Το Ψυχο-Φαρμακείο… (πραγματικό γεγονός)

αναδημοσίευση από: Πνευματικά Θησαυρίσματα

Ήταν πολύ περήφανος για τον μοναχογιό του ο κ. Μιχάλης ο Φαρμακοποιός. Καλός στα γράμματα από μικρός,φιλομαθής, φιλόδοξος και υπάκουος… από μικρός. Γι αυτό και δεν τα λυπήθηκε τα τόσα χρήματα που ξόδεψε για να τον σπουδάσει έξω… βλέπετε εκείνα τα χρόνια ήταν καλύτερα να σπουδάσει κανείς στο εξωτερικό, γι αυτό δεν νοιάστηκε με όλη του την καρδιά κάθε μήνα του έστελνα τα χρειαζούμενα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είσαι ένας άχρηστος…

ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΟΘΗΤΟΣ

Πολλές φορές, όταν θέλουμε να επιρρίψουμε ευθύνες στον άλλον για την μη κοινωνική μας καταξίωση ή για την ελάχιστη ή μερική ικανοποίηση των επιθυμιών μας, στρεφόμαστε προς τον σύντροφό μας και γεμάτοι οργή του λέμε: «Είσαι ένας άχρηστος…».

Όταν το παιδί μας ή ο σύντροφός μας αποτυγχάνει σε μια προσπάθεια από την οποία περιμένουμε την ευκαιρία για να επιδείξουμε τα ανύπαρκτα προσόντα μας, του φωνάζουμε: «είσαι ένας άχρηστος…».

Αλήθεια, πόσο σκληρόκαρδοι πρέπει να είμαστε για να επιτρέπουμε να βγαίνουν από τα χείλη μας λέξεις που πληγώνουν τον σύντροφό μας; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μην αφήσεις το θυμό να κατοικήσει στην καρδιά σου

Ο αββάς Κασσιανός λέει: Αδελφοί μου, αυτοί που επιθυμούν να αποκτήσουν πραότητα , πρέπει να προσέχουν να μην οργίζονται, όχι μονάχα εναντίον των ανθρώπων, αλλά ούτε εναντίον των ζώων ή ακόμη και των άψυχων πραγμάτων.

Θυμάμαι, μας λέει, όταν έμενα στην έρημο, ότι κάποτε θύμωσα και οργίστηκα μ’ ένα καλάμι, διότι δεν μου άρεσε το πάχος του, το ήθελα πιό λεπτό. Και μ’ ένα ξύλο οργίστηκα, γιατί, όταν θέλησα να το κόψω, βρήκα αντίσταση και δεν μπορούσα να το κόψω γρήγορα. Και με μια τσακμακόπετρα θύμωσα, γιατί βιαζόμουν να ανάψω φωτιά και δεν έβγαινε γρήγορα η σπίθα. Τόσο με είχε κυριεύσει το πάθος του θυμού, ώστε να οργίζομαι και εναντίον άψυχων πραγμάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΠΟΝΗΡΙΑ

aaeΑγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

1. Ο ίκτερος της ψυχής δεν είναι τίποτε άλλο παρά η πονηριά.

2. Είναι ολοφάνερο ότι η πονηριά οφείλεται στη διάθεση μας.

Η πονηριά δεν ανήκει στη φύση μας αλλά είναι αποτέλεσμα της προαιρέσεως μας. Κατ’ εξοχήν ο διάβολος ονομάζεται πονηρός, λόγω της υπερβολικής κακίας του και επειδή, χωρίς καθόλου να αδικηθεί από μας, έχει συνεχή πόλεμο με μας. Γι’ αυτό δεν είπε ο Κύριος: «Ρύσαι ημάς από των πονηρών» αλλά «από του Πονηρού». Με αυτό μας διδάσκει και μας παιδαγωγεί να μην αποστρεφόμαστε καθόλου τους συνανθρώπους μας για ό,τι κακό μας κάνουν, αλλά να μεταθέτουμε την έχθρα μας από αυτούς πρός εκείνον, επειδή ο διάβολος είναι αίτιος όλων των κακών.

« Εκ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί». Από την καρδιά βγαίνουν οι πονηρές σκέψεις. Πράγματι είναι δυνατόν να μην κάνει κανείς πράξεις και όμως να είναι πονηρός. Να έχει δηλ. φθόνο, απιστία, δόλο, χαιρεκακία, ασυμπάθεια, καθώς και λανθασμένες αντιλήψεις για την πίστη· όλα αυτά πηγάζουν από την καρδιά.

Τέτοια είναι η πονηριά· ο πονηρός δεν αντιδρά φανερά για όσα κάποιος μπορεί να λέει και να κάνει, μέσα του όμως διατηρεί το δηλητήριο της κακίας.

 (1. Εις Εφεσ. Ομ. ΙΕ΄ 2. Εις Ματθ. Ομ. ΝΘ, 4 3. Εις Ματθ. Ομ. ΙΘ΄ 4. Εις Α΄Θεσ. Ομ. Δ΄,3 5. Εις Ιωαν. Ομ. ΜΑ΄,2).