Τι είναι η ταπείνωσις;

gerontas-iosif-hsyhastis-71

Η ταπείνωσις δεν είναι λόγια απλά όπου λέγομεν· είμαι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τόσην χάριν δικαιούται εις εαυτόν να έχη ο άνθρωπος (γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής)

image

Τόσην χάριν δικαιούται εις εαυτόν να έχη ο άνθρωπος, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατρός, Ψυχίατρος, ήρθε να καλογερέψει

55890052799553054528620
ΓΙΑΤΡΟΣ. ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ, ΗΡΘΕ ΝΑ καλογερέψει, και πήγαμε να πάρει την ευχή του παππού μας του παπά Εφραίμ. Και στον γυρισμό , πήραμε ευλογία να προσκυνήσουμε στις σπηλιές της Άγιας Άννας, εκεί πού έζησε ό Γέρο Ιωσήφ μέχρι το 1956. Τώρα είμαστε στο 1984, Τρίτη των Μυροφόρων, της Διακινήσεως.
Πήγαινα μπροστά. Μόνο ή κάσσα από το έμπα όρθια. Στα δεξιά γκρεμός χάος κάτω ή θάλασσα. Αριστερά εκκλησάκι, ένα τζάμι σπασμένο στο παράθυρο. Κοιτάζω μέσα και ή ευωδία γλυκεία, σαν μέλι σαν κερί, λες και μόλις άναψε το καρβουνάκι. Δεν λέω τίποτα, γιατί ό ψυχίατρος όλα τα ζύγιζε με την λογική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κοίμηση της Θεοτόκου – Μετάβαση προς την Ζωή

Η Κοίμηση της Θεοτόκου. Τοιχογραφία καθολικού Ι.Μ. Βατοπαιδίου (1312).

Η Κοίμηση της Θεοτόκου. Τοιχογραφία καθολικού Ι.Μ. Βατοπαιδίου (1312).

του Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμ. Εφραίμ

Κάθε φορά που εορτάζουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου είναι σαν να έχουμε Πάσχα· το Πάσχα του καλοκαιριού. Πάσχα μάς ετοιμάζει η Κυρία Θεοτόκος. Διάβαση ένδοξη «εκ του θανάτου εις την ζωήν». Δεύτερο Πάσχα, άγιο, άμωμο, ζωοποιό για το ανθρώπινο γένος, γιατί πράγματι σήμερα «νενίκηνται της φύσεως οι όροι».

«Πώς η πηγή της ζωής πηγαίνει προς την ζωή περνώντας από τον θάνατο!», αναφωνεί ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Ο θάνατος της «ζωαρχικής Μητρός» του Κυρίου υπερβαίνει την έννοια του θανάτου, ώστε δεν ονομάζεται κάν θάνατος, αλλά «κοίμησις» και «θεία μετάστασις» και εκδημία ή ενδημία προς τον Κύριο. Και αν ακόμη λεχθεί θάνατος, όμως είναι θάνατος ζωηφόρος, αφού μεταβιβάζει σε ουράνια και αθάνατη ζωή.

Η μετάσταση της Θεοτόκου ως ένα γεγονός αναμφισβήτητο, που διασώθηκε από την ιερά Παράδοση, έχει ενσωματωθεί στην διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και δεν έχει σχέση με τις ευσεβιστικές δοξασίες των Δυτικών περί ασπόρου συλλήψεως και άνευ θανάτου ζωής της Θεοτόκου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προσευχή προς τον Κύριον (Γέροντος Ιωσήφ Ησυχαστού)

Προσευχή προς τον Κύριον (Γέροντος Ιωσήφ Ησυχαστού) 

Ήμαρτον, Κύριε, δεν τα κατάφερα. Βοήθησέ με. Παράμεινε μαζί μου. Συ είπες: Χωρίς εμού· ου δύνασθε ποιείν ουδέν. Ακριβώς αυτό το έχω καταλάβει. Το έκαμα συνείδηση. Γι’ αυτό επιμένω. Κρούω, ζητώ, αιτώ, δεν θα παύσω να ενοχλώ. Δεν μπορώ χωρίς Εσένα. Δεν πρόκειται να φύγω. Εάν δεν βαρύνονται τα ώτά Σου να με ακούουν, δεν θα βαρεθεί και το στόμα μου να φωνάζει. Επιμένω, είναι αλάνθαστος η κρίση Σου στο να με ανακαλέσεις σε μετάνοια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Με πόνο και δάκρυα θα λάβεις τη χάρη

(Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού)

Να, έμαθες ότι είσαι πηλός, πτωχός και γυμνός. Τώρα ζήτησε απ’ αυτόν που μπορεί να αναπλάσει τη φύση να σε πλουτίσει. Και, αν σου δώσει πολύ ή λίγο, αναγνώρισε τον ευεργέτη σου. Και μη σφετερισθείς τα ξένα ως δικά σου. Με πόνο και δάκρυα θα λάβεις τη χάρη. Και πάλι με δάκρυα χαράς και ευχαριστίας, με φόβο Θεού θα την κρατήσεις. Με θέρμη και ζήλο ελκύεται· με ψυχρότητα και αμέλεια χάνεται.

Δεν σου ζητεί περισσότερο ο Χριστός για να σου δώσει τα άγιά Του χαρίσματα· μόνο να αναγνωρίζεις ότι, ό,τι καλό και αν έχεις, είναι δικό Του. Και να συμπαθείς αυτόν που δεν έχει. Να μην τον κρίνεις ότι δεν έχει· ότι είναι αμαρτωλός, φαύλος, πονηρός, φλύαρος, κλέπτης, πόρνος και ψεύτης. Εάν αποκτήσεις αυτή την επίγνωση, δεν μπορείς ποτέ να κρίνεις κανένα, έστω και αν τον βλέπεις να αμαρτάνει θανάσιμα• γιατί αμέσως θα λες· Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί νοεράς προσευχής

Προς νέον ερωτήσαντα περί προσευχής

(Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού)

Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτό σου να λες συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως. Στην αρχή γρήγορα να μην προφθάνει ο νους να σχηματίζει λογισμό μετεωρισμού. Να προσέχεις μόνο στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν αυτό πολυχρονίσει, το συνηθίζει ο νους και το λέει και γλυκαίνεσαι σαν να έχεις μέλι στο στόμα σου και θέλεις όλο να το λες. Αν το αφήνεις στενοχωριέσαι πολύ.

Όταν το συνηθίσει ο νους και χορτάσει -το μάθει καλά- τότε το στέλνει στη καρδιά. Επειδή ο νους είναι ο τροφοδότης της ψυχής και ό,τι καλό ή πονηρό δει ή ακούσει το κατεβάζει στη καρδιά που είναι το κέντρο της σωματικής και πνευματικής δυνάμεως του ανθρώπου, ο θρόνος του νου· όταν ο ευχόμενος κρατά το νου του να μη φαντάζεται τίποτε, αλλά προσέχει μόνο στα λόγια της ευχής, τότε αναπνέοντας ελαφρά με κάποια βία και θέληση δική του τον κατεβάζει στη καρδιά και τον κρατά μέσα κλεισμένο και λέει με ρυθμό την ευχή:

– «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ρήματα ζωής αιωνίου (4) [ Γέροντας Χαράλαμπος Διουνυσιάτης ]

Μόλις συνάντησα τον Γέροντά μου, περίπου σαράντα ετών, με δοκίμασε, αν μπορώ να Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ρήματα ζωής αιωνίου (3) [ Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης ]

Ήμουν υποτακτικός σε τόσους Γεροντάδες, και τώρα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κλαιομαρία του Περισσού (Μοναχή Μαρία· Υποτακτική του μακάριου Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

Παναγία Γαλακτοτροφούσα, 16ος αιώνας. Βρισκόταν στο Ναό Αγίας Ζώνης Αμμοχώστου και μεταφέρθηκε στο Βυζαντινό Μουσείο του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’ , Λευκωσία Κύπρος.

Στοιχεία για την ψυχή αύτη μας έδωσε ή μακαριστή Γερόντισσα Βρυαίνη Μπατιστάτου, Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Σταμάτας – Αττικής. Τό μοναστηράκι αυτό υπήρξε τόπος αγαπημένος των παιδικών χρόνων το οποίο επισκεπτόμασταν με συγγενείς.

Ή Κλαιομαρία λοιπόν του Περισσού ήταν πρόσφυγας από τα μέρη τής Καππαδοκίας. Χήρεψε σε νεαρά ηλικία έτσι όπως όλοι πίστευαν, καθόσον ό άντρας της υπήρξε αιχμάλωτος στους Τούρκους και κανείς ποτέ δεν έμαθε νέα γι` αυτόν. Είχε δύο γιους και μία κόρη.

Όταν ήλθε στην Αθήνα βρήκε ένα φτωχικό προσφυγικό σπιτάκι στο όποιο έκανε αγρυπνίες, αλέθοντας με το χειρόμυλο σιτάρι και λέγοντας με δάκρυα και κατάνυξη την ευχή τού Ιησού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης

Εκοιμήθη σύμφωνα με πληροφορίες της «Romfea.gσήμερα Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010 ο αγωνιστής Μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης σε ηλικία 104 ετών, μια ημέρα σημαδιακή αφού στο Άγιον Όρος εορτάζεται σήμερα με το παλαιό η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Να σημειωθεί, ότι ο Μητροπολίτης Αυγουστίνος νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο της Φλώρινας για 26 ημέρες, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη, ενώ την τελευταία ημέρα παρουσίασε νεφρική ανεπάρκεια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (2 Νοεμβρίου 1898 – 28 Αυγούστου 1959): 51 χρόνια από την μακαρία του Κοίμηση

VatopaidiFriend: Συμπληρώνονται σήμερα (15 π.ημ./ 28 ν.ημ. Αυγούστου 2010), 51 χρόνια από την οσιακή κοίμηση του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστού. Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (παλ. ημερ.), όπως τον είχε η ίδια πληροφορήσει: «ότι θα τον πάρει στην εορτή Της».
Το κείμενο που ακολουθεί, είναι από το ομώνυμο βιβλίο του μακαριστού Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, υποτακτικού της συνοδείας και πνευματικού τέκνου του Οσίου αυτού Γέροντα, που αναφέρεται στον βίο και την πολιτεία αυτού του σύγχρονου εργάτη και δασκάλου της ησυχίας και της αδιάλειπτης προσευχής.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ενθυμήσεις για τον πνευματικό μου πατέρα, Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό

Αφιέρωμα αγάπης και χρέους στον μακαριστό, πνευματικό μου πατέρα, Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό, με αφορμή ενός χρόνου από την εκδημία του.
Θύμισες από μια ανάξια πνευματική του ‘κορούλλα’
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ακάθιστος Ύμνος στο Βατοπαίδι (Α΄ Στάση των Χαιρετισμών, ηχητικό)

Την Παρασκευή 19 Μαρτίου είχα τη χαρά και ευλογία με μια ομάδα φίλων να επισκεφθώ για ακόμη μια φορά το Άγιο Όρος, το Περιβόλι της Παναγίας.

Την Παρασκευή φιλοξενηθήκαμε στη Μονή Βατοπαιδίου και παρευρεθήκαμε στην νυκτερινή Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου της Θεοτόκου,… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ηχητικά ντοκουμέντα από τις Προηγιασμένες Λειτουργίες στο Βατοπαίδι (1)

Άποψη του Ιερού Βήματος του Καθολικού της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου. Πάνω στην Αγία Τράπεζα φαίνονται τα πέντε Άγια Ποτήρια με τα προηγιασμένα Τίμια Δώρα που θα χρησιμοποιηθούν για τις Προηγιασμένες Λειτουργίες της εβδομάδας.

Η περίοδος της Μ. Τεσσαρακοστής είναι πένθιμη και κατανυκτική. Όλα μιλούν ότι ο Χριστός είναι «η ζωή ημών» (Κολ. 3,4). Ιδιαίτερη όμως κατάνυξη δημιουργεί η θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων, μια από τις ωραιότερες ακολουθίες, που σε μερικά μοναστήρια τελείται καθημερινά. Είναι μια φωνή που θυμίζει την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας αλλά και που προσκαλεί στη συχνή κοινωνία των θείων μυστηρίων. Χωρίς την ένωση με το σώμα και το αίμα του Χριστού δεν υπάρχει ζωή χριστιανική. Την αρχαία αυτή παράδοση την ακολουθούσαν και μεγάλοι ησυχαστές- ερημίτες. Ο μακάριος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής είχε ως πνευματικό τον παπα Δανιήλ τον Ησυχαστή, που έμενε στο κάθισμα του Αγίου Πέτρου του Αθωνίτου στα Κρύα Νερά της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας και που τελούσε καθημερινά  την Προηγιασμένη Λειτουργία. Επίσης στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου τελούν καθημερινά την Προηγιασμένη Λειτουργία κατά την περίοδο της Τεσσαρακοστής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα των Μοναχών (4)

Αν θέλετε να διβάσετε το 3ο μέρος πατήστε εδώ

δ. «Υφηγούμαι σοι την τελειοτάτην ζωήν» η η Χριστομίμητη ζωή του μοναχού.

Ο μοναχός μιμείται σε μεγάλο βαθμό τον ίδιον τον Ιησούν Χριστόν. Μιμείται την ταπείνωση του Χριστού που «έλαβε δούλου μορφήν». Μιμείται την υπακοή του Χριστού στο Θεό Πατέρα αλλά και τους γονείς του. Μιμείται τη φτώχεια του Χριστού, ο οποίος δεν είχε που να κλίνει το κεφάλι του, φορούσε απλή ενδυμασία, έτρωγε λιτά, ζούσε απέρριτα, αποσυρόταν σε έρημα μέρη και προσευχόταν, νήστευε, και όλα αυτά για να δείξει, όπως γράφει ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, τους τρόπους της αναχωρήσεως και ησυχίας. «Ζούσε παρθενικά και υπέμεινε πολλές θλίψεις και συκοφαντίες. Τέλος παραδιδόταν, σταυρωνόταν, παραιτείτο μέχρι θανάτου από το οικείο θέλημα της σαρκός, έως ότου παράθεσε το θείο πνεύμα του στα χέρια του Πατρός του. Όλα αυτά βέβαια έγιναν από το Θεό Λόγο για χάρι της ανακλήσεως των ανθρώπων, και παράλληλα διδάσκουν την υπακοή μέχρι θανάτου και τη σταυρωμένη πολιτεία του σχήματος σ’ αυτούς που επιθυμούν να τον μιμηθούν»[29]. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θεολογία, Μέγα Σχήμα μοναχών, Μοναχικός βίος. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα των Μοναχών (3)

Ο Εσταυρωμένος Μοναχός

Αν θέλετε να διβάσετε το 2ο μέρος πατήστ εδώ

3. Κατηχήσεις – Ομολογίες και υποσχέσεις- Ευχές.

α. Κλήση του Θεού και απάντηση του ανθρώπου.

Στην πρώτη σύντομη κατήχηση, στις ομολογίες και υποσχέσεις του υποψήφιου μοναχού τίθεται το πρόβλημα της κλήσεως του Θεού και της συνεργίας-συνεργασίας του ανθρώπου. Στην Αγία Γραφή η πρωτοβουλία της κλήσεως ανήκει στο Θεό. Η συμμετοχή του ανθρώπου αρχίζει μετά την κλήση. Πάντοτε όταν πλησιάζει ο Θεός τον άνθρωπο, αυτός αισθάνεται τη μικρότητα, την αμαρτωλότητα, την αναξιότητα και την αδυναμία του να ανταποκριθεί. Σ’ αυτόν τον «κοπιώντα και πεφορτισμένον» απευθύνει την κλήση με το «δεύτε». Ερμηνεύοντας το «δεύτε προς με πάντες…» ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «ελάτε, όλοι όσοι κατέχεσθε από φροντίδες, λύπες και αμαρτίες. Ελάτε, όχι για να σας ζητήσω ευθύνες, αλλά για να συγχωρήσω τις αμαρτίες σας· ελάτε, όχι επειδή έχω ανάγκη από τη δόξα σας, αλλά επειδή ενδιαφέρομαι για τη σωτηρία σας… Μή φοβηθήτε ακούοντες ζυγόν, διότι είναι ωφέλιμος· μή φοβηθήτε επειδή είπα φορτίον, διότι είναι ελαφρόν. Και πώς τότε έλεγε προηγουμένως· «είναι στενή η πύλη και στενόχωρος ο δρόμος»; Αυτό συμβαίνει όταν είσαι ράθυμος και χάνεις το θάρρος σου»[11]. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θεολογία, Μέγα Σχήμα μοναχών, Μοναχικός βίος. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα των Μοναχών (2)

Ο βίος του αληθινού μοναχού.

Εάν θέλετε να διαβάσετε το 1ο μέρος του άρθρου για το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα πατήστε εδώ.

Εισαγωγή

1. Το «μυστήριον της μοναχικής τελειώσεως».

Οι πρώτες ακολουθίες του μοναχικού σχήματος η κουράς μοναχών διαμορφώνονται κατά τον 4ο αιώνα. Μαρτυρίες για τον πρώτο κοινοβιακό (Παχωμιακό) μοναχισμό, αναφέρουν στοιχεία για τη μοναχική κουρά. Η παρουσία πνευματικού πατέρα ήταν αναγκαία, αφού προηγουμένως γινόταν η απαραίτητη εξέταση του υποψήφιου μοναχού[1]. Περί το τέλος του 4ου αι. ο Παλλάδιος στη Λαυσαϊκή Ιστορία αναφέρει την ιστορία του Ευάγριου από τον Πόντο. Η Οσία Μελάνη η Ρωμαία μετά τη θεραπεία του από βαριά ασθένεια αφού «του έδωσε η ίδια ρούχα και άλλαξε, έφυγε και πήγε στο όρος της Νιτρίας, στην Αίγυπτο»[2]. Βασικό στοιχείο η ένδυση του μοναχικού σχήματος. Κατά τον 5ο αι. ο Νείλος ο ασκητής σε μαρτυρία του αναφέρεται σε «ένδυμα σεμνόν των μοναχών», σε ευχή ευλογίας από τον ηγούμενο και σε χειροθεσία[3].

Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης στο έργο του Περί εκκλησιαστικής ιεραρχίας διασώζει το τυπικό της ακολουθίας της μοναχικής κουράς. Την ονομάζει «Μυστήριον της μοναχικής τελειώσεως». Περιέχει στοιχεία που υπάρχουν και στη σημερινή ακολουθία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προσευχή του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή

Δέσποτα γλυκύτατε Kύριε ημών Iησού Xριστέ,

εξαπόστειλον την αγίαν σου χάριν και λύσον με έκ των

δεσμών της αμαρτίας. Φώτισον μου το σκότος της ψυχής

όπως κατανοήσω το Σόν άπειρον έλεος, και αγαπήσω

και ευχαριστήσω αξίως Σε τον γλυκύτατον Σωτήρα μου,

τον άξιον πάσης αγάπης και ευχαριστίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού: «Άσκηση η μητέρα του αγιασμού» (3)

Spilies Mikri Agia Anna

Οι σπηλιές στην Μικρή Αγία Άννα που ασκήθηκε ο Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής και την άνοιξη του 1947 τον επισκέφθηκε και υποτάχθηκε σε αυτόν ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός

Μορφές της εν Θεώ ασκήσεως  –  Προσευχή

Η άσκηση, όπως αναφέραμε προηγουμένως, αποβλέπει στην εκπλήρωση του σκοπού και του νοήματος της χριστιανικής μας ιδιότητας. Το παν στην πρακτική μορφή της άσκησης έγκειται στην πραγμάτωση συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με το θέλημα και τη ζωή του ίδιου του Σωτήρα και Θεού μας.

Ακούστε τη συνέχεια…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός – Διωγμοί και θλίψεις – Η τελευταία απολογία του (Υπόμνημα Παροχής Εξηγήσεων)

Geron Iosif prin meta hamogelo

VatopaidiFriend:

Τα σκαλοπάτια που ανεβάζουν στον ουρανό

«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών.»

Οι ταπεινοί.

«Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται.»

Αυτοί που ταπεινώθηκαν και πενθούν εν μετανοία, και γι’ αυτό παρηγορούνται από τη χάρη του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής ως συνεχιστής του Μοναχικού Πολιτεύματος

Iosif Isihastis

Ο μοναχός συνεχίζει το έργο του μάρτυρα. Με το τέλος των διωγμών οι μο­ναχοί αποδεικνύονται οι νέοι χαρισματούχοι, οι οποίοι απαρνούμενοι τον κόσμο εγκαινιάζουν μία διαρκή και ασταμάτητη μαρτυρική ζωή. Αναφέρεται στον βίο του Μεγάλου Αντωνίου  ότι παρά τη θερμή του επιθυμία, δεν αξιώθηκε να μαρτυρήσει. Έτσι αναχωρεί για την έρημο, υποβάλλοντας στον ευατό του ένα άλλο «αιματηρό» μαρτύριο, αυτό της συνειδήσεως. Με το μαρτύριο αυτό οι μοναχοί κάθε εποχής επιζητούν και στοχεύουν στην εν Χριστώ τελείωσή τους.

Στην παράδοση της Εκκλησίας μας το μαρτύριο του αίματος θεωρήθηκε ισάξιο του μυστηρίου του Βαπτίσματος. Παρόμοια και η μοναχική πολιτεία με το συνεχές μαρτύριο της συνει­δήσεως Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κοιμήσεως Χάρις (Η Κοίμηση της Θεοτόκου στο Βατοπαίδι, φωτογραφικό οδοιπορικό)

DSC_1701

Αξιωθήκαμε και εφέτος να παραβρεθούμε στην Ι.Μ.Μ Βατοπαιδίου για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παρασκευή 15/28 Αυγούστου). Μέγα το γεγονός για την Ορθοδοξία αλλά ακόμα μεγαλύτερο για το Περιβόλι της Παναγίας. Είμασταν μία ομάδα 8 προσκυνητών και περιμέναμε με πνευματικό ενδιαφέρον την τέλεση της εορτής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μοναχός Ιωσήφ Βατοπαιδινός (Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου)

Moisis

Ο π. Μωυσής στο αναλόγιο κατά την κηδεία του γέροντα Ιωσήφ. Στα δεξιά στο στασίδι βλέπουμε τον καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντα Εφραίμ.

Τα  χαράματα της 1.7.2009 εξέπνευσε ο μοναχός Ιωσήφ Βατοπαιδινός. Η κοίμηση ενός μοναχού δεν αποτελεί φυσικά σημαντική είδηση. Δεν ήταν ηθοποιός, τραγουδιστής η ποδοσφαιριστής (γιά τον πρόσφατο θάνατο ενός ξένου τραγουδιστή αυτοκτόνησαν ήδη δώδεκα νέοι στον κόσμο. Μακάρι ν’ άκουσα λάθος). Ο θάνατος για τον αληθινό μοναχό είναι κάτι το ευχάριστα αναμενόμενο. Όλη του η ζωή είναι μία προετοιμασία θανάτου, με συνεχή μνήμη του θανάτου, ακράδαντη πίστη για την αιώνια ζωή, την ατελεύτητη χαρά των ουρανών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »