Ο Δυσώδης και ρυπαρός φθόνος

Ο Χρόνος σώζει την Αλήθεια από τον Φθόνο και την Ψέμμα. Έργο του Γάλλου ζωγράφου  Francois Lemoyne, 1737

Ο Χρόνος σώζει την Αλήθεια από τον Φθόνο και την Ψέμμα. Έργο του Γάλλου ζωγράφου Francois Lemoyne, 1737

Ερωτήθηκε κάποτε ένας σοφός: ποια είναι εκείνα τα μάτια που βλέπουν καλύτερα; Τα σκουρόχρωμα ή τα γαλανά; Των ανδρών ή των γυναικών; Των ανθρώπων ή μήπως τα μάτια των ζώων; Και ο σοφός αποκρίθηκε: τα μάτια που βλέπουν καλύτερα είναι αυτά των φθονερών γιατί βλέπουν από απόσταση, βλέπουν και την παραμικρή λεπτομέρεια, βλέπουν ακόμη και όσα δεν υπάρχουν. Ένα μόνο πράγμα δεν βλέπουν, το καλό. Και όταν το εντοπίσουν, τότε γεμίζουν δάκρυα και σφαλίζουν για να μην το βλέπουν.

Φθονεροί και αδίστακτοι άνθρωποι δεν έλειψαν, από καμιά εποχή και κοινωνική οργάνωση. Είναι «άνθρωποι» χωρίς ανθρωπιά, που αρέσκονται να κάνουν το κακό και να σκορπούν τον όλεθρο. Η γλώσσα τους εμπεριέχει θανατηφόρο δηλητήριο που εκτοξεύεται αδιακρίτως επί δικαίους και αδίκους και δολοφονεί υπολήψεις, τραυματίζει ψυχές, δυσφημεί προσωπικότητες, ακυρώνει προσπάθειες. Γι΄ αυτούς ο ιερός ψαλμωδός αναφέρει «ηκόνησαν γλώσσα αυτών ωσεί όφεως, ιός ασπίδων υπό τα χείλη αυτών» (Ψαλμ. 139,4). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ (4)

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Ο Χριστός με αγίους. Ψηφιδωτό στην κόγχη του αγίου βήματος της βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Ρώμη (9ος αιώνας).

Συνέχεια από (3)

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Η αγιότητα είναι ανοιχτός κήπος με διάφορα ευώδη άνθη. Δεν καλλιεργείται στό θερμοκήπιο. Τα άνθη της είναι πολύχρωμα, πανευώδη και μυρίων ευωδιών. Τα τίμια λείψανα των άγιων δεν έχουν την ΐδια ευωδία. Η ποικιλία των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος εμπνέει διάφορες ζωές. Δεν αποκλείεται κανένας από την αγιότητα. Οποιος αγαπήσει πολύ τον Χριστό και την αγάπη του δείξει έμπρακτα, ταπεινωθεί και αγωνισθεί, αγιάζει, χαριτώνεται, φωτίζεται. Μη μένουμε στην επίμονη και ανήσυχη αναζήτηση αγίων και δεν κάνουμε κάτι για τον προσωπικό μας αγιασμό. Μη ψάχνουμε να βρούμε και να δημιουργήσουμε αγίους. Ας φιλιωθούμε με τους πολλούς ήδη υπάρχοντες. Αν ο Θεός ευδοκήσει να μας φέρει μπροστά σ’ έναν άγιο, ας του ζητήσουμε να μας ευλογήσει, να προσεύχεται για μας και μη τον κουράζουμε με περίεργα ερωτήματα και χάνουμε τη σημασία της ευκαιρίας αυτής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΕΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ (Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου)

88824-Agios+Grigorios+o+TheologosΜέχρι τώρα έχουν πραγματοποιηθεί δύο μεταθέσεις του τρόπου της ζωής μας, που έμειναν περίφημοι ανά τους αιώνες και ονομάζονται «οι Δύο Διαθήκες» ή «σεισμοί της γης», επειδή αποτελούν μία τόσο σοβαρή πραγματικότητα. Η μία είναι η μετάθεση από τα είδωλα στο Νόμο. Η άλλη από το Νόμο στο Ευαγγέλιο.

Ακόμη όμως μας έχει προαναγγελθεί και ένας τρίτος σεισμός: η μετάστασή μας από τα εδώ στα εκεί, στα μη κινούμενα, στα μη σαλευόμενα. (δηλαδή η Δευτέρα Παρουσία)

Το ίδιο έπαθαν και οι δύο Διαθήκες. Τι έπαθαν; Δεν καταργήθηκαν αμέσως· ούτε με την πρώτη κίνηση, που έγινε προς το σκοπό αυτό. Και γιατί; Για να μη εκβιασθούμε, αλλά να πεισθούμε. Γιατί όπως ξέρεις το ακούσιο δεν είναι ποτέ κάτι μόνιμο, όπως δεν είναι και τα ρεύματα ή τα φυτά που συγκρατούνται με βία. Αντιθέτως το εκούσιο είναι και πιο μόνιμο και πιο ασφαλές. Το ένα είναι έργο εκείνου που μας πειθανάγκασε· το άλλο είναι δικό μας. Το ένα είναι ένδειξη της επιείκειας του Θεού· ενώ το άλλο εξουσίας τυραννικής. Και ακριβώς γι’ αυτό νόμισε, ότι είναι σωστό να μας κάνει, έστω και χωρίς να το θέλουμε, το καλό· την πραγματική του όμως ευεργεσία θα μας τη δώσει μόνο αν το θελήσουμε. Γι’ αυτό και, παιδαγωγικά και θεραπευτικά, άλλα μεν από τα πατροπαράδοτα έθιμα τα καταδικάζει και άλλα, υποχωρώντας λίγο σ’ εκείνα που αποσκοπούν στην ηδονή, τα ανέχεται, όπως και οι ιατροί κάνουν στους αρρώστους για να γίνει με τα έμπλαστρά τους φανερό στους συνετούς ότι η δηλητηρίαση από τα φάρμακα θεραπεύεται με άλλα φάρμακα καλύτερα. Πραγματικά η μετάθεση από εκείνα, που έχουν γίνει πια αντικείμενο μεγάλης τιμής λόγω της συνήθειας και του μακρού χρόνου, δεν είναι και τόσο εύκολη! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΥΓΩ; (Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου)

Ο Προφητάναξ Δαβίδ. Εικόνα της Ιερά Μονής του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα (η οποία ιδρύθηκε από τον γέροντα Εφραίμ τον Φιλοθεϊτη, ο οποίος και μένει εκεί).

Ο Προφητάναξ Δαβίδ. Εικόνα της Ιερά Μονής του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα (εκεί είναι ο γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεϊτης).

Ποια βοήθεια θα βρω όταν ταλαιπωρούμαι ή ποια παρηγοριά; Σε ποιον θα καταφύγω όταν στενοχωρούμαι; Την απάντηση, σου την δίνει ο Δαβίδ, ο μεγάλος θεραπευτής, που ακόμη και πονηρά πνεύματα ξόρκιζε με το Πνεύμα που είχε μέσα του. Ζητάς από μένα να μάθεις σε ποιον θα καταφύγεις και δεν το γνωρίζεις συ ο ίδιος; Ποιος είναι εκείνος που δυναμώνει τα αδύνατα χέρια, που θεραπεύει τα γόνατα που έχουν παραλύσει και οδηγεί μέσα από τη φωτιά και σώζει μέσα από το νερό; Δεν σου χρειάζεται, λέει, στρατός, ούτε όπλα, ούτε τοξότες, ούτε ιππείς, ούτε σύμβουλοι, ούτε φίλοι, ούτε εξωτερική ενίσχυση. Έχεις στη διάθεσή σου τη συμμαχία που έχω και εγώ και καθένας που την θέλει. Πρέπει μόνο να την θελήσεις και να τρέξεις προς αυτήν με ορμή. Κοντά σου βρίσκεται η παρηγοριά, στο στόμα και στην καρδιά σου. «Θυμήθηκα τον Θεό», λέει, «και ευφράνθηκα» (Ψαλμός ΟΣΤ΄ 3). Υπάρχει κάτι πιο εύκολο από την μνήμη; Θυμήσου και συ τον Θεό, για να ευφρανθείς.

(Λόγος ΙΖ΄, Προς τους πολιτευομένους Νανζιανζού…)

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ… (Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου)

Λεπτομέρεια του εξωτερικού της κολυμβήθρας του ορθόδοξου βαπτιστηρίου της Ραβέννας (5ος αιώνας). Βλέπουμε ανάγλυφο έναν Αμνό με έναν Σταυρό.

Λεπτομέρεια του εξωτερικού της χτισμένης μαρμάρινης πολυγωνικής κολυμβήθρας του ορθόδοξου βαπτιστηρίου της Ραβέννας (5ος αιώνας). Βλέπουμε ανάγλυφο έναν Αμνό με έναν Σταυρό.

Μην πεις, να με βαπτίσει επίσκοπος και μάλιστα μητροπολίτης ή από τα Ιεροσόλυμα και μάλιστα με κάποιο αξίωμα. Γιατί η χάρις δεν εξαρτάται από τον τόπο αλλά από το Πνεύμα. Μην απαιτείς να είναι αξιόπιστος αυτός που κηρύττει ή αυτός που βαπτίζει. Άλλος είναι ο κριτής τους και δοκιμαστής των πλέον αφανών πραγμάτων. Διότι ο άνθρωπος βλέπει στο πρόσωπο, δηλ. εξωτερικά ενώ ο Θεός βλέπει στην καρδιά, δηλ. εσωτερικά. Για σένα όμως ο καθένας από αυτούς είναι αξιόπιστος για τον καθαρισμό σου· μόνο να είναι ένας από τους αναγνωρισμένους και όχι από εκείνους που έχουν καταδικασθεί από την Εκκλησία, ούτε ξένος προς αυτήν…Κάνε και την εξής σκέψη· υπάρχουν δύο δακτυλίδια, ένα χρυσό και ένα ασημένιο, και έχουν το ίδιο αποτύπωμα, την εικόνα του βασιλιά. Και τυπώνουν και τα δύο τη σφραγίδα πάνω στο κερί. Σε τι θα διαφέρει η μία σφραγίδα από την άλλη; Σε τίποτε… Έτσι να βλέπεις τον κάθε κληρικό. Και αν ακόμα είναι ανώτερος από τους άλλους στη ζωή, η δύναμη του βαπτίσματος είναι η ίδια.

(Λόγος Μ΄. Εις το Άγιον Βάπτισμα).