«Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν»(1)

kypros

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Αυτή η φράση του Θουκυδίδη τριγυρνά όλον αυτόν τον καιρό στο μυαλό μου, όταν βλέπω και ακούω  όλη την κουστωδία που  παρελαύνει από τις τηλεοράσεις  και εκστομίζει φληναφήματα και πομπώδεις λόγους. Δεν καταλαβαίνουν όλοι αυτοί και κάποιες κυρίες, που είναι μονίμως θυμωμένες και εριστικές, ότι τα πράγματα είναι πολύ-πολύ σοβαρά;

«Οι καιροί ου μενετοί»,(2) φίλτατοι συμπατριώτες και συμπατριώτισσες. Η κατάσταση δεν σηκώνει άλλη αναβλητικότητα. Αρκούν τα «ήξεις αφίξεις» των τελευταίων χρόνων. Ο κόμπος έφτασε στο κτένι.     «Ουκέτι καιρός», δηλ. δεν υπάρχει πια καιρός, πρέπει να σώσουμε την πατρίδα μας. Κι όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Λατίνοι: « Salus patriae,suprema lex esto», δηλαδή η σωτηρία της πατρίδας, ας είναι ο υπέρτατος νόμος. Ξεπεράσαμε το «Ούπω καιρός», που σημαίνει ότι δεν είναι ακόμη καιρός, με λίγα λόγια υπάρχει ακόμη καιρός. Τώρα, δεν υπάρχει καθόλου καιρός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο παππούς Παναής του Ιλαμιού από τη Λύση,ο Άγιος άνθρωπος που γνωρίσαμε

Ο παππούς με παιδάκι

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Ο παππούς μας ο Παναής του Ιλαμιού ήταν ένας άγιος άνθρωπος ένας κοσμοκαλόγερος, ένας άνθρωπος που ευωδίαζε και ακτινοβολούσε τη Χάρη του Θεού.

Ασφαλώς, η πρώτη φορά που τον αντίκριζες μένει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη σου για όσο ζεις. Ένα αδύνατο, καχεκτικό ανθρωπάκι, καθισμένο σε μια πολυθρόνα, τυλιγμένο σε μια πολύχρωμη κουβέρτα από τη μέση και κάτω, με τα δάκτυλα μπλεγμένα, ή σε εγρήγορση να πλέκουν, με το παλτό του και τη σάρπα του, όλα μαύρα.

Μα σαν κοίταζες το πρόσωπό του ακτινοβολούσε τη Χάρη του Θεού. «Ό,τι ακτινοβολεί, έχει σχέση με χαρά, με ελπίδα, με ευτυχία, με τη λαμπρότητα της ανέμελης αθωότητας», τονίζει ο Μεσογαίας Νικόλαος. Τα άσπρα μαλλιά του πλαισίωναν ένα γελαστό πρόσωπο, μ’ ένα σπινθηροβόλο και στοχαστικό βλέμμα, όλο καλοσύνη, πραότητα και ιλαρότητα, που καταύγαζε το είναι του και τον έκανε τόσο αξιαγάπητο. Μα σύγκαιρα απέπνεε μια θαυμαστή δύναμη ψυχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρόσκληση:παρουσίαση του βιβλίου «Τα Βιβλία που αγάπησα»

Ζήνα Λυσάνδρου ΠαναγίδηΟι εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία, ο Δήμος Λευκονοίκου και η φιλόλογος-συγγραφέας

Ζήνα Λυσάνδρου Παναγίδη, σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου

«Τα Βιβλία που αγάπησα»

την Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012, και ώρα 6:30 μ.μ.,

στο Δημαρχείο Λευκονοίκου, Λεωφόρος Κυρηνείας 91, στο Πλατύ Αγλαντζιάς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

70 χρονα Γυμνασίου Λευκονοίκου

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου, MSc

«Σκοτώνεις με πολλούς τρόπους ένα νησί

Τη μνήμη, όμως, πώς τη σκοτώνεις;»

«Η μνήμη, όπου και να την αγγίξεις πονεί». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα βιβλία που αγάπησα

Κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο βιβλίο της φιλολόγου Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη με τίτλο «Τα βιβλία που αγάπησα».
Πρόκειται για λογοτεχνικά βιβλία που παρουσίαζε για έντεκα χρόνια στο ΡΙΚ, ένα βιβλίο κάθε βδομάδα, στην εκπομπή «Εμείς και ο κόσμος μας», που αρχικά επιμελείτο η μ. Μαίρη Κοντογιάννη και στη συνέχεια η κ. Αλέκα Γράβαρη Πρέκα. «Σκέφτηκα να τα δημοσιεύσω» σημειώνει η συγγραφέας «για να μεταγγίσω κάτι από την ομορφιά και τη σαγήνη τους στους φίλους και τις φίλες που θα τα διαβάσουν. Εκτός απ’ αυτά, βέβαια, πρόσθεσα και κάποια βιβλία σύγχρονα, όπως και μερικές παρουσιάσεις ποιητικών συλλογών ανθρώπων που αγαπώ και θαυμάζω». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Τάμα στον Άγιο Λουκά, τον Ιατρό (Μέρος‏ Γ’)

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη, Φιλολόγου

Μετά από λίγη ξεκούραση, το βράδυ περπατήσαμε στον δρόμο έξω από το ξενοδοχείο μας και καταλήξαμε σε ένα όμορφο εστιατόριο με ένα γαλλικό όνομα, όπου δοκιμάσαμε, ανάμεσα σ’ άλλα, την παραδοσιακή τους σούπα «solyanka», παγωτό  κι ένα σοκολατένιο γλυκό με καρύδια. Τίποτα το ιδιαίτερο. Πάρα πολύ μέτριο ήταν και το πρόγευμα του ξενοδοχείου Μόσχα, που μαζί με το «Ουκρανία», θεωρούνται τα καλύτερα στην πόλη, στο οποίο πληρώσαμε για μικρή σουίτα 126 ευρώ  για δύο ενήλικες κι ένα παιδί.

Την πρώτη μέρα στη Συμφερούπολη, αφού χορτάσαμε ύπνο που μας έλειψε την προηγούμενη μέρα, πήγαμε με ταξί στον ιερό ναό της Αγίας Τριάδος, όπου βρίσκεται σε ασημένια λάρνακα, δωρεά από την Ελλάδα, το σεπτό και χαριτόβρυτο λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού. Το ξενοδοχείο μας απείχε περίπου δύο χιλιόμετρα από τον ιερό ναό, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Είναι σε όλους γνωστό ότι σε αυτές τις χώρες ελάχιστοι γνωρίζουν Αγγλικά. Έτσι, η κοπέλα στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου εξήγησε στον οδηγό πού να μας πάρει. Φαρδιά η λεωφόρος από το ξενοδοχείο στην εκκλησία, με κιονοστοιχίες δέντρων στις δυο πλευρές, αλλά, όπως όλα, άλλωστε, χρειάζεται περιποίηση και επιδιόρθωση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τάμα στον Άγιο Λουκά – 2ο‏

Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Κριμαία

«Σ’ αυτήν την εποχή(ομηρική), η θάλασσα ήταν εχθρική προς τους ναυτικούς και ονομαζόταν «Άξενος», εξαιτίας της βιαιότητας των καταιγίδων τον χειμώνα και της αγριότητας των φυλών που ζούσαν στα παράλιά της, ιδιαίτερα των Σκύθων, οι οποίοι θυσίαζαν ξένους. Όμως, αργότερα ονομάστηκε Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Τάμα στον Άγιο Λουκά, τον Ιατρό, τον Αρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως και Κριμαίας

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Φέτος ένιωθα πως έπρεπε απαξάπαντος να πραγματοποιήσω το τάμα μου που έκανα στον Άγιο Λουκά τον Ιατρό, πριν από τρία και μισό χρόνια, όταν αρρώστησε η μητέρα μου και την πήραμε στο νοσοκομείο.  Έτσι, από τα προηγούμενα Χριστούγεννα κόψαμε τα εισιτήρια με τις ουκρανικές αερογραμμές, Aerosvits, βρήκαμε τα ξενοδοχεία που θα μέναμε για μια βδομάδα, και την 1ηΙουλίου 2012 ξεκινήσαμε από το αεροδρόμιο της Λάρνακας για το Κίεβο, την πρωτεύουσα της Ουκρανίας.

Τόσο λαχταρούσα να πάω να επισκεφθώ και να προσκυνήσω το σεπτό και θαυματουργό σκήνωμα του Αγίου Λουκά, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παρουσίαση Βιβλίου Κίκας Ολυμπίου «Ταξιδιωτικές Περιπλανήσεις»

Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Το ταξίδι είναι σύμφυτο με την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου. Η περιπέτεια, η αναζήτηση, η γνωριμία νέων τόπων και η επαφή με άγνωστους ανθρώπους, ακόμη και η κατάκτησή τους, τον συνοδεύουν από την αυγή της ιστορικής πορείας του. Όλοι, ή σχεδόν όλοι, μέσα μας κουβαλάμε κάποιο γονίδιο του Οδυσσέα που «πολλών δ’ ανθρώπων ίδεν άστεα και νόον έγνω».

Μια τέτοια ταξιδιάρισσα, «μερακλού», είναι και η καλή μας φίλη Κίκα Ολυμπίου που εδώ και κάποιες δεκαετίες συνδιοργανώνει, μπορούμε να πούμε, τις εκδρομές του Συνδέσμου Φιλολόγων κάθε καλοκαίρι. Ταξιδεύει, όμως, και κάθε Πάσχα με μια μικρότερη ομάδα φίλων σε κάποια γωνιά της Ελλάδας που τη χαρακτηρίζει ως το οικόπεδο του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Η γη μας η θαλασσινή,η ψυχή μας η θαλασσινή»

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Α΄Ενότητα: Κερύνεια

Το Καράβι της Κερύνειας                                             

Ευτυχώς που βρέθηκε

το καράβι της Κερύνειας

για να θυμίζει στους αιώνες Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επικήδειος στον μ. Κορνήλιο Κυριακίδη, τον υπέροχο άνθρωπο και ακραιφνή πατριώτη

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου, 4μ.μ.

 

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Κάθε επικήδειος ματώνει την καρδιά, όταν γράφεις για ανθρώπους αγαπημένους που φεύγουν. Σήμερα που έχουμε να αποχαιρετήσουμε τον αγαπημένο μας Κορνήλιο η ψυχή μας κλαίει και οδυνάται. Μα και ελπίζει στη δικαίωση. Γιατί φεύγει ένας μάρτυρας της πίστης και της πατρίδας. Ένας άνθρωπος που αντιμετώπισε για 33 χρόνια παλληκαρίσια τη δοκιμασία του, σήκωσε αντρίκια τον σταυρό του μαρτυρίου του και πορεύεται προς τας αιωνίους μονάς «σαν έτοιμος από καιρό σαν θαρραλέος». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ημερίδα της Βουλής των Αντιπροσώπων για τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Αναντίρρητα, πρέπει να δοθούν τα εύσημα στη Βουλή των Αντιπροσώπων, και ιδιαίτερα στην Υπηρεσία Ερευνών, Μελετών και Εκδόσεων για την άψογη οργάνωση της Ημερίδας με τίτλο:

«Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

10 χρόνια φρίκης

81 εκατομμύρια χαμένες ζωές»

Τους ευχαριστούμε για την ευτυχή συγκυρία που είχαμε να ακούσουμε τόσους εξαίρετους επιστήμονες και ανθρώπους που πήραν μέρος στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Οπωσδήποτε, κερδίσαμε αρκετά!

Καταρχάς,  απηύθυνε χαιρετισμό εκ μέρους του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων ο βουλευτής κ. Αδάμου. Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Πολεμιστών Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο κ. Λοΐζος Δημητρίου, στον δικό του χαιρετισμό έκανε μια εκτενή παρουσίαση και των δύο πολέμων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Άλωση της Πόλης

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη Φιλολόγου

«Το την πόλιν σοι δούναι ούτ’εμού εστί  ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη, κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεθα και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Έτσι απάντησε στον Μωάμεθ τον Β’, τον Πορθητή,  ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Κωνσταντίνος  Παλαιολόγος, όταν του ζήτησε να του παραδώσει τη βασιλίδα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.

Και συμβόλιζε εκείνη τη στιγμή ο Κωνσταντίνος τη συνείδηση χιλιάδων χρόνων της Ελληνικής Ιστορίας. Ξαναζούσε ο Κόδρος των Αθηνών και ο Λεωνίδας της Σπάρτης.

Έδωσε στην περίλαμπρη βυζαντινή χιλιετηρίδα λάμψη μεγάλη, ένα τέλος αντάξιο του μεγαλείου της.

Έτσι, με τον θάνατό του ο Παλαιολόγος πραγματοποίησε εκείνο που είπε στους συμπολεμιστές του στην τελευταία του δημηγορία. «Εάν αποθάνωμεν, στέφανος ο αδαμάντινος εν ουρανοίς εναπόκειται ημών και μνήμη αιώνιος εν τω κόσμω έσεται». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγαπώ τον Συνεργατισμό

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου

Με τον ίδιο τίτλο έχω ξαναγράψει κείμενο πριν από κάποια χρόνια. Ο λόγος είναι προφανής για «τους παροικούντας την Ιερουσαλήμ». Κατάγομαι από το Λευκόνοικο, την κοιτίδα του Συνεργατισμού στην Κύπρο. Εξ απαλών ονύχων βίωνα και συνειδητοποιούσα τη θετική, ευεργετική παρουσία του στη ζωή των αγροτών.

Παρόλο που ο πατέρας μου ασχολείτο με το εμπόριο ελαστικών και εξαρτημάτων, όπως και με τις ενοικιάσεις αυτοκινήτων, λόγω της κτηματικής μας περιουσίας, κυρίως από την πλευρά της μητέρας μου, νιώθαμε ότι ανήκαμε όλοι στη μεγάλη αγροτική οικογένεια της Μεσαορίας, της αρχόντισσας κυράς που «άμα γιωρκούσε, τρώαν μανάες τζιαι παιθκιά».

Σκέφτομαι τους σκαπανείς και τους πρωτοπόρους της ιδέας του Συνεργατισμού στην Κύπρο. Τον τραπεζίτη, ιδρυτή και της Τράπεζας Κύπρου, βουλευτή Ιωάννη Οικονομίδη, και τον ρέκτη δάσκαλο που «μόρφωσε» τα παιδιά του Λευκονοίκου, τον Μάρκο Χαραλάμπους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως είδε ο Τύπος την εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου, Β.Δ

Αύριο, που θα΄ρθουν οι φωτεινές μέρες

θα πρέπει ν’ αναρτήσουμε -οι ζωντανοί-

απ’ το λαιμό μας στολίδι

δίπλα από το χρυσό σταυρό μας

ένα μικρό ομοίωμα κρεμάλας

Θάναι  χρυσό κι αυτό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο παππούς Χατζηφλουρέντζος από τη Μηλιά Αμμοχώστου († 10 Οκτωβρίου 1969)

της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου

Αφορμή  για το παρόν άρθρο, μου έδωσε  μια συνέντευξη του Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου στο ιστολόγιο των φίλων της Μονής Βατοπαιδίου για τον παππού τον Παναή του Ιλαμιού από τη Λύση. Ο παππούς ο Παναής είναι αγαπημένος μου, από τότε που νεαρή καθηγήτρια εργαζόμουν στη Λάρνακα και τον επισκεπτόμαστε στο προσφυγικό του σπιτάκι στους Αγίους Αναργύρους, όπου ζούσε μαζί με τα αδέλφια του, τον παππού Βασίλη και την Τρυφωνού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ομιλία για τις Εθνικές Επετείους της 25ης Μαρτίου 1821 και της 1ης Απριλίου 1955

της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου

Δημοτικό Θέατρο Λατσιών
23 Μαρτίου 2012, Ώρα 8μ.μ.

Ιστορία του Νικηταρά

Αυτούς τους σκαπανείς της λευτεριάς μας τιμούμε κι εμείς απόψε. Τους ήρωες της Εθνεγερσίας του 1821 και της Επανάστασης του 1955. Αυτούς που μέθυσαν με τ’ όραμα της λευτεριάς και της Ελλάδας. Γιατί η Ελλάδα, κατά τον ποιητή μας Κώστα Μόντη είναι:

«τελευταίος θάμνος στον γκρεμνό

να τον αρπάζει η λευτεριά να κρατιέται»

Ελληνίδες, Έλληνες

Καταρχάς, να μου επιτρέψετε να Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιμνημόσυνος λόγος για τον ήρωα Κυριάκο Κακουλλή († 19 Μαρτίου 1964)

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου

Εκκλησία Αγίου Μηνά Γερίου
Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

«Εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον κρίναντες, μη περιοράσθε τους πολεμικούς κινδύνους».

Αυτό μας παραγγέλλει ο Ολύμπιος Περικλής στον «Επιτάφιό» του που μας διέσωσε ο ιστορικός Θουκυδίδης.

Σαν τον Περικλή, σκέφτομαι κι εγώ ότι το να μιλήσεις για ήρωες δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση. Για τους συγγενείς και τους φίλους ό,τι και να πεις εσύ ο ξένος, ο νεότερος που δεν τον γνώρισες, είναι πάντα πολύ λίγο, ενώ για τους άλλους μπορεί να θεωρηθεί ως υπερβολή. Τολμώ, λοιπόν, να μιλήσω για τους ήρωες του Δήμου σήμερα Γερίου, της ηρωοτόκου κοινότητας παλαιότερα, ως ευλαβικός προσκυνητής στον τάφο τους, ως θαυμάστρια της θυσίας τους, ως νύφη κι εγώ του ήρωα της αγχόνης Αντρέα Παναγίδη, που γαλουχήθηκα εξ απαλών ονύχων με τις ίδιες, θέλω να πιστεύω, αρχές και ιδανικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Απάντηση στον κ. Κωνσταντίνο Χολέβα‏

Στην Ελλάδα μας· χρωστούμε το ευ ζην μας

Απάντηση στον κ. Κωνσταντίνο Χολέβα

 

της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Μόλις διάβασα την επιστολή του κ. Κωνσταντίνου Χολέβα στο ιστολόγιο των φίλων της Μονής Βατοπαιδίου. Κατασυγκινήθηκα. Βεβαίως, γνωρίζουμε το ήθος και την αρετή του ανδρός. Γι’ αυτό θα ήθελα να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου πάνω στο θέμα της συμπαράστασης των Ελλήνων Κυπρίων στη χειμαζόμενη Μητέρα Πατρίδα.

Με όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, η ψυχή μας είναι περίλυπη «άχρι θανάτου». Πώς να μην συγκλονιζόμαστε, όταν οι φίλοι μας, οι συγγενείς μας, οι Έλληνες αδελφοί μας υποφέρουν και ταλαιπωρούνται; Και για να παραφράσω τον μεγάλο ποιητή μας Κώστα Μόντη:

«Δεν του πάει η φτώχεια και η μιζέρια αυτού του λαού, βρε παιδιά,

δεν του πάει, προς Θεού, η κατήφεια!

Πώς να το κάνουμε;». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κωδικός Αταλάντη

Παρουσίαση βιβλίου

Κλαίρη Αγγελίδου

Κ Ω Δ Ι Κ Ο Σ : Α Τ Α Λ Α Ν Τ Η

 

Αθήνα, Εκδόσεις Διόπτρα, 2011

 

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Το’ χω ξαναπεί: η κ. Κλαίρη Αγγελίδου είναι μια παραμυθού που κρατά ένα μαγικό ραβδάκι και μας μαγεύει όλους, μικρούς και μεγάλους. Είναι σαν μια νερομάνα, μια βρυσομάνα από ανεξάντλητες ιστορίες. Μόνο που δεν λέει παραμύθια, δεν σκαρφίζεται ιστορίες, δεν είναι μυθοπλάστης. Μας ιστορεί τη ζωή της, την πολυκύμαντη και βασανισμένη που, όμως, είχε και εξάρσεις μεγαλείου, αυτοθυσίας, έρωτα και ομορφιάς.

Η συγγραφέας είναι η γυναίκα που αγάπησε και αγαπήθηκε πολύ. Είναι η αγωνίστρια της ΕΟΚΑ, η εκπαιδευτικός, η πολιτικός, η ποιήτρια, μα πάνω απ’ όλα η μάνα που ανάστησε τρεις λεβέντες. Είναι, όμως, και η γιαγιά με τα τέσσερα εγγόνια και τη μια την εγγονή, τη μονάκριβη και πολυαγαπημένη, που πήρε τ’ όνομά της, τη μικρή Κλαίρη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »