Μία ακούσια αμαρτία πόσο ακούσια είναι;

amartia

Κορναράκης ‘Ιωαννης (Όμότιμος Καθηγητής Ποιμαντικής Ψυχολογίας και Εξομολογητικής Πανεπιστημίου Αθηνών)

Συχνά έχουμε όλοι οι άνθρωποι την εμπειρία μιας ακούσιας αμαρτίας. Και βέβαια κάθε εξομολόγος-πνευματικός πατέρας ακούει πολύ συχνά, σχεδόν σε κάθε εξομολόγηση, τη διαβεβαίωση η τον ισχυρισμό του εξομολογούμενου για το αθέλητο μιας αμαρτίας του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα ήταν τραγικό και καταστροφικό… να εμπιστεύομαι ένα κούφιο όνομα…!

«Είδομεν το φως το αληθινόν»

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Πενήντα μέρες μετά τη λαμπροχαρμόσυνη «κλητή και αγία ημέρα» της Αναστάσεως του Χριστού, «Πεντηκοστην εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν». Αγία και πανευφρόσυνη εορτή και πανηγύρι πνευματικότατο, με την ευκαιρία της καθόδου του Αγίου Πνεύματος στους Αγίους Μαθητές και Αποστόλους του Χριστού. Είναι η ήμερα, κατά την οποία η επαγγελία του Χριστού ότι θα στείλει τον Παράκλητο στους Αποστόλους  και η υπόσχεση ότι δεν θα τους αφήσει ορφανούς, γίνεται πραγματικότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ειδικός Φρουρός (Σεκιουριτάς)

Η παρακάτω διήγηση είναι 100 τοις 100 πραγματική και συνέβη πριν μερικά χρόνια (1998).

Ένα απόγευμα πού βρισκόμουν στο κρεβάτι μου αμέριμνος, άρχισα να νοιώθω ένα μούδιασμα πού άρχιζε από τα πόδια και επεκτεινόταν προς τα επάνω, στο υπόλοιπο σώμα μου. Το μούδιασμα αυτό άρχιζε να γίνεται πόνος ως που κατέληξε σε πολύ αφόρητη κατάσταση πόνου. Το σώμα μου άρχισε να σπαράζει και σε κάποια στιγμή του σπαραγμού ένοιωσα ότι πετάχτηκα έξω από το σώμα μου, οπότε σταμάτησε ο πόνος και ένοιωθα αφάνταστα περίεργα και ταυτόχρονα πολύ μεγάλο φόβο για την αφύσικη αυτή κατάσταση πού βρέθηκα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παθήματα μπορούν να αποβούν νέα γέννηση, ανώτερη από την πρώτη

Είναι φυσικό, επειδή όλοι σας γερνάτε και προσβάλλεσθε από ασθένειες, να ετοιμάζεσθε επίσης για το αναπόφευκτο. Να ετοιμάζεσθε όμως εορταστικά, σαν να ετοιμαζόμαστε για τη μεγαλύτερη στιγμή της επίγειας υπάρ­ξεώς μας και όχι με αίσθημα απογνώσεως και αχαριστίας.

Οφείλουμε να ζούμε το κάθε πάθημα όχι μόνο ως προσωπικό μας, άλλα ως συμμέτοχοι των παθημάτων όλης της ανθρωπότητος. Με την πείρα των δικών μας παθημάτων γνωρίζουμε τη ζωή του κόσμου, ζούμε την τραγωδία ολόκληρης της ανθρωπότητος, διευρύνουμε τη συνείδησή μας ως τα πέρατα του κόσμου αυτού, ως την υπέρβαση των περάτων αυτών, ως την κατάκτηση του Απείρου. Τα παθήματα μπορούν να αποβούν νέα γέννηση, ανώτερη από την πρώτη, αν τα ζούμε όχι ως ατομικά μας, αλλά ως Αποκάλυψη γι’ αυτά που συμβαίνουν μέσα στον κόσμο. Τότε το καθετί γίνεται αυθεντικό και μεγάλο γεγονός, και το πνεύμα μας κατοπτεύει τα βάθη του σύμπαντος, γίνεται ικανό να ψαύσει το πρωταρχικό Είναι, δηλαδή τον Θεό, τον Πατέρα μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιατρείο η Εκκλησία

Μητροπολίτου Λεμεσού, Αθανασίου

Θα προσπαθήσουμε παιδιά να έχουμε μια σειρά ομιλιών σα μια βάση για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στην αληθινή γνώση της πνευματικής ζωής, διότι οι πατέρες της εκκλησίας μας, έδιδαν πολλή βάση και πολλή προσοχή, ώστε ο άνθρωπος από την αρχή που θα αρχίσει να ξεκινήσει την πνευματική του ζωή να βάλει πολύ σωστά τα πράγματα μέσα του.

Διότι η πνευματική ζωή, η εν Χριστώ ζωή έχει πολλή λεπτότητα, και πολλή ακρίβεια. Είναι παραδείγματος χάριν όπως μια χημική εξίσωση στην οποία τα στοιχεία πρέπει να μπουν με πολύ σωστό τρόπο, διότι αν δεν τοποθετηθούν σωστά θα έχουμε λάθος αποτελέσματα και καμιά φορά αυτά τα αποτελέσματα είναι πολύ οδυνηρά κυρίως στον πνευματικό χώρο, στην πνευματική πορεία μας, και έτσι έδιδαν πολύ προσοχή ώστε από την αρχή που θα αρχίσει ο άνθρωπος να λάβει σωστές γνώσεις, την σωστή γνώση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τώρα δεν μου λείπει πια τίποτε. Είμαι γεμάτος!

VatopaidiFriend: Ένας σύγχρονος νέος διηγείται πώς γνώρισε το Χριστό και πώς οδηγήθηκε στην αληθινή επίγνωση και έγινε φίλος του!

Αλλά να! Τώρα είμαι πια κοντά στο Χριστό!

Ίσως κάποιος θα θέλει να με ρωτήσει: Ε, και τί πια; Και ποιό είναι το αποτέλεσμα;

Απαντώ:

Γέμισε η καρδιά μου και η ζωή μου με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Γέμισε η ζωή μου αγάπη, χαρά, ειρήνη! Με άλλα λόγια γέμισε η ζωή μου με καταστάσεις και συναισθήματα, που μάταια τα αναζητούσα στα γλέντια, στη διασκέδαση, στο σεξ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…Αν και πώς μπορούμε να πιάσουμε αυτόν τον ταύρο από τα κέρατα!

Αποκαλύπτοντας το προφανές

Η κακοδαιμονία της ανθρώπινης σχέσης στη σύγχρονη κοινωνία, λοιπόν, έχει τουλάχιστον αυτό το καλό: Δεν επιτρέπει πια να παραβλέπουμε το προφανές. Επειδή το παραβλεπόμενο –ογκόλιθος- μας συνθλίβει. Μας βγάζει πια τα μάτια. Και μας αναγκάζει, έστω και θολά, έστω κι αν είμαστε ανέτοιμοι, έστω κι αν δεν θέλουμε, να δούμε ότι εδώ κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Ν’ αντιληφθούμε ότι το τίμημα της παράβλεψης είναι μοιραίο: Εσωτερική κενότητα και ανισορροπία, φρενήρης παράσταση για το τίποτα, παχυδερμοσύνη, μοναξιά κι ερημιά, που με τίποτα δεν τ’ αντιρροπούν γυαλιστερά στολίδια, αστραφτερά κοπάδια, οι μάσκες και τα δήθεν, το λίφτινγκ και του νου και της μορφής, ουσίες χημικές ή νοερές που τάχα ναρκώνουν τα άλγος, οι κούφιες κουβέντες του είδους «να περνάω καλά» και τα παρόμοια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »