Η μητρότητα ως διακονία της γυναίκας

(Γέροντος Σωφρονίου)

Η θέση της γυναίκας κατά τους περασμένους αιώνες ήταν εξαιρετικά δύσκολη, ενώ ακόμη ως τις ημέρες μας δεν έχει πλήρως τακτοποιηθεί. Σε όλα τα επίπεδα της ζωής το πρόβλημα αυτό αποδεικνύεται υπερβολικά πολύπλοκοκαι στο επίπεδο της κρατικής νομοθεσίας, και στο επίπεδο της δομής της κοινωνίας, και στο επίπεδο της κατανομής της εργασίας, και στο επίπεδο της εκπαιδεύσεως και της μορφώσεως, και στο επίπεδο τέλος της εκκλησιαστικής ζωής. Πολλά έχουν αλλάξει κατά τις τελευταίες δεκαετίες· από πολλές απόψεις η γυναίκα απέκτησε θέση ασύγκριτα καλύτερη από την προηγούμενη, αλλά ωστόσο δεν έχει βρει τη θέση της στην κοινωνία· δεν έχει βρεθεί πραγματικά το σωστό μέτρο για την αξιολόγησή της. Κατά τους προηγούμενους αιώνες ο άνδρας ήταν ο νομοθέτης, ο κύριος. Η γυναίκα όμως συχνά ήταν υπερβολικά υποβιβασμένη, και κατά την αναζήτηση αλήθειας και δικαιοσύνης όλοι όσοι επιθυμούσαν βελτίωση της θέσεως της γυναίκας είχαν τη σκέψη: να την εξισώσουν στα δικαιώματα με τον άνδρα σε όλα τα επίπεδα. Η οδός αυτή έδωσε υπέροχους καρπούς. Πολλές γυναίκες απέκτησαν μεγάλη μόρφωση, κατέχουν υπεύθυνες θέσεις στην κρατική μηχανή, άρχισαν να διαδραματίζουν ιστορικό ρόλο συμμετέχοντας στις εκλογές κυβερνήσεων. Στην οικογένεια επίσης η θέση της γυναίκας άλλαξε προς όφελός της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εγκαίνια Κέντρου Προσφοράς Αγάπης «Η Παραμυθία»

P1015032Μία ακόμη αξιόλογη ποιμαντική διακονία της Μητροπόλεως Λεμεσού, εγκαινιάστηκε την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012 στις 4:00 το απόγευμα, από τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Λεμεσού κ.κ Αθανάσιο, σε κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο που βρίσκεται απέναντι από τον Μητροπολιτικό Ναό Παναγίας Παντανάσσης Καθολικής.

Και αυτή η νέα ποιμαντική διακονία συμπεριλαμβάνεται στις πολλές φιλανθρωπικές δραστηριότητες της Μητροπόλεώς μας που τελούν υπό την αιγίδα του Πολυδύναμου Κέντρου Παροχής Κοινωνικών Υπηρεσιών «Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βρε, τι πάθαμε! Νιρβάνα θα κάνης;

Γέρων Παΐσιος Αγιορείτης

Γέροντα, προτιμώ να κάθωμαι στο κελλί και να λέω την ευχή παρά να πηγαίνω στην διακονία.

– Βρε, τι πάθαμε! Νιρβάνα θα κάνης; Ο Ορθόδοξος Μοναχισμός δεν είναι νιρβάνα. Κατάλαβες; Ο μοναχός δεν

είναι τεμπέλης, να μη δουλεύη και να κάθεται να λέη μόνον την ευχή.
Άν θέλη να κάθεται συνέχεια, θα είναι σαν αυτούς που κάνουν γιόγκα για αυτοσυγκέντρωση.
Ο μοναχός και μάλιστα ο νέος, πρέπει να είναι σπίρτο, να έχη λεβεντιά, να τρέχη σε ότι του ζητάει η υπακοή.
– Και μετάνοιες, Γέροντα, δυσκολεύομαι να κάνω.
– Εντάξει τότε· μετάνοιες…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πρεσβυτέρα· ο ρόλος της στην ιερατική οικογένεια και στον εκκλησιαστ​ικό βίο

Του μακαριστου αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου

Ευλογία, θυσία, διακονία, ευθύνη

…Κατ’ αρχήν, πρέπει να πω πόσο μεγά­λη ευλογία είναι για την Αγία Όρθόδοξη Εκκλησία μας το γεγονός ότι έχει καθιε­ρώσει, μεταξύ των άλλων, και τον έγγαμο κλήρο, δηλαδή τους ίερεΐς οι όποιοι έχουν οικογένεια, εν αντιθέσει με την άτεγκτη ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ή οποία στο σημείο αυτό ακολουθεί μίαν άλλη οδό. Σέ όλα της τα ζητήματα, άλλα και σ’ αυτό, ή Αγία «Ορθόδοξη Εκκλησία μας αποδει­κνύεται πολΰ πιο ανθρώπινη, πολΰ πιο ζεστή, πολύ πιο κοντά στον άνθρωπο και στις ανάγκες του, καί, επαναλαμβάνω ότι θεωρώ πώς αυτά ειναι πολΰ μεγάλη ευλογία, να έχουμε ιερείς εγγάμους, πού αποτελούν την πλει­ονότητα των ιερέων μας, ιερείς οι όποιοι ζουν το μυστήριο της ίερωσύνης ταυτό­χρονα με τη θαλπωρή της οικογενειακής εστίας καί της οικογενειακής αγάπης. Θέλω να πιστεύω ότι, αν δεν Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κωνσταντίας Βασίλειος: «Διακονία και Φιλανθρωπία στην ορθόδοξη Εκκλησία»

Η περίοδος της τελευταίας πενταετίας έχει δημιουργήσει πολλές δυσκολίες και αβεβαιότητες όχι μόνο στο απρόσωπο οικονομικό σύστημα, αλλά, η απρόσωπη οικονομική κρίση έχει πολλές επιπτώσεις σε πολλούς ανθρώπους.

Με άλλα λόγια η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, τόσο όσον αφορά στην αύξηση του φαινομένου της νεώτερης μορφής φτώχιας για πολλούς από τους συνανθρώπους μας, όσο και στη δημιουργία αλυσιδωτών επιπτώσεων στη ψυχολογία των ανέργων, στην κοινωνική συμπεριφορά, στις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, στην εμπιστοσύνη προς την οικονομική πολιτική, στην εμπιστοσύνη προς τις αξίες κ.λπ. και σε ό, τι άλλο άπτεται της καθημερινότητας της ζωής των ανθρώπων με τα προβλήματα και τα αδιέξοδα, είτε επαγγελματικά, είτε κοινωνικά, είτε εθνικά, είτε οικογενειακά, είτε προσωπικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ιματιοθήκη της αγάπης στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας στο Ναύπλιο

ΑΡΓΟΛΙΔΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΜΑΤΙΟΘΗΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ

Στην ενορία της ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ στο Ναύπλιο, εκτός από το ¨Γεύμα αγάπης -Συσσίτιο, που λειτουργεί εδώ και τέσσερα χρόνια, και σιτίζει  σήμερα πάνω από 110  άτομα κάθε μέρα, και είναι γνωστό αυτό το έργο σε όλους μας, λειτουργεί από σήμερα και επίσημα  η  Ιματιοθήκη της αγάπης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η υπέρβαση της αμαρτίας

«Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα »

Πριν από το δικό του Πάσχα ο Χριστός και πριν από το Πάσχα του λαού Του εισέρχεται στην έρημο, και όπως ο παλαιός Ισραήλ με τον Μωϋσή έμεινε σαράντα χρόνια, έτσι και ο Χριστός μένει σαράντα μέρες μέσα στη δοκιμασία της ερήμου, όπου αντιμετωπίζει από τον πειραστή διάβολο τρεις πειρασμούς.

Οι τρεις πειρασμοί

Ο πρώτος πειρασμός ήταν ο «βιολογικός» πειρασμός, ο πειρασμός της πείνας και της δίψας. Ο πονηρός, μετά σαράντα μέρες νηστείας και άσκησης του Χριστού, του λέγει: «Εάν είσαι υιός του Θεού, κάνε τις πέτρες ψωμί για να χορτάσεις την πείνα σου και την πείνα του κόσμου. Ξεκινάς για το έργο Σου και ξεχνάς ότι ο κόσμος πεινά. Ικανοποίησε πρώτα τις υλικές του ανάγκες και μετά προσπάθησε να τους οδηγήσεις στην πνευματική ζωή».

Ο Χριστός στην πρόκληση του πονηρού αρνείται να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμί. Δεν υπόσχεται κανέναν υλικό παράδεισο, αλλά δημιουργεί ένα προηγούμενο και μια πνευματική παράδοση για τον λαό Του με την απάντησή Του: «Ο άνθρωπος δε ζει μόνο με το ψωμί, τα υλικά αγαθά, αλλά με το λόγο του Θεού που δίδει περιεχόμενο στη ζωή του». Η πίστη και η πνευματική ζωή δεν μπορεί να υποτάσσονται στην καθημερινή ανάγκη. Η ορθόδοξη ζωή είναι η υπέρβαση της καθημερινότητας, είναι η είσοδος διά της ερήμου της ιστορίας στον χώρο της αιωνιότητας. Ο πειρασμός αυτός έχει ιδιαίτερη σημασία για μια κοινότητα, για έναν κόσμο που οικοδομείται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »