Ο Αγιος Νεομάρτυς Δημήτριος ( ή Μήτρος)

mitros2Μαρτύρησε στην Τρίπολη στις 28 Μαΐου 1794

Καταγόταν από το χωριό Θεισόα της Ηλείας και τον φώναζαν με το λαϊκό υποκοριστικό του ονόματος Δημήτριος , Μήτρο.

Σαν ήταν μικρό παιδί έντεκα χρονών εξαπατήθηκε από κάποιους Τούρκους και εξισλαμίστηκε. Μεγαλώνοντας απέκτησε διάφορα αξιώματα στην ιεραρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και έφτασε στο αξίωμα του Ιππάρχου με πολλούς υφισταμένους, δούλους και πολύ πλούτο.

Κάποια στιγμή όμως ήλθε στον εαυτό του και άρχισε να ενθυμείται την προγονική πίστη. Μετανόησε , μετέβη στην Τρίπολη και ,αφού πούλησε όλα τα υπάρχοντά του και εξομολογήθηκε, επανεντάχθηκε στην εκκλησία και έζησε για δέκα χρόνια ως ευσεβής χριστιανός.

Κάποτε όμως, που βρισκόταν στον Μυστρά για δουλειές του ,αναγνωρίστηκε από κάποιους Τούρκους, παλιούς γνωστούς του. Τον άρπαξαν, τον έφεραν στην Τρίπολη και τον κατήγγειλαν στον Τούρκο δικαστή για αρνησίθρησκο. Ο δικαστής τότε τον ρώτησε γιατί αρνήθηκε το Ισλάμ και επέστρεψε πάλι στον Χριστιανισμό . Ο άγιος με παρρησία και με δυνατή φωνή απάντησε : Από μικρό παιδί ήμουν χριστιανός, όμως ,εξαιτίας της παιδικής μου αφέλειας, εξαπατήθηκα και αρνήθηκα την πίστη μου και έγινα τούρκος. Ύστερα κατάλαβα πως η πίστη μου ήταν φως και το έχασα και η δική σας σκοτάδι, καθώς την γνώρισα. Γι’ αυτό λοιπόν ομολογώ τώρα μπροστά σας ότι έκανα λάθος αφού άφησα το φως και δέχθηκα το σκοτάδι. Χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θέλω να πεθάνω. Πιστεύω Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον. Για δε την πίστη μου είμαι έτοιμος να υπομείνω κάθε βασανιστήριο και να χύσω ακόμα και το αίμα μου για την αγάπη του Σωτήρα μου Ιησού Χριστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το ξενύχτι

( Μικρασιάτισσες στη Γαστούνη Ηλείας, κάποια Μεγάλη Σαρακοστή, τη δεκαετία του 1950.

Πώς χάθηκε αυτός ο πολιτισμός ; )

Ο απόηχος της Τυρινής με τα ξεφαντώματα της Καθαρής Δευτέρας απομακρύνεται σιγά -σιγά. Τα στόρια της σοβαρότητας και περισυλλογής ανοίγουν και ο ανηφορικός δρόμος του πνευματικού αγώνα αχνοφωτίζεται. « Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε…».

Η «νενέ», μπροστάρισσα στους αγώνες της ζωής , παίρνει να χτυπά τις πόρτες της γειτονιάς.

Βασιλεία, λέω την Τετάρτη ν’ αρχίσουμε τα « ξενύχτια» απ’ το δικό σου σπίτι. Έχεις καμμιά δυσκολία ;

Μα τι λες , θεία. Με χαρά μου να τα ετοιμάσω όλα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »