Η αμφίεση της γυναίκας μέσα στους ιερούς ναούς

Η ενδυμασία μας στο ναό να είναι καλή από κάθε πλευρά. Να είναι κόσμια και όχι εξεζητημένη. Γιατί το κόσμιο είναι σεμνό, ενώ το εξεζητημένο είναι άσεμνο.

Αυτό ακριβώς μας παραγγέλλει και ο απόστολος Παύλος, όταν λέει: «Θέλω να προσεύχονται οι άνδρες σε κάθε τόπο, σηκώνοντας προς τον ουρανό χέρια όσια, χωρίς οργή και δισταγμό ολιγοπιστίας. Επίσης και οι γυναίκες να προσεύχονται με αμφίεση σεμνή, στολίζοντας τον εαυτό τους με σεμνότητα και σωφροσύνη, όχι με περίτεχνες κομμώσεις και χρυσά κοσμήματα ή μαργαριτάρια ή ενδύματα πολυτελή, αλλά με ό,τι ταιριάζει στις γυναίκες που λένε ότι σέβονται το Θεό, δηλαδή με καλά έργα» (Α’ Τιμ. 2:8-10). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αμφίεση: Δεν είναι τόσο απλό όσο το νομίζετε, αλλά τόσο σοβαρό όσο δεν το φαντάζεσθε!

Αγαπητοί Χριστιανοί.

Ορισμένοι έχουν την γνώμη ότι το θέμα της αμφιέσεως (του ντυσίματος), είναι ασήμαντο από πλευράς ορθής Χριστιανικής συμπεριφοράς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τις πτωχές τις έχουμε βγάλει έξω απ’ τα ρούχα τους

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου

Με το θέμα της αμφιέσεως, δηλαδή του ντυσίματος ανδρών και γυναικών δεν θα έπρεπε να ασχοληθούμε, εάν δεν αφορούσε στην πνευματική ζωή των ιδίων και εκείνων που έρχονται σε επικοινωνία μαζί τους. Ο τρόπος της αμφιέσεως δεν εκφράζει πάντοτε την εσωτερική κατάσταση της ψυχής. Μερικές γυναίκες με προκλητική και εξεζητημένη αμφίεση κρύπτουν μέσα τους μια απλή και καλοπροαίρετη ψυχή. Δεν είναι όμως ωραίο και από πλευράς ηθικής και από πλευράς καλαισθητικής να βλέπεις ημίγυμνες γυναίκες να μετέχουν σε κοινωνικές εκδηλώσεις και το ασεβέστερο να συμμετέχουν σε εκκλησιαστικές εορτές και μυστήρια.
Είμαι βέβαιος, ότι δεν έχουν κακή προαίρεση, ούτε θέλουν να σκανδαλίσουν. Σύρονται από τη μόδα και προσπαθοϋν να φανούν απελευθερωμένες από τους ηθικισμούς και τον συντηριτισμό της παλαιάς εποχής. Αμαρτάνουν όμως, γιατί ασεβούν κατά της ιερότητος του χώρου της Εκκλησίας και σκανδαλίζουν πολλούς μέσα στον οίκο του Θεού.
Το σώμα πρέπει να φέρει σεμνή ενδυμασία, ούτε παλαιομοδίτικη, ούτε προκλητική. Οι γυναίκες πρέπει να στολίζουν τον εαυτό τους με αίσθημα εντροπής και σωφροσύνης, όπως υπαγορεύει και ο θείος Απόστολος Παύλος: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γάμος στο Βυζάντιο (2)

NicephorusIIIΣυνέχεια από (1)

Οι βασιλικοί γάμοι

Προϋποθέσεις και κριτήρια επιλογής της βασιλικής συζύγου

Στο Βυζάντιο, τουλάχιστον έως τον Γ’ αιώνα, ο βασιλέας δεν επηρεαζόταν ως προς την επιλογή της συζύγου του από τους λόγους πολιτικής σκοπιμότητας που ίσχυαν στη Δύση και μάλιστα η βασιλική νύφη εκλεγόταν με έναν πρωτότυπο κι αρκετά αξιοπερίεργο τρόπο.

Ως αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αναφέρεται η περίπτωση της αυτοκράτειρας Ειρήνης η οποία, όταν θέλησε να βρει σύζυγο για το γιο της Κωνσταντίνο Στ’, έστειλε απεσταλμένους ως τα πέρατα του Βυζαντίου με την εντολή να ανακαλύψουν και να οδηγήσουν στη Βασιλεύουσα τις ωραιότερες κόρες. Για να περιορίσει τον κύκλο της έρευνάς τους και προς διευκόλυνση του έργου τους, η βασίλισσα είχε προνοήσει να προσδιορίσει την ηλικία, το ανάστημα, ακόμη και το μέγεθος των υποδημάτων των υποψηφίων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γάμος στο Βυζάντιο (1)

GAMOS

Αναστασίας Δ. Βακαλούδη
απόσπασμα από το βιβλίο: Καλλιστεία και Γάμος στο Βυζάντιο, εκδ. Αδελφών Κυριακίδη 1998.

Ο λαϊκός γάμος

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, πριν από την τέλεση του γάμου πραγματοποιούνταν ο στολισμός του νυφικού θαλάμου που όπως και κατά την αρχαιότητα, ονομάζεται παστός. Εάν δεν επαρκούσαν τα στολίσματα, η οικογένεια της νύφης έπρεπε να δανειστεί από τους γείτονες. Συγγενείς και φίλοι έραιναν τον παστό με λουλούδια κι έψαλλαν τραγούδια επαινετικά προς το γαμπρό και τη νύφη. Χαρακτηριστικά είναι τα άσματα που αναφέρει ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος και τα οποία απηύθυνε ο λαός προς την Αυγούστα κατά την τέλεση των γάμων της:

Και λέγουσι την φωνήν ήχ. α

άνθη εσώρευσα του αγρού, και εις την παστάδα εισήκα σπουδή

ζευγόνυμον ήλιον είδον εις χρυσέντιμον κλίνην

άλληλα ηγκαλίζοντο ποθητήν επιθυμίαν χαρά εις τα κάλλη αυτών τα εγγλυκοθέατα, και ρόδα τα ροδεύμορφα

χαρά εις το ζεύγον το χρυσόν.

Το θέμα των γαμηλίων προσκλήσεων διευθετούνταν συνήθως από τους γονείς των μελλονύμφων αλλά και μέσω λαλετών ή καλεστών που ίσως άφηναν στα σπίτια των προσκεκλημένων μήλο, λεμόνι, μοσχοκάρφια ή παστέλι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »