“Ναός και Μνημείο” του Κώστα Παπασταμούλη

1096, Οι Άγιοι Απόστολοι

1096, Οι Άγιοι Απόστολοι

Σήμερα Τετάρτη 10 Απριλίου 2013, θα γίνουν  στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, τα εγκαίνια της έκθεσης «Ναός και Μνημείο: Βυζαντινά μνημεία με θέα τον βράχο της Ακρόπολης», του Κώστα Παπασταμούλη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Doldrums, Εν ακινησία

Γιάννης Αδαμάκης,120Χ150, Για τη θάλασσα, Ακρυλικά σε καμβά

Γιάννης Αδαμάκης,120Χ150, Για τη θάλασσα, Ακρυλικά σε καμβά

“Απίκου πάντα οι άγκυρες και οι κάβοι πάντα ντούκια. Ορθοί πάντα κι αλύγιστοι στην ανεμορριπή…” γράφει ο Νίκος Καββαδίας στη “Σπουδή Θαλάσσης”.

“Η θάλασσα ανοικτίρμονη κι απέραντη σαν τη σκέψη του Θεού έξαλλη τρυφερή κι αδάμαστη σαν την καρδιά των ποιητών”, λέει ο Γιάννης Ρίτσος στο “Εμβατήριο του Ωκεανού”.

Η θάλασσα είναι ένα από τα αγαπημένα θέματα των ποιητών, των εικαστικών, των συγγραφέων. Είτε, ως προσλαμβάνουσα παράσταση, είτε ως μεταφορικό στοιχείο. Ο εικαστικός Γιάννης Αδαμάκης εμπνέεται από ένα φυσικό φαινόμενο που επηρεάζει τη θάλασσα και το “μεταφέρει” στη ζωή και στην καθημερινότητα του ανθρώπου. Είναι η “ανησυχητική ηρεμία” πριν ή αφού συμβεί κάτι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεταβυζαντινή ζωγραφική και Αποκάλυψη

Μονή Φιλοθέου (1765), εξωνάρθηκας καθολικού. Σκηνή 23: Η φυλάκιση του Σατανά για χίλια έτη (Αποκ. κ΄, 1-3).

Μονή Φιλοθέου (1765), εξωνάρθηκας καθολικού. Σκηνή 23: Η φυλάκιση του Σατανά για χίλια έτη (Αποκ. κ΄, 1-3).

Το βιβλίο εξετάζει τους δέκα εικονογραφικούς κύκλους της Αποκάλυψης του Ιωάννη που σώζονται στο Άγιον Όρος, συγκεκριμένα στις μονές Διονυσίου, Ξενοφώντος, Δοχειαρίου, Μεγίστης Λαύρας, Φιλοθέου, Καρακάλλου, Ξηροποτάμου, Ιβήρων και Ζωγράφου.

Η πραγμάτευση του θέματος γίνεται σε τέσσερα κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο (σελ. 31-56) παρατίθενται κάποιες εισαγωγικές πληροφορίες αναφορικά με την ιστορία της έρευνας του θέματος, το χρόνο συγγραφής και το περιεχόμενο της Αποκάλυψης, καθώς και τη διάδοση του εικονογραφικού θέματος στη βυζαντινή και αργότερα στη μεταβυζαντινή εποχή. Παράλληλα, εξετάζονται οι συνθήκες δημιουργίας των πρώτων αθωνικών κύκλων, στα μέσα του 16ου αιώνα, και η διάδοση του θέματος της Αποκάλυψης στην ορθόδοξη Ανατολή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη στη μνημειακή ζωγραφική του Αγίου Όρους

Tsimpoukis_cover

Η ζωγραφική του Αγίου Όρους βρέθηκε στο επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος του Αρχαιολόγου Γεωργίου Τσιμπούκη. Πρόκειται για την έκδοση του βιβλίου του με τίτλο: «Η Αποκάλυψη του Ιωάννη στη μνημειακή ζωγραφική του Αγίου Όρους». Ο συγγραφέας έρχεται να καλύψει ένα επιστημονικό κενό πάνω στο θέμα και να αναδείξει το ρόλο του βιβλίου της Αποκαλύψεως στην αθωνική λειτουργική τέχνη. Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι στην λειτουργική πράξη της Εκκλησίας, την υμνολογία, τις βιβλικές περικοπές, δεν συναντάται απόσπασμα ή φράση από το βιβλίο της Αποκαλύψεως, ενώ στη ζωγραφική και μάλιστα στην τοιχογραφία κατέχει σημαντική θέση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

“Η εμή Μάνη” Λεωνίδας Μιχαλάκος

untitled

“Καθώς κοιτάς τον Ταΰγετο, σημείωσε τα φαράγγια που πέρασα.

Και τις κορφές που πάτησα. Και τα άστρα που είδα. Πες τους από μένα, πες τους από τα δάκρυά μου,

ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος είναι όμορφος!” έγραφε ο Μανιάτης ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος, η αγάπη του οποίου για την πατρίδα του, φαίνεται σε πολλά ποιήματά του, όπως : “Της Πατρίδας μου ήλιε καθαρέ σαν ψυχή αγγέλλου που σκέπτεται”. Η Μάνη, τόπος καταγωγής ανθρώπων του πνεύματος, της τέχνης, του πολιτισμού, έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Φευγαλέα όνειρα» με κόκκους μελάνης

ekthesi

Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής με τίτλο: «Φευγαλέα όνειρα», με την τεχνική της μελανογραφίας του Δημήτρη Γκιούλτσου, θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013 και ώρα 20.00 Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο στην Αίθουσα Εικαστικών Εκδηλώσεων 6ου ορόφου. H Έκθεση θα διαρκέσει από 9 έως 31 Ιανουαρίου 2013.  Η είσοδος είναι ε λ ε ύ θ ε ρ η για το κοινό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιβιώσεις της ακαδημαϊκή​ς εντοίχιας εκκλησιαστ​ικής ζωγραφικής στον 20ο αιώνα

Νικόλαος Γραίκος

Επιβιώσεις της ακαδημαϊκής εντοίχιας εκκλησιαστικής ζωγραφικής στον 20ο αι. Λαϊκές προτιμήσεις και κίνημα επιστροφής στην «παράδοση»
Η ελληνική τέχνη από τις αρχές του 20ου αι. μέχρι και τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, χαρακτηρίζεται από τη διστακτική υιοθέτηση των ιδεών του μοντερνισμού και συγχρόνως ως περίοδος εκ νέου ερμηνείας ζητημάτων, που σχετίζονται με την «παράδοση» και την ελληνικότητα (1). Ο ακαδημαϊσμός και γενικότερα η εμμονή στις αξίες της φυσιοκρατικής αναπαράστασης, που εξακολουθούν να υπάρχουν στο εικαστικό τοπίο της εποχής, θεωρήθηκαν από την έρευνα ως «ελάσσονες» τάσεις, τις οποίες υποστήριζαν διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, με αντιφατικούς πολλές φορές στόχους, όπως το συντηρητικό τμήμα της αστικής τάξης από τη μια κι ένα τμήμα της μαρξιστικής διανόησης από την άλλη. Οι θεωρήσεις αυτές, έχοντας ως βάση της ερμηνείας τους κυρίως το αισθητικό κριτήριο, στην ουσία θέτουν περισσότερα ερωτήματα παρά επιλύουν τα παλαιότερα. Ποιες για παράδειγμα είναι οι ερμηνευτικές σταθερές των έννοιας «ελάσσων τέχνη»; Μήπως συνδέεται με την παραγωγή «χαμηλής καλλιτεχνικής και αισθητικής αξίας» προϊόντων; Ποια είναι όμως η σημασία αυτής της οριοθέτησης μέσα από τους φακούς της ιστορικής και της πολιτισμικής εξήγησης; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »