Ο «στρατιωτικός νόμος» και ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο πάτερ Παΐσιος έβλεπε καθημερινά τους ανθρώπους! Και, όπως αντιλαμβάνεται αναγνώστης, ο σοφός Γέροντας, ήταν γνώστης πολλών προβλημάτων τους.

Ένα μεγάλο μέρος από αυτούς που έρχονταν να τον συναντήσουν ήταν άνθρωποι σωστοί, ήξεραν τί ζητούσαν: διέθεταν πνευματικότητα, λογική, σοβαρές και μετρημένες απόψεις ενώ κατέχονταν από επιθυμία να ζήσουν ουσιαστική και ευλογημένη ζωή.

Οι άνθρωποι εκείνοι είχαν λογική συμπεριφορά και φυσιολογικές – υγιείς θέσεις, οι οποίες προκαλούσαν στους άλλους το ενδιαφέρον τον θαυμασμό. Όχι τον γέλωτα ή τις ειρωνικές «γκριμάτσες», που, όπως όλοι γνωρίζουμε, κύπτουν αβίαστα, ως υπόμνηση, ότι η θρησκευτική συμπεριφορά κάποιου είναι αμφιλεγόμενης αξιοπιστίας, όταν δεν περιέχει στοιχεία υγείας αλλά σεμνοτυφίας, υποκρισίας και βραδυπορίας προσαρμογής στις απαιτήσεις της εποχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παρεπόμενα… μίας συνέντευξης του Μοναχού Μωϋσή Αγιορείτη

Είναι αλήθεια πως αγαπώ από μικρός τη μελέτη και τη γραφή. Χιλιάδες σελίδες έχω γράψει και έχω δημοσιεύσει κατά καιρούς. Επί μία περίπου πενταετία η εφημερίδα αυτή φιλοξενεί άρθρα μου.

Είναι γεγονός πως ποτέ δεν παρενέβη στα κείμενά μου. Γι’ αυτό την ευχαριστώ, κι αυτό την τιμά. Είναι μεράκι το γράψιμο. Μέρες σκέφτομαι το θέμα, κι ένα βράδυ κάθομαι και το γράφω. Δεν είναι πάντοτε από τη φθηνή και παρερχόμενη επικαιρότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ηθική, η αγιότητα και ο Μέγας Κωνσταντίνος

Η κουρτίνα του Αγίου Κωνσταντίνου, η οποία χωρίζει τον Νάρθηκα πό το Μεσονυκτικό. Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου

Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικολάου

Θα ήθελα να δώσουμε λίγο περισσότερο προσοχή στη διαφορά του ηθικού από το άγιο. Πόσο λάθος είναι αυτό το σωστό πού διακηρύσσουμε και στα παιδιά μας. Θέλουμε να κάνουμε τα παιδιά μας σωστά και θέλουμε κι εμείς οι ιερείς να φτιάξουμε σωστούς χριστιανούς. Θα σας πώ πόσο λάθος είναι αυτό το σωστό πού θέλουμε να κάνουμε. Έρχεται η αγκαλιά της Εκκλησίας μας την περίοδο αυτή του Τριωδίου και μας δημιουργεί αιφνιδιασμούς τους οποίους δεν τους καταλαβαίνουμε δυστυχώς. Συγκρίνει την πρώτη Κυριακή έναν Φαρισαϊο -έναν άνθρωπο της θρησκείας, της ελεημοσύνης, των αγαθών έργων, έναν σωστό- με έναν Τελώνη -έναν άνθρωπο της εκμετάλλευσης, της σκληρότητας, τέτοιοι ήταν οι τελώνες- πού δεν είχε τίποτε άλλο εκτός από τη συντριβή και την ταπείνωση της στιγμής. Και ο Κύριος προκρίνει τον δεύ¬τερο· όχι τον ηθικό, όχι τον σωστό αλλά τον μετανιωμένο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Δημοκρατία στην Αρχαία Ελλάδα!

«Είπα να μην ξαναγράψω διότι η απογοήτευση είναι τόσο μεγάλη που είναι σα να ρίχνεις πετρούλες στον ωκεανό. Όμως όλα αυτά που μαθαίνουμε δεν μπορεί κανείς παρά να τα πεί, να τα μεταφέρει και σε άλλους, έστω και αν ξέρει πως απλά ρίχνει ένα βοτσαλάκι στον Ατλαντικό. Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου το Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή του Χρυσού Αιώνα της Δημοκρατίας της …Ελλάδα ΜΑΣ. Παρακαλώ πάρα πολύ όλους τους Έλληνες, να διαβάσουν αυτό το βιβλίο, που δεν είναι τίποτε άλλο από την καταγραφή των τότε ισχυόντων νόμων κατά περίπτωση αδικήματος. Θα αναφέρω λοιπόν, εδώ μόνο μία περίπτωση που πιστέψτε με αξίζει να τη διαβάσουμε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…Αλλά η απληστία του ανθρώπου δεν έχει τελειωμό!

Ο νόμος των λύκων

Ωστόσο, πρέπει, να ξαναγυρίσουμε στον άνθρωπο τον μοναχικό, τον άνθρωπο έν ειρήνη. Πώς βλέπει τον συνάνθρωπό του; Σε μικρογραφία, γίνεται και εδώ ένας πόλεμος: ο ένας άνθρωπος ζητά να φάει τον άλλο άνθρωπο, να του πάρει την περιουσία του ή άλλα αγαθά του, που είναι και αυτά ισότιμα με την ίδια τη ζωή του.

Ω, τί πολύπλοκος μηχανισμός αυτός ο μηχανισμός της αρπαγής! Έχει κάτι «αρπάγες», κάτι πελώριες χαλύβδινες σιαγόνες μαμούθ, σαν τις σύγχρονες μπουλντόζες, που συλλαμβάνουν και συντρίβουν τα πάντα. «Πόλεμος πατήρ πάντων». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το δίκαιο του ισχυρότερου δεν είναι άλλο παρά κήρυγμα μίσους!

«Πινάκιον φακής»

…Γράφει λοιπόν ο Ζακ Βεϋγκάν, σε μια μικρή υποσημείωση του βιβλίου του ο «Λεγεωνάριος», ότι ο Saint – Exupery, ο συγγραφεύς ο τόσο γνώριμος της ερήμου, του είχε πει κάποτε τα εξής:

«Οι οδοιπόροι της αφρικάνικης ερήμου, πολλές φορές χάνονται μέσα στις απέραντες εκτάσεις της και αργούν να βρουν το δρόμο τους. Ο χειρότερος κίνδυνος γι’ αυτούς είναι τότε η έλλειψη νερού. Κάνουν οικονομία, αλλά στο τέλος, σταγόνα -σταγόνα, η προμήθεια του νερού σώνεται. Αγωνίζονται να βρουν το δρόμο τους, να προσανατολισθούν, και η δίψα τους τυραννά και τους απειλεί με το χειρότερο θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συμβουλές: Αν ένα παιδί…

angelic advice

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική,

μαθαίνει να κριτικάρει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα,

μαθαίνει να καυγαδίζει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »