Πως μπορεί να αντιμετωπισθεί το άγχος;

Κορναράκης ‘Ιωαννης (Όμότιμος Καθηγητής Ποιμαντικής Ψυχολογίας και Εξομολογητικής Πανεπιστημίου Αθηνών)

Το άγχος είναι αναμφιβόλως ένα πληθωρικό ψυχολογικό χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς του ανθρώπου της εποχής μας. Οι χαρακτηρισμοί: αγχώδης αντίδραση, αγχογόνος κατάσταση ανθρώπινης ζωής, αγχωτικός τύπος και άλλοι παρόμοιοι και σχετικοί με την έννοια του άγχους χαρακτηρισμοί, ακούγονται συχνά στην καθημερινή μας ζωή.

Στο επίπεδο της επιστημονικής ψυχολογικής έρευνας το άγχος εντοπίσθηκε ως νοσογόνο σύμπτωμα ανθρώπινης συμπεριφοράς, κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνος, στο πλαίσιο της αναπτύξεως των διαφόρων θεωριών της Ψυχολογίας του Βάθους (του ασυνειδήτου). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κατάθλιψη στους εφήβους και τα παιδιά

της Αγγελίνας Φούρναρη, Ψυχολόγου
Λειτουργού  Κέντρου Κοινωνικής και Πνευματικής Στήριξης
Ιεράς Μονής Κύκκου

Όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να είναι ευτυχισμένα. Κι όμως πολλές φορές παρά τις προσπάθειές τους να τα προστατέψουν και να τα ευχαριστήσουν τα παιδιά βιώνουν απογοήτευση, ματαίωση και κάποιες φορές πίκρα. Όλα τα παιδιά κάποιες φορές αισθάνονται λυπημένα. Κάποια παιδιά όμως φαίνονται να μοιάζουν θλιμμένα, απογοητευμένα ή και απελπισμένα. Τα παιδιά με κατάθλιψη παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πέραν της φυσιολογικής μελαγχολίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εμφάνιση του συνδρόμου του «γραφέως»

Πρόκειται για μια σπάνια, κεντρικής εγκεφαλικής δυσλειτουργίας, διαταραχή, που εκδηλώνεται όμως με περιφερική αδυναμία και εστιακή δυστονία κατά το γράψιμο. Ενώ οι μύες του χεριού δεν έχουν κανένα πρόβλημα, ούτε και η νευρική του «τροφοδοσία», κατά το γράψιμο το χέρι γίνεται βαρύ και έχει μια αδυναμία, προκειμένου να ολοκληρώσει τον σχεδιασμό της γραφής και χρειάζεται ιδιαίτερη καταβολή δυνάμεων, που το κουράζει και το οδηγεί στο φαύλο κύκλο της αδυναμίας. Είναι ένα σύνδρομο που διαγιγνώσκεται εύκολα και πιστοποιείται ακόμη περισσότερο εύκολα με την ηλεκτρομυογραφική εξέταση. Υπάρχουν διάφορες θεραπείες, αλλά κατά κανόνα μια τελεσίδικη θεραπεία είναι εξαιρετικά δύσκολη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδιά: Φοβίες και φόβοι – ποια η διαφορά τους; πώς δημιουργούνται; πώς αντιμετωπίζονται;

fearΣυντάκτης:Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Φόβος: Είναι το συναίσθημα που νιώθω όταν κάτι με τρομάζει και με κάνει να είμαι άβολα και δυσάρεστα κάπου. Συνήθως είναι ανάλογο με το ερέθισμα και όταν το ερέθισμα δεν ένιαι έντονο, τότε και ο φόβος μου μειώνεται.

Φοβία: η δυσανάλογα έντονη και φοβική αντίδραση σε ένα ερέθισμα που αντικειμενικά δεν προκαλεί φόβο. Πολλές φορές υπάρχει το συναίσθημα του φόβου, ακόμα και στη σκέψη του ερεθίσματος.

Ηλικίες φόβου: Συνήθως έχουμε φόβους όταν μπαίνουμε σε μια καινούρια κατάσταση ευχάριστη ή δυσάρεστη η οποία συνεπάγεται αλλαγή της καθημερινότητάς μας σε ήπιο ή μεγαλύτερο βαθμό.

Για παράδειγμα, τα νήπια νιώθουν συχνά φόβους όταν αρχίζουν να κατανοούν τον κόσμο γύρω τους. Η κάθε νέα εικόνα μετουσιώνεται πολλές φορές σε όνειρα τα οποία θεωρούνται εφιάλτες καθώς τα παιδιά «βλέπουν» ό,τι καινούριο έχουν βιώσει και στον ύπνο τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πίσω από τον Έρωτα

erotasτου π. Βαρνάβα Γιάγκου, εφημέριου του Ι. Ν. Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης

Απόδειξη της ερωτικής μας ανικανότητας είναι η επιδερμικότητα αυτής της εμπειρίας. Όταν ο έρωτας εξαντλείται στα γλυκερά λόγια και βιώματα και στη τυποποιημένη τεχνική του έρωτα, που οδηγεί στην ευδαιμονία και τη στιγμιαία αυτοπραγμάτωση, εκφράζεται ο φόβος και η αδυναμία να συναντήσουμε αληθινά το πρόσωπο του άλλου.

Η αγάπη είναι εμπειρία επώδυνη για τον ψυχικό μας κόσμο, γι’ αυτό αποφεύγουμε να ανοιχθούμε πιο ουσιαστικά. Προτιμούμε τις ήρεμες σχέσεις, όπου δεν συνδεόμαστε βαθιά με τον άλλο, για να μπορούμε να εξερχόμεθα όταν προσβάλλεται ο ναρκισσισμός μας. Πίσω από την γλύκα του έρωτα υπάρχει πάντα η διακινδύνευση. Είναι μια μορφή αυτοαπώλειας.

Το ολοκληρωτικό δόσιμο φέρει την απειλή της αποτυχίας και του εκμηδενισμού. Πως ξέρεις ότι αγάπησες τον κατάλληλο άνθρωπο; Πως ξέρω πως θα γίνω εύκολος για εκμετάλλευση; Τον ίδιο τρόμο έχομε και στο πλησίασμα του Θεού. Όταν προσεύχομαι ψάχνοντας την αγάπη Του, παραδίδοντας το κέντρο της ύπαρξής μου σε Αυτόν, δεν ξέρω τι θα συναντήσω και πώς θα αντέξω το θέλημά Του.

Πίσω από κάθε έρωτα υπάρχει υψωμένος ο θάνατος – ο θάνατος του θελήματός μας, της δύναμής μας, του συμφέροντός μας. Αλλά τρομακτικότερα στέκεται ο θάνατος ως χωρισμός. Καταφέρνεις να συνδεθείς ολοκληρωτικά με τον άνθρωπό σου και μελαγχολείς αναλογιζόμενος την ώρα του θανάτου του. Ξέρεις ότι θα πεθάνεις, γι’ αυτό αγαπάς με πάθος που αναμειγνύεται με τρόμο. Εξ αιτίας του φόβου του θανάτου συνήθως επιλέγουμε τις ρηχές ερωτικές σχέσεις, για να αποφύγουμε το φόβο της απώλειας του αγαπημένου, ή εμμένουμε στον αυτονομημένο σωματικό έρωτα, για να καλύψουμε το άγχος του θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »