαλμόν». Οι αναφορές αυτές εξηγούνται εύκολα, χρειάζεται όμως μια προσοχή, για να μην υπάρξουν παρανοήσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι γονείς, τα βρέφη και το οικείο περιβάλλον τους

Τα βρέφη διαθέτουν ήδη από τη γέννησή τους πάρα πολλές ικανότητες σε αντίθεση με ότι πιστεύαμε παλιότερα. Η ακοή, η όσφρηση και η όραση τους είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένες. Τα βρέφη των πρώτων ημερών ακούν και ξεχωρίζουν τη φωνή της μητέρας τους ανάμεσα στους υπόλοιπους ήχους και φωνές. Στρέφουν το πρόσωπό τους προς το μέρος του προσώπου του οποίου η φωνή είναι τόσο οικεία. Παρατηρώντας τα βρέφη διαπιστώνουμε, ότι προσπαθούν να επικοινωνήσουν με το βλέμμα (κοιτούν τη μητέρα στα μάτια), το χαμόγελο, τις εκφράσεις του προσώπου (το βρέφος ανοιγοκλείνει το στόμα του σαν να είναι έτοιμο να απαντήσει στη μητέρα που του μιλά) και του σώματος (προσπαθεί να πιάσει το δάχτυλο της μητέρας, αναζητά την ασφάλεια στην αγκαλιά της). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »