Το δόγμα του νέο-οθωμανισμού και η στρατηγική των τετελεσμένων γεγονότων

Με τη συμπλήρωση 35 ετών από την τουρκική εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο ως ένα μνημόσυνο σε αυτούς πού θυσιάσθηκαν και ως εκδήλωση τιμής σε αυτούς πού έγραψαν σελίδες δόξας και ηρωϊσμού, θα επιχειρήσουμε μία συνοπτική παρουσίαση της Τουρκικής Στρατηγικής την οποία αφιερώνουμε σε αυτούς πού επλανήθηκαν και συνεχίζουν να πλανώνται για τις προθέσεις και την κατακτητική αποφασιστικότητα της γείτονος «συμμάχου και φίλης». Η προσέγγιση ότι με την καλή μας συμπεριφορά θα κάμψουμε την επιθετικότητα της Τουρκίας είναι ψευδαίσθηση. Πρώτη προτεραιότητα της πολιτικής μας πρέπει να είναι η απόκτηση δύναμης, πού είναι η μόνη δυνατή συνιστώσα, πού θα λειτουργεί ως αποτρεπτικό αντίπαλο δέος, ώστε να μην υποκύπτουμε σε εκβιασμούς και απειλές. Αντί αυτού όμως κάποιοι «ανυποψίαστοι» από την πολιτική μας ηγεσία, για δικούς τους λόγους, αφαιρούν δύναμη με την προσφάτως αποφασισθείσα μείωση της στρατιωτικής θητείας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

30 πράξεις ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ

Mε μια πράξη ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ απάντησε ο 18χρονος Μουελμάρ Μεγκαλάνες στις φοβερές πλημμύρες που έπληξαν τις Φιλιππίνες τον προηγούμενο μήνα. Την ώρα του κινδύνου, δένοντας ένα σκοινί γύρω από τη μέση του γλίτωσε από τον πνιγμό όλα τα μικρότερα παιδιά της οικογένειάς του, βγάζοντας τα σε ασφαλές μέρος. Στη συνέχεια γύρισε στο πατρικό του σπίτι και εξασφάλισε τη ζωή των γονέων του. Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Ο Μουελμάρ, βλέποντας και τους γείτονές του να κινδυνεύουν, έκανε ό,τι μπορούσε για να προσφέρει τη βοήθεια του και σ΄ αυτούς. Τελευταία ηρωϊκή πράξη του ήταν να βγάλει μέσα από δυνατό χείμαρρο μια νεαρή μητέρα με το έξι μηνών ηλικίας μωρό της. Ήταν ο τριακοστός άνθρωπος που έσωσε πριν ο ίδιος χαθεί μέσα στα ορμητικά νερά!., (εφ. «Η Καθημερινή», 01-10-09). Ο ηρωϊσμός του Μουελμάρ και το ενδιαφέρον του για τους συνανθρώπους του φέρνει στη σκέψη μας τα λόγια του Ευαγγελίου: «Μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού» (Ιω. ιε΄, 13).

Πηγή: για σας τους εφήβους Δελτίο Ειδήσεων, Με μια πράξη αυτοθυσίας…, Νεανικό & Μαθητικό Περιοδικό «Ο Πυρσός» των Εκπαιδευτηρίων «Απόστολος Παύλος», σελ. 192, τεύχος 30, περίοδος β΄, Ισθμός Κορίνθου, Νοέμβριος 2009

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΡΩΪΣΜΟΣ

john_baptist_125 Μαΐου- Εορτή του Τιμίου Προδρόμου.

Ο Πρόδρομος ήταν αυστηρός στον εαυτό του και επιεικής στους άλλους. Εμείς όμως είμαστε επιεικείς στον εαυτό μας και αυστηροί στους άλλους.

Ας δούμε και τα δύο:

Α. Ο Πρόδρομος

1. Ήταν αυστηρός στον εαυτό του.

Ήταν ασκητής. Ή τροφή του ήταν ακρίδες και μέλι άγριο. Ή ενδυμασία του ήταν από τρίχες καμήλας. Φορούσε δερματίνη ζώνη γύρω από τη μέση του. Ό τόπος, που έμενε, ήταν έρημος. Ό χρόνος παραμονής του στην έρημο ήταν μεγάλος, διότι εκεί βρισκόταν από την παιδική ηλικία μέχρι τα τριάντα του χρόνια.

Ό Πρόδρομος δεν είχε μόνο αυτή την εξωτερική αυστηρότητα, αλλά και εσωτερική, ανωτέρη της εξωτερικής. Ήταν ταπεινόφρονας. Η αυστηρή ταπεινοφροσύνη του φαίνεται προς μεγάλους και μικρούς. Και να πως: Έρχονται οι επίσημοι Φαρισαίοι και Σαδδουκαίοι προς αυτόν, για να βαπτισθούν χωρίς καρπούς μετανοίας. Ό Πρόδρομος τους ελέγχει δριμύτατα. Ό αυστηρός αυτός έλεγχος φαίνεται, ότι είναι αυστηρότητα προς τους άλλους. Και όμως είναι αυστηρός ό Πρόδρομος προς τον εαυτόν του, διότι ούτε η σπουδαία κοινωνική θέση τους, ούτε η προσέλευση τους προς αυτόν, ούτε ότι θα βαπτίζονταν από αυτόν, κολάκευσαν τον εγωϊσμό του Προδρόμου, ώστε να μή ελέγξει την τυπολατρεία τους. Όσον μάλιστα αυστηρός είναι ό έλεγχος του προς αυτούς, τόσον περισσότερο φανερώνει, ότι λιγότερο κολακεύθηκε ο εγωϊσμός του από αυτούς, επομένως άλλο τόσο ταπεινόφρωνας φανερώνεται ότι είναι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »