Ο Ελληνισμός της Συρίας στο διάβα των αιώνων…

 
ellinismossuria
Η παρουσία του Ελληνισμού στην περιοχή της Συρίας και της εγγύς και μέσης ανατολής (Παλαιστίνη, Μεσοποταμία κλπ.) απαντάται ήδη από τον 4ο π.Χ. αιώνα, μετά την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου, γιγαντώθηκε όμως από τον ιδρυτή της δυναστείας των Σελευκιδών, Σέλευκου Α΄, υιού του Αντίοχου – στρατηγού του Φίλιππου Β΄ – και διαδόχου του Μ. Αλεξάνδρου. Όμως, ο σοφιστής Λιβάνιος, αναφέρει ότι η πόλη Ιώνη, ευρισκόμενη κοντά στην Αντιόχεια, ήταν ελληνική αποικία, την οποία ανάγει στην εποχή της Αυτοκρατορίας των Ασσυρίων (7ος π.Χ. αιών) και μας λέγει ότι την σεβάστηκαν ανέκαθεν πλην αυτών και οι Πέρσες ((Λιβανίου Λόγοι, έκδοση Reiske, tom. 1, σελ. 291).
Η Ιώνη ήταν κτισμένη από Αργείους (όπως και η Ταρσός), κατόπιν δε εγκαταστάθηκαν εκεί Κρήτες και Κύπριοι. Κοιτίδα λοιπόν του Ελληνισμού της Συρίας υπήρξε η πόλη της Ιώνης. Ο Μ. Αλέξανδρος εις ανάμνηση της μεγαλειώδους νίκης του επί του Ισσού ποταμού, ίδρυσε την Νικόπολη, όπως και την Αλεξάνδρεια την κατ΄ Ισσόν, στον μυχό του Ισσικού κόλπου. Μερικά έτη μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, ο εκ των διαδόχων του Αντίγονος, οικοδομεί στην Άνω Συρία την Αντιγόνεια, την οποία οίκησε με Αθηναίους και άλλους έλληνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Γεώργιος Μεταλληνός «Σύγχρονη ιστορία και Ελληνισμός»

Mettalinos_IstoriaUPSL

Ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία μιλά για τον Ελληνισμό και για τον τρόπο συγγραφής σύγχρονων ιστορικών βιβλίων. Δείτε το βίντεο:

Η «Καταλανική Εταιρεία» και η οριστική καταστροφή του Μεσαιωνικού Ελληνισμού

andronikos palaiologos

Ανδρόνικος Παλαιολόγος

 

Στις αρχές του 14ου αιώνα ο Ελλαδικός χώρος ήταν κατακερματισμένος ανάμεσα σε κτήσεις που ανήκαν στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ανδρόνικο ΙΙ Παλαιολόγο και σε Φράγκους φεουδάρχες κληρονόμους των Σταυροφόρων που άλωσαν την Κωνσταντινούπολη το 1204. Ο Αυτοκράτορας είχε υπό τον έλεγχο του την Μακεδονία, την Θράκη, τον Μυστρά, την Κωνσταντινούπολη και μια στενή λωρίδα γης στην Μικρά Ασία που εφαπτόταν στην Βασιλεύουσα. Ο υπόλοιπος χώρος (Θεσσαλία, Θήβα, Ανδραβίδα, Αθήνα, Πάτρα, Κόρινθος, νησιά του Αιγαίου, Ναύπακτος) βρίσκονταν υπό τον έλεγχο Φράγκων φεουδαρχών που συγγένευαν με ισχυρούς βασιλικούς οίκους της Ευρώπης. Οι περιοχές αυτές ήταν κατάσπαρτες από ισχυρά κάστρα που σταθεροποιούσαν την εξουσία των κατά τόπους βαρόνων και μικρότερων μικρότερων ευγενών, εις βάρος του ντόπιου αγροτικού πληθυσμού.Εκείνη την εποχή εμφανίστηκε για τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ανδρόνικο ο σημαντικός κίνδυνος των Οθωμανών Τούρκων. Ο βυζαντινός στρατός είχε αποδιοργανωθεί πλήρως λόγω έλλειψης χρημάτων ικανών στρατηγών και απωλειών από τους πολέμους με τους Φράγκους, είχε χάσει κατά μεγάλο μέρος το ηθικό και την αλκή του και έτσι οι πλέον αξιόπιστες βυζαντινές στρατιωτικές μονάδες ήταν Αλανοί και Μουσουλμάνοι μισθοφόροι. Έτσι ο Ανδρόνικος μοιραία στράφηκε στην Δύση για να βρει ισχυρότερους συμμάχους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γιώργος Σεφέρης και ο Ελληνισμός

seferis

Μερλιέ Οκτάβ

Με επευφημίες και τραγούδια συνοδεύει στον τάφο η Ελλάδα τις μεγάλες φωνές που σωπαίνουν για πάντα. Τι ωραία φιλοφροσύνη για τον πανηγυρισμό, ύστερ  απὸ την επικήδεια τελετή. Της εισόδου του Λόγου στο βασίλειο της δόξας!

Όταν, το 1952, πέθανε ο μεγάλος Βεάκης, η σορός του πέρασε, μόλις τέλειωσε η νεκρώσιμη ακολουθία, μέσα από  να πλήθος που χειροκροτούσε για τελευταία φορά, όπως στο τέλος μιας από τις συγκλονιστικές παραστάσεις του, τον τραγικό ηθοποιό που δεν θα τον ξανάκουγε πια.

Όταν το 1943, στην κατοχή, πέθανε ο βάρδος του ελληνισμού Κωστής Παλαμάς, ο λαός της Αθήνας, με επικεφαλής τον Άγγελο Σικελιανό, τον συνόδεψε ως τον τάφο του κι άφησε να αντιλαλήσει πάνω από το λείψανό του, τη στιγμή της ταφής του, ο εθνικός ύμνος· και τραγουδήθηκε τόσο δυνατά απ  αυτὸ το ποτάμι των φωνών, που ακούστηκε ως τους πρόποδες της Ακρόπολης.

Στο Γιώργο Σεφέρη επιφυλάχτηκε μία άλλη τιμή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ελληνισμός της Συρίας στο διάβα των αιώνων…

Η παρουσία του Ελληνισμού στην περιοχή της Συρίας και της εγγύς και μέσης ανατολής (Παλαιστίνη, Μεσοποταμία κλπ.) απαντάτε είδη από τον 4ο π.Χ. αιώνα, μετά την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου, γιγαντώθηκε όμως από τον ιδρυτή της δυναστείας των Σελευκιδών, Σέλευκου Α΄, υιού του Αντίοχου – στρατηγού του Φίλιππου Β΄ – και διαδόχου του Μ. Αλεξάνδρου. Όμως, ο σοφιστής Λιβάνιος, αναφέρει ότι η πόλη Ιώνη, ευρισκόμενη κοντά στην Αντιόχεια, ήταν ελληνική αποικία, την οποία ανάγει στην εποχή της Αυτοκρατορίας των Ασσυρίων (7ος π.Χ. αιών) και μας λέγει ότι την σεβάστηκαν ανέκαθεν πλην αυτών και οι Πέρσες (Λιβανίου Λόγοι, έκδοση Reiske, tom. 1, σελ. 291). Η Ιώνη ήταν κτισμένη από Αργείους  (όπως και η Ταρσός), κατόπιν δε εγκαταστάθηκαν εκεί Κρήτες και Κύπριοι. Κοιτίδα λοιπόν του Ελληνισμού της Συρίας υπήρξε η πόλη της Ιώνης. Ο Μ. Αλέξανδρος εις ανάμνηση της μεγαλειώδους νίκης του επί του Ισσού ποταμού, ίδρυσε την Νικόπολη, όπως και την Αλεξάνδρεια την κατ΄ Ισσόν, στον μυχό του Ισσικού κόλπου. Μερικά έτη μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, ο εκ των διαδόχων του Αντίγονος, οικοδομεί στην Άνω Συρία την Αντιγόνεια, την οποία οίκησε με Αθηναίους και άλλους έλληνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το δικό τους Ιερό Ναό αποκτούν οι Έλληνες του Μιλάνου

Συντάχθηκε από την Romfea.gr 

Όταν θέλεις κάτι πολύ, με καθαρή καρδιά, γίνεται, έλεγαν οι παλιοί κι αυτό φαίνεται ν’ ακολουθούν πιστά ως σήμερα οι Έλληνες που ζουν στο Μιλάνο, οι οποίοι απέκτησαν πρόσφατα το δικό τους ναό στο ιστορικό κέντρο της ιταλικής πόλης.

Αυτό, άλλωστε, ήταν και το όνειρο των Ελλήνων που πλαισίωναν από τις αρχές της δεκαετίας του ’20 την Ελληνορθόδοξη Ενορία και χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες ώσπου τελικά να μπορέσουν να συγκεντρώσουν τα χρήματα για την αγορά ενός οικοπέδου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καραολής και Δημητρίου, οι πρωτομάρτυρες του Κυπριακού Αγώνα

cyprus copy

Πάνε πενήντα χρόνια από την ανεξαρτησία της Κύπρου που ήρθε ως αποτέλεσμα ενός σκληρού και ανένδοτου αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού. Στην πορεία αυτή αναδείχθηκαν ηγέτες, ήρωες και μάρτυρες, άλλωστε, όπως λένε, το δέντρο της ελευθερίας ποτίζεται με αίμα. Στις 10 Μαΐου 1956, εκτελέστηκαν στη Λευκωσία ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου και η θυσία τους ταυτίστηκε με το δίκαιο αίτημα ενός λαού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η γενοκτονία του θρακικού ελληνισμού

Το μνημείο είναι αφιερωμένο στη μνήμη όσων Θρακιωτών χάθηκαν κατά τις αλληπάλληλες γενοκτονίες που υπέστησαν από Βουλγάρους και Τούρκους.

Έγιναν προχθές στη Δράμα τα αποκαλυπτήρια του πρώτου πανελλαδικά μνημείου, αφιερωμένου στη μνήμη της γενοκτονίας του θρακικού ελληνισμού από τη Θρακική Εστία Δράμας. Στο συλλείτουργο συμμετείχαν οι μητροπολίτες και της Θράκης, εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, των λοιπών αρχών και προπαντός πλήθος κόσμου.

Το μνημείο είναι αφιερωμένο στη μνήμη όσων Θρακιωτών χάθηκαν κατά τις αλληπάλληλες γενοκτονίες που υπέστησαν από Βουλγάρους και Τούρκους, σε μια προσπάθεια εξαφάνισης κάθε ελληνικού στοιχείου από την ευρύτερη Θράκη. Στα τελευταία δε 130 περίπου χρόνια, η γενοκτονία σημειώνεται αρχικά το 1885 από τους Βουλγάρους, συνεχίστηκε με τους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13, τον α΄ και β΄ παγκόσμιους πολέμους μέχρι τον αφανισμό του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, και των ησιών Ίμβρου και Τενέδου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγνωστες μορφές του Ελληνισμού: Μακρυνίτσα και Ευθυμία Ζαφειράκη

                                                                                                                        Αναστάσιος Καρατάσος
Όταν όλη η Ελλάδα φλεγόταν απ’ άκρη σ’ άκρη από την επανάσταση, δεν θα μπορούσαν να λείπουν απ’ αυτό το κάλεσμα οι Μακεδόνες, τα παιδιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου. Το προπύργιο των επαναστατών στην Μακεδονία βρισκόταν στην πόλη της Νάουσας και στα γύρω χωριά.
 
Κατά τον Φεβρουάριο του 1822 στην Μακεδονία επικρατούσε αναβρασμός. Οπλαρχηγοί του αγώνα εναντίον των τούρκων ήταν τρία παλληκάρια.

Ο μεγαλύτερος από όλους ο Αναστάσιος Καρατάσος από την Βέροια, ο Αγγελής Γάτσος από το χωριό Σαρακηνοί της περιόχης της Αλμωπίας του νομού Πέλλας και ο Θεοδόσιος Λογοθέτης Ζαφειράκης από την Νάουσα. Αυτή η τριανδρία καθοδηγούσε τους εξεγερμένους Έλληνες να σπάσουν τις αλυσίδες της τυραννίας. Στην αρχή του αγώνα νικούσαν συνέχεια τους τούρκους αν και λιγότεροι αριθμητικά. Οι Έλληνες αμύνονταν του πατρίου εδάφους και δεν άφηναν ούτε πόντο γης αν δεν ήταν ποτισμένος με το αίμα τους για να βλαστήσει από εκεί ο καρπός της Ελευθερίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μήπως ξεχάσαμε τους αγνοούμενους της Κύπρου

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Η είδηση μας συγκλόνισε όλους. Η Κυπρία Ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους κατήγγειλε στο Ευρωκοινοβούλιο ότι στις τουρκικές φυλακές του Ντιαρμπακίρ βρέθηκαν 38 σκελετοί πυροβολημένοι με περίστροφο στο κρανίο. Η κ. Θεοχάρους είναι βεβαία από τα υπάρχοντα στοιχεία ότι πρόκειται για τα λείψανα Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων από την εισβολή του Αττίλα το 1974. Η ιστορία αυτή  φέρνει όλους μας ενώπιον των ευθυνών μας και αξίζει να αναρωτηθούμε: Μήπως ξεχάσαμε το δράμα των αγνοουμένων και των συγγενών τους; Μήπως χαλαρώσαμε στην κριτική μας έναντι της Τουρκίας, η οποία βαρύνεται με σοβαρά εγκλήματα κατά αμάχων το μαύρο καλοκαίρι του 1974; Μήπως θα έπρεπε να συζητήσουμε μία προσφυγή κατά της Άγκυρας στο Διεθνές Δικαστήριο Ποινικού Δικαίου της Χάγης; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μ. Τεσσαρακοστή στην Βιέννη – Δέηση υπέρ του Γέροντα Εφραίμ

Βιέννη – Σπύρος Μπαζίνας

Την προηγούμενη Κυριακή ανακοινώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Αυστρίας και Ουγγαρίας ένα ιδιαίτερα πλούσιο πρόγραμμα ιερών ακολουθιών για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Για την Βιέννη, το πρόγραμμα περιλαμβάνει σειρά πρόσθετων ακολουθιών (Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων κάθε Τέταρτη, Ακολουθίες του Μεγάλου Αποδείπνου κάθε Πέμπτη και των Χαιρετισμών κάθε Παρασκευή, Κατανυκτικό Εσπερινό την Κυριακή της Ορθοδοξίας, και, για πρώτη φορά, μια Θεία Λειτουργία στην Γερμανική γλώσσα τον μήνα καθώς και μια Θεία Λειτουργία τον μήνα στις άλλες μεγάλες πόλεις της Αυστρίας). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι ήρωες του 1821 και οι σύγχρονοι γραικύλοι

Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης

Θα πρέπει να διαθέτει κανείς αρκετή αφέλεια για να δεχθεί ότι η προσπάθεια που καλλιεργείται τελευταίως από διαφόρους γνωστούς-αγνώστους κύκλους, περί αναθεωρήσεως της Ελληνικής Ιστορίας, κινείται από αγνά ελατήρια και κατευθύνεται από αγαθές διαθέσεις.

Φυσικά, μόνο αυτό δε συμβαίνει. Και τούτο φαίνεται ξεκάθαρα, σ’ όσους τουλάχιστον θέλουν να βλέπουν τα πρόσωπα και τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Αρκεί και μόνο το να δει κανείς ποιοι είναι αυτοί που κινούν την όλη διαδικασία, αλλά και τους διαύλους επικοινωνίας (Μ.Μ.Ε. = Μέσα Μαζικής Εξαχρειώσεως) που χρησιμοποιούνται, μέσω των οποίων προβάλλονται ευκαίρως ακαίρως και συστηματικώς οι οθνείες αντιλήψεις που ροκανίζουν τα θεμέλια του Ελληνικού μας Έθνους… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Η Κωνσταντινιά στην Κωνσταντινούπολη…»


Στην γενέτειρά της επέστρεψε ύστερα από σχεδόν 90 χρόνια η κυρία Κωνσταντινιά Γεωργαλά, 91 ετών σήμερα, η οποία το Σάββατο το απόγευμα επισκέφθηκε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και έλαβε την ευλογία και τις ευχές του. Συναισθήματα συγκίνησης και χαράς πλημμύρισαν την ηλικιωμένη γυναίκα η οποία γεννήθηκε το 1920 στο Φανάρι, βαπτίσθηκε στην Παναγία την Μουχλιώτισα που βρίσκεται δίπλα από την Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή και το 1922 – στην αγκαλιά των γονιών της – ακολούθησε τον δρόμο του ξεριζωμού του ελληνισμού της Μικρασίας.

«Ήρθα να δω τον τόπο που άνοιξα τα μάτια μου, που είδα το φως της ζωής» μας εξομολογήθηκε η κυρία Κωνσταντινιά την ώρα που ετοιμαζόταν να μπει στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου για να προσκυνήσει. «Με αξίωσε ο Κύριος να επιστρέψω, ας είναι δοξασμένο το όνομά του» είπε εμφανώς συγκινημένη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εμείς και το Ισλάμ

Βλάσης Aγτζίδης*

Οι ραγδαίες κοινωνικές εξελίξεις έφεραν ξαφνικά την ελλαδική κοινωνία μπροστά σε πρωτοφανείς αλλαγές και προκάλεσαν μια ιδιαίτερη αμηχανία που από πολλούς ερμηνεύτηκε ως δυσανεξία. Αυτό κυρίως φαίνεται στην περίπτωση των πολυάριθμων μουσουλμάνων που ξαφνικά τα τελευταία χρόνια «γέμισαν» το αθηναϊκό τοπίο. H Ελλάδα έχει ήδη μετατραπεί σε αποθήκη «λαθραίων» ανθρώπων και ψυχών με την υπογραφή της Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ (2003) και τη σχετική αδιαφορία των Δυτικών μας συμμάχων. H Eλλάδα είναι πλέον και με την υπογραφή της, το buffer state της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αρχαιοελληνικές προφητείες για τον Χριστό

Αποδείξεις για το ότι οι Αρχαίοι Έλληνες προφήτεψαν αναλυτικότατα την έλευση Του Χριστού. Η Ορθοδοξία δεν είναι εβραϊκό κατασκέυασμα όπως ισχυρίζονται τα φερέφωνα της Νέας Εποχής. Είναι η Αλήθεια. ΕΛΛΗΝΕΣ ή ΡΩΜΙΟΙ ή ΓΡΑΙΚΟΙ (γιά όλα είμαστε περήφανοι) ξυπνήστε και διαφυλάξτε τη αδιάλειπτη συνέχεια της Φυλής μας που κάποιοι θέλουν να την κομματιάσουν (εν γνώσει ή εν αγνοία τους)…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αρβελέρ: Η Μονοπολιτισμικότητα της Αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου διέσωσαν τη συνέχεια του Ελληνισμού

του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ

Με συνέντευξή της στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ η κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.

Το Βυζάντιο, είπε, ήταν μεν πολυεθνικό, αλλά μονοπολιτισμικό, είχε μόνο τον ελληνικό πολιτισμό. Έτσι η διαπρεπής βυζαντινολόγος μάς έδωσε και το μυστικό της επιβιώσεως ενός κράτους επί 1100 χρόνια. Τα μονοπολιτισμικά κράτη έχουν μέλλον, τα πολυπολιτισμικά διαλύονται είτε ειρηνικά είτε με τη βία των όπλων. Θυμηθείτε την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας, παρατηρήστε τα διαλυτικά φαινόμενα στα Σκόπια (μουσουλμάνοι Αλβανοί κατά Χριστιανών Σλάβων), ακόμη και στο Βέλγιο (οι Ολλανδόφωνοι Φλαμανδοί θέλουν να αποσχισθούν από τους γαλλόφωνους Βαλλόνους). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Σμύρνη μου όπως θα την θυμάμαι πάντα…

“Bασιλοπούλα, ατίμητο ρουμπίνι στην Aνατολή και στο Aιγαίο πρώτη.

Ποιό όνομα προσφιλέστερο απ’ το όνομα της Σμύρνης

τόσο καλλίφθογγο και τόσο μοσχομυρισμένο!”

K. ΠAΛAMAΣ

ΠOY HΞEΠOPTIZE O KOΣMOΣ

ΣTA ΠPEBOΓIA (Περβόλια), εκειν’ την ημέρα, ούλα ήτανε καταπράσινα κι ανθισμένα κ’ ημοσκοβολούσ’ ο αγέρας. Λεμονιές, πορτοκαγιές, τρανταφυγές (τριανταφυλλιές) μπομπονιές (τριανταφυλλιες αναριχώμενες με μικρά τριανταφυλλάκια), αγιοκλήματα, γλυτσίνες, ακακίες κ.α. Eκει ήβρισκες μπόλικα πούλουδα και ωραία στέφανα του Mάη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Πήραμε την ζωή μας λάθος, κι αλλάξαμε ζωή»

του Σπύρου Μπαζίνα

Είναι καιρός να σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, πίσω από τελετές και επετείους και να δούμε την σκληρή αλήθεια. Με το σαράκι της διχόνοιας που μας ταλαιπωρεί ανεκαθεν (για αυτό και ο εθνικός ποιητής μας εξορκίζει να την αποφύγουμε «να μην πουν στο λογισμο τους τα ξένα έθνη αληθινά, αν μισούνται αναμεσο τους δεν τους πρέπει ελευθερία») υπονομεύσαμε μόνοι μας την επιτυχία της επανάστασης του 1821 και δεχτήκαμε μια μειωμένη ανεξαρτησία από το συνέδριο του Λονδίνου το 1830. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ μιλά για την ελληνική γλώσσα

Δεν θα ήταν σωστό να πούμε ότι η ρωσσική θεολογία, στη δημιουργική της ανάπτυξη, είχε καταλάβει και αφομοιώσει πλήρως ή αρκετά σε βάθος τους Πατέρες και το Βυζάντιο. Αυτό, πρέπει ακόμα να το κάνη. Πρέπει να περάση μέσα από το αυστηρό σχολείο του χριστιανικού Ελληνισμού. Ο Ελληνισμός, ούτως ειπείν, προσέλαβε αιώνιο χαρακτήρα στην Εκκλησία- έχει ενσωματωθή σ’ αυτήν τη δομή της Εκκλησίας ως η αιώνια κατηγορία της χριστιανικής υπάρξεως. Φυσικά εδώ δεν εννοείται ο εθνικός Ελληνισμός της συγχρόνου Ελλάδος ή της Ανατολής ούτε ο ελληνικός φυλετισμός, πού είναι απηρχαιωμένος και χωρίς δικαίωση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο αυτοκαταστροφικός μύθος της σύγκρουσης αρχαίας Ελλάδας- Ορθοδοξίας.

Ερείπια ναού βασιλικής στην Αρχαία Ολυμπία

Του Δρος. Κων/νου Γρίβα, Διδάσκοντος στο Ιόνιο Παν/μιο, ειδικού σε θέματα Γεωπολιτικής ανάλυσης και Πολεμικής Τεχνολογίας.

 Τον τελευταία καιρό, με αφορμή παρεμβάσεις στην ταινία του διάσημου Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά για τις καταστροφές και τις λεηλασίες που υπέστη η Ακρόπολη στο πέρασμα των αιώνων, έχουν αναζωπυρωθεί οι επιθέσεις ενάντια στην Εκκλησία και, κατ’ επέκταση, στην ορθόδοξη πίστη.

Η λογοκρισία στο έργο ενός καλλιτέχνη -πολύ δε­ περισσότερο ένας δημιουργός της  εμβέλειας   του Κώστα Γαβρά –είναι, καταρχάς, καταδικαστέα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανέγερση Καθεδρικού ναού στην Αθήνα: Αναπτυξιακό και συμβολικό έργο πνοής

του Σπύρου Μπαζίνα

Ισχυρίζονται πολλοί ότι έχουμε αρκετούς ναούς και έτσι δεν χρειαζόμαστε καθεδρικό ναό στην Αθήνα. Ισχυρίζονται επίσης ότι ιδίως αυτή την εποχή η Εκκλησία (την οποία κατανοούν ως ιεραρχία), αντί να κτίζει ναούς, οφείλει να δώσει, είτε με μορφή φόρων, είτε με την μορφή άλλων εισφορών, από το περίσσευμα η και από το υστέρημα της για να ανακουφιστεί ο λαός.

Τέλος, ισχυρίζονται ότι η Αθήνα δεν έχει ανάγκη ενός ακόμη κτιρίου, έχει ανάγκη από πράσινο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη: (η ηθική και πολιτισμική παρακμή της Ρωμης ως αποτέλεσμα της επαφής με τον Ελληνιστικό Αρχαίο κόσμο)

Η Ρωμαϊκή διανόηση έτρεφε έναν βαθύ θαυμασμό για τα κατορθώματα του Ελληνικού Κλασσικού κόσμου, που όμως δεν επεκτεινόταν και στην Ελλάδα του 1ου αιώνα π.Χ, που είχε κατακτηθεί εύκολα και είχε μια απλή θέση Ρωμαϊκής επαρχίας ανάμεσα σε τόσες άλλες. συλλήβδην όλοι οι Ρωμαίοι συγγραφείς (Σαλλούστιος, Λίβιος, Λουκανός) θεωρούσαν πως οι μετέπειτα πολιτικές αναταραχές στην ρώμη προέρχονταν από την χαλάρωση των Αρχαίων αυστηρών Ρωμαϊκών ηθών. Η χαλάρωση αυτή είχε προκληθεί από την γνωριμία των Ρωμαίων οπλιτών και ανώτερων στρατιωτικών με την τρυφηλότητα και την ελευθεριότητα του Ελληνικού βίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορία. Ετικέτες: , , , . Leave a Comment »

Η Λεμονιά, η μητρυιά του Παρασκευά του Αναγνώστη

Μάτωνε η καρδιά του καθώς ξεφύλλιζε το τεφτέρι των αναμνήσεων. Η Αλήθεια, πόσες φορές η σκληρή μοίρα ορθώθηκε αδυσώπητη στο δρόμο της ζωής του και τον ανάγκασε να ξεστρατήσει απ΄ αυτόν! Θυμόταν, θυμόταν κι αναστέναζε βαθειά ο Παρασκευάς. Γενέτειρα του ήταν ο Μανταμάδος. Από μικρός στερήθηκε το χάδι της μητέρας του Ελένης, πού έφυγε για την άλλη ζωή όταν αυτός ήταν ακόμη βρέφος. Ο πατέρας του, ο Ηλίας, ξαναπαντρεύτηκε με μια ευγενική ψυχή, τη Λεμονιά, πού αγκάλιασε σαν δικό της παιδί τον Παρασκευά και τον μεγάλωνε με στοργή και αγάπη περισσή. Δεν πέρασε πολύς καιρός όταν ο πατέρας του έφυγε κι αυτός στον ουρανό για ν’ ανταμώσει την πρώ¬τη του γυναίκα, την Ελένη. «Εμεινε μόνος ο Παρασκευάς με την μητρυιά του στο φτωχικό σπιτάκι, πού τους άφησε ο πατέρας. Κι ήταν παιδί ακόμα, στης άνοιξης τα χρόνια, όταν η μητρυιά του αναγκάστηκε να τον ξενητέψει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορία, Λογοτεχνικά. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Το όνομα Ρωμηός και η ιστορική του σημασία

του π. Γεωργίου Μεταλληνού

Για το όνομα Ρωμηός (= Ρωμαίος) υπάρχει μεγάλη σύγχυση, σ’ εκείνους φυσικά που ερασιτεχνικά ασχολούνται με την ιστορία, ενώ όσοι έχουν τις επιστημονικές προϋποθέσεις μπορούν να κατανοήσουν την έννοια και ιστορική σημασία των εθνικών μας ονομάτων.

Το όνομα «Έλλην» είναι το κυριότερο όνομα του έθνους των Ελλήνων. Η έννοιά του όμως ποικίλλει κατά περιόδους και άλλοτε είναι φυλετική και άλλοτε εθνική ή πολιτιστική ή θρησκευτική, στους τελευταίους δε αιώνες καθαρά εθνική. Είναι όμως γεγονός, ότι (κατά τον Αριστοτέλη) αρχαιότερο είναι το όνομα Γραικός για το έθνος μας και με αυτό μας ονόμαζαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι. Από τον 8ο όμως αιώνα (Καρλομάγνος και το περιβάλλον του) το ανατολικό μέρος της αυτοκρατορίας («Βυζάντιο») ονομαζόταν Γραικία και οι κάτοικοί της Γραικοί, αλλά με μειωτική έννοια (αιρετικοί και κίβδηλοι). Το υβριστικό αυτό υπόβαθρο διατήρησε το όνομα αυτό στα χείλη των δυτικών, ως τον αιώνα μας. Ενώ, λοιπόν, καυχώμεθα και για το όνομα μας αυτό (Γραικοί), όταν χρησιμοποιείται σε δυτικά κείμενα (παλαιότερα), πρέπει να γνωρίζουμε την αληθινή του σημασία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια προς τους Ομογενείς για την 25η Μαρτίου

«Η ελληνική κοινωνία περνά δύσκολες μέρες και καλείται να πραγματοποιήσει μία ιστορική μετάβαση. Δεν είναι εύκολο ούτε ανώδυνο. Είναι, όμως, αναγκαίο», αναφέρει στο μήνυμά του προς τους Ελληνες του εξωτερικού, με την ευκαιρία της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας. «Σήμερα, η εθνική ανεξαρτησία είναι εξασφαλισμένη. Είναι, όμως, υπαρκτή η ανάγκη της ομοψυχίας, της αλληλεγγύης και του συλλογικού οράματος» υπογραμμίζει ο κ. Παπούλιας. Ειδικότερα το μήνυμα του προέδρου της Δημοκρατίας έχει ως εξής: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »