Η Δημιουργία του κόσμου από το Θεό (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

untitled

Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άνθρωπος, δημιουργία και Δημιουργός

pr. Dimitru Staniloae

π. Δημήτριος Στανιλοάε

Ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, επειδή ο άνθρωπος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ ολόκληρης της δημιουργίας και του Θεού. Στον άνθρωπο θα συγκεντρωθούν τα πάντα. Ο άνθρωπος έχει από την αρχή μία οντολογική σχέση με την υπόλοιπη κτίση και μία δίψα να τελειοποιήσει αυτήν τη σχέση. Σε αυτόν υπάρχει η ικανότητα να ενωθεί με όλα και έτσι να τα οδηγήσει όλα στον Θεό ενωμένα με τον εαυτό του. Εδώ έγκειται το μεγαλείο του ανθρώπου ως «ιερέως» από ολόκληρη και για ολόκληρη την κτίση ενώπιον του Θεού.

Με την προοπτική αυτής της ενώσεως των κτισμάτων με τον Εαυτό Του -δια του ανθρώπου- έφερε ο Θεός σε ύπαρξη την δημιουργία. Τα μέρη της δημιουργίας είναι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρόσωπο και πνευματικότητα

πρόσωπο

Ομοτ. καθηγητής της κοινωνιολογίας και της κοινωνιολογίας της θρησκείας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Βασ. Τ. Γιούλτσης

Τα τελευταία χρόνια γίνεται συχνά λόγος για τη διαφορά, που υπάρχει ανάμεσα στις έννοιες «πρόσωπο» και «άτομο». Ίσως η πρόοδος των κοινωνικών και ανθρωπολογικών επιστημών να έδωσε σοβαρές αφορμές γι’ αυτή τη συζήτηση, που η αφετηρία της βρίσκεται σε γνωστά φιλοσοφικά ρεύματα της εποχής μας. Συγκεκριμένα βλέπουμε τους οπαδούς του χριστιανικού περσοναλισμού και του υπαρξισμού να ασχολούνται ιδιαίτερα με την έννοια «πρόσωπο» σε μια προσπάθεια να καθορίσουν το ρόλο και τις περιοχές ύπαρξης και επιρροής του.

Στο σημείο αυτό χρειάζεται μια διευκρίνηση. Ο πρόσφατος θόρυβος γύρω από το Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημιουργική αρχή ανθρώπου

3.ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Ερώτηση. Πως έλαβε αρχή ο άνθρωπος; Μήπως είναι αποτέλεσμα τύχης η εξελίξεως;

Απάντηση : Την απάντηση θα την λάβουμε από το έκτο ιδιόμελο της νεκρώσιμου ακολουθίας.
Αρχή μοι και υπόστασις το πλαστουργών σου γέγονε πρόσταγμα• β συληθείς γαρ εξ αοράτου τε, και ορατής με ζώον συμπήξαι φύσεως, γήθεν μου το σώμα διέπλασας, δέδωκας δε μοι ψυχήν, τη θεία σου και ζωοποιώ εμπνεύσει. Διό Χριστέ, τον δούλον σου, εν χώρα ζώντων, εν σκηναίς δικαίων ανάπαυσον .
Με άλλα λόγια ο υμνωδός της εκκλησίας μας λέγει: Αρχή για τη δική μου υπόσταση και ύπαρξη έγινε το δημιουργικό σου πρόσταγμα. Γιατί, επιθυμώντας να με δημιουργήσεις ζωντανό οργανισμό, ανάμικτο από ορατή και αόρατη φύση, πήρες πρώτα από τη γη το σώμα μου και μου έδωσες την ψυχή με το ζωοποιό σου φύσημα. Γι’ αυτό Χριστέ, ανάπαυσε τον δούλον σου στη χώρα των ζώντων και στα σκηνώματα των δικαίων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο λόγος του Θεού και η ευθύνη του ανθρώπου

Νικάνωρ Καραγιάννης (Αρχιμανδρίτης)

Το βαθύτερο νόημα του σκοπού του Θεού για τον κόσμο και τη σωτηρία του ανθρώπου είναι ένα μυστήριο που δεν μπορεί να εκφρασθεί παρά μόνο με παραβολές. Μια τέτοια παραβολή είναι και αυτή του σπορέα. Οι παραλληλισμοί εξηγούνται από τον ίδιο τον Χριστό. Γεωργός ο Θεός, σπόρος ο λόγος Του, αγρός-χωράφι ο άνθρωπος κάθε εποχής και τόπου, αγκάθια τα πολλά και ποικίλα εμπόδια της καρποφορίας του κηρύγματος.
Ο σπόρος του θείου λόγου

Όπως ο σπόρος, αυτό το δυναμικό στοιχείο της φύσης, κρύβει μέσα του το μυστήριο της δημιουργίας και της ζωής, έτσι και ο λόγος του Θεού μας μεταμορφώνει εσωτερικά και μας μεταγγίζει την «όντως ζωή». Ο σπόρος είναι ίδιος, πέφτει όμως σε διάφορα μέρη, γι’ αυτό και το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό. Ο λόγος του Θεού προσφέρεται και απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο αδιακρίτως. Δεν είναι προνόμιο κάποιων, αλλά δικαίωμα και δωρεά όλων. Ο Χριστός είναι ο «αεί σπείρων τον σπόρον της αιωνίου ζωής». Όταν, λοιπόν, ο Θεός μας μιλά με το λόγο Του, καθώς ακούμε τη φωνή Του μέσα από την Αγία Γραφή, μέσα από τους προφήτες και το Ευαγγέλιο, μέσα από τη διδασκαλία και την εμπειρία των Αγίων της Εκκλησίας, μας φανερώνει την προσωπική Του ύπαρξη. Μας λέει ποιός είναι και τι θέλει από εμάς,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ορθόδοξη θεολογική κατανόηση του περιβαλλοντικού ζητήματος

Ορθόδοξη Λειτουργία και φυσικό περιβάλλον

Η Ορθόδοξη λειτουργική οπτική αντιλαμβάνεται τη δημιουργία ως θείο δώρο, και ως εκ τούτου προσδιορίζει την Ορθόδοξη θεολογική κατανόηση του περιβαλλοντικού ζητήματος κατά τρόπο σαφή και μεστό, ενώ ταυτόχρονα καθορίζει ότι η ανθρώπινη στάση έναντι του θείου αυτού δώρου οφείλει να είναι η υπεύθυνη και σωστή χρήση του κτιστού κόσμου. Κάθε πιστός καλείται να τιμά τη ζωή κατά τρόπο που αντανακλά τους λόγους της θείας Λειτουργίας: «Τα Σά εκ των Σών Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και διά πάντα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ιερότητα και ωραιότητα της Δημιουργίας για την Ορθόδοξη Εκκλησία

Ορθόδοξη Θεολογία και φυσικό περιβάλλον

Ως εκ παραδόσεως υπέρτατο σύμβολο και δήλωση πίστεως, το «Πιστεύω» της Ορθόδοξης Εκκλησίας ομολογεί «Ένα Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων». Η Ορθόδοξη Χριστιανική οπτική του φυσικού περιβάλλοντος απορρέει από την θεμελιώδη πεποίθηση ότι ο κόσμος έχει δημιουργηθεί από έναν αγαπώντα Θεό. Η Αγία Γραφή δηλώνει στο βιβλίο της Γενέσεως, ότι «είδεν ο Θεός τα πάντα, όσα εποίησεν, και ιδού καλά λίαν» (1, 31). Σύμπας ο κόσμος λοιπόν περιέχει τα σπέρματα και τα ίχνη ενός ζώντος Θεού. Επιπλέον, η υλική και φυσική δημιουργία παραχωρήθηκε στην ανθρωπότητα ως δωρεά, με την εντολή «εργάζεσθαι και φυλάττειν αυτήν». (Γεν. 2,15).Αν η γη είναι ιερή, τότε και η σχέση μας με το φυσικό περιβάλλον είναι μυστική η μυστηριακή, περιέχει δηλαδή τα σπέρματα και τα ίχνη του Θεού. Η αμαρτία του Αδάμ συνίσταται κατά πολλές έννοιες στην άρνησή του να δεχθεί τον κόσμο ως δώρο συνάντησης και κοινωνίας με τον Θεό και την υπόλοιπη Κτίση. Η Επιστολή του αποστόλου Παύλου προς Ρωμαίους αναδεικνύει τις συνέπειες της αμαρτίας, το γεγονός δηλαδή ότι «πάσα η κτίσις συστενάζει και συνωδίνει άχρι του νυν» και «η αποκαραδοκία της κτίσεως την αποκάλυψιν των υϊών του Θεού απεκδέχεται» (Ρωμ. 8, 22,19). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Δημιουργία

(Γέροντος Σωφρονίου)

Ο Χριστός είναι το μέτρο όλων των πραγμάτων, πρόσκαιρων και αιωνίων, Θείων και ανθρώπινων. Για τον λόγο αυτό όλα, όσα προτίθεμαι να γράψω εδώ, θα προέρχονται από τη θεώρηση του Χριστού ως Θεανθρώπου. Η χριστιανική ανθρωπολογία μας δεν πρέπει να έχει αφηρημένο χαρακτήρα, αλλά να προσφέρει απαραιτήτως θεμέλιο για όλη την εν τω Θεώ ζωή μας. Δεν θα δίσταζα να ονομάσω την ανθρωπολογία αυτή ασκητική. Η εικόνα του Θεού στον άνθρωπο είναι πολυδιάστατη. Μία από τις διαστάσεις της είναι η δημιουργική δύναμη, που εκδηλώνεται σε ποικίλες περιοχές: σε κουλτούρες όλων των ειδών, δηλαδή πολιτισμούς, τέχνες, επιστήμες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η θεωρία της εξελίξεως (του Δαρβίνου), η ανθρώπινη επιστήμη και οι Άγιοι Πατέρες

Η Δημιουργία των ζώων. Έργο του Tintoretto

Ταγαράκης Χρήστος

Προλογικά.

Το παρόν σύντομο κείμενο, είναι απάντηση προς έναν αδελφό, ο οποίος θέλησε να συζητήσουμε με ηλεκτρονικές επιστολές (e-mails) για μια χριστιανικοφανή μορφή της θεωρίας της εξελίξεως (του Δαρβίνου). Η θεωρία αυτή είναι γνωστή στα ελληνικά ως εξελικτική δημιουργία και οι οπαδοί της – σε ορισμένες περιπτώσεις πρόκειται στην κυριολεξία για οπαδούς, ούτε καν για φιλάθλους – αποκαλούνται συμβιβαστές. Λέγονται έτσι, επειδή προσπαθούν να συμβιβάσουν τη θεωρία του Δαρβίνου με τη Χριστιανική Πίστη. Ποιά είναι όμως η αλήθεια για το όλο θέμα;

«Αγαπητέ αδελφέ, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παρεπόμενα… μίας συνέντευξης του Μοναχού Μωϋσή Αγιορείτη

Είναι αλήθεια πως αγαπώ από μικρός τη μελέτη και τη γραφή. Χιλιάδες σελίδες έχω γράψει και έχω δημοσιεύσει κατά καιρούς. Επί μία περίπου πενταετία η εφημερίδα αυτή φιλοξενεί άρθρα μου.

Είναι γεγονός πως ποτέ δεν παρενέβη στα κείμενά μου. Γι’ αυτό την ευχαριστώ, κι αυτό την τιμά. Είναι μεράκι το γράψιμο. Μέρες σκέφτομαι το θέμα, κι ένα βράδυ κάθομαι και το γράφω. Δεν είναι πάντοτε από τη φθηνή και παρερχόμενη επικαιρότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεού δημιουργία.. (βίντεο-video)

1 Εν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.

3 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί και πως πρέπει να διαβάζουμε την Αγία Γραφή (α΄)

Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς

Η Αγία Γραφή είναι κατά κάποιο τρόπο η βιογραφία του Θεού στο κόσμο αυτό. Και μάλιστα από την Αγία Γραφή, η Καινή Διαθήκη είναι η βιογραφία του σαρκωθέντος Θεού σ’ αυτό το κόσμο. Μέσα σ’ αυτή περιγράφεται πώς ο Θεός, για να δείξει τον εαυτό Του στους ανθρώπους, έστειλε το Θεό Λόγο, ο οποίος σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος, και σαν άνθρωπος είπε στους ανθρώπους, όλα όσα ο Θεός έχει, όλα όσα ο Θεός επιθυμεί για τον κόσμο αυτό και για τους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτόν. Αποκάλυψε ο Θεός Λόγος το σχέδιο του στο κόσμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δημιουργία των Αγγέλων

ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΗΤΟΙ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

υπό του ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

(Μεταγλώττιση στην Νεοελληνική υπό Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Δράγα, δφ, δθ.)

 1. Εκτός από τη δημιουργία του αισθητού κόσμου και τη δημιουργία του ανθρώπου, δημιούργησε ο Θεός και άλλα λογικά όντα;

Μάλιστα. Ο Θεός δημιούργησε και έναν άλλο κόσμο, πνευματικό, που υπερβαίνει τον αισθητό, και άλλα όντα, νοερά, λογικά και αυτεξούσια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Δεν θέλει πολύ για να καταστρέψεις μια ήπειρο»!

Οικολογική κρίση

Από την προοπτική της ορθόδοξης προσέγγισης της Δημιουργίας -και πιο συγκεκριμένα, υπό το πρίσμα όσων είπαμε σχετικά με την αποστολή του ανθρώπου να αντιπροσφέρει ευχαριστιακά τον κόσμο στον Θεό- τι μπορούμε να πούμε για τη σημερινή κρίση του περιβάλλοντος, για την οικολογική καταστροφή που μας απειλεί σε όλες σχεδόν τις περιοχές του πλανήτη; Όπως επισημαίνει ο Αμερικανός ποιητής Robert Frost, «δεν θέλει πολύ για να καταστρέψεις μια ήπειρο»· ή, μπορούμε να προσθέσουμε, έναν ολόκληρο πλανήτη.

Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να πούμε είναι πως η παρούσα κρίση δεν είναι στην πραγματικότητα μια κρίση περιβαλλοντική, αλλά κρίση εσωτερική του ανθρώπου με τον εαυτό του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δεν μπορούμε να δεχτούμε μια εικόνα του σύμπαντος ως ένα ρολόι!

Γιατί ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο;

Κατ’ αρχάς ας ανατρέξουμε στις βασικές αρχές. Για ποιό λόγο επέλεξε ο Θεός να φτιάξει τον κόσμο; Αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο δεν υπάρχει απάντηση κι όμως δεν μπορούμε να μην το θέσουμε. Έναν πιθανό τρόπο να απαντήσουμε σ’ αυτό το αναπάντητο ερώτημα βρίσκουμε στον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, όταν στα «Κεφάλαια περί Αγάπης» μιλά για το θέμα αυτό με όρους αμοιβαίας χαράς: «Ο Θεός, πλήρης πέραν πάσης πληρότητος, δημιούργησε τα πλάσματά του, όχι επειδή Εκείνος χρειαζόταν κάτι, αλλά προκειμένου εκείνα τα ίδια να μπορέσουν να μετάσχουν στην Ύπαρξή Του αναλόγως προς τις ικανότητες τους· Εκείνος δε ο ίδιος να χαρεί με τα έργα του βλέποντάς τα ευτυχισμένα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ξεκινώντας η νέα ημέρα

Επιτρέψτε μου να αρχίσω με δύο ερωτήσεις. Κατ’ αρχάς, πότε ξεκινά η νέα ημέρα σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση και νόηση του χρόνου; Σίγουρα θα απαντήσετε ότι αυτό είναι ερώτημα εύκολο να απαντηθεί. Σύμφωνα με την παλαιά εβραϊκή πρόσληψη του χρόνου, που εξακολουθεί να ισχύει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η νέα ημέρα δεν ξεκινά τα μεσάνυχτα ή την αυγή, αλλά την ώρα της δύσης του ηλίου. Η Δημιουργία του κόσμου στη Γένεση περιγράφεται ως εξής: «ήρθε το βράδυ, ήρθε το πρωί· πρώτη ήμερα». Το σούρουπο βλέπουμε να έρχεται πριν από το πρωί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εκούσια αφασία του ανθρώπου.

 Η οκνηρία.

Η κίνηση είναι βασικό στοιχείο της φύσεως του ανθρώπου.Είναι υπαρξιακή του λειτουργία. Κίνηση= ζωή. Ακινησία= θάνατος.

Γι’ αυτό το λόγο η εργασία, βάζοντας σε κίνηση το πνεύμα και το σώμα του ανθρώπου, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου γι’ αυτόν.

Η εργασία και η δημιουργία είναι η υγιής κατάσταση του ανθρώπου. Κατά την Αγ. Γραφή, όταν ο Θεός έπλασε τον πρώτο άνθρωπο «τον έβαλε στον παράδεισο της τρυφής, να εργάζεται σε αυτόν και να τον φυλάσσει ». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παράδεισος και γη είναι ένα!

Να πίνει κανείς πνευματικά από ένα πρόσωπο, σημαίνει κοινωνία μαζί του. Να πίνει πνευματικά από το πρόσωπο του Χριστού, σημαίνει να κοινωνεί με μια πηγή ατελεύτητης πνευματικής δύναμης, που έκανε άφθαρτο και το σώμα που προσέλαβε και τα σώματα εκείνων, που κοινωνούν μαζί της. Το αναστημένο σώμα του Χριστού έχει πνευματωθεί από τη δύναμη του θεωμένου πνεύματός του. Κι αυτή η πνευματοποιημένη κατάσταση το πνευματώνει σε τέτοιο βαθμό, που δεν νοείται πια ως αδιαπέραστο αντικείμενο, αλλά, με το να έχει αφομοιώσει την ιδιότητα του ρευστού υποκειμένου, (νοείται) ως διεισδυτικό και μεταδόσιμο, ικανό να εσωτερικευθεί στα άλλα υποκείμενα, ως το καθαυτό πνευματικό υποκείμενο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περιφρονεί την ύλη ο χριστιανισμός;

Τακτικά ακούγεται η κατηγορία, ότι ο χριστιανισμός, σ’ όλη τη γήινη διαδρομή του, έδειξε έντονη επιφύλαξη, για να μην πούμε περιφρόνηση, στην υλική διάσταση του κόσμου.

Είναι εδώ ενδιαφέρον να σημειωθεί, ότι η κατηγορία αυτή πρέπει μάλλον να έχει άλλον αποδέκτη, και συγκεκριμένα από τη μια μεριά την πλατωνική φιλοσοφία και από την άλλη, μια ομάδα αιρέσεων της Εκκλησίας, που ακριβώς επειδή πρέσβευσαν όσα περιέχει η κατηγορία που διατυπώθηκε, η Εκκλησία χαρακτήρισε τους οπαδούς τους αιρετικούς, και ως τέτοιους τους απομάκρυνε από τους κόλπους της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τη Δημιουργία στο Δημιουργό

Η Αγία Βάτος στην Ι. Μ. Αγ. Αικατερίνης - Σινά

Θεωρώντας τα πράγματα που έχει φτιάξει ο Θεός, ο άνθρωπος της προσευχής φέρεται στη θεώρηση του ίδιου του Θεού. Καμιά θεώρηση κανενός είδους δεν είναι δυνατή δίχως νήψη ή επαγρύπνηση. Δεν μπορώ να μελετήσω ούτε τη φύση ούτε το Θεό δίχως να μάθω να είμαι παρών εκεί που είμαι, συγκεντρωμένος σ’ αυτήν εδώ τη στιγμή, σ’ αυτήν εδώ τη θέση. Σταμάτησε, κοίταξε κι’ άκουσε. Αυτό είναι το πρώτο ξεκίνημα για τη θεώρηση. Η θεώρηση της φύσης αρχίζει όταν ανοίγω τα μάτια μου στην κυριολεξία και πνευματικά, κι αρχίζω να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου -να παρατηρώ τον πραγματικό κόσμο, δηλαδή τον κόσμο του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιφάνεια του Θεού

…Επιφάνεια είναι η αποκάλυψη του Θεού στο πρόσωπο του Χριστού. Μια αποκάλυψη του ίδιου του Θεού, που σημαίνει πρώτα-πρώτα αληθινή θεογνωσία. Αποκαλύπτεται ο Θεός στον άνθρωπο, όχι σαν φοβερός και αποτρόπαιος, όπως τον πίστευαν οι ειδωλολάτρες ούτε σκληρός και άτεγκτος κριτής, όπως τον φανταζόταν ορισμένοι ιουδαϊκοί κύκλοι. Ο Θεός που φανερώνεται από τον Χριστό δεν είναι μια ψυχρή λογική εξήγηση του σύμπαντος, όπως νόμιζαν οι φιλόσοφοι ούτε ο οδηγός ενός μόνο λαοί στην πορεία του, όπως πίστευε ο Ισραήλ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άνθρωπος, δημιουργία και Δημιουργός

του μακαριστού αιδεσιμολογιωτάτου π. Δημητρίου Στανιλοάε

 Ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, επειδή ο άνθρωπος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ ολόκληρης της δημιουργίας και του Θεού. Στον άνθρωπο θα συγκεντρωθούν τα πάντα. Ο άνθρωπος έχει από την αρχή μία οντολογική σχέση με την υπόλοιπη κτίση και μία δίψα να τελειοποιήσει αυτήν τη σχέση. Σε αυτόν υπάρχει η ικανότητα να ενωθεί με όλα και έτσι να τα οδηγήσει όλα στον Θεό ενωμένα με τον εαυτό του. Εδώ έγκειται το μεγαλείο του ανθρώπου ως «ιερέως» από ολόκληρη και για ολόκληρη την κτίση ενώπιον του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σάρκωση και Ενανθρώπιση του Κυρίου (2)

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

  Η. Έκαμε δεκτή την παράκληση των προφητών ο Κύριος. Δεν μπορούσε ο Πατέρας να παραβλέπει το γένος μας που χανόταν. Έστειλε τον Υιό Του, τον Κύριο, από τον ουρανό για να μας θεραπεύσει. Και λέει κάποιος από τους προφήτες: «Ο Κύριος τον Οποίο εσείς ζητάτε έρχεται και θα φτάσει ξαφνικά. Πού; Στο Ναό Του ο Κύριος» (Πρβλ. Μαλ. 3, 1). «Στο Ναό, όπου εσείς τον λιθοβολήσατε» (Πρβλ. Ιωαν.8, 5)

Θ. Έπειτα ο Σολομώντας, ακούγοντας αυτά από τον πατέρα του, οικοδόμησε θαυμαστό Ναό και προφητεύοντας Εκείνον που θα έρθει να κατοικήσει μέσα σ’ αυτόν λέει με θαυμασμό:  «αληθινά, θα έρθει να κατοικήσει στη γη, ανάμεσα στους ανθρώπους;» (Γ’ Βασ. 8, 27). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή της Ζιμπάμπουε

Κτίριο  συγκεντρώσεων και κατηχήσεων στο Ιεραποστολικό Κέντρο Αγίου Γεωργίου.

Κτίριο συγκεντρώσεων και κατηχήσεων στο Ιεραποστολικό Κέντρο Αγίου Γεωργίου.

Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ. κη΄ 19). Την ευαγγελική αυτή εντολή έχει τάξει ώς στόχο ζωής ο Κύπριος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Γεώργιος. Με το Σεβασμιώτατο συνδέομαι φιλικά εδώ και μερικά χρόνια κι έτσι δε δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα να δεχτώ την πρόσκλησή του να μεταβώ στη μακρινή αυτή χώρα της Αφρικής το Πάσχα που μας πέρασε. Είχα ήδη ακούσει πάρα πολλά για τη Ζιμπάμπουε και κρίνοντας από τη δραστηριότητα του Μητροπολίτη στην Κύπρο, ήμουν σίγουρος ότι εκεί γίνεται σοβαρό ιεραποστολικό έργο. Και τώρα η απρόσμενη αυτή πρόσκληση θα μου έδινε την ευκαιρία να θέσω «τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων» (Ιω. κ΄ 25). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδ. Ιεραποστολή. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ο Μέγας Βασίλειος αφαιρέθηκε

creation of the world

Φαντάζεστε τί θα γινόταν, αν την εποχή των Πατέρων της Εκκλησίας υπήρχαν σύγχρονα μέσα ενημέρωσης; Φαντάζεστε, αν υπήρχαν έστω και μόνο τα κασετόφωνα, που κάθε καλός κύριος ή καλή κυρία τα στήνει πάνω στο τραπέζι του ομιλητή, πόσα στιγμιότυπα θα αποθησαυρίζαμε κι από αυτούς ακόμη τους μεγάλους Πατέρες, όπως για παράδειγμα από τον Μέγα Βασίλειο;

Ωστόσο η απογοήτευση μας δεν πρέπει να είναι απόλυτη, τουλάχιστον για τους μεγάλους Πατέρες, γιατί τότε υπήρχαν ικανοί στενογράφοι, που συχνά λειτουργούσαν σαν τα κασετόφωνα. Δηλαδή κατέγραφαν μηχανικά όσα πρόφεραν οι ομιλητές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »