Οι Επτά Οικουμενικές Σύνοδοι

450px-First_Council_of_Nicea-stavropoleos_church

Α΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος διήρκεσε δύο μήνες και δώδεκα ημέρες και πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας. Συγκλήθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο στις 20 Μαΐου του 325 και έλαβαν μέρος 318 επίσκοποι. Εξέδωσε είκοσι κανόνες συμπεριλαμβανομένου του Συμβόλου της Νικαίας (α’ μέρος του Συμβόλου της Πίστεως) και κανόνισε την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα. Κύριος λόγος σύγκλησής της υπήρξε η διδασκαλία του Αρείου ενάντια στη θεότητα του Ιησού Χριστού. Η Σύνοδος κατεδίκασε τη διδασκαλία του Αρείου και διεκήρυξε την ομοουσιότητα του Υιού με τον Πατέρα. Τέλος αποκρούστηκε η αγαμία των κληρικών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί έρωτος και αγίων

eros

H σκηνή από Γυμνάσιο της χώρας. Η θεολόγος καθηγήτρια μοιράζει στα παιδιά το τεύχος του Φεβρουαρίου ενός χριστιανικού περιοδικού. Αστειευόμενη (;) μια μαθήτρια τη ρωτά αν περιλαμβάνει αναφορά στον άγιο Βαλεντίνο και εισπράττει το οργισμένο βλέμμα και την επιτίμηση της διδάσκουσας.

Ανάλογη αμηχανία και σε χριστιανικές ιστοσελίδες. Όσες κάνουν αναφορά, υπενθυμίζουν την απουσία τέτοιου αγίου από το ορθόδοξο εορτολόγιο, την προτεινόμενη προβολή εγχώριων αποδεκτών αγίων (Ακύλα και Πρίσκιλλας, Υακίνθου), το ιστορικό της θεσμοθέτησης του δυτικόφερτου αγίου και την εισαγωγή του στο εγχώριο κοσμικό εορτολόγιο από την εμπορική τάξη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί ανατροφής των παιδιών (Ηχητικό)

sisaniou-antonios-2

Μητροπολίτης Σιατίστης Αντώνιος (+)

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης Αντώνιος, ομιλεί για το μεγάλο ζήτημα της ανατροφής των παιδιών. Με ανάγλυφα παραδείγματα από την Παλαιά (Προφήτης Σαμουήλ) αλλά και την Καινή Διαθήκη (Απόστολος Παύλος) αλλά και από τη ζωή και τη διδασκαλία των αγίων της Εκκλησίας μας (άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός), διδάσκει για το πώς μπορούμε να μορφώσουμε κατά Χριστόν τα παιδιά μας. Ο σοφός ιεράρχης εξηγεί το ρόλο των γονέων στη χριστιανική αγωγή, καθώς και τη σημασία της ορθής εκκλησιαστικής ζωής (Μετάνοια – Εξομολόγηση) για τη διαδικασία αυτή. Χρησιμοποιώντας το βάθος και την ευρύτητα των γνώσεών του, ο επιφανής για την εποχή του Επίσκοπος, χρησιμοποιεί παραδείγματα της κλασικής γραμματείας (Πλούταρχος) για να καταδείξει πόσο ευαίσθητος παράγοντας της κοινωνικής ζωής είναι η ορθή μόρφωση των νέων, ενώ δεν παραλείπει να επισημάνει τη σημασία της υγιούς εκπαίδευσης σε μεγάλα σύγχρονα ζητήματα (παγκόσμια ειρήνη, σύγχρονη κρίση). Ακούστε την ομιλία:

Παλαιά Διαθήκη και Διαχρονικές Αξίες [Β΄]

Old_Testament

Σταμάτιος-Νικόλαος Μωραΐτης

2.      Εργασία

Η εργασία είναι, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Π. Διαθήκης, θείος θεσμός. Αυτό γίνεται φανερό από τα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης[1]. Συνδέεται – πέρα από την οικονομική ανάγκη που την επιβάλλει – με εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου να θέτει σε ενέργεια τα στοιχεία που δυνάμει φέρει μέσα του και να τα αξιοποιεί, να μετατρέπει δηλ. τις δυνατότητές του σε ικανότητες προς όφελος δικό του και του συνόλου. Το ρήμα εργάζομαι αποδίδει το αντίστοιχο εβραϊκό עָבַד (abad), το οποίο έχει και τη σημασία υπηρετώ, λατρεύω, λειτουργώ[2]. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η θεολογική έννοια του ανθρώπινου προσώπου

Του Βλαντιμίρ Λόσσκυ

Δεν έχω την πρόθεση να κάνω μια έκθεση πάνω στην έννοια του ανθρώπινου προσώπου που είχαν οι Πατέρες της Εκκλησίας ή μερικοί άλλοι χριστιανοί θεολόγοι.

Ακόμα και αν θέλαμε να την κάνουμε, θα έπρεπε να διερωτηθούμε προηγουμένως κατά πόσο η επιθυμία μας, να βρούμε μια διδασκαλία για το ανθρώπινο πρόσωπο στους Πατέρες των πρώτων αιώνων, είναι θεμιτή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ίαση και θεραπεία του ανθρώπου

ΚΑΤΗΧΗΣΗ 34η
Ίαση και θεραπεία του ανθρώπου

Αδελφοί και πατέρες, η αλήθεια του Θεού δεν είναι αφηρημένη ή διηγηματική διδασκαλία και θεωρία, αλλά βίωμα που ενσαρκώνει την ομολογία μας και όχι σχήματα και τύπους. Η άρνηση της πρώτης εντολής, που έθεσε ο δημιουργός Θεός, έγινε αφορμή της καταστροφής, όχι μόνο για μας, αλλά και για τα στοιχεία που μας περιβάλλουν. Μοναδική ελπίδα απαναφοράς και ανάκτησης αυτών που χάσαμε είναι η ορθή ομολογία, ως θεραπεία της άρνησης. Αυτή η επιστροφή και ανάσταση από την πτώση λέγεται μετάνοια, ως ανάκληση της λανθασμένης γνώμης και θέσης του νου, που δέχτηκε τα μη καλά ως καλά, δεν τήρησε το καθήκον και είχε ως αποτέλεσμα τα δεινά και το θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ελληνίδα καθηγήτρια καθιέρωσε τα ελληνικά ως μόνη ξένη γλώσσα σε σχολείο του Χάρλεμ!!!

Η ελληνικής καταγωγής διευθύντρια σε σχολείο του Χάρλεμ, Πανωραία Παναγιωσούλη, κατάφερε να καθιερώσει τα ελληνικά, ως τη μόνη ξένη γλώσσα διδασκαλίας στο πρότυπο σχολείο της.

Σύμφωνα με την Πένι Παναγιωσούλη, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οδηγός προς την πανθρησκεία το νέο πρόγραμμα σπουδών για το μάθημα των θρησκευτικών

Αρχιμ. Γεωργίου Καψάνη, Καθηγουμένου της I. Μ. Γρηγορίου Αγ. Ορους

Η πολιτική εφαρμογή του νέου Προγράμματος Σπουδών για το μάθημα των θρησκευτικών κατά το σχολικά έτος 2011-2012 δημιουργεί δικαιολογημένα αντιδράσεις. Το νέο μάθημα των Θρησκευτικών δεν έχει πια Ορθόδοξο Χριστιανικό χαρακτήρα, δεν βοηθεί τους μαθητάς να γνωρίσουν την Χριστιανική τους Πίστι, δεν οικοδομεί την θρησκευτική, την εθνική και την πολιτισμική ταυτότητα των ελληνοπαίδων.

Θεολόγοι και άλλοι επιστήμονες, που εκπροσωπούν θεολογικούς και εκπαιδευτικούς φορείς, αγωνιούν και διαμαρτύρονται επί δεκαετίες τόσο για την ενδεχόμενη κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών στην δημόσια εκπαίδευση όσο και για την μετατροπή του σε θρησκειολογικό. Υπάρχουν θαυμάσιες και εμπεριστατωμένες αναλύσεις. Για το ίδιο θέμα και η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους εκφράζουσα την διαχρονική αυτοσυνειδησία του ελληνορθόδοξου Γένους μας, διαμαρτυρήθηκε με επιστολή της (28/12/2010-10/1/2011) προς την τότε Υπουργό Παιδείας και ετόνισε ότι το μάθημα των Θρησκευτικών δεν πρέπει να απόκτηση χαρακτήρα διαθρησκευτικό, αλλά να έχη χαρακτήρα Ορθόδοξο.

Προσφάτως (με ημερομηνία 4 Ιουλίου 2012) το «Υπόμνημα» του κ. Ηρακλή Ρεράκη, καθηγητού της Παιδαγωγικής – Χριστολογικής Παιδαγωγικής στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, μας πληροφορεί με επιστημονικώς τεκμηριωμένα θεολογικά και παιδαγωγικά επιχειρήματα ότι: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Προφήτης Ηλίας (20 Ιουλίου)

Βυζαντινή τοιχογραφία του προφήτη Ηλία στο Πρωτάτο των Καρυών στο Άγιο Όρος, φιλοτεχνημένη από τον Μανουήλ Πανσέληνος (περ. 1290). Από το εξαιρετικό έργο «Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας», υπό ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος.

Μέσα στη χορεία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης ξεχωριστή είναι η θέση του προφήτη Ηλία, του όποιου σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη. Στην Καινή Διαθήκη το όνομα του προφήτη Ηλία αναφέρεται πολλές φορές από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό. Ο Ζαχαρίας, ο πατέρας του Προδρόμου, είπε πως ο Ιωάννης θα ερχότανε «εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού», θα είχε δηλαδή τα γνωρίσματα και το ζήλο του προφήτη Ηλία, θα ήταν ο ίδιος ο προφήτης Ηλίας, όπως ο λαός τον περίμενε να ξανάρθει. Ο Ιησούς Χριστός, όταν έδωσε μαρτυρία για τον πρόδρομο Ιωάννη κι έπλεξε το εγκώμιο του, είπε πως αυτός ήταν ο Ηλίας «Αν θέλετε, να το παραδεχθήτε, αυτός είναι ο Ηλίας, που έμελλε να έλθει». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βίος και μαρτύριο του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου (1ο μέρος)

Agios Georgios (leptomereia IMMB)

Από κάθε πιστό ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος Δημήτριος θεωρούνται στύλοι της Εκκλησίας πάνω στην υπερφυή μαρτυρία των οποίων στηρίχθηκαν οι πρώτοι Χριστιανοί, αλλά και οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έπαψαν να προστατεύουν τους ευσεβείς και κάθε επικαλούμενο το όνομά τους.
 Πριν το έτος 313 μ.Χ., κατά το οποίο ο Μέγας Κωνσταντίνος αναγνώρισε και προστά-τεψε τους Χριστιανούς, η θεία διδασκαλία του ενανθρωπήσαντος Θεού εδιωκετο• και είναι πράγμα παράδοξο, διότι όχι μόνο τότε, αλλά και σήμερα που φαίνεται ότι υπάρχει δημοκρατία, οι πραγματικά ευσεβείς μυστηριωδώς μισούνται και διώκονται.
 Ποιά διδασκαλία η ποιά φιλοσοφία υπήρξε τόσο σαφής, ώστε να εντέλλεται να αγαπαμε όχι μόνο όσους μας αγαπούν, αλλά ακόμη και τους εχθρούς; Κι αν αγαπάμε τους εχθρους, πόσο μάλλον τους φίλους; Η διδασκαλία αυτή εφαρμοσμένη από οποιονδήποτε ανθρωπο, του δίνει την αίσθηση ότι είναι παγκόσμιος, αφού αγαπά όλους τους ανθρώπους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λόγος εγκωμιαστικός στην ανακομιδή του λειψάνου του Αγίου Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Όταν ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εκθρονίστηκε και στάλθηκε εξόριστος στην Κουκουσό, Αραβισσό και Πιτιούντα όλη η Εκκλησία των ορθοδόξων επένθισε. Με δάκρυα έλεγαν τα πλήθη των πιστών και μοναχών: «Συνέφερεν, ίνα ο ήλιος συσταλή ή ίνα το στόμα Ιωάννου σιωπήση».

Έκλαυσε όλη η οικουμένη, διότι έμεινε σαν πλοίο χωρίς κυβερνήτη, σαν ποίμνιο χωρίς ποιμένα· σαν στρατόπεδο χωρίς αρχιστράτηγο και σαν κόσμος σκοτεινός χωρίς ήλιο. Έκλαιαν οι ορφανοί τον πατέρα τους. Θρηνούσαν οι μαθηταί τον διδάσκαλό τους, ωδύρονταν οι πτωχοί τον προστάτη τους. Λυπόνταν οι αμαρτωλοί την ελπίδα τους, οι θλιμμένοι την παρηγοριά τους, οι άρρωστοι την επίσκεψή τους και οι διψασμένοι από λόγο Θεού, διότι στερήθηκαν τα γλυκύτατα και πάγχρυσα λόγια της διδασκαλίας του. Κοινή ήταν η συμφορά, παγκόσμιο το κακό, οικουμενική η δυστυχία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τίποτα δεν συγκρίνεται μαζί Του!

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί ως Θεός είναι η ίδια η Αγάπη…Το απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο όταν θέλησε να γίνει άνθρωπος και να έλθει στη γη για χάρη μας. Δεν ήλθε με ένδοξο τρόπο για να με υποχρεώσει να Τον πιστέψω, αλλά ως ασήμαντος άνθρωπος γεννήθηκε σ’ ένα στάβλο κι έζησε φτωχός και ταπεινός στη μικρή πόλη μιας ασήμαντης επαρχίας. Η ανθρώπινη ζωή Του ήταν η απόλυτη έκφραση έμπρακτης αγάπης με αποκορύφωμα την υπέρτατη θυσία που Τον οδήγησε στο θάνατο. Η διδασκαλία Του, που ο ίδιος εφάρμοσε στην πράξη, μολονότι ως άνθρωπος δεν μορφώθηκε και δεν σπούδασε, υπήρξε η υψίστη σοφία που οδήγησε την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό στις ευγενέστερες κατακτήσεις. Το μήνυμα της Ανάστασής Του από τούς νεκρούς, που πληρώθηκε πολύ ακριβά απ’ όσους το πίστεψαν και το διέδωσαν, προσφέρει τη μεγαλύτερη ελπίδα που μπορεί να δεχτεί η ανθρώπινη καρδιά και λύνει κάθε υπαρξιακό πρόβλημα της ζωής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αντί οι γέροι να γίνουν όπως τα παιδιά, κάνουν τα παιδιά γέρους! (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Γράφετε. πόσο αγαπάτε τα παιδιά εξαιτίας της υπέροχης ευγνωμοσύνης τους, η οποία έχει χαθεί στους μεγάλους ή έχει περιοριστεί αρκετά. Δίνετε παραδείγματα. Θα σας δώσω και εγώ ένα. Ο μητροπολίτης της Αγίας Πετρούπολης Ισίδωρος έλεγε συχνά πως όταν ήταν παιδί ήταν ξυπόλυτος. Κάποιος άνθρωπος ονόματι Πέτρος τον λυπήθηκε και του αγόρασε ένα ζευγάρι γαλότσες με λαστιχένιες σόλες για πέντε καπίκια. Αυτή η μικρή ευεργεσία χαράχθηκε τόσο βαθιά στη μνήμη του μικρού Ισίδωρου, ώστε μετά και κατά τη διάρκεια πενήντα χρόνων ως ιερέας και ως επίσκοπος συχνά στις λειτουργίες μνημόνευε τον ευεργέτη του Πέτρο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τί πας στην εκκλησία αφού δεν καταλαβαίνεις εκείνα που λέγονται;

Η πιο ωφέλιμη πλημμύρα!

Με λιμάνια μέσα στο πέλαγος μοιάζουν οι ναοί, που ο Θεός εγκατέστησε στις πόλεις· πνευματικά λιμάνια, όπου βρίσκουμε απερίγραπτη ψυχική ηρεμία όσοι σ’ αυτά καταφεύγομε, ζαλισμένοι από την κοσμική τύρβη. Και όπως ακριβώς ένα απάνεμο και ακύμαντο λιμάνι προσφέρει ασφάλεια στα αραγμένα πλοία, έτσι και ο ναός σώζει από την τρικυμία των βιοτικών μεριμνών όσους σ’ αυτόν προστρέχουν και αξιώνει τους πιστούς να στέκονται με σιγουριά και ν’ ακούνε το λόγο του Θεού με γαλήνη πολλή.

Ο ναός είναι θεμέλιο της αρετής και σχολείο της πνευματικής ζωής. Πάτησε στα πρόθυρά του μόνο, οποιαδήποτε ώρα, κι αμέσως θα ξεχάσεις τις καθημερινές φροντίδες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

What is Forgiveness Sunday? (included are readings in greek)

We enter today the period of the Great Fast in preparation for Pascha. We are called to repent, to forgive, to pray, to fast from food and passions remembering the exile of Adam from Paradise banished because of uncontrolled desire to eat from the tree. It is the Sunday of Forgiveness. Reconciliation with God and restoration from the exile of sin is given to all who seek it through repentance and confession. We make a beginning in forgiving one another and asking for forgiveness which is the purpose of the special Vespers this afternoon. Our relationship with God is not outside and distinct from our personal relationships.

God is love. He makes the rain to fall and the sun to shine on both the good and the evil so that all have a chance to apprehend His love and repent. If we show God-like love in forgiving one another we shall also be forgiven. Full of gratitude to God for this promise and experience of forgiveness of our own sins we extend this forgiveness to all who trespass against us. In forgiving one another we release ourselves from the heavy chains of pride which imprison our souls. If we do not forgive one another we can have no communion with the God of forgiveness. We remain in the self exile of pride and outside of salvation. But today we are called to freedom through the cross of struggle against sin. Sorrowing for our sins we rejoice that these holy days lie before us in which we can draw closer to the great love and mercy of God. In our ascetical strivings we are warned not to let our right hand know what our left hand is doing. We are not to count, nor advertise our fasting which is a tool and not an end in itself. The Great Fast is not essentially about food but about returning to God. There is no evil in food nor in the body which needs it to live but our return to God is not possible when the soul is subject to the body and to the uncontrolled desires and appetites of fallen man. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Κάνουμε δωρεάν φροντιστήριο»

«Προσπάθησα να υποστηρίξω το μάθημά μου, να το κάνω και πιο ενδιαφέρον, και για μένα και για τους μαθητές μου. Δημιούργησα, λοιπόν, τη δική μου ιστοσελίδα για να τους εφοδιάζω με επιπλέον εκπαιδευτικό υλικό, να αναπτύσσω μαζί τους και διαδικτυακή επικοινωνία, σε μια εκτός σχολείου εθελοντική διδασκαλία μου…».

Το πρωί διδάσκει μπροστά στον πίνακα. Στον υπόλοιπο ελεύθερο χρόνο του συνεχίζει το μάθημά του, αυτή τη φορά μέσω Ίντερνετ. Καθηγητής Φυσικής στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Αμπελοκήπων, στη Θεσσαλονίκη, ο 45χρονος Βαγγέλης Κολτσάκης λανσάρει, εδώ και πέντε μήνες, με επιτυχία τη διαδικτυακή διδασκαλία. Με τη σειρά τους κι αρκετοί από τους νεαρούς μαθητές του υιοθέτησαν το λεγόμενο «e-learning», τo εξωσχολικό διάβασμα στα μαθήματά τους, μπροστά πια στην οθόνη του υπολογιστή τους. «Με την έναρξη της τρέχουσας σχολικής χρονιάς, μόλις ήρθα στο νέο σχολείο μου, σκέφτηκα να στήσω τον δικό μου εκπαιδευτικό ιστότοπο: μια ηλεκτρονική σελίδα (http://kga. based.gr), που θα απευθύνεται κυρίως στους μαθητές μου, με αντικείμενο τη Φυσική και τη Γεωγραφία, τα μαθήματα που τους κάνω κι εντός αιθούσης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τουρκία: Θα διδάσκεται η ελληνική γλώσσα στα δημόσια και ιδιωτικά φροντιστήρια

Δημοσιεύτηκε στο σημερινό Φύλλο της Εφημερίδας της Τουρκικής Κυβέρνησης, η απόφαση του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου για τη «διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα δημόσια και ιδιωτικά φροντιστήρια».

Η απόφαση (υπ’ αρ. 2009/15085) ελήφθη στις 1/6/2009, μετά από σχετικό έγγραφο του τουρκικού υπουργείου Παιδείας στις 22/5/2009 και με βάση το άρθρο 2 του νόμου 2923 του 1983 περί «διδασκαλίας ξένων γλωσσών και εκμάθησης των διαφορετικών γλωσσών και διαλέκτων των Τούρκων πολιτών».

Ο νόμος, στο άρθρο 2, αναφέρει τις «αρχές που διέπουν τη διδασκαλία ξένων γλωσσών στις κάθε βαθμού δημόσιες και ιδιωτικές, γενικές και επαγγελματικές σχολές, καθώς επίσης και τις σχολές που παρέχουν παιδεία σε ξένη γλώσσα», σημειώνοντας όμως «με την επιφύλαξη των διατάξεων διεθνών συμβάσεων». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Ευθύμιος και οι 12 οσιομάρτυρες της Μονής Βατοπαιδίου (+1280, 4 Ιανουαρίου)

Ο όσιος Ευθύμιος διετέλεσε ηγούμενος κατά το δεύτερο μισό του 13ου αιώνος της μονής Βατοπαιδίου σε μιά κρίσιμη περίοδο για την πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας και του Αγίου Όρους. Μετά τη σύνοδο της Λυών το 1274, όπου υποστηρίχθηκε η ένωση των Εκκλησιών, οι λατινόφρονες απεσταλμένοι του αυτοκράτορος Μιχαήλ Η΄ του Παλαιολόγου (1259-1282) και του πατριάρχου Ιωάννου ΙΑ΄ Βέκκου (1275-1282), θέλησαν να πείσουν τους Αγιορείτες μοναχούς για τα αιρετικά δόγματα. Τούτο συνέβη περί το 1279/1280. Δυστυχώς ορισμένοι ερευνητές αμφισβητούν τα γεγονότα και τα συγχίζουν με κατοπινά, αποδίδοντάς τα στους Καταλανούς.

Ο όσιος Ευθύμιος «εχόμενος στερρώς των ορθοδόξων παραδόσεων ήλεγξε τους λατινόφρονας». Γι’ αυτό, κατά τον όσιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, «δεθείς με άλυσιν, κατεποντίσθη υπ’ αυτών εν τη θαλάσση του Καλαμιτζίου». Κατά δε τον Μανουήλ Γεδεών, «Ευθύμιον δε τον ηγούμενον δήσαντες αλύσει πέραν της θαλάσσης εις το παραθαλάσσιον, Καλλαμίτζιον καλούμενον, επάνω υφά­λου πέτρας εάσαντες απεπνίγη ο αοίδιμος». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 01 Ιανουάριος, Άγιοι - Πατέρες - Γέροντες, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ορθόδοξος Ναός στη Σαουδική Αραβία;

Άκουσα για μια προσπάθεια που γίνεται προκειμένου να ανεγερθούν μερικά Τεμένη (Τζαμιά) στην Ελλάδα. Όπως πάντα, οι επιτήδειοι σπεύδουν να υπερασπισθούν τα δικαιώματα των «συνανθρώπων» τους, ειδικά, όταν αυτά θίγουν την ηθική τάξη ή το Ορθόδοξο φρόνημα.

Ως πρώην μουσουλμάνος, θα ήθελα να αναφέρω μερικές από τις πολλές αξιοσημείωτες αλήθειες γύρω από την μουσουλμανική πλάνη, που παρουσιάζεται ως θρησκεία, η οποία ζητεί να έχει τα δικά της Τεμένη, εντός των οποίων θα λατρεύεται ο θεός των μουσουλμάνων, που αποκαλείται Αλλάχ.

Ας κοιτάξουμε το θέμα «Ισλάμ» σφαιρικά. Όλοι γνωρίζουμε πώς, μια από τις διδαχές της Παλαιάς Διαθήκης ήταν και το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». Αυτό επειδή οι λαοί τότε ήσαν πολύ άγριοι και ήσαν ικανοί να εξολοθρεύσουν ολόκληρο σόϊ προκειμένου να εκδικηθούν μια εχθρική πράξη πού έπραξε κάποιο μέλος τους.

Από την άλλη πλευρά έχουμε εκατοντάδες προφητείες πού φθάνουν περίπου τις πεντακόσιες, περί του ερχομού του Μεσσία, περί της σύλληψής Του από την Παρθένο Μαρία, τη γέννησή Του, το όνομα πού θα έπαιρνε, τα θαύματα πού θα εκτελούσε, το κήρυγμά Του περί μετανοίας, την προδοσία Του από τους μαθητές Του, το ακριβές ποσό πού θα ήταν το τίμημα της προδοσίας Του, ακόμη και η γη πού θα αγοραζόταν με εκείνο το ποσό, περί της σταύρωσής Του και την πόση του όξους πάνω στο σταυρό, το κέντημα της πλευράς Του με την λόγχη και το ότι θα εξερχόταν αίμα και υδωρ από την πληγή εκείνη, περί της ανάστασής Του μετά τρεις ήμερες κ.λπ…. και το ότι μετά από αυτόν πολλοί ψευδοπροφήτες θα εμφανισθούν ως μεσσίες.

Οι προφητείες εκπληρώνονται, ο Χριστός μιλάει για συγχώρηση, μετάνοια, αγάπη, ακόμα και προς τους εχθρούς μας και εμφανίζεται ξαφνικά κάποιος δήθεν προφήτης, εξακόσια χρόνια μετά τη Γέννηση του Χριστού, για να μας διδάξει και πάλι το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού»!!! Αυτό και μόνο ακυρώνει τη γνησιότητα των λεγομένων του Μωάμεθ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το αλατάκι…

Ένας αμερικανός συγγραφέας, προσπαθώντας να εξηγήσει σε τί οφείλεται η φοβερή κρίση που περνάει ο θεσμός της οικογένειας -ιδιαίτερα στην Αμερική- είπε την έξης: «εξυπνάδα»: «Όλα είναι αποτέλεσμα της συνωμοσίας πού έκανε τον άνδρα και την γυναίκα δέσμιους της χριστιανικής εφεύρεσης, πού λέγεται γάμος»!

Τρομάζει κανείς με το ξετσίπωτο άναποδογύρισμα της πραγματικότητας, πού κάνει ο δήθεν «πνευματικός» αυτός άνθρωπος!

Άλλά, ας μην αφήνουμε τον αμερικάνο να λέει τις εξυπνάδες του. Και ας τον ερωτήσουμε:

– Ώστε, για την κρίση της οικογένειας, πού παρατηρείται σήμερα, φταίει το ότι με τον γάμο δημιουργούνται οικογένειες; Ώστε λύση του προβλήματος και της κρίσης, είναι να πάψουμε να έχουμε οικογένειες; Είναι λογική αυτή; Είναι σοβαρότητα; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Tα ιερα μνημοσυνα (2)

Statue_at_Metairie_CemeteryΉδη πάντως στις «Αποστολικές Διαταγές» υπάρχουν όχι μόνο διαμορφωμένες ευχές και διακονικές αιτήσεις «υπέρ αναπαυσαμένων εν Χριστώ αδελφών ημών», που κατά βάσιν περιέχουν τα αιτήματα ακόμα και τις φραστικές διατυπώσεις που μας είναι οικείες από τις εν χρήσει ευχές («παρίδη αυτώ παν αμάρτημα εκούσιον και ακούσιον και… κατάταξη εις χωράν ευσεβών, ανειμένων εις κόλπον Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ… ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός» Η’ 41), αλλά και μαρτυρία ότι υφίσταντο ήδη ως καθοριζόμενα από τους αποστόλους τα τρίτα, τα ένατα, τα τεσσαρακοστά και τα ενιαύσια μνημόσυνα. Δίδεται δε μια βιβλική ή υποτυπώδης θεολογική δικαίωση για το καθένα: « Επιτελείσθω δε τρίτα των κεκοιμημένων εν ψαλμοίς και αναγνώσεσι και προσευχαίς διά τον διά τριών ημερών εγερθέντα· και ένατα εις υπόμνησιν των περιόντων και των κεκοιμημένων και τεσσαρακοστά κατά τον παλαιόν τόπον, Μωϋσήν γαρ ούτως ο λαός επένθησε· και ενιαύσια υπέρ μνείας αυτού» (Η’ 42). Παρόμοιες θεολογικές ερμηνείες με αναγωγές στην Παλαιά Διαθήκη ή στην θεολογική σημασία των αριθμών ή ιδιαιτέρως στον βίο και στις μετά την ανάσταση εμφανίσεις του Κυρίου έχουν δοθεί πολλές για την δικαιολόγηση της επιλογής των ημερών τελέσεως των μνημοσυνών: Αγία Τριάς, τριήμερος ταφή του Κυρίου (τα τρίτα), τα αγγελικά τάγματα ή ο ιερός αριθμός 3×3 ή η εμφάνιση του Κυρίου κατά την ογδόη μετά την ανάσταση ημέρα (τα ένατα), ανάληψη του Κυρίου σαράντα ημέρες μετά την ανάσταση (τα τεσσαρακοστά) κ.ο.κ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα ιερά μνημόσυνα (1)

Statue_at_Metairie_CemeteryΘέμα της παρούσης εισηγήσεως είναι «Τα ιερά μνημόσυνα», δηλαδή οι υπέρ των κεκοιμημένων αδελφών μας δεήσεις της Εκκλησίας. Περιλαμβάνει δε δύο μέρη. Στο πρώτο προσπαθούμε να δώσουμε μια ιστορική εικόνα του θέματος, δηλαδή κάνουμε μια αναδρομή στην περί μνημοσυνών παράδοση και πρακτική της Εκκλησίας απ’ αρχής μέχρις ότου παγιώθηκε η λειτουργική τάξη. Η αναφορά αυτή στην ιστορία, και στην εδώ περίπτωση μας και σε κάθε άλλο λατρευτικό θέμα, δεν γίνεται απλώς από λόγους ιστορικής περιέργειας, αλλά έχει ουσιαστικό λόγο υπάρξεως και καλλιεργείας. Έτσι κατοχυρώνουμε τήν νομιμότητα της λειτουργικής μας πράξεως και εν προκειμένω τις δεήσεις υπέρ των κεκοιμημένων, που τελεί η Εκκλησία για την ανάπαυση των ψυχών τους και για παρηγοριά των ζώντων. Έτσι σκέπτεται, θεολογεί και ενεργεί μια παραδοσιακή Εκκλησία, όπως είναι η Ορθόδοξος. Η παράδοση δικαιώνει και επαληθεύει την σημερινή μας πρακτική. Δεν καινοτομούμε, αλλά ακολουθούμε την τάξη που παραλάβαμε από τον Κύριο Ιησού Χριστό, τους αγίους Αποστόλους και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Σ’ αυτήν με ταπείνωση και εμπιστοσύνη στηριζόμαστε και εν ονόματι της συνεχίζουμε την πνευματική και λατρευτική ζωή μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας, επικαλούμενοι το έλεος του Θεού, πιστεύοντας ότι η ευσπλαγχνία του θα νικήσει το πλήθος των αμαρτιών μας. Το λέμε με παρρησία στις ευχές της γονυκλισίας του εσπερινού της Πεντηκοστής, που κατά βάση είναι νεκρώσιμες ευχές: «Επιμέτρησον τας ανομίας ημών τοις οικτιρμοίς σου· αντίθες την άβυσσον των οικτιρμών σου τω πλήθει των πλημμελημάτων ημών» (α’ γονυκλισία, ευχή πρώτη). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗ; (Αγίου Θεοφάνη του Εγκλείστου)

Ο Χριστός διδάσκων.

Ο Χριστός διδάσκων. Μικρογραφία από το Μηνολόγιον του αυτοκράτορα Βασίλειου Β' (11ος αιώνας).

Έφθασε στ’ αυτιά μου ότι, καθώς φαίνεται, θεωρείτε τα κηρύγματά μου πολύ αυστηρά και πιστεύετε ότι σήμερα κανένας δεν θα έπρεπε να σκέπτεται έτσι, κανένας δεν θα έπρεπε να ζει έτσι και επομένως κανένας δεν θα έπρεπε να διδάσκει έτσι. Οι καιροί έχουν αλλάξει!

Πόσο χάρηκα που το άκουσα. Αυτό σημαίνει ότι ακούτε προσεκτικά ό,τι λέγω, και όχι μόνο ακούτε, αλλά και είστε διατεθειμένοι να το τηρήσετε. Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να επιθυμήσουμε εμείς που κηρύττουμε όπως διαταχθήκαμε και όσα διαταχθήκαμε; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Πεντηκοστή

rabbula-pentecost

Η Πεντηκοστή. Μικρογραφία από τον συριακό χειρόγραφο κώδικα των Ευαγγελίων του γραφέα Ραββουλά (586 μΧ).

«Πεντηκοστήν εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν και προθεσμίαν επαγγελίας και ελπίδος συμπλήρωσιν και το μυστήριον όσον; Ως μέγα τε και σεβάσμιον. Διό βοώμέν σοι· Δημιουργέ του παντός, Κύριε, δόξα σοι».

Αυτόν τον θαυμάσιο ύμνο θέτει η Εκκλησία μας σαν προπύλαιο στην εορτή της Πεντηκοστής. Και σ΄ αυτόν ανακεφαλαιώνει το «μέγα και σεβάσμιον» μυστήριον, το όποιον πανηγυρίζει: Τη συμπλήρωση της ελπίδος, την προθεσμία της επαγγελίας, την επιδημία του Πνεύματος του αγίου. Γιατί πράγματι το εορταζόμενο γεγονός, η επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος στους αποστόλους του Χριστού, αποτελεί το τέλος και το επιστέγασμα όλου του έργου της σωτηρίας. Όλο το έργο του Χριστού, η έλευση, η διδασκαλία, το πάθος, η ανάσταση, η ανάληψη απέβλεπαν σ΄ αυτό· στην έλευση του αγίου Πνεύματος στον κόσμο, στη νέα δημιουργία. Ακριβώς για τον λόγο αυτό στο τροπάριο που παραθέσαμε στην αρχή και σε όλη την υμνογραφία της Πεντηκοστής ανυμνείται ο δημιουργός του παντός, ο Πατήρ, που διά του Λόγου, του Υιού της αγάπης Του, εν αγίω Πνεύματι δημιουργεί τον κόσμο, αναδημιουργεί, ξανακτίζει την κτίση και την μεταβάλλει σε νέα, την ανακαινίζει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »