Το καλάθι και το νερό (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

217152-000030-int

Α, να πούμε και τον άλλο με το καλάθι.

Ένας υποτακτικός, σαν ο Γέροντας τώρα, λέει τον πατερ-Αρσένιο:

-Λέγε την ευχή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο παπα Τύχων

Άγνωστος συγγραφεύς

Έλεγε ο παπα-Τύχων:- Για να βρεις καλό πνευματικό πρέπει να κάνεις τρεις μέρες προσευχή και κατόπιν τι ο Θεός θα φωτίσει. Και στο δρόμο που θα πηγαίνεις να κάνεις προσευχή να τον φωτίσει ο Θεός να σου πει λόγους καλούς. Έλεγε ακόμη:

– Πάντοτε να κάνεις ευχή πριν αρχίσεις κάθε εργασία. Να λες «Θεέ μου, δώσε μου δύναμη και φώτιση» και κατόπιν να αρχίσεις την δουλεία σου. Και στο τέλος «δόξα τον Θεό».

Έλεγε πάλι: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βρε, τι πάθαμε! Νιρβάνα θα κάνης;

Γέρων Παΐσιος Αγιορείτης

Γέροντα, προτιμώ να κάθωμαι στο κελλί και να λέω την ευχή παρά να πηγαίνω στην διακονία.

– Βρε, τι πάθαμε! Νιρβάνα θα κάνης; Ο Ορθόδοξος Μοναχισμός δεν είναι νιρβάνα. Κατάλαβες; Ο μοναχός δεν

είναι τεμπέλης, να μη δουλεύη και να κάθεται να λέη μόνον την ευχή.
Άν θέλη να κάθεται συνέχεια, θα είναι σαν αυτούς που κάνουν γιόγκα για αυτοσυγκέντρωση.
Ο μοναχός και μάλιστα ο νέος, πρέπει να είναι σπίρτο, να έχη λεβεντιά, να τρέχη σε ότι του ζητάει η υπακοή.
– Και μετάνοιες, Γέροντα, δυσκολεύομαι να κάνω.
– Εντάξει τότε· μετάνοιες…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ενθαρρυντικές νουθετικές επιστολές του Γέροντος Εφραίμ (Φιλοθεΐτου) σε πνευματικά του τέκνα

(Αποσπάσματα)

* …Χαίρετε και προσεύχεσθε.
Ναι, παιδιά μου, η προσευχή του Ιησού μας, μας διαφυλάττει από τις παγίδες του μαύρου διαβόλου. Μας θωπεύει και γλυκαίνει την καρδιά μας, και διώχνει την απαίσια αίσθησι των δαιμονικών λογισμών. Χωρίς την ευχή είμεθα νεκροί (και πρώτος, εγώ ο άχρηστος).

Αν μας Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο διάβολος καταφλέγεται, μαστιγώνεται και δέρνεται από την Ευχή

Ένα περιστατικό από τις εμπειρίες του γέροντος Ιωσήφ του ησυχαστού.
 
   Ένας νέος, πριν από χρόνια, είχε πολλά ψυχικά προ­βλήματα και είχε φθάσει μέχρι δαιμονοκρατίας. Απεφά­σισαν οι δικοί του και ο ίδιος, να μεταβή στο Άγιον Όρος και να ενταχθή σε μιά συνοδεία.
 
   Ο Γέροντας της συνοδείας, Ιωσήφ ο Ησυχαστής, πε­ρίφημος για την δύναμη της προσευχής του, τον κράτησε, του έμαθε την προφορική Ευχή και τον έβαλε να σκαλίζη μερικά ξύλινα Σταυρουδάκια. Οποιαδήποτε κι αν ήτο η εργασία του, νύχτα, πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, μέσα στην εκκλησία και έξω απ αυτήν, όπου κι αν ευρίσκετο, θα έ­πρεπε να λέη συνεχώς με το στόμα του: «Κύριε Ιησού Χρι­στέ, Ελέησον με». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ευχή σε μια γιορτή

Κυριακή βράδυ. Φωταγωγημένο μέσα κι έξω είναι το σπίτι. Εορταστική η ατμόσφαιρα, γιατί εορτάζει το νεώτερο μέλος της οικογένειας, η Ευφροσύνη. Δεν έχει τα γενέθλιά της, ούτε την ονομαστική της εορτή. Ένα άλλο χαρμόσυνο γεγονός εορτάζει η οικογένεια. Την απόκτηση του πτυχίου.

Με δώρα, γλυκά και λουλούδια έρχονται οι επισκέπτες. Και οι ευχές πολλές και διάφορες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια πολύ ωραία ευχή για τις πανελλήνιες

ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΛΕΗΜΟΝΕΣ
Ομιλία του Αρχιμανδρίτου π. Εφραίμ Παναούση στον Ι.Ν. Αγίας Μαρίνης Πατρών (10-5-2010) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ευχή του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Αντίγραφο από χειρόγραφο. Από το Αγιογραφείο της ΙΜΜ Βατοπαιδίου

 

Ο αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός, ελέησον ημάς.

Ο πλούσιος εν ελέει και ο αγαθός εν οικτιρμοίς, ελέησον ημάς.

Ο τέλειος και αθάνατος νους, ελέησον ημάς.

Ο ακοίμητος οφθαλμός και απερινόητος, ελέησον ημάς.

Ο προ εωσφόρου γεννηθείς Κύριος και Θεός, ελέησον ημάς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δύναμη της μετάνοιας

Tου Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτου

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, μετάνοια είναι, νομίζω ταπεινά, να προσπαθώ να μάθω να αγαπώ τον Θεό μου και τον πλησίον μου, έχοντας επίγνωση των προσωπικών μου παθών και λαθών.
Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να έχουμε έγνοια και καλή αγωνία για το πως συγχωρούμε, πως εξομολογούμαστε, πως μετανοούμε. Αυτή η στάση, προϋποθέτει την τόλμη να βλέπουμε τα λάθη μας, τα πάθη μας, τις αμαρτίες μας. Τα οποία δεν είναι αφηρημένα. Είναι πολύ συγκεκριμένα! Έχουν όνομα! Δεν είναι γενικά και αόριστα: «Ε, είμαι αμαρτωλός, διάβασε μου παπά και μιαν ευχή».

Η μετάνοια είναι ένα κοίταγμα στον εαυτό μας. Στην ιδιαίτερή μας κάμαρη, μέσα στην καρδία μας να μαζέψουμε τον νου μας και να ταπεινωθούμε. Καρδίαν δε «συντετριμμένην και τεταπεινωμένην, ο Θεός ουκ εξουδενώσει», όπως μας βεβαιώνει ο 50ος Ψαλμός του Δαυίδ, που είναι ψαλμός μετανοίας. Η ταπείνωση αποτελεί προϋπόθεση στην μετάνοιά μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί νοεράς προσευχής

Προς νέον ερωτήσαντα περί προσευχής

(Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού)

Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτό σου να λες συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως. Στην αρχή γρήγορα να μην προφθάνει ο νους να σχηματίζει λογισμό μετεωρισμού. Να προσέχεις μόνο στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν αυτό πολυχρονίσει, το συνηθίζει ο νους και το λέει και γλυκαίνεσαι σαν να έχεις μέλι στο στόμα σου και θέλεις όλο να το λες. Αν το αφήνεις στενοχωριέσαι πολύ.

Όταν το συνηθίσει ο νους και χορτάσει -το μάθει καλά- τότε το στέλνει στη καρδιά. Επειδή ο νους είναι ο τροφοδότης της ψυχής και ό,τι καλό ή πονηρό δει ή ακούσει το κατεβάζει στη καρδιά που είναι το κέντρο της σωματικής και πνευματικής δυνάμεως του ανθρώπου, ο θρόνος του νου· όταν ο ευχόμενος κρατά το νου του να μη φαντάζεται τίποτε, αλλά προσέχει μόνο στα λόγια της ευχής, τότε αναπνέοντας ελαφρά με κάποια βία και θέληση δική του τον κατεβάζει στη καρδιά και τον κρατά μέσα κλεισμένο και λέει με ρυθμό την ευχή:

– «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μετά το πνευματικό αγώνα… έρχεται το πνευματικό «νέκταρ» που γλυκαίνει το νου και τρέφει τη ψυχή

– Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών…, η φωνή του Αφυπνιστή αντήχησε μέσα στην παγωμένη νύχτα του χειμώνα και ταυτόχρονα ένας ρυθμικός χτύπος ακούστηκε στην πόρτα του κελλιού. Ο μοναχός ξύπνησε. Κοίταξε γύρω του. Σκοτάδι απλώθηκε σ’ όλο το κελλί του. Η αμέλεια ρίχνει τα πρώτα βέλη της, για να λαβώσει τον αγωνιστή.

– «Είναι νωρίς ακόμη», του ψιθυρίζει. «Κοιμήσου λίγο να ξεκουραστείς και αργότερα με όρεξη… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ζεστασιά στα κρύα

Είναι της μάνας τ’ όνομα

αγάπη και λατρεία

ο ίσιος δρόμος στη ζωή

η ζεστασιά στα κρύα.

 

Κι όποιο σπιτάκι δεν έχει μάνα

μοιάζει εκκλησία χωρίς καμπάνα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο διάβολος, το κομποσχοίνι και η ευχή

Στην ίδια Σκήτη της Αγίας Άννας, ό Μοναχός Προκόπιος από την Καλύβα «Είσόδια της Θεοτόκου» είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσικά, για να δοξολογεί κι αυτός το Θεό, όπως και οι άλλοι αδελφοί.

Επειδή όμως ήταν λίγο παράφωνος αποφεύγανε οι Πατέρες να τον μάθουν μουσικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ευχή

«Γιατί συνιστούν οί Άγιοι Πατέρες να λέμε «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» και όχι «ελέησον ημάς», όπου το «ημάς» συμπεριλαμβάνει και τους άλλους; Δεν είναι εγωιστικό να νοιαζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας, αδιαφορώντας για τους συνανθρώπους μας;»

Οί άγιοι Πατέρες προτιμούν να λέμε στον ενικό την ευχή, επειδή με τον λόγο «ελέησον με» (συχνά προσθέτουμε και «τον αμαρτωλών») δηλώνουμε συναίσθηση της αμαρτωλότητας μας, όπως και ό Δαβίδ στους ψαλμούς πολλές φορές βοά «ελέησον με», ενώ προσθέτει «ότι την άνομίαν μου εγώ γινώσκω» (Ψαλμ. ν’ 5) και «την άνομίαν μου έγνώρισα και την άμαρτίαν μου ουκ έκάλυψα» (Ψαλμ. λα’ 5). Το «ελέησον με» σημαίνει εξομολόγηση, αυτοέλεγχο, αύτομεμψία, αύτοσυναίσθηση της άμαρτωλότητας του προσευχομένου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τί είναι και τί περιέχει η ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με» ;

«Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με»

είναι και προσευχή και ευχή και ομολογία πίστεως

Είναι προσευχή, διότι μ’ αυτήν ζητούμε παρακλητικά το θείο έλεος.

Είναι ευχή επειδή παραδίδουμε τους εαυτούς μας στο Χριστό με το να Τον επικαλούμεθα.

Είναι ομολογία, διότι μακαρίστηκε ο Πέτρος επειδή ομολόγησε αυτό το όνομα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τί χρειάζονται τα Μοναστήρια;

Τα αγαθά εκ των Ιερών Μονών

Τα Μοναστήρια είναι τα μάτια της Ορθοδοξίας μας, δια των οποίων βλέπει τον διάβολον και τον πολεμεί μέρα νύχτα. Γι’ αυτό εμποδίζει τους κεκλημένους να πάνε και τους άλ λους αφήνει να κατηγοράνε.

Ένας Μοναχός αμελής είδε τον Διάβολο μία ημέρα και του λέγει. «Τί κάθεσαι εδώ χωρίς υπακοή, προσευχή, ευχή, Κύριε Ιησού Χριστέ… Δεν κατεβαίνης στο χωριό σου να βοηθή σης τα αδέλφια σου στα χωράφια»; και ο Μοναχός απαντά. «Φυλάττω το Μοναστήρι». Τότε ο Διάβολος έγινε άφαντος. Αυτός δε έβαλε μετά προκοπή και αγίασε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγίου Συμεών Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης – Για την ιερή και θεοποιό προσευχή

Αυτή λοιπόν η θεία προσευχή, η επίκληση του Σωτήρα μας, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με», είναι και προσευχή, και ευχή, και ομολογία της

Πίστεως, που παρέχει το Άγιο Πνεύμα, είναι χορηγός θείων δωρεών, κάθαρση της καρδιάς, εκδίωξη των δαιμόνων, κατοίκηση μέσα μας του Ιησού Χριστού, πηγή πνευματικών εννοιών και θείων λογισμών, απολύτρωση από τις αμαρτίες, θεραπεία των ψυχών και των σωμάτων, χορηγός του θείου φωτισμού, βρύση του ελέους του Θεού, δωρητής θείων αποκαλύψεων και μυήσεων στον ταπεινό, και το μόνο σωτήριο, γιατί έχει το σωτήριο όνομα του Θεού μας, που είναι το μόνο όνομα που μας δόθηκε, το όνομα του Ιησού Χριστού, του υιού του Θεού, αφού δεν είναι δυνατό να σωθούμε με κανένα άλλο όνομα, όπως λέει ο Απόστολος (1). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νοικοκυρά και… ο Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης

Νοερά ευχή (βίντεο)

Δείτε και ακούστε άλλο ένα πολύ ωραίο τραγούδι για την «νοερά ευχή»

Η Ευχή

Αναρτήθηκε στις Πολυμέσα - Multimedia. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Θαύματα Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς (μέρος 2ο)

1972
Ο Ζ από το Valjevo ήταν πολύ άρρωστος για έξι χρόνια. Είχε μάλιστα και έγγραφο που τον χαρακτήριζε ως τρελό. Όταν τον έφεραν στον π. Ιουστίνο και του διάβασε ευχές, έφυγε εντελώς καλά. Από τότε επισκέπτεται το μοναστήρι δύο , τρείς φορές το χρόνο και δουλεύει εθελοντικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύματα Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς (μέρος 1ο)

1952
Το 1952, πραγματοποιήθηκε ένα μεγάλο θαύμα στο αρτοποιείο του μοναστηριού Chelije. Στο μοναστήρι διαβιούσαν σαράντα αδελφές και στην κουζίνα διακονούσε η αδελφή Νίνα. Ενώ ετοίμαζε το ψωμί για το δείπνο αντιλήφθηκε ότι είχε μείνει μόνο ένα φλιτζάνι αλεύρι. Ενώ παραπονιότανε στις άλλες αδελφές, ο π. Ιουστίνος( τώρα Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας) της είπε: « Ας προσευχηθούμε στον Κύριο και θα μας προστατέψει». Νωρίς το άλλο πρωί, μόλις μπήκε η αδελφή στην κουζίνα βρήκε δύο μεγάλα δοχεία αλεύρι. Ο π. Ιουστίνος η μητέρα Σάρα και όλες οι αδελφές είδαν το θαύμα και ευχαρίστησαν τον Κύριο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μοναχός Θεόκτιστος: Ο Άγιος Ερημίτης του 20ου αιώνα

Πάτμος: Το Ιερό Νησί της Θείας Αποκαλύψεως. Χίλια επτακόσια ογδόντα χρόνια μετά το Κοσμοϊστορικό αυτό Γεγονός, το 1875, φτάνει στον Αγιασμένο αυτό Τόπο ένας άγνωστος προσκυνητής, για τον οποίο κανένας δεν γνώριζε τίποτα μέχρι τότε, που έμελλε όμως να παραμείνει εκεί για πάντα και να προσθέσει το όνομά του μέσα στην Αθάνατη Ιστορία της Αγίας μας Εκκλησίας, ως ένας από τους Αγίους Ερημίτες Της, ως ο Ερημίτης της Πάτμου Θεόκτιστος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ευχή εις τον Άγγελον φύλακα, της του ανθρώπου ζωής

Λίγα λόγια…

Πολλές προσευχές μπορεί να πει ο Χριστιανός κατά τη διάρκεια του ημερονυκτίου. Όμως , εντός αυτού , επ΄ ουδενί , δεν θα πρέπει να ξεχνά , το πρόσωπο που του δώρισε ο Πανάγαθος Θεός , για να τον κρατά απ το χέρι , να τον στηρίζει , να κλαίει και να χαίρεται μαζί του και πολλάκις να τον σώζει από κινδύνους.

Ἅγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστὼς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ ταλαιπώρου μου ζωῆς, μὴ ἐγκαταλίπῃς μὲ τὸν ἁμαρτωλόν, μηδὲ ἀποστῇς ἀπ’ἐμοῦ διὰ τὴν ἀκρασίαν μου. Μὴ δώης χώραν τῷ πονηρῷ δαίμονι κατακυριεύσαί μου τῇ καταδυναστείᾳ τοῦ θνητοῦ τούτου σώματος. Κράτησον τῆς ἀθλίας καὶ παρειμένης χειρός μου, καὶ ὁδήγησον μὲ εἰς ὁδὸν σωτηρίας. Ναί, Ἅγιε Ἄγγελε τοῦ Θεοῦ, ὁ φύλαξ καὶ σκεπαστὴς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, πάντα μοι συγχώρησον, ὅσα σοὶ ἔθλιψα πάσας τὰ ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ εἰ τὶ ἥμαρτον τὴν σήμερον ἡμέραν. Σκέπασον μὲ ἐν τῇ παρούσῃ νυκτὶ καὶ διαφύλαξον μὲ ἀπὸ πάσης ἐπηρείας τοῦ ἀντικειμένου, ἵνα μὴ ἓν τινι ἁμαρτήματι παροργίσω τὸν Θεόν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νουθεσίες γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου για την μελαγχολία, τη θλίψη, το άγχος και τη στενοχώρια

Το σπουδαίο είναι να μπούμε στην Εκκλησία. Να ενωθούμε με τους συνανθρώπους μας, με τις χαρές και τις λύπες όλων. Να τους νιώθουμε δικούς μας, να προσευχόμαστε για όλους, να πονάμε για την σωτηρία τους, να ξεχνάμε τους εαυτούς μας. Να κάνομε το παν γι’ αυτούς, όπως ο Χριστός για μας. Μέσα στην Εκκλησία γινόμαστε ένα με κάθε δυστυχισμένο και πονεμένο κι αμαρτωλό. Κανείς δεν πρέπει να θέλει να σωθεί μόνος του, χωρίς να σωθούν και οι άλλοι. Είναι λάθος να προσεύχεται κανείς για τον εαυτό του, για να σωθεί ο ίδιος. Τους άλλους πρέπει να αγαπάμε και να προσευχόμαστε να μη χαθεί κανείς. να μπουν όλοι στην Εκκλησία. Αυτό έχει αξία. Και μ’ αυτή την επιθυμία πρέπει να φύγει κανείς απ’ τον κόσμο, για να πάει στο μοναστήρι ή στην έρημο.

Μέσα στην Εκκλησία, που έχει τα μυστήρια που σώζουν, δεν υπάρχει απελπισία. Μπορεί να είμαστε πολύ αμαρτωλοί. Εξομολογούμαστε, όμως, μας διαβάζει ο παπάς κι έτσι συγχωρούμαστε και προχωρούμε προς την αθανασία, χωρίς καθόλου άγχος, χωρίς καθόλου φόβο.

Όποιος ζει τον Χριστό, γίνεται ένα μαζί Του, με την Εκκλησία Του. Ζει μια τρέλα! Η ζωή αυτή είναι διαφορετική απ’ τη ζωή των ανθρώπων. Είναι χαρά, είναι φως, είναι αγαλλίαση, είναι ανάταση. Αυτή είναι η ζωή της Εκκλησίας, η ζωή του Ευαγγελίου, η Βασιλεία του Θεού. «Η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστίν» (Λουκ. 17,21). Έρχεται μέσα μας ο Χριστός κι εμείς είμαστε μέσα Του. Και συμβαίνει όπως μ’ ένα κομμάτι σίδηρο που τοποθετημένος μες στη φωτιά γίνεται φωτιά και φως. έξω απ’ τη φωτιά, πάλι σίδηρος σκοτεινός, σκοτάδι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »