Ενοχή για τον πιστό δεν είναι η διάπραξη αμαρτίας αλλά ο μη αγιασμός του

154439_315420245235265_2125371261_n

Ενοχή για τον πιστό δεν είναι η διάπραξη αμαρτίας αλλά ο μη αγιασμός του.

 

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδική κακοποίηση, μορφές και συνέπειες στην ψυχική υγεία του παιδιού

children_divorceΑκόμα και στις μέρες μας αρκετά παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης, κυρίως από τους γονείς τους, οι οποίοι χρησιμοποιούν τη βία ως μέσο πειθαρχίας, αλλά και από άλλα σημαντικά πρόσωπα του περιβάλλοντος τους. Τα τελευταία χρόνια, έχει διαπιστωθεί και κακοποίηση μεταξύ συνομηλίκων.

Κακοποίηση είναι η άσκηση βίας με σκοπό την “επιβολή ελέγχου” ή την υποταγή.

 

Είναι μια επιθετική συμπεριφορά που προκαλεί τραύμα, πόνο, φόβο, δυσφορία, ενοχή και έχει πολλές αρνητικές συνέπειες για το άτομο που τη δέχεται. Όταν υπάρχει κακοποίηση υπάρχει και ανισορροπία δυνάμεων ψυχική ή σωματική.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δικαίωση του ανθρώπου

122. Τι εννοούμε λέγοντας δικαίωση;

Την απελευθέρωση τού ανθρώπου από την αμαρτία και την οφειλόμενη σ’ αυτήν ενοχή, την αναγέννηση, ανακαίνιση και θέωση της φύσεώς του, που είναι όλα καρποί του λυτρωτικού έργου του Χριστού.  Οπως η αμαρτία με την εισήγηση του πλάνου επέφερε αχρείωση της πνευματικής φύσεως του ανθρώπου και εξασθένηση των πνευματικών του δυνάμεων σταθερώς αποκλινουσών από το Θεο και φερομένων προς το κακό, έτσι και η χάρη του Θεού, που πλούσια απέρρευσε από το πάθος και την ιλαστική θυσία του Χριστού, αποκατέστησε το «κατ’ εικόνα» στην αρχέγονή του εύκλεια, ενισχύοντας τις ηθικές και πνευματικές δυνάμεις του ανθρώπου στο αγαθό και την αρετή. Παρόλο ότι η δικαίωση είναι έργο καθαρό της αγάπης και της χρηστότητας του Θεού, όμως για την πραγμάτωσή της απαιτείται από μέρους του ανθρώπου η ελεύθερη σύμπραξη και συνέργειά του με τη χάρη του Χριστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα

Μου έλεγε ο Γέροντας μια μέρα: «Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητος για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος για την αμαρτωλότητά του. Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση∙ άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια.
Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία. Του απάντησα: Παραδέχομαι, ότι μερικοί χριστιανοί, από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια. Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές, κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το σύνδρομο του ταξιτζή (μέρος 4ο)

Εαν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και το Μέρος 1ο , το Μέρος 2ο και εδώ το Μέρος 3ο

Σε σκυλάδικο, ένας «διαφωτισμένος» και «προοδευτικός» και «ορθολογιστής» -ορθόδοξος χριστιανός δεν πηγαίνει σε σκυλάδικο- τύλιξε μασούρι το πεντοχίλιαρο, το άναψε με τον αναπτήρα του και με το πεντοχίλιαρο πού καιγόταν έδωσε φωτιά στο τσιγάρο της πόρνης τραγουδίστριας. Επειδή τόσο πολύ ηλίθιους τους έκανε ο «διαφωτισμός», σπαταλώντας έτσι άσκοπα τα χρήματά τους σε πορνοαλητείες και στις ποικίλες ελεεινότητες των θεαμάτων και ακροαμάτων -πού απατεωνικά λέγονται πολιτιστικές εκδηλώσεις- νομίζουν ότι ζουν καλά και ότι γίνονται και σπουδαίοι. Και γι΄ αυτό, όσα πολλά χρήματα κι΄ αν έχουν, σ΄ αυτούς είναι λίγα. Και δεν είναι δυνατό να μην είναι λίγα, αφού οι δαπάνες πού απαιτούνται για να καλυφθούν οι πορνοαλητείες και οι σπατάλες, δεν έχουν όριο.
Η μεγαλύτερη σπατάλη γίνεται όμως με τα μικροέξοδα. Αυτά δεν τα λογαριάζουν καθόλου οι «διαφωτισμένοι». Τόσο ανόητους τους έκανε ο «διαφωτισμός», πού δεν καταλαβαίνουν ότι τα μικροέξοδα το αδειάζουν το πορτοφόλι τους, όπως και η  σταλαματιά την αδειάζει την στάμνα την πλατειά. «Σταλαματιά σταλαματιά γεμίζει η στάμνα η πλατειά», λέγει η παροιμία, αλλά έτσι ακριβώς και σταλαματιά σταλαματιά αδειάζει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Και…συλλαλητήριο ψυχών; Και όμως είναι αληθινό!

Ζει ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Είναι αληθινή κι έχει βαθύ νόημα, γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους κοιμηθέντες. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται, μα πιό πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας.

Ο επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του ένα ιερέα, τον παπα-Γιάννη, ευλαβικό και σ’ όλους αγαπητό. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο, γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ψευδομαρτυρία

Ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Προς έναν κατάδικο, που ρωτά για την ψευδομαρτυρία. (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Καταδικάστηκες στη φυλακή. Και τώρα κάθεσαι στο κελί και στη σιωπή κοσκινίζεις ολόκληρη τη ζωή σου με ψιλό-ψιλό κόσκινο. Παραξενεύεσαι πως όλα ξετυλίχθηκαν σαν ένα κουβάρι όταν κατεβαίνει το βουνό! Η ζωή σου έρρεε ήσυχα, με προκοπή και ικανοποίηση ώσπου ψευδομαρτύρησες για τον αδελφό σου. Δικαιολογούσες τον εαυτό σου: Αδελφός μου είναι! Ποιόν θα βοηθήσω, ακόμα και με ψευδομαρτυρία, αν όχι τον αδελφό μου; Έτσι κυλούσαν μέσα σου λανθασμένες σκέψεις, και με τέτοιες σκέψεις αμυνόσουν μπροστά στους δικαστές. Σ’ αυτό το επιχείρημα ένας δικαστής σου απάντησε ότι τελικά όλοι αδέλφια είμαστε και επομένως με αυτόν τον τρόπο σκέψης θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε τα πάντα! Μόλις τότε κατάλαβες, πως οι λάθος σκέψεις σε οδήγησαν σε κακή πράξη.

Μου αφηγήθηκε ένας ψευδομάρτυρας την εξής ιστορία: «Ψευδομαρτύρησα», λέει, «εξαιτίας ενός βοδιού. Όμως μέχρι τη δίκη δεν θα έφθανε η υπόθεση, εάν δεν πήγαινα μόνος μου να καταγγείλω τον εαυτό μου. Κι έπρεπε να με καταγγείλω. Αφού οι τιμωρίες των ανθρώπων και πάλι είναι πιο εύκολες από τις τιμωρίες του Θεού. Δύο χρόνια μετά την ψευδομαρτυρία μου το σπίτι μου έγινε σκιάχτρο για τον κόσμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »