Ο κοινοβιακός τρόπος ζωής είναι ασφαλέστερος για την σωτηρία μας


Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Όχι παιδί μου. Πώς το πήρατε έτσι;

(Συζήτηση με τόν Γ. Ιωσήφ τόν Βατοπαιδινό)

Ερ: Γιατί το δρόμο της θυσίας δεν τον κάνουμε μόνοι μας, ενώ ο Χριστός τον έκανε μόνος του;

Γέροντας: Εκείνος τον έκανε μόνος του, επειδή ήταν ο ίδιος ο Θεός, ο σεσαρκωμένος Λόγος του Θεού. Αυτός που βλέπαμε εμείς, ήταν ο άνθρωπος Ιησούς. Αλλά ο άνθρωπος Ιησούς είχε μέσα και τον Λόγο, και τον Θεό Ιησού. Όντας μαζί Θεός και άνθρωπος, είχε ενδημούσα τη θεία Χάρη. Συμπαρίστατο, συνεβάδιζε η θεία Χάρη μαζί του. Αυτός, ο οποίος είναι η αυτοζωΐα, είναι δικός μας, είναι η κεφαλή του σώματός μας. Γιατί αυτόν τον φοράμε. «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε». Τον «ενεδύθημεν» με το βάπτισμα και τον φοράμε μέσα μας με την μετοχή των μυστηρίων κάθε μέρα. Είναι «σύναιμος και σύσσωμος» μαζί μας. Δεν είναι κάπου μακρυά και να τον επικαλεσθούμε για να ξεκινήσει να έρθει. Είναι ήδη μέσα μας. Επικαλούμενοι τη συμπαράσταση της Χάριτός του «πάντα ισχύομεν εν τω ενδυναμούντι ημάς Χριστώ», όπως λέει ο Παύλος. Είπα όμως ότι βάση θα είναι αυτή. Όταν η βάση θα είναι αυτή και στις δύσκολες στιγμές θα προσπαθήσει ο σατανάς να σας απειλήσει. Να μην χάνετε το θάρρος σας, δεν πρόκειται να γίνει τίποτε από όσα σας απειλεί. « Μείζων ει ο εν υμίν ή ο εν τω κόσμῳ». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αρχιστράτηγοι (προφητικό ποίημα)

Γαβριήλ

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Βυζαντινό ψηφιδωτό στο νάρθηκα του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Ήταν θυμάμαι σούρουπο

τ΄ απόδειπνο, στον Άθω

μεστό ηχεί στην μνήμη μου

ακόμα τω Υπερμάχω. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μήνυμα της ημέρας

γεροντας ιωσηφ

Παιδί μου ξύπνα και μη σπαταλάς το χρόνο σου για ανοησίες!

Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός

Γέρων Ιωσήφ… Πολιτεία Μοναχική

koimisi geronta iosif

Μακριά απτές ανώφελες αιτίες

μέσα σε σπηλιές και ερημιές,

λίγο φαΐ και ένα στρώμα,

λιτό το ρούχο, μαύρο για το σώμα,

τι άλλο να ζητά ο μοναχός, ακόμα; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι έζησα κατά την κοίμηση του οσίου Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού (Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη)

kideia gerontos iosif

Η πληροφορία για την κοίμηση του Γέροντα Ιωσήφ μου έφτασε μέσω διαδικτύου στις 10:30 π.μ. Έπρεπε να φύγω γρήγορα διότι το καραβάκι που είχε βάλει η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου αναχωρούσε στις 3:30 μ.μ. από την Ιερισσό.

Τότε παρακάλεσα τον Γέροντα και του είπα: «Άγιε Γέροντά μου, αν με θέλεις στην εξόδιο ακολουθία σου, κάνε ένα θαύμα να προλάβω»…και ο Γέροντας το έκανε.

Άλλη φορά θα περιγράψω αυτό το θαύμα του. Διότι ζω έξω από την Ναύπακτο, πάνω σε ένα βουνό και θέλω 7 ώρες για να φτάσω στην Ιερισσό.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απορία

Geron Iosif

Γεροντικά δε διάβασα

ούτε πατερικά βιβλία

και απορώ πως έγραψα

ποιήματα εις την Αγνή Κυρία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ύμνος στην Παντάνασσα (ποίημα του Γέροντα Ιωσήφ) – ψάλλουν μοναχοί της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

Το εκκλησάκι της Παντάνασσας στην ευλογημένη λίμνη Βιστωνίδα. Μπροστά φαίνονται μερικά φλαμίνγκο (φοινο

Το εκκλησάκι της Παντάνασσας στην ευλογημένη λίμνη Βιστωνίδα. Μπροστά φαίνονται μερικά φλαμίνγκο (φοινικόπτερα).

Ymnos stin Pantanassa (24-06-2004)

Μπορείτε να διαβάσετε και του στίχους του ποιήματος του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού για την Παναγία Παντάνασσα:

ΥΜΝΟΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ

(Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός, εγράφη 26/5/2004)

  1. Ως Παντάνασσα φωνούμε ότι τούτο σου ταιριάζει,
    κι όποιος θα σε αντικρύσει την αγάπη σου θαυμάζει.
  2. Μόνη σου κατονομάσθης ως Παντάνασσα δικαίως,
    αφού κάθεσαι σε θρόνο, κι είναι τούτο μάλλον χρέος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Αντικλείδι

γεροντας ιωσηφ

Κοιμήθηκε ένας άγγελος

και εις τα επουράνια πάει

Παράδεισο βλέπει σιμά

και ευθύς χαμογελάει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (31)

hesychast

Συνέχεια από (30)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 28

Προς Ανώνυμη Μοναχή,

[…]

Εύχομαι να είσθε λίαν καλά.

Έλαβον, τέκνον μου, την επιστολήν σου και λίαν εχάρη όπου ζητείς λόγον Θεού διά την ωφέλειαν της ψυχής σου.

Λοιπόν, άνοιξόν σου τα ώτα και πληρώσω αυτά αγαθών. Το στόμα σου αδιαλείπτως να μελετά την ευχήν: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με». Κολληθείτω η πνοή σου εις το όνομα του γλυκύτατου Χριστού, και αυτό αφού θα πολυκαιρίση, θα το συνηθίση ο νους να το λέγη παντοτινά με τόν ενδιαθέτον λόγον. Μόνον πρόσεχε μην δέχεσαι φαντασίες. Εις τα λόγια μόνον της ευχής να προσεχής και πολύ θα ωφεληθής.

Διότι με την ευχήν, θα καθαρίση ο νους σου και θα την κατεβάση εις την καρδίαν, και θα γίνη διαδρομή, ένωσις νοός, λόγου και καρδίας, και θα γίνη Παράδεισος μέσα σου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (30)

hesychastΣυνέχεια από (29)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 25

Προς Μοναχό Παντελεήμονα.

Άγιον Όρος τη 1/6/1959.

Τέκνον μου ηγαπημένον, σπλάγχνα μου, θεία και ιερά, ευλογημένον παιδάκι μου, Παντελάκη, εύχομαι να είσαι καλά.

Είναι ολίγες ήμερες όπου επήρα το γράμμα σου, αλλά η αρρώστια με βασανίζει και αν δεν κατάπαυση δεν ημπορώ μήτε να διαβάσω, μήτε να γράψω· αυτή η δύσπνοια είναι. Μα μήτε να φάγω· τώρα τρώγω μόνον πρωΐ, άπαξ της ημέρας ό,τι ευρεθή.

Μου λέγουν, ότι υπάρχει κάτι οξυγόνον, όπου διά της εισπνοής με μία φούσκα εισπνέεις και καταπαύει. Αλλά μου έστειλαν, αλλά το ιδικόν μου πάθος έχει μεγάλην τάσιν· θέλει να είναι πιο δυνατό φάρμακο, αυτό λέγεται «προβόν», κρατάει δύο λεπτά και πάλιν αρχίζει. Εάν ηξεύρει ο Θεοφιλέστατος κανένα επιστήμονα ιατρόν και υπάρχει δυνατότερον φάρμακον να καταπαύη την δύσπνοιαν, αυτό να μου στείλης. Διά να κοιμηθώ μισή ώρα, πρέπει να μου κάνουν αέρα, αλλέως με πνίγει, δεν με αφήνει να κοιμηθώ· τέλος αφήνω. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (29)

Ο Γέροντας Ιωσήφ σε ηλικία 32 ετών (1930)

Ο Γέροντας Ιωσήφ σε ηλικία 32 ετών (1930)

Συνέχεια από (28)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 23

Προς Μοναχό Παντελεήμονα.

Άγιον Όρος τη 29/3/1959.

Εις το αγαπημένον μου τέκνον Παντελεήμων, τα αγαπητά σπλάγχνα μου,το ανθάκι μου το παραδείσιον.

Εύχομαι να είσαι καλά. Ο γλυκύς μας Χριστός να σε φυλάγη και να οδηγή εις το θέλημα Του το άγιον.

Αγαπητόν μου παιδί, έλαβα την επιστολήν σου, και είδον και εχάρην και εσκίρτησεν η καρδία μου, όπου ο καλός μας Χριστός αρχίζει να δεικνύη την αγάπην όπου σου έχει. Πρόσεχε λοιπόν, αγαπητό μου παιδί, να μην σου στήση καμμία παγίδα ο πονηρός, διότι πολύ μισεί το καλόν.

Εγώ, αγαθό μου παιδάκι, είχα αρχίσει να σου γράφω αυτό μου το γράμμα, και επειδή η δύσπνοια με ενοχλούσε, επερίμενα να ελαττωθή. Διότι μόλις κρυώνει ο αέρας, με πιάνει περισσότερο, δι΄ αυτό πέρασαν ολίγες ημέρες, οπότε σήμερα, των Βαΐων, ήλθε το άλλο σου γράμμα και συνεχίζω. Θα σου έγραφα άλλα πνευματικά. Τώρα, επειδή άλλα με ερωτάς, θα απαντήσω δι΄ αυτά.

Η μοναχική πολιτεία είναι πολύ μεγάλο πράγμα και έχει αγώνα και βάρος πολύ. Οι άνθρωποι δεν είναι αρνιά να τους βόσκη κανείς. Είναι άνθρωποι με συνήθειες και θελήματα, με φρονήματα και πάθη ανίατα, όπου μήτε τον ίδιον ζήλον έχουσιν μήτε την ιδίαν προαίρεσιν. Ευκολώτερον είναι να καθαρίζη κανείς τα αναγκαία εις την Αθήνα, παρά ανθρώπους από τα πάθη να μεταβάλη εις αγαθούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (28)

Ο Σέρβος μοναχός Γεώργιος, Μπράνκο Βίτκοβιτς (1920-1972), που μαθήτευσε για αρκετό καιρό κοντά στον Γέροντα Ιωσήφ

Ο Σέρβος μοναχός Γεώργιος, Μπράνκο Βίτκοβιτς (1920-1972), που μαθήτευσε για αρκετό καιρό κοντά στον Γέροντα Ιωσήφ

Συνέχεια από (27)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 20

Προς Μοναχό Παντελεήμονα

Άγιον Όρος, τη 26/9/1957.

Τω αγαπητώ μας παιδάκι Παντελεήμονι, ευχόμεθα διά την υγείαν σου, ηγαπημένο μου τέκνον.

Έλαβον την επιστολήν σου και πολύ εχάρην όπου είσαι καλά. Λυπάμαι όπου δεν σε έχω πλησίον μου να σε ομιλώ διά την προσευχήν, να διαφωτίζω τον καθαρόν σου νουν, να διαφωτίζης και εσύ τους άλλους, να πληθύνονται οι καλοί άνθρωποι.

Όλοι οι πατέρες εδώ οι μετ΄ εμού σε ενθυμούνται και σου προσεύχονται, αλλά δεν μας έγραψες, διατί παραμένεις εις τας Αθήνας. Εμείς ελογίζαμεν ότι πλέον θα ήσουν κοντά εις τους γονείς σου και εις τον παπά μας Εφραίμ.

Μας έγραψεν γράμμα και γράφει ότι είναι εις το άκρον της Αμερικής, όπου ψήνει ο ήλιος το ψωμί. Και εγώ τον έγραψα να έλθει να ησυχάση κοντά μας. Αυτό το διάστημα όπου μένεις έξω -εάν ήσουν κοντά μας πολλά θα εμάνθανας- εν τέλει φρόντιζε να λες την ευχήν· μην στέκης αργός. Αδιαλείπτως προσεύχου με ζέσιν ψυχής, διά να γεννηθή μέσα σου και να φωνάζη νοερώς η καρδία σου το «Ιησού γλυκύτατε, σώσόν με». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (27)

Γράμμα του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 17

Προς Μοναχή Βρυαίνη,

Ιερά Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, Καλογραιών Καλαμάτας.

Άγιον Όρος, τη 15/3/1959.

Τέκνον μου αγαπητόν και ευλογημένον, Βρυαίνη, σπλάγχνα μου θεία και ιερά, εύχομαι να είσαι καλά.

Έλαβον την επιστολήν σου και είδον και εχάρην όπου εύχεσαι να γίνω καλά.

Παιδάκι μου μικρότερο, με επεσκέφθη ο καλός μας Θεός -διότι με αγαπάει- με μίαν πολύ βαρείαν ασθένειαν, βρογχο-υπερ-πνευμονίαν. Με ξενυκτούσαν ότι θα έφευγα, έκλαιγαν τα παιδάκια μου, αλλά δεν ήλθεν η ώρα. Εκατόν είκοσι ενέσεις μου έκαμαν. Τέλος πάλιν εγύρισα. Έχω φοβερά δύσπνοια, όπου αν μία μέρα δεν πάρω φάρμακο να πέση, κινδυνεύω να σκάσω.

Τώρα είμεθα καλύτερα και επιάσαμε πάλιν να γράφωμε εις τους αδελφούς. Λοιπόν, είδες ότι η Χάρις αρχίζει να σε επισκέπτεται, και όσον δύνασαι βιάζου να λες την ευχήν, και θα ιδής ότι πολλή ωφέλεια θα σου γίνη εις την ψυχήν σου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ησυχίας Αιτία (ποίημα)

 vatopedi

Άκουσα, έγραψα και ψέλλισα καρδίας στίχους.

Αποτυπώματα ενός αιώνα, ασκήσεων ήχους.

Από το μπαξέ του ουρανού, μελίρρυτα χείλια,

θείου έρωτα επωδός, αγάπης, λόγια χίλια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (26)

Λεπτομέρεια από το μπαστουνάκι της Μοναχής Θεοδοσίας, που είχε φιλοτεχνήσει ο ίδιος ο Γέροντας Ιωσήφ.

Λεπτομέρεια από το μπαστουνάκι της Μοναχής Θεοδοσίας, που είχε φιλοτεχνήσει ο ίδιος ο Γέροντας Ιωσήφ.

Συνέχεια από (25)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 14

Προς Μοναχή Θεοδοσία.

<Άγιον Όρος> τη 20ή Αυγούστου 1930.

Τέκνον Θεοδοσία.

Χαίρε και υγίαινε εν Κυρίω ψυχή τε και σώματι και κάμνε υπομονή εις τας θλίψεις όπου σου έρχονται.

Μην γογγύζης, λάβε και τον χαρακτήρα του ταπεινού και πλανεμένου Γέροντα σου, διά να τον ενθυμείσαι ότι κάποτε μαζί συναγωνίσθητε και συνασκητεύσατε εις Γεροβίτσα της Μακεδονίας και εύχου να μην χωρισθούμε εις την άλλην ζωήν, αλλά να είμεθα ενωμένοι δοξάζοντες μετά Θεοδώρας, Θεοδώρας, Ευπραξίας, Μαρίας και Δεσποίνης και μετά των αγίων Παρθένων το άγιον όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμήν.

Πλανεμένος, ταπεινός Ιωσήφ Μοναχός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (25)

epistoli iosif isihastiΣυνέχεια από (24)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 11 (απόσπασμα)

Προς Μοναχή Βρυαίνη, την ανηψιά του, κόρη της αδελφής του Εργίνας.

Άγιον Όρος, Άθως τη 8η Απριλίου 1947.

Το ηγαπημένον μου τέκνον, τα σπλάγχνα της ψυχής μου, την γλυκύφωνόν μου αηδόνα, την κιθαρίζουσα ως ο θείος Δαβίδ, τα ιερά των ιερών τοις ιεροίς θεία και επουράνια μελωδήματα, δι΄ ώνπερ δοξάζεται ο Πατήρ ευφραίνεται ο Υιός και αγάλλεται το Πανάγιον Πνεύμα, Χάρις λοιπόν επί Χάριτος εις τας ευλογημένας ψυχάς σας και ψυχούλαν σου.

Ηγαπημένη μου κόρη, ηυφρανάς με εν τοις λεγομένοις. Έλαβον γαρ την επιστολήν σου και περιχαρώς την ανέγνωσα και όλος νους και διάνοια νοσταλγών και γλιχόμενος ηκολούθων την οπτικήν τοις όμμασι δύναμιν, ίνα καταλάβω και καταμάθω το όνομα, την νέαν Βρυαίνην, και πλέον κορεσθή το επιθυμητόν της ψυχής μου και παύση το άλγος των πόνων μου διά σε, και του λοιπού αποδώσω τας τελειωτικάς ευχαριστήριους φωνάς προς τον αγαθόν Παροχέα και διά παντός ευεργέτην Θεόν, όπου ως Πατήρ αληθής και φιλόστοργος εκπεραιώνει τας επιθυμίας των τέκνων του, εάν ώσιν ευάρεστοι εις Αυτόν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (24)

osios iosif o isihastis2Συνέχεια από (23)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 7 (απόσπασμα)

Προς Εργίνα., την αδελφή του.

[…] θα έλθη σε έπίγνωσι και θα καταλάβη ότι η ζωή είναι ένα όνειρο που γρήγορα περνά. Μάταιοτης, ματαιότης· όλα φεύγουν. αφού ο Μεγαλοδύναμος του έστειλεν μήνυμα, διατί δεν το αντιλαμβάνεται ο ευλογημένος; Κάτι παρόμοιον εσυνέβη και εις εμέ. Δεν το ενθυμείσαι; Έφυγε το άνθος έφυγε και με έκανε να καταλάβω την ματαιότητα. Αδελφός μας είναι, τον πονάμε. Αλλά με τα δικά του δάκρυα θα γιατρευτή, όχι μόνο με τα δικά μας. Τώρα, αδελφή μου ήγαπημένη, πες διά τας προσπάθειας εντός του οίκου σας. Κάνε υπομονή, είμαι εκεί μέσα. Με τους οφθαλμούς της καρδίας μπορείς να με ιδής. Ω καλή μου αδελφή, η οικία σας εις τον Πειραιάν σημαίνει περισσότερον εις εμέ τον αμαρτωλόν, παρά εκεί όπου εγεννήθην.

Εκεί μέσα, εις αυτούς τους τοίχους, πήρα την απόφασιν της αναχωρήσεως. Εκεί εμάζευσα το τελευταίον ένδυμα και την ευχήν της σεβαστής μητρός μας.

Να δέχεσθε πτωχούς, να ποτίζετε διψώντας, να παρηγορήτε πονεμένους. Μέσα εις την οικίαν σας είδα καθαρά την αλήθειαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Ιωσήφ ο Προσευχόμενος

gerontas iosif

Χρόνια πολλά περάσανε, κοντά εκατόν νομίζω

που ανάπνεες ευχόμενος, για αυτό πανηγυρίζω.

Από παιδιά μας πρόσεχες τώρα, όλοι μας γέροι,

δεν το άφησες ούτε στιγμή, τρεμάμενο το χέρι.

Η αγάπη σου πλημήριζε, το νουν και την καρδία

σαν φώναζες για έλεος (Δέσποινα Παναγία). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (23)

osios iosif o isihastis2
Συνέχεια από (22)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 6

Προς Εργίνα, την κατά σάρκα και αγαπημένη, του αδελφή.

Εν Άγίω Όρει τη 16η Δέκεμβρίου 1932.

Αδελφή μου εν Χριστώ ήγαπημένη Εργίνα, εγκόλπιον της ψυχής μου, το αληθινόν μου πνευματικόν τέκνον εν Κυρίω, υγίαινε.

Σήμερον έλαβον την πλήρως γέμουσαν αγάπην και ευλάβειαν, σοφίαν και σύνεσιν, γνώσιν και ταπείνωσιν, επιστολήν σου και τας χείρας εκπετάσας προς Κύριον, μετά θερμής αγάπης και ζέσεως ψυχής, τας μυστικάς φωνάς της ταπεινής μου καρδίας ηντιβόλουν προς Κύριον:

«Επάκουσον, λέγω, ω γλυκεία αγάπη, Ιησούς ο Σωτήρ μου, το φως, το υπέρ παν φως, το εξ Ανάρχου Πατρός Γενήτορος, η γνώσις και η αλήθεια, η ελπίς και η παρηγοριά μου, η ισχύς και δύναμίς μου· η αγάπη και ο φωτισμός μου, επάκουσον, λέγω, και πέμψον επί την αδελφιδού μου το φως της θείας Σου παρακλήσεως και διάσπασον τους μοχλούς και τα κλείθρα της σκοτεινής και πεπονημένης αυτής ψυχής και τη φωταυγεία της Σης αίγλης παρακάλεσον την αυτής καρδίαν, όπως μικρυνθώσιν αι αυτής θλίψεις και τα αλλεπάλληλα των πειρασμών βάσανα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (22)

osios iosif o isihastis2
Συνέχεια από (21)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Επιστολή 1

Προς Ιωάννη,

φοιτητή Θεολογικής Σχολής

Τιμίου Σταυρού, Μπρούκλιν Βοστώνης

Άγιον Όρος, τη 5/6/1959.

Εις τον αγαπητόν Ιωάννην μου, εύχομαι υγείαν μακράν και Θεού φώτισιν.

Να σου ανοίξη τον νουν τω Πνεύματι Αυτού τω αγαθώ, όπως εξαπέστειλε εις τους αγίους Αυτού μαθητάς.

Λοιπόν, υιέ αγαθέ, φοβού τον Θεόν και πράττε τας εντολάς Του και ευ σοι γένηται.

Σήμερον έλαβον την επιστολήν σου και είδον τα εν αυτή, και πολύ εχάρην όπου ζητείς τροφήν διά την ψυχήν σου. Βιάζου λοιπόν, αγαθό μου παιδί, και πρώτον να λες την ευχήν. Μνημόνευε το όνομα του Θεού, διά να σου μνημόνευση και ο Θεός εν καιρώ πειρασμού.

Ο,τι κάμνεις νοών και φρονών, λέγε σε κάθε στιγμήν: «Ιωάννη, πρόσεχε σε βλέπει ο Θεός· είναι παρών, είναι δίπλα σου. Όλα τα βλέπει και παραβλέπει· δεν δύνασαι να τον λανθάνης σε τίποτα. Είσαι ένα σκουλήκι κοντά Του, ένα μυρμήγκι». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (21)

osios iosif o isihastis2

Συνέχεια από (20)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

23. Μετάβασις εις την Νέαν Σκήτην και το οσιακόν τέλος.

Εις την Νέαν Σκήτην πλέον, όταν ήλθαμε, ο Γέροντας ειχε πέσει τελείως σωματικώς και κάθε προσπάθεια εξωτερική και κόπος, έστω και μικρός,τον κατέβαλε σωματικώς. Τί ημπορούσαμεν όμως να κάμωμεν που έπρεπε να ευρεθή τόπος κατάλληλος, ώστε να ημπορούμεν να συνεχίσωμεν την τάξιν και συνήθειαν του τύπου όπου είχαμεν από πριν; Μέσα εις την Σκήτην ήτο αδύνατον, διότι οι Πατέρες εδώ έχουν άλλην τάξιν και συνήθειαν· είναι δε και πολύ πυκνοκατοικημένη και οπωσούν, ανεπιτηδεία προς ησυχίαν. Βγήκαμεν έξω από την Σκήτην προς τον Πύργον και εκαθίσαμεν εις τα εκεί ησυχαστήρια της Μονής του Αγίου Παύλου, όπου συνέπεσε να ήσαν κενά, όμως και ακατάλληλα προς οίκησιν. Με οσηνδήποτε προσωρινότητα και αν επεσκευάσαμεν τα πλέον απαραίτητα, εδημιουργείτο πάλιν μέριμνα και ουχί ολίγος κόπος, που εις ημάς δεν φαινόταν, εις την ασθενή όμως εκείνην και καταβεβλημένην φύσιν έγινε πολύ αισθητόν. Από τότε άρχισε νά καταπίπτη τελείως ή υγεία του και δύο σοβαρές ασθένειες, η μία κατόπιν της άλλης, επέφεραν το τέλος της επιγείου ζωής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (20)

osios iosif o isihastis2

Συνέχεια από (19)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

22. Η φυλακή των αισθήσεων και οι καρποί της νήψεως.

Άλλοτε πάλιν μας έλεγε για την φυλακήν των αισθήσεων και πόσην σημασίαν έχει αυτή η εργασία.

«Τα από μέρους πτώματα και αυτός ο ξερός πόλεμος του εχθρού έχουν σχεδόν την εισοδόν τους από τας θύρας των αισθήσεων. Εάν δεν δοθή αφορμή από κάπου, ο πόλεμος δεν αρχίζει, και αν θα γίνη, θα είναι ανίσχυρος και χωρίς βλάβην, κόβετε λοιπόν τας αφορμάς. Μέσα σ’ αυτές στήνει ο εχθρός τας παγίδας του και πιάνει όποιον δεν έχει προσοχήν. Κάποτε, μας ελεγεν, είχα τούτο εις τον νουν μου και μάλιστα ερχόταν εις την μνήμην μου και το ρητόν της Γραφής,»πάση φυλακή τήρει σην καρδίαν» και καθόμουν εις το σκαμνάκι μου και έλεγα την ευχήν, όπως πάντοτε εσυνήθιζα.

Μου εφάνηκε πως βρέθηκα σε ένα μέρος σαν θεωρείο υψηλό, που ήταν σαν εξέδρα και από κάτω ήτο ένας απέραντος κάμπος σαν γαληνεμένη θάλασσα. Όπως προσπαθούσα με περιέργεια να ιδώ, τι ήταν αυτό και πως βρέθηκα εκεί, διέκρινα ότι μέσα εις το έδαφος, που μόλις και εφαίνοντο, ήσαν στημένες αναρίθμητες παγίδες. Με έπιασε φόβος και σκεπτόμουν, τι σήμαιναν αυτά και ποιος έστησε τόσες παγίδες σε τόσην έκτασιν και αλλοίμονον σε εκείνον που θα πέση εδώ μέσα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (19)

osios-iosif-o-isihastis2

Συνέχεια από (18)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Ο διάβολος όμως που έχει τόσων αιώνων πείραν, ξέρει τι τον περιμένει, όταν ο νους του μοναχού ξυπνήση και ίδη την κληρονομίαν του, και γι’ αυτό όλη του η σπουδή είναι να πολλαπλασιάζη τας μερίμνας και χωρίς κόπον τον εξουδετερώνει. Πράγματι ανταποκρίνεται εις την αλήθειαν αυτό που λέγει ο άγιος Διάδοχος, πως ο διάβολος δίδει όλον τον κόσμον, μόνον για να εμπόδιση τον νουν του μονάχου εις το να πλησίαση εις την καρδίαν του διά της ευχής.

Η εργασία του νου είναι που χαρακτηρίζει τον μοναχόν. Και επειδή νοερά εργασία και μέριμνα δεν συμβιβάζονται, γι’ αυτό απ’ αρχής οι θεμελιωταί του μοναχισμού επενόησαν την έρημον και την ησυχίαν και απ’ εδώ πήραν και το όνομα να λέγωνται μοναχοί. Την εκτός της νοεράς εργασίας σωματικήν πράξιν,την εξωτερικήν, την έχουν οι Πατέρες εις ήσσονα θέσιν και την ονομάζουν «δικαιοσύνη των κοσμικών», γιατί όταν δεν απαιτήται νοερά εργασία και φυλακή εις την τελειοποίησιν του ανθρώπου, τότε κατ’ εμέ, και η άποταγή δεν κρίνεται πρώτης ανάγκης. Εάν μόνον η σωματική εργασία και η έξωθεν δικαιοσύνη συνεπλήρωναν την χριστιανικήν τελειότητα, τότε αρκούσε ο κοσμικός βίος και η αναχώρησις ήτο περιττή.

Εδώ όμως βλέπομεν ότι πρώτα ο μοναχισμός και ύστερα η αναχώρησις με τα αποτελέσματα της, είναι συνήλικα με τον χριστιανισμόν και δεν είναι παράξενον αυτό, διότι η διδασκαλία του χριστιανισμού απέβλεπε περισσότερον εις την τελειότητα του ανθρώπου, παρά εις την εισαγωγήν του εις μίαν νέαν πίστιν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (18)

osios-iosif-o-isihastis2Συνέχεια από (17)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

19. Η αμέλεια, ο φοβερότερος κίνδυνος διά τον μοναχόν.

Κάποτε τον ερωτήσαμεν: «Ποιο από όλα τα πάθη νομίζεις ότι πολεμά τον άνθρωπον εις την απόκτησιν και πρόοδον του καλού»; Και μετά από ολίγην σιωπήν μας απαντά: «Η αμέλεια». Εμείς του είπομεν: «Μα γιατί να είναι τόσον φοβερή η αμέλεια κατά την στιγμήν που ο άνθρωπος αρχίζει με τόσην ζέσιν και με την επίγνωση ότι με τον αγώνα του θα αποκτήση αυτό που προτίθεται και μάλιστα αφού έχει παράδειγμα και αυτόν τον Κύριόν μας Ιησούν»;

Τότε μας απήντησεν: «Αυτό που λέγετε υποδηλώνει ορθήν κρίσιν του λογισμού εις το να κινήση την καλήν προαίρεσιν. Η καλή προαίρεσης ωθεί τον άνθρωπον να επιχείρηση το καλόν για το οποίον προετέθη. Όταν αρχίση διά πράξεως να ενεργή το καλόν, θα έρθη εις επαφήν με την αίσθησιν του κόπου και του πόνου, που είναι έμφυτα εις την στενήν και τεθλιμμένην αυτήν οδόν,και τότε η φύσις,το σώμα, αρχίζει να δειλιά και να αποφεύγη τον πόνον. Φυσιολογικά ο πόνος είναι αντίθετος προς την φύσιν,γιατί και αρχικά ο άνθρωπος δεν πλάσθηκε για να κοπιάζη και να πονή, αλλά για να χαίρεται και να τρυφά. Επομένως, ο πόνος ευρίσκεται αντίθετος με την φύσιν, και μόνον αφού ο Δημιουργός και Σωτήρ μας οικονόμησεν με το μέσον αυτό την αποκατάστασίν μας, γενόμενος και αυτός παράδειγμα, έγινεν η οδός του πόνου απαραίτητος και επιθυμητή· ουδέποτε όμως από φυσικούς όρους, αλλά από προαιρετικούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »