Η Παναγία και ο κόσμος

panagia_voifos_000_slider-e1312550317229

Από τον κόσμο αυτό, όλοι θα φύγουμε. Το βλέπουμε. Το καταλαβαίνουμε. Δεν το αμφισβητεί κανείς!

Το ζήτημα είναι, όχι ότι φεύγουμε. Άλλα για που; για που;

Ο Κύριος και Σωτήρας μας, πριν φύγει από τον κόσμο έλεγε. Εγώ φεύγω! Πάω, να σας ετοιμάσω τόπο. Τόπο για ανάπαυση. Τόπο χαράς και δόξας. Και θά ’ρδώ πάλι. Να σας πάρω κοντά μου.

Ήρθε και η ώρα, να φύγει και η Παναγία από τον κόσμο αυτό. Όμως, από την απέραντη ταπείνωσή της, ποτέ δεν έπαυσε να βλέπει τον εαυτό της σαν μηδενικό! Και βλέποντας να πλησιάζει το τέλος της, φοβήθηκε. Και άρχισε και νήστευε. Για την ψυχή της. Να την ελεήσει ο Κύριος. Να την κρίνει άξια, να την πάρει κοντά Του.

Και πόθησε, στην εξόδιο ακολουθία της να είναι παρόντες οι φίλοι και μαθητές του Υιού της, οι άγιοι Απόστολοι.

Και στην προσευχή της το φώναξε!

Και ο Υιός της, ο Θεός και Πατέρας όλων των ταπεινών, την άκουσε. Και εστειλε νεφέλες-αγγέλους και συνάθροισαν γύρω της τους αποστόλους. Και κατέβη και Αυτός ανάμεσά τους. Και παρέλαβε στην αγκαλιά Του την αγία ψυχή της.

Και οι πανεύφημοι απόστολοι το είδαν. Και κηδεύοντας την ΕΧΑΙΡΑΝ. Και οι άγιοι άγγελοι, ενωμένοι μαζί τους, τραγουδούσαν! Και υμνούσαν το σεπτό και άγιο σώμα της, από το οποίο ο Κύριος της Δόξης επήρε το άγιο Σώμα Του, που το προσφερε θυσία για μας, στον Σταυρό. Και τροφή της ψυχής μας «εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιων», στην αγία Κοινωνία. Τί περισσότερο; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »