Μερικοί πεθαίνουν χωρίς να ζήσουν.!

Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου.

 Ο πόνος αρχίζει στο κήπο της Εδέμ. Η παράλογη υπακοή στο δαίμονα και η υπερήφανη ανυπακοή στο Θεό είναι η αρχή του πόνου στη ζωή των ανθρώπων. Η τραγωδία εισέρχεται στον κόσμο. Συγκρούεται ο άνθρωπος με το Θεό. Διακόπτεται ο άνετος διάλογος Αδάμ και Θεού. Χάνεται ο παράδεισος. Αρχίζει ο κόπος, η λύπη, ο στεναγμός. Τη γυμνότητά του αισθάνθηκε ο Αδάμ μετά την αμαρτία της παρακοής και τη γεύση του κακού. Η αίσθηση της γυμνότητάς του σημαίνει αντίληψη της τρεπτότητας και τρωτότη­τας, έλλειψη προστασίας, κατανόηση του πόνου της αποδεσμεύσεώς του από το Θεό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Θεός βοηθά αυτόν που επιμένει στην προσπάθειά του.

(Από τον Ευεργετινό)

Ο Αββάς Ζωσιμάς έλεγε, πως η Χάρη του Θεού ακολουθεί πάντα τη προαίρεσή μας, και, πως με τη βοήθειά της, μπορούμε να πραγματοποιούμε τη προκοπή μας στο καλό και στο αγαθό. Έτσι, αυτός που θέλει πραγματικά να στολιστεί με κάποια αρετή, το πρώτο που έχει να κάνει είναι, να δείξει γενναία και μεγάλη προαίρεση γι’ αυτή και κατόπιν, ν’ αρχίσει να καταπιάνεται υπομονετικά το καλό και να παρακαλεί το Θεό να συνεργεί σ’ αυτό και να τον βοηθά. Κι’ αν καμιά φορά εξασθενίζει η προσπάθεια του, να μη λιγοκαρδίζει ούτε και ν’απογοητεύεται, κι’ αν τύχει να ξεμακρύνει καμιά φορά από το δρόμο του Θεού.   Γιατί το  κυριότερο για όσους θέλουν να γίνουν ενάρετοι είναι τούτο· το να μη μικροψυχούν δηλαδή, αν κάποτε πέσουν στο κακό, αλλά να συνεχίζουν, με την ίδια αποφασιστικότητα τον αγώνα τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »