Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Στο Χριστό στο Κάστρο (Μέρος 2ο)

Παπαδιαμάντης

Συνέχεια από 1ο μέρος

Ούτος ήτο ο Βασίλης της Μυλωνούς, ο αδελφός του Αργυρή, του αποκλεισμένου από τάς χιονας. Ήλθεν εις την αποβάθραν με σακκον πλήρη τροφίμων και με αλλά τίνα εφόδια διά την εκδρομήν. Ιδών αυτόν ο ιερεύς:

«Πώς το έμαθες, Βασίλη;» του λέγει.

«Το έμαθα, παπά, απ το μαστροΠανάγο το μαραγκό».

«Τί ώρα και πού τον είδες;»

«Κατά τάς δέκα τον ηυρα εις το καπηλειό του Γιάννη του Μπουμπούνα. Είχε φάει ψωμί κι εβγηκε να πιή δυο τρία κρασιά με το ισναφι. Έλεγε πώς αποφασίσατε να πάτε στο Κάστρο, και σάς εκατακρινε για την τόλμη. Μα εγώ το χάρηκα, γιατί ανησυχώ για κείνον τον αδερφό μου, και θέλω να ρθω μαζί σας, αν με παίρνετε».

«Ας είναι, καλώς να ρθης» είπεν ο ιερεύς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ (όμορφο ποίημα για τα παιδάκια)

ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ. "Ο Ιησούς είναι ο φίλος της αθωότητας, γι' αυτό φέρ' Του μια καθαρή καρδιά."

ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ. "Ο Ιησούς είναι ο φίλος της αθωότητας, γι' αυτό φέρε Του μια καθαρή καρδιά."

 

Χριστέ μου, ήσουνα και σύ μικρούλης σαν και μένα

και σε κρατούσε αγκαλιά η Παναγιά Παρθένα.

Εκείνη σε πρωτόμαθε, Χριστέ, να περπατήσης,

τα πρώτα λόγια να ειπής, σαν βρέφος να μιλήσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »