“Ναός και Μνημείο” του Κώστα Παπασταμούλη

1096, Οι Άγιοι Απόστολοι

1096, Οι Άγιοι Απόστολοι

Σήμερα Τετάρτη 10 Απριλίου 2013, θα γίνουν  στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, τα εγκαίνια της έκθεσης «Ναός και Μνημείο: Βυζαντινά μνημεία με θέα τον βράχο της Ακρόπολης», του Κώστα Παπασταμούλη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Doldrums, Εν ακινησία

Γιάννης Αδαμάκης,120Χ150, Για τη θάλασσα, Ακρυλικά σε καμβά

Γιάννης Αδαμάκης,120Χ150, Για τη θάλασσα, Ακρυλικά σε καμβά

“Απίκου πάντα οι άγκυρες και οι κάβοι πάντα ντούκια. Ορθοί πάντα κι αλύγιστοι στην ανεμορριπή…” γράφει ο Νίκος Καββαδίας στη “Σπουδή Θαλάσσης”.

“Η θάλασσα ανοικτίρμονη κι απέραντη σαν τη σκέψη του Θεού έξαλλη τρυφερή κι αδάμαστη σαν την καρδιά των ποιητών”, λέει ο Γιάννης Ρίτσος στο “Εμβατήριο του Ωκεανού”.

Η θάλασσα είναι ένα από τα αγαπημένα θέματα των ποιητών, των εικαστικών, των συγγραφέων. Είτε, ως προσλαμβάνουσα παράσταση, είτε ως μεταφορικό στοιχείο. Ο εικαστικός Γιάννης Αδαμάκης εμπνέεται από ένα φυσικό φαινόμενο που επηρεάζει τη θάλασσα και το “μεταφέρει” στη ζωή και στην καθημερινότητα του ανθρώπου. Είναι η “ανησυχητική ηρεμία” πριν ή αφού συμβεί κάτι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεταβυζαντινή ζωγραφική και Αποκάλυψη

Μονή Φιλοθέου (1765), εξωνάρθηκας καθολικού. Σκηνή 23: Η φυλάκιση του Σατανά για χίλια έτη (Αποκ. κ΄, 1-3).

Μονή Φιλοθέου (1765), εξωνάρθηκας καθολικού. Σκηνή 23: Η φυλάκιση του Σατανά για χίλια έτη (Αποκ. κ΄, 1-3).

Το βιβλίο εξετάζει τους δέκα εικονογραφικούς κύκλους της Αποκάλυψης του Ιωάννη που σώζονται στο Άγιον Όρος, συγκεκριμένα στις μονές Διονυσίου, Ξενοφώντος, Δοχειαρίου, Μεγίστης Λαύρας, Φιλοθέου, Καρακάλλου, Ξηροποτάμου, Ιβήρων και Ζωγράφου.

Η πραγμάτευση του θέματος γίνεται σε τέσσερα κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο (σελ. 31-56) παρατίθενται κάποιες εισαγωγικές πληροφορίες αναφορικά με την ιστορία της έρευνας του θέματος, το χρόνο συγγραφής και το περιεχόμενο της Αποκάλυψης, καθώς και τη διάδοση του εικονογραφικού θέματος στη βυζαντινή και αργότερα στη μεταβυζαντινή εποχή. Παράλληλα, εξετάζονται οι συνθήκες δημιουργίας των πρώτων αθωνικών κύκλων, στα μέσα του 16ου αιώνα, και η διάδοση του θέματος της Αποκάλυψης στην ορθόδοξη Ανατολή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη στη μνημειακή ζωγραφική του Αγίου Όρους

Tsimpoukis_cover

Η ζωγραφική του Αγίου Όρους βρέθηκε στο επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος του Αρχαιολόγου Γεωργίου Τσιμπούκη. Πρόκειται για την έκδοση του βιβλίου του με τίτλο: «Η Αποκάλυψη του Ιωάννη στη μνημειακή ζωγραφική του Αγίου Όρους». Ο συγγραφέας έρχεται να καλύψει ένα επιστημονικό κενό πάνω στο θέμα και να αναδείξει το ρόλο του βιβλίου της Αποκαλύψεως στην αθωνική λειτουργική τέχνη. Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι στην λειτουργική πράξη της Εκκλησίας, την υμνολογία, τις βιβλικές περικοπές, δεν συναντάται απόσπασμα ή φράση από το βιβλίο της Αποκαλύψεως, ενώ στη ζωγραφική και μάλιστα στην τοιχογραφία κατέχει σημαντική θέση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

“Η εμή Μάνη” Λεωνίδας Μιχαλάκος

untitled

“Καθώς κοιτάς τον Ταΰγετο, σημείωσε τα φαράγγια που πέρασα.

Και τις κορφές που πάτησα. Και τα άστρα που είδα. Πες τους από μένα, πες τους από τα δάκρυά μου,

ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος είναι όμορφος!” έγραφε ο Μανιάτης ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος, η αγάπη του οποίου για την πατρίδα του, φαίνεται σε πολλά ποιήματά του, όπως : “Της Πατρίδας μου ήλιε καθαρέ σαν ψυχή αγγέλλου που σκέπτεται”. Η Μάνη, τόπος καταγωγής ανθρώπων του πνεύματος, της τέχνης, του πολιτισμού, έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Φευγαλέα όνειρα» με κόκκους μελάνης

ekthesi

Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής με τίτλο: «Φευγαλέα όνειρα», με την τεχνική της μελανογραφίας του Δημήτρη Γκιούλτσου, θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013 και ώρα 20.00 Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο στην Αίθουσα Εικαστικών Εκδηλώσεων 6ου ορόφου. H Έκθεση θα διαρκέσει από 9 έως 31 Ιανουαρίου 2013.  Η είσοδος είναι ε λ ε ύ θ ε ρ η για το κοινό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιβιώσεις της ακαδημαϊκή​ς εντοίχιας εκκλησιαστ​ικής ζωγραφικής στον 20ο αιώνα

Νικόλαος Γραίκος

Επιβιώσεις της ακαδημαϊκής εντοίχιας εκκλησιαστικής ζωγραφικής στον 20ο αι. Λαϊκές προτιμήσεις και κίνημα επιστροφής στην «παράδοση»
Η ελληνική τέχνη από τις αρχές του 20ου αι. μέχρι και τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, χαρακτηρίζεται από τη διστακτική υιοθέτηση των ιδεών του μοντερνισμού και συγχρόνως ως περίοδος εκ νέου ερμηνείας ζητημάτων, που σχετίζονται με την «παράδοση» και την ελληνικότητα (1). Ο ακαδημαϊσμός και γενικότερα η εμμονή στις αξίες της φυσιοκρατικής αναπαράστασης, που εξακολουθούν να υπάρχουν στο εικαστικό τοπίο της εποχής, θεωρήθηκαν από την έρευνα ως «ελάσσονες» τάσεις, τις οποίες υποστήριζαν διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, με αντιφατικούς πολλές φορές στόχους, όπως το συντηρητικό τμήμα της αστικής τάξης από τη μια κι ένα τμήμα της μαρξιστικής διανόησης από την άλλη. Οι θεωρήσεις αυτές, έχοντας ως βάση της ερμηνείας τους κυρίως το αισθητικό κριτήριο, στην ουσία θέτουν περισσότερα ερωτήματα παρά επιλύουν τα παλαιότερα. Ποιες για παράδειγμα είναι οι ερμηνευτικές σταθερές των έννοιας «ελάσσων τέχνη»; Μήπως συνδέεται με την παραγωγή «χαμηλής καλλιτεχνικής και αισθητικής αξίας» προϊόντων; Ποια είναι όμως η σημασία αυτής της οριοθέτησης μέσα από τους φακούς της ιστορικής και της πολιτισμικής εξήγησης; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρόσκληση Ζωγράφειο Λύκειο

ΖΩΓΡΑΦΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟ

1893

 Σε μια δύσκολη εποχή οι άνθρωποι αναζητούν νέες αξίες και αλήθειες

στρεφόμενοι ολοένα και εντονότερα στην τέχνη και τον πολιτισμό.

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

 Σάββατο  13/10/2012 ώρα 18.00

Στα πλαίσια του εορτασμού των 119 χρόνων του Ζωγραφείου

44 Έλληνες και Τούρκοι καλλιτέχνες μεταξύ 13-31 Οκτωβρίου τ.ε.

διοργανώνουν έκθεση με θέμα:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημήτριος Χατζηαποστόλου «Η ζωγραφική της εικόνας ως προσευχή»

Ο ζωγράφος Δημήτριος Χατζηαποστόλου σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία μιλά για την δυναμική της εικόνας στην εκκλησιαστική τέχνη και την ζωγραφική της εικόνας ως προσευχή. Δείτε το βίντεο :

Χωρίς λόγια…

Η τέχνη στο Άγιο Όρος

Αγιογραφία

Αν και µε τον όρο ζωγραφική συνήθως εννοούµε την τέχνη που απεικονίζει µορφές στους τοίχους, για το Άγιον Όρος δεν ισχύει το ίδιο. Εδώ εκτός από τις τοιχογραφίες που καλύπτουν το εσωτερικό των Ναών και των Τραπεζών – των χώρων δηλαδή που χρησιµοποιούν οι µοναχοί για τα κοινά γεύµατα – η τέχνη της ζωγραφικής απλώνεται και στις φορητές λατρευτικές εικόνες και το πιο χαρακτηριστικό στα εικονογραφηµένα χειρόγραφα. Με άλλα λόγια, κάθε επιφάνεια που συµµµετείχε στην λατρευτική ζωή, µπορούσε να ζωγραφιστεί, άσχετα αν ήταν τοίχος, ξύλο ή περγαµηνή και χαρτί. Έτσι µια µεγάλη ποικιλία έργων τέχνης ζωγραφικής που διασώθηκαν στο Άγιον Όρος σε απίστευτα µεγάλους αριθµούς, έρχεται να καλύψει τις γνώσεις µας για τον µεσαιωνικό κόσµο της δεύτερης χιλιετίας. Γιατί είναι αλήθεια ότι πολλές φορές από το παρελθόν γνωρίζουµε µόνον λίγα πράγµατα και προσθέτοντας πολύ φαντασία προσπαθούµε να αναπαραστήσουµε την ζωή που πέρασε. ∆εν συµβαίνει όµως το ίδιο και µε το Όρος, καθώς εκεί έχουν διασωθεί µεγάλοι αριθµοί έργων και κειµηλίων από τα οποία µε ασφάλεια µπορεί κανείς να γνωρίσει το παρελθόν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έργα συντήρησης κειμηλίων του Αγίου Όρους στο ΕΣΠΑ

Εργασίες αποκατάστασης σε ένα μνημείο μοναδικού ενδιαφέροντος, τον ναό του Πρωτάτου στις Καρυές του Αγίου Όρους, ξεκινούν το επόμενο χρονικό διάστημα με χρηματοδότηση από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Μακεδονίας – Θράκης 2007 – 2013 (ΕΣΠΑ), έπειτα από την υπογραφή των σχετικών αποφάσεων από τη Γενική Γραμματέα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Μαρία Λιονή.

Ο ναός του Πρωτάτου εκτός από την ενδιαφέρουσα οικοδομική ιστορία του, η οποία αρχίζει πολύ πριν το 963, διασώζει ένα από τα καλύτερα ζωγραφικά σύνολα της ύστερης βυζαντινής περιόδου.

Συγκεκριμένα οι τοιχογραφίες του αποδίδονται στον περίφημο ζωγράφο Μανουήλ Πανσέληνο την τελευταία δεκαετία του 13ου αιώνα και είναι από τα λαμπρότερα δείγματα της λεγόμενης Μακεδονικής Σχολής στη ζωγραφική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγγελος Ακοτάντος, o άλλος Ελ Γκρέκο

Είναι ο πρώτος καλλιτέχνης που τολµά να υπογράψει τα έργα του στη βενετοκρατούµενη Κρήτη. Είναι ο µοναδικός ζωγράφος του οποίου έχει σωθεί η διαθήκη. Είναι ο δηµιουργός που έκρυψε «αινίγµατα» στις θρησκευτικές εικόνες. Είναι εκείνος που καθιέρωσε νέα θέµατα και τύπους σε βαθµό που να αναδειχθεί σε «ευαγγέλιο» για τις επόµενες γενιές. Είναι ο Δοµήνικος Θεοτοκόπουλος του 15ου αιώνα. Ο Αγγελος Ακοτάντος, ένας γνωστός-άγνωστος ακόµη και στους ειδικούς ζωγράφος εικόνων, που για πρώτη φορά αποκαλύπτεται η δουλειά, αλλά και η προσωπικότητά του µέσα από έκθεση που προγραµµατίζεται να φιλοξενηθεί στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μέσ᾽ στήν καρδιά της σιωπής ο μαθητής του Κόντογλου, Ράλλης Κοψίδης

Έφυγε, αθόρυβα, από τον κόσμο τούτο ο Ράλλης Κοψίδης, ὁ ζωγράφος μὲ ἕνα τεράστιο ἔργο ποὺ συνιστᾶ ἕνα σπουδαῖο κεφάλαιο στὴν ἱστορία τῆς τέχνης τοῦ τόπου μας.

Γεννήθηκε στὴ Λῆμνο, στὸ Κάστρο, τὸ 1929. Εἶχε καταγωγὴ ἀπὸ Ἀλεξανδρούπολη. Ἔφτασε στὴν Ἀθήνα τοῦ 1950 γιὰ νὰ σπουδάσει στὴ Σχολὴ Καλῶν Τεχνῶν. Λίγα χρόνια μετὰ τὸν ἐμφύλιο, σὲ μία πόλη φτώχειας, σὲ ἕνα κράτος ποὺ προσπαθεῖ νὰ διαμορφώσει τὸ μεταπολεμικό του πρόσωπο. Ἀμέσως μετὰ τὶς σπουδές του στὴν Καλῶν Τεχνῶν, στὸ ἐργαστήριο τοῦ Ἀνδρέα Γεωργιάδη, ἔγινε μαθητὴς τοῦ Φώτη Κόντογλου. Μαζὶ ἁγιογράφησαν ἐκκλησίες. Ἦταν ἡ ἐποχὴ τῆς μεγαλύτερης ζήτησης βυζαντινῆς ζωγραφικῆς στοὺς ὀρθόδοξους ναοὺς τῆς Ἑλλάδας καὶ ὁ Κόντογλου δούλευε μὲ τοὺς Βαμπούλη, Γεωργακόπουλο καὶ Κοψίδη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έκθεση του ζωγράφου Κώστα Λουδοβίκου

Ο Κώστας Λουδοβίκος μιλά για το ανέσπερο φως της Αναστάσεως μέσα από τα έργα του

Τρισδιάστατη ζωγραφική …πεζοδρομίου

Ο Julian Beever εκφράζει το απίστευτο ταλέντο του με κιμωλία πάνω στο πεζοδρόμιο. Δείτε παρακάτω δύο βίντεο, ένα με έργα του και ένα με τον τρόπο που δημιουργεί. Είναι καταπληκτικό…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η καλλιτεχνική δημιουργία του Κώστα Λουδοβίκου

Λ. Λείμμα, 2007, 60 x 80 εκ., τέμπερα σε καμβά, νομίσματα

Χρύσανθου Α. Χρήστου, Ομότιμου Καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης – Ακαδημαϊκού

Θεματογραφία, μορφοπλαστικό λεξιλόγιο, σχεδιαστικές και χρωματικές αξίες, θέματα του μύθου και της ιστορίας με νέα χαρακτηριστικά. Βυζαντινές αναφορές και αρχαιοελληνικές αφετηρίες. Τύποι της παράδοσης και πρόσωπα της ανανέωσης σαν δυνατότητες ερμηνείας των καιρών μας. Ότι σημειώνεται εύκολα στην όλη πορεία του Κώστα Λουδοβίκου, είναι η βαθειά πίστη του στην χριστιανική παράδοση και η πεποίθησή του ότι με τις μορφές της, είναι δυνατό να μορφοποιηθούν και να εκφραστούν και οι κάθε κατηγορίας συγκρούσεις της εποχής μας, οι φόβοι και οι ελπίδες μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεόφιλος (1868 – 1934)

Ο Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ) είναι ο πιο γνωστός έλληνας λαϊκός ζωγράφος. Γεννήθηκε μεταξύ 1868 και 1871 στη Βαρειά Μυτιλήνης. Ήταν το μεγαλύτερο από τα οκτώ παιδιά του Γαβριήλ και της Πηνελόπης Χατζημιχαήλ. Ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης και η μητέρα του κόρη αγιογράφου.

Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, λόγω της ισχνής του κράσης, αλλά και της αριστεροχειρίας του. Ο αριστερόχειρας εκείνη την εποχή εθεωρείτο μειονεκτικό άτομο και προκαλούσε αρνητικά σχόλια στον περίγυρό του. Οι γονείς, αλλά και οι δάσκαλοί του προσπάθησαν με καταπιεστικό και συχνά βίαιο τρόπο να του αλλάξουν χέρι γραφής και να τον κάνουν δεξιόχειρα. Ο μικρός Θεόφιλος κλείστηκε στον κόσμο του και βρήκε αποκούμπι στη ζωγραφική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αν ο Μακρυγιάννης μάθαινε γράμματα…

Αν ο Μακρυγιάννης μάθαινε γράμματα την εποχή εκείνη, πολύ φοβούμαι πως θα έπρεπε να απαρνηθεί τον εαυτό του, γιατί την παιδεία την κρατούσαν στα χέρια τους οι «τροπαιούχοι του άδειου λόγου», καθώς είπε ο ποιητής, που δεν έλειψαν ακόμη. Δεν επαινώ τον Μακρυγιάννη γιατί δεν έμαθε γράμματα, αλλά δοξάζω τον πανάγαθο Θεό που δεν του έδωσε τα μέσα να τα μάθει. Γιατί αν είχε πάει σε δάσκαλο, θα είχαμε ίσως πολλές φορές τον όγκο των Απομνημονευμάτων σε μια γλώσσα, όλο κουδουνίσματα και κορδακισμούς· θα είχαμε ίσως περισσότερες πληροφορίες για τα ιστορικά των χρόνων εκείνων, θα είχαμε ίσως ένα Σούτσο της πεζογραφίας, αλλά αυτή την αστέρευτη πηγή ζωής, που είναι το βιβλίο του Μακρυγιάννη, δε θα την είχαμε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νικολάου Γύζη: «Μετά την καταστροφή των Ψαρών» (1)

«Μετά την καταστροφή των Ψαρών» – Σύμβολο μεγάλων ιδεών

του  δρος Μιχαήλ Β. Δουλγερίδη, δ/ντη Συντήρησης και Αποκατάστασης των Έργων της Εθνικής Πινακοθήκης

Την δραματική αυτή σύνθεση ο Γύζης την εμπνεύστηκε από την ηρωική αντίσταση και καταστροφή του μικρού  νησιού του Αιγαίου  από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ Πασά. Μπόρεσε, όμως, να αναγάγει το θέμα του έργου του σε σύμβολο των μεγάλων ιδεών του έθνους, που είναι η Θρησκεία, η Οικογένεια και η Πατρίδα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δύναμη της θέλησης: Ζωγραφική με το στόμα και το πόδι

Η ΖΩΣΠ δημιουργήθηκε στην Ελλάδα από ανάπηρους ζωγράφους, μέλη της «Διε­θνούς Ένωσης Καλλιτεχνών που ζωγραφίζουν με το Στό­μα και το Πόδι».
Η Ένωση αυτή δημιουργή­θηκε και ανήκει αποκλειστικά σε άτομα με σοβαρή αναπηρία που δεν μπορούν να χρησι­μοποιήσουν τα χέρια τους και έχουν μάθει να κρατούν το πι­νέλο με το στόμα ή το πόδι.
Η δημιουργία της έδωσε στα μέλη της τη δυνατότητα να εί­ναι οικονομικά ανεξάρτητα και να κερδίζουν τη ζωή τους από τις πωλήσεις των έργων τους, που έχουν αναπαραχθεί σε κάρτες και ημερολόγια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Κοινωνία. Ετικέτες: , , , . Leave a Comment »

Τα μωσαϊκά του Βατοπαιδίου

 480

…Αυτά τα μωσαϊκά του Βατοπαιδίου είναι τα μόνα που σώζονται στον Άθω, και νομίζω ότι σαν καλλιτεχνικά δημιουργήματα στέκουν σε πρώτη γραμμή. Επάνω σε χρυσό βάθος η Παρθένος μαυροφορεμένη δέχεται τη θεία αγγελία. Στα μάγουλα της δεν υπάρχει το σαρκικό ερύθημα της Δανάης του Κορέτζιο, αίφνης, που δέχεται το μήνυμα του Δία με τη συστολή κόρης οιουδήποτε νοικοκύρη, αφήνοντας συγχρόνως τον απεσταλμένο του θεού να σύρει το λεπτό σεντόνι του παρθενικού της κρεβατιού. Όσο κι αν η τέχνη του μεγάλου Ιταλού ζωγράφου εξαγνίζει και υψώνει τη σάρκα σ’ αυτά όλα, οσφραίνεται κανείς τις αναθυμιάσεις του αίματος. Αλλά εδώ τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Η Παρθένος του βυζαντινού ζωγράφου είναι πλάσμα εντελώς υπερκόσμιο, πνευματικό, θείο. Δεν υπάρχει Ευρωπαίος κριτικός, που να μην κατηγόρησε τη βυζαντινή ζωγραφική ως φτωχή από κίνηση και ζωή, δούλη ενός κανόνος, μιας αγιογραφικής συνταγής, που μ’ αυτήν ζήτησε να συντηρήσει, να κράτηση, να φυλακίσει το φθίνον πνεύμα, την φεύγουσα ψυχή της πρώτης ακμής της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η υψηλή στάθμη του πολιτισμού που ανέπτυξε το ορθόδοξο Βυζάντιο

Αγία Σοφία 1

Οι επιδράσεις του Βυζαντίου στην Ευρώπη, στους Άραβες, στους σλαβικούς λαούς, με όποιους τέλος πάντων οι Βυζαντινοί ήρθαν σε επαφή, δίνουν κατά τον καλύτερο τρόπο το μέτρο του πολιτισμού του και προσδιορίζουν την υψηλή του στάθμη.

Ακόμη και μαρξιστές ιστορικοί, όπως ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ Μ.Β. Λεφτσένκο, που με δριμύτητα επικρίνει πολλές πτυχές του κοινωνικού, πολιτικού και εκκλησιαστικού βίου του Βυζαντίου, αναγνωρίζουν τη μεγάλη πολιτιστική του προσφορά: «Φαίνεται πως δεν θα έπρεπε, γράφει, να υπάρχουν ούτε θέση ούτε χρόνος ούτε ευνοϊκή όροι για μια πνευματική ζωή με κάποια λάμψη μέσα στο Βυζάντιο του δέκατου τρίτου και δέκατου τέταρτου αιώνα, το Βυζάντιο αυτό, που σπαραζόταν από τις ασταμάτητες εσωτερικές διχόνοιες και χτυπιόταν από τις ξένες εισβολές.» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος, Μετεώρων

Η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος. Εξωτερική άποψη.

Η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος. Εξωτερική άποψη.

Η Μονή της Αγίας Τριάδος αναφέρεται ήδη σε πρόσταγμα του έτους 1362 του Ελληνοσέρβου ηγεμόνα Τρικάλων Συμεών Ούρεση Παλαιολόγου. Ο σημερινός κυρίως ναός του καθολικού της ανεγέρθηκε, στην αρχική οικοδομική του μορφή, το έτος 1475/76. Η τοιχογράφησή του, το έτος 1741, συνεχίζει την παράδοση της καλής μεταβυζαντινής ζωγραφικής. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το παρεκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου, μικρός κυκλικός ναός με θόλο, κατάγραφος με καλής τέχνης τοιχογραφίες του 1682. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Μονή Βαρλαάμ, Μετέωρα

Η Ιερά Μονή Βαρλαάμ ορθώνεται επιβλητική στους βράχους των Μετεώρων από τον 14ο αιώνα

Η Ιερά Μονή Βαρλαάμ ορθώνεται επιβλητική στους βράχους των Μετεώρων από τον 14ο αιώνα

Η Μονή Βαρλαάμ ιδρύθηκε στα μέσα του ιδ΄ αιώνα από τον σύγχρονο του οσίου Αθανασίου του Μετεωρίτη ασκητή Βαρλαάμ. Το μεγαλόπρεπο σημερινό καθολικό, πού τιμάται στην μνήμη τω ν Αγών Πάντων, έκτισαν στα 1541/42 οι Γιαννιώτες αδελφοί ιερομόναχοι Θεοφάνης (†1544) και Νεκτάριος (†1550) οι Αψαράδες. Το καθολικό τοιχογραφήθηκε το 1548 από τον σπουδαίο Θηβαίο ζωγράφο Φράγκο Κατελάνο, όπως μαρτυρούν η τεχνοτροπία, η εκτέλεση και το καλλιτεχνικό στυλ των παραστάσεων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »