Τα τρία φώτα

AgiaTheofania02

Όταν αναφέρω τον Θεόν, ας σας φωτίζουν ένα και, ταυτοχρόνως,τρία φώτα. Τρία μεν λόγω των ιδιοτήτων, δηλαδή των υποστάσεων, εάν προτιμά κανείς να τους ονομάζη έτσι, η των προσώπων (διότι δεν πρόκειται να φιλονικήσωμεν διά τα ονόματα, όταν οι λέξεις έχουν την ίδιαν σιημασίαν). Ένα δε λόγω της ενότητος της ουσίας, δηλαδή της θεότητας. Διότι διαιρούνται, ενώ παραμένουν αδιαίρετα, διά να το είπω έτσι, και ενώνονται, ενώ παραμένουν διηρημένα. Διότι η θεότης είναι εν, το οποίον διακρίνεται εις τρία, και τρία τα οποία είναι ένα. Εκείνα εις τα οποία υπάρχει η θεότης, η διά να ακριβολογήσω περισσότερον, εκείνα τα οποία αποτελούν την θεότητα. Θα αποφύγωμεν δε τας υπερβολάς και τας παραλείψεις, χωρίς να κάμωμεν ούτε την ένωσιν σύγχυσιν, ούτε την διαίρεσιν αποξένωσιν. Διότι διά ποίον λόγον θα πρέπει η να συγχωνεύωμεν κακώς τον Θεόν η να τον διαχωρίζωμεν εις άνισα πρόσωπα; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιεραποστολή στη Ζιμπάμπουε και το Μαλάουϊ

Σ.Σ. Από το Δελτίον τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε πληροφορούμεθα την διήμερη επίσκεψη του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄στη Ζιμπάμπουε, που πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Μαΐου 2009, η οποία έχει ως εξής:

Α. Διήμερη ποιμαντορική επίσκεψη της Α.Θ.Μ. του Πάπα & Πατριάρχη Αλεξανδρείας & Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β’ στην Ι.Μ. Ζιμπάμπουε.

Το απόγευμα της Δευτέρας 11 Μαΐου ε.ε, αφίχθηκε στο Χαράρε η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄προκειμένου να πραγματοποιήσει διήμερη επίσκεψη στην Ζιμπάμπουε. Στο αεροδρόμιο τον Πατριάρχη υποδέχτηκαν οι Πρέσβεις της Ελλάδος και της Αιγύπτου, ο Πρόξενος της Κύπρου, οι Πρόεδροι των Ελληνικών Κοινοτήτων, Συλλόγων, Σωματείων και Αδελφοτήτων, ο Αρχιερατικός Επίτροπος π. Γεώργιος Σαγάνης, η Αρχόντισσα των Εκκλησιών κ. Αριάδνη Ψύλλου και σύσσωμο το προσωπικό της Ελληνικής Πρεσβείας. Ο Μακαριώτατος χαιρέτησε όλους τους παρόντες με μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό, αφού χαιρετούσε πρόσωπα γνώριμα από την εποχή που διετέλεσε Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε. Το βράδυ ο Πατριάρχης παρέστη σε δείπνο που παρέθεσε πρos τιμήν του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε κ. Γεώργιος, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιεραποστολικού Κέντρου Αγίου Αθανασίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδ. Ιεραποστολή. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Θεόδωρος (Μαρτύρησε στα Δαρδανέλλια στις 2 Αυγούστου 1690)

Δαρδανελλια

Ο άγιος γεννήθηκε στο Ερένκιοϊ από ευσεβείς γονείς, τον Γεώργιο και την Κυριακή. Όταν μεγάλωσε λίγο ,πήγε στα Δαρδανέλλια ( Τσανάκ Καλέ ) όπου και έμαθε την τέχνη της επεξεργασίας του σουσαμιού κοντά σε ένα σαμολαδά και σε ηλικία είκοσι ετών είχε ανοίξει ήδη δικό του εργαστήριο.

Παρά την νεαρή του ηλικία ήταν χαριτωμένος πνευματικά , στολισμένος με πολλές αρετές. Έτσι άναψε τον φθόνο του μισόκαλου διαβόλου, ο οποίος εκίνησε κάποιο πλούσιο Τούρκο της περιοχής να προσπαθήσει να φέρει τον φρόνιμο και χαριτωμένο αυτό νέο στον μωαμεθανισμό. Άρχισε να προσπαθεί λοιπόν, με κάθε τρόπο ,να τον τραβήξει στη θρησκεία του και του υποσχόταν να τον παντρέψει με τη μοναχοκόρη του και φυσικά να τον κάνει μοναδικό του κληρονόμο.

Κάποια μέρα που ο άγιος ήταν άρρωστος με πυρετό τον επισκέφθηκε και του είπε : Θεόδωρε, δος μου την υπόσχεση ότι θα γίνεις Τούρκος κι εγώ θα σε θεραπεύσω, επειδή σε αγαπώ και θέλω να σε κάνω γαμπρό μου και κληρονόμο μου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εντυπώσεις από μία επίσκεψη!

MountAthos

του Γεώργιου Γιαννιού
Θεολόγου

Είναι μερικοί προορισμοί οι οποίοι μένουν στην καρδιά του ανθρώπου γη πάντα. Προορισμοί διαφορετικοί, «εναλλακτικοί», όπως θα τους χαρακτήριζε κανείς. Ένας τέτοιος «εναλλακτικός» προορισμός ήτανε και ο δικός μου. Και δεν ήτανε άλλος από το Άγιον Όρος.

Το Περιβόλι της Παναγίας, όπου αισθάνεσαι την παρουσία της Θεοτόκου από τη στιγμή που θα ξεκινήσεις από την Ουρανούπολη και μια γαλήνη διακατέχει την ύπαρξη σου. Και τότε, έρχονται στο νου σου τα λόγια του Σολωμού:

Δεν ακούεται ουτ’ένα κύμα

εις την έρμη ακρογιαλιά,

λες και η θάλασσα κοιμάται

μες στης γης την αγκαλιά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ;

ipsoma

Όσοι έτυχε να παρευρεθείτε σε τράπεζα μίας Αγιορείτικης Μονής θα παρακολουθήσατε τη λεγομένη Ύψωση (του άρτου) της Παναγίας. Θα δώσουμε μια εξήγηση αυτής της ακολουθίας.

Ο άρτος της Παναγίας είναι μια τριγωνική μερίδα άρτου που κόβεται από ένα πρόσφορο και υψώνεται προς τιμή της Θεοτόκου. Ποιός κάνει την ύψωση; Σύμφωνα με τη λειτουργική παράδοση κατά το τέλος της τράπεζας ο τραπεζάρης της μονής. Τα παλαιά τυπικά και Ωρολόγια γράφουν ότι την ύψωση κάνει ο «ταχθείς αδελφός» ή ο «ταχθείς μοναχός» ή ο «μέλλων υψώσαι την Παναγίαν»ή «παρά του εις τούτο τεταγμένου μοναχού»(Άγιος Μάρκος Εφέσου). Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης αναφέρει ότι την ύψωση κάνει «ο αναγνούς και τα πνευματικά διακονήσας τοις αδελφοίς», δηλ. ο αναγνώστης του λόγου προς πνευματική οικοδομή των μοναχών και προσκυνητών. Σε καμιά περίπτωση δεν αναφέρεται ότι την κάνει ο ηγούμενος ή ο εφημέριος της Μονής. Αυτοί παρακολουθούν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

αγια σοφια

Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Ιουλίου 1743

Ο Άγιος καταγόταν από το χωριό Άγιος Βλάσιος των Ιωαννίνων. Ήταν εφημέριος δε σε κάποια ενορία έξω από την Κωνσταντινούπολη.

Ακούγοντας κατ’ εκείνο τον καιρό για το μαρτύριο του παπα Κωνσταντίου του Ρώσου γεννήθηκε και σ’ αυτόν ο πόθος του μαρτυρίου και καθημερινά προσευχόταν στον Θεό να τον αξιώσει να μαρτυρήσει. Και η ευκαιρία δόθηκε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πίσω από τον Έρωτα

erotasτου π. Βαρνάβα Γιάγκου, εφημέριου του Ι. Ν. Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης

Απόδειξη της ερωτικής μας ανικανότητας είναι η επιδερμικότητα αυτής της εμπειρίας. Όταν ο έρωτας εξαντλείται στα γλυκερά λόγια και βιώματα και στη τυποποιημένη τεχνική του έρωτα, που οδηγεί στην ευδαιμονία και τη στιγμιαία αυτοπραγμάτωση, εκφράζεται ο φόβος και η αδυναμία να συναντήσουμε αληθινά το πρόσωπο του άλλου.

Η αγάπη είναι εμπειρία επώδυνη για τον ψυχικό μας κόσμο, γι’ αυτό αποφεύγουμε να ανοιχθούμε πιο ουσιαστικά. Προτιμούμε τις ήρεμες σχέσεις, όπου δεν συνδεόμαστε βαθιά με τον άλλο, για να μπορούμε να εξερχόμεθα όταν προσβάλλεται ο ναρκισσισμός μας. Πίσω από την γλύκα του έρωτα υπάρχει πάντα η διακινδύνευση. Είναι μια μορφή αυτοαπώλειας.

Το ολοκληρωτικό δόσιμο φέρει την απειλή της αποτυχίας και του εκμηδενισμού. Πως ξέρεις ότι αγάπησες τον κατάλληλο άνθρωπο; Πως ξέρω πως θα γίνω εύκολος για εκμετάλλευση; Τον ίδιο τρόμο έχομε και στο πλησίασμα του Θεού. Όταν προσεύχομαι ψάχνοντας την αγάπη Του, παραδίδοντας το κέντρο της ύπαρξής μου σε Αυτόν, δεν ξέρω τι θα συναντήσω και πώς θα αντέξω το θέλημά Του.

Πίσω από κάθε έρωτα υπάρχει υψωμένος ο θάνατος – ο θάνατος του θελήματός μας, της δύναμής μας, του συμφέροντός μας. Αλλά τρομακτικότερα στέκεται ο θάνατος ως χωρισμός. Καταφέρνεις να συνδεθείς ολοκληρωτικά με τον άνθρωπό σου και μελαγχολείς αναλογιζόμενος την ώρα του θανάτου του. Ξέρεις ότι θα πεθάνεις, γι’ αυτό αγαπάς με πάθος που αναμειγνύεται με τρόμο. Εξ αιτίας του φόβου του θανάτου συνήθως επιλέγουμε τις ρηχές ερωτικές σχέσεις, για να αποφύγουμε το φόβο της απώλειας του αγαπημένου, ή εμμένουμε στον αυτονομημένο σωματικό έρωτα, για να καλύψουμε το άγχος του θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »