Η μάχη στη γέφυρα των Παπάδων (6-10 Μαίου 1944) και οι Εθνικές Ομάδες Ανταρτών

Στην Ανατολική Μακεδονία, προς το τέλος της κατοχής, αναπτύχθηκε ένα ιδιότυπο «αντάρτικο» ξεχωριστό σε χαρακτηριστικά από την υπόλοιπη Ελλάδα. Και αυτό γιατί η περιοχή βρισκόταν στην ζώνη της Βουλγαρικής κατοχής, που είχε διαρκέστερα και σκληρότερα χαρακτηριστικά από την Ιταλική η την Γερμανική κατοχή που ειδικά προς το τέλος του πολέμου έμοιαζαν προσωρινές. Ουσιαστικά το αντάρτικο αυτό είχε χαρακτηριστικά αυτοάμυνας και αναπτύχθηκε και στηρίχθηκε από τα ορεινά χωριά της περιοχής που κατοικούνταν κυρίως από Πόντιους πρόσφυγες. Η αυτοάμυνα αυτή στρεφόταν και προς τους Βούλγαρους, αλλά και κατά του ΕΛΑΣ που δεν είχε καταφέρει να κερδίσει την συμπάθεια των πληθυσμών αυτών, καθώς είχε εκβιάσει την συμμετοχή τους στις τάξεις του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάτι τις για τον κόπο του…(χιούμορ)

Σε εθιμοτυπική επίσκεψη έλληνα υπουργού στο σπίτι του Ομολόγου του στην Πορτογαλία, ο Έλληνας μένει έκπληκτος από την χλιδή του σπιτιού.

Χρυσά πόμολα αλαβάστρινα είδη υγιεινής κλπ κλπ.

Ξαφνιασμένος γυρνάει στον Πορτογάλο και τον ρωτάει πως είναι δυνατόν με αυτή την κρίση να έχει τέτοιο σπίτι.

Ο Πορτογάλος τον πηγαίνει στο παράθυρο του σπιτιού και του λέει:

«Βλέπεις εκείνη τη γέφυρα απέναντι»;

– Ναι του λέει ο Έλληνας Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρέπει να φοβόμαστε τον θάνατο;

Οι ψυχές των πεθαμένων στον Άδη συναντούν τον Χριστό νικητή επί του θανάτου.

Οι ψυχές των πεθαμένων στον Άδη συναντούν τον Χριστό νικητή επί του θανάτου.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Έχεις ακούσει για τον μακάριο διάκο Αββακούμ; Όταν τον οδηγούσαν οι Τούρκοι μέσω του Βελιγραδίου, στα δεσμά, για να τον καρφώσουν στον πάσσαλο, αυτός ο ιπποτικός Βόσνιος τραγουδούσε: «Ο Σέρβος είναι του Χριστού, χαίρεται, τον θάνατο»! Αυτά τα λόγια ακούγονται εντελώς σύμφωνα με το πνεύμα του απόστολου Παύλου ο όποιος γράφει στους Φιλιππησίους: «Συνέχομαι δε έκ των δυο, την επιθυμίαν έχων εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι· πολλώ γαρ μάλλον κρείσσον το δε επιμένειν εν τη σαρκί αναγκαιότερον δι’ υμάς» (Φιλιπ, 1,23-24). Ό απόστολος δεν μιλά καν περί του θανάτου αλλά μόνο περί της μετάβασης απ΄ αυτή τη ζωή στην άλλη ζωή. Και χαίρεται περισσότερο εκείνη τη ζωή παρά αυτήν.

Ρώτησα πρόσφατα έναν υγιή γέρο: «Τι θα επιθυμούσες από τον Θεό να σου δώσει περισσότερο στον κόσμο;» Έβαλε το χέρι στην καρδιά και απάντησε: «Τον θάνατο και μόνο τον θάνατο»! «Πιστεύεις στη ζωή μετά από τον θάνατο;» «Ακριβώς λόγω αυτής της πίστης επιθυμώ όσο πιο γρήγορα τον θάνατο», είπε ο γέρος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »