“…εν ασθενεία τελειούται”: 5 χρόνια από την εκδημία του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου

XRISTOD3-1

Γνωστός σε όλους τους Έλληνες ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος. Για δύο δεκαετίες ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα των μέσων ενημέρωσης. Γράφω για δύο δεκαετίες, περιλαμβάνοντας πέρα από τη δεκαετία που κατείχε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, και την προηγούμενη από αυτή, καθώς για πολλά χρόνια ήταν ένας από τους επικρατέστερους υποψηφίους διαδόχους του αρχιεπισκόπου Σεραφείμ.

Στο Βόλο, την έδρα του επισκόπου Δημητριάδος, γνωστός και αγαπητός ήδη από το 1974 με πλούσιο έργο.Για τα όσα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μητροπολίτης Σεβαστιανός: 18 χρόνια από την εκδημία του

_1_~3

Γράφει ο Χρύσανθος Σιχλιμοίρης, Οδοντίατρος

Υπάρχουν πράγματι στιγμές που η γραφίδα αποδεικνύεται αδύναμη να αποτυπώσει πιστά στο χαρτί όλες τις πτυχές μίας πολύπλευρης, χαρισματικής προσωπικότητας και να ερμηνεύσει αποτελεσματικά το χαρακτήρα και το ύψος της μεγαλωσύνης της. Και τούτο διότι το μεγαλείο μίας αγιασμένης μορφής δεν υπόκειται στους συνήθεις κανόνες της ψυχρής λογικής και συνεπώς, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μίας κοινής απλοϊκής ερμηνείας.

Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Δρυινουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρός Σεβαστιανός υπήρξε μία τέτοια, όντως μεγάλη και εξαγιασμένη,φυσιογνωμία που με την όλη βιοτή και το εν γένει παράδειγμά της απέδειξε πως είχε προ πολλού ξεπεράσει τα όρια του φθαρτού κόσμου μας και είχε σπάσει τους περιορισμούς της εγωιστικής ανθρωπίνης φύσεως.

Ο Μητροπολίτης Σεβαστιανός δεν διακρίθηκε μόνο επειδή πέτυχε να είναι συνεπής στην άσκηση των ποιμαντορικών του καθηκόντων, ούτε επειδή φρόντιζε να εκπληρώνει πάντοτε στο ακέραιο τις υποχρεώσεις του απέναντι στο…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Mακαριστός Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός (1921-2009). Ο Γέροντας της καρδιάς μας (α’ μέρος)

 Ένας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα από την εκδημία-μετάβαση «από της γης εις τα άνω» του μακαριστού Γέροντα και πνευματικού πατέρα μας. Σε πολλά συναξάρια διαβάζουμε και αυτό· «εάν θέλετε να με καλείτε πατέρα, μιμηθείτε το βίο και τις πράξεις μου». Εάν όμως δεν μπορούμε να τον μιμηθούμε, τουλάχιστον ας θυμηθούμε τους λόγους παρακλήσεως και αγάπης, τις συμβουλές, τους κόπους, τις προσπάθειες, την ανοχή και απέραντη υπομονή του και κυρίως «τα σπλάχνα των οικτιρμών» και την φιλανθρωπία του, το σεβασμό της ελευθερίας και της προσωπικότητας του καθενός μας στο δρόμο  προς την θέωση και τη μεταμόρφωσή μας. Από τα γραπτά και προφορικά κείμενα που μας άφησε καθώς και τα γράμματά του, ξεχωρίσαμε μερικά, ελάχιστα, αλλά χαρακτηριστικά αποσπάσματα που δείχνουν την αρχοντιά και το μεγαλείο της πατρικής του καρδιάς, τα σπλάχνα των οικτιρμών του και το μέγεθος των πατρικών του κόλπων που με περισσή αγάπη όλα τα χωρούσε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »