Ομιλία της Γερόντισσας Μακρίνης Βασσοπούλου (1921-1995)

image0021 Ιανουαρίου 1985

Ήταν κάποτε ένας Αββάς που ζούσε με τον υποτακτικό του πάρα πολύ πνευματικά. Λίγο μακρύτερα είχαν στην ιδιοκτησία τους κι ένα σπιτάκι, εγκαταλελειμμένο. Κάποια μέρα ήρθε ένας άλλος Αββάς και ζήτησε να μείνη σ’ αυτό. Είπε: «Αββά, δεν μου δίνεις αυτή την καλύβα, να καθήσω και ’γώ εδώ κοντά σας;». Κι ο άλλος Αββάς απάντησε: «Γιατί να μη σου τη δώσω; Νάναι ευλογημένο, να την πάρης». Και την πήρε. Αυτός ο Αββάς ο νεοφερμένος ήτανε πολύ καταρτισμένος και ο κόσμος πήγαινε συνέχεια σ’ αυτόν. Έβλεπε τον κόσμο ο άλλος Αββάς και σκεφτόταν, πως εκεί πέρα πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι και σε ’κείνον δεν πατάει κανείς. Δεν μπορούσε να το χωνέψη. Μετά από λίγο καιρό είπε στον υποτακτικό του: «Να πας να πης τώρα στον Αββά να φύγη από την καλύβα, να βρή άλλη καλύβα να καθήση, γιατί την χρειάζομαι». Εκείνος ειπε: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ρουμανική Αγιολογία

romania3

Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Μιχαήλ Τρίτος

Κεντρική θέση στην ορθόδοξη πνευματικότητα του ρουμανικού λαού κατέχουν οι άγιοι, που αποτελούν τα ζωντανά πρότυπα μεθέξεως της ζωής του Χριστού και παραδείγματα εφηρμοσμένου Χριστιανισμού.

Πέρα των αγίων της καθόλου ορθοδοξίας, που τιμούνται με ξεχωριστή ευλάβεια από τον ορθόδοξο ρουμανικό λαό, υπάρχουν και οι Ρουμάνοι άγιοι, που Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα δώρα των Τριών Μάγων, Ανεκτίμητο κειμήλιο της Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου

[el]image1

Ανεκτίμητο κειμήλιο  της Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου

«Και ελθόντες εις την οικίαν είδον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσόντες προσεκύνησαν αυτώ, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ.β’ 11).
Μεταξύ των ποικίλων θησαυρών και πολυτίμων κειμηλίων που με πολλή ευλάβεια φυλάσσονται στην Ιερά Μονή του Αγίου Παύλου στο Άγιον Όρος, χωρίς αμφιβολία την πρώτη θέσι καταλαμβάνουν τα Τίμια Δώρα που προσέφεραν οι τρεις εξ Ανατολών Μάγοι στον ως Βρέφος ενανθρωπήσαντα Κύριο. Τα Δώρα αυτά ως γνωστόν είναι χρυσός, λίβανος1 και σμύρνα2. Ο χρυσός βρίσκεται υπό την μορφήν εικοσιοκτώ επιμελώς σκαλισμένων επιπέδων πλακιδίων, ποικίλων σχημάτων (παραλληλογράμμων, τραπεζοειδών, πολυγώνων κτλ.) και διαστάσεων περίπου 5 εκ. x 7 εκ. Κάθε πλακίδιο έχει διαφορετικό σχέδιο πολύπλοκης καλλιτεχνικής μικροεπεξεργασίας. Ο λίβανος  και η σμύρνα  διατηρούνται ως μείγμα υπό την μορφή εξηνταδύο περίπου σφαιρικών χανδρών μεγέθους μικρής ελιάς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ευλαβέστατη γυναίκα ονόματι Βασιλική

533659_389882071091014_1205411402_n

ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΗΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Στο Μεσολόγγι ζούσε μία ευλαβέστατη γυναίκα, ονόματι Βασιλική (Κούλα την φώναζαν), παντρεμένη με τον Δημήτριο, ψαρά στο επάγγελμα. Ήταν και οι δυο πολύ πιστοί και πολύ απλοί άνθρωποι.

Όταν ή Βασιλική ήταν νέα, την ήμερα των Θεοφανείων «είδε τους; ουρανούς ανεωγμένους» και τούς Αγγέλους τού Θεού να ψάλλουν. Γι’ αυτό έλεγε: «Αυτή την ήμερα μη φεύγεις από την εκκλησία, έστω και αν καίγεται το σπίτι σου, γιατί ανοίγουν οι ουρανοί». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ζωή της Παναγίας

Τσαγκάρης Παναγιώτης (Θεολόγος)

Στο χώρο του σύμπαντος το φαινόμενο της έκλειψης του ηλίου είναι κάτι που συχνά συμβαίνει. Στο χώρο της χριστιανικής πίστης όμως, υπάρχει ένας ήλιος που δεν γνωρίζει έκλειψη εις τον αιώνα. Είναι ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, ο Χριστός! Μαζί του λάμπει στους αιώνες και ο ήλιος της Παναγίας μητέρας Του. Και δεν μπορεί να μην είναι ήλιος, η Παναγία μητέρα του Θεού, «η μετά Θεόν Θεός», κατά τον άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο, καθώς είναι εκείνη που δέχθηκε μέσα της, εκύησε, εγέννησε, γαλακτοτρόφησε και ανέθρεψε το νοητό Ήλιο της Δικαιοσύνης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γ​ιατί με βάπτισαν χωρίς να με ρωτήσουν;

-Γιατί δεν αποφασίζουμε μόνοι μας, αν θέλουμε να βαπτιστούμε και να γίνουμε Χριστιανοί;

-Γιατί μας βαπτίζουν νήπια καταστρατηγώντας την ελευθερία μας;

Ερωτήματα που ακούγονται συχνά και μας προκαλούν, με τη σειρά μας, να ρωτήσουμε: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Σπουργίτι

Τουργκένιεφ Ι.Σ.

Γύριζα απ’ το κυνήγι, τραβώντας από µιά δεντροστοιχία του κήπου. Το σκυλί έτρεχε µπροστά µου. Άξαφνα τα βήµατά του έγιναν πιο αργά και φαινόταν σα να παραµόνευε κάτι. Κοίταξα καλά και είδα ένα σπουργιτάκι µέ κιτρινωπό χρώµα κοντά στο ράµφος του και µέ πούπουλο στο κεφαλάκι του. Είχε πέσει απ’ τη φωλιά του. Ο αγέρας κουνούσε δυνατά τις σηµύδες του κήπου. Το σπουργιτάκι καθόταν ακίνητο µ’ απλωµένες τις φτερούγες του, που µόλις άρχισαν να µεγαλώνουν, δεν µπορούσε όµως να πετάξει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »