Όσιος Γεννάδιος ο Ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου (14ος αι.)

Υπήρξε ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου. Η αγιότητα του βίου του τον αξίωσε να ακούσει φωνή από την εικόνα της Θεοτόκου.

Σε καιρό επιδρομής πειρατών στη μονή ο ευλαβής ηγούμενος άκουσε φωνή από την εικόνα της Παναγίας, της λεγομένης Παραμυθίας, να του λέγει: «Μη ανοίξητε σήμερον τας πύλας της Μονής, αλλ΄ αναβάντες επί των τειχών αποδιώξατε τους πειρατάς». Έκπληκτος ο όσιος βλέπει την αγία εικόνα, από την οποία προήλθε η φωνή να μεταμορφώνεται. Το πρόσωπο της Παναγίας έγινε ζωντανό, όπως και το πρόσωπο του Χριστού πού βαστούσε. Ο Χριστός άπλωνε το δεξί του χέρι, για να καλύψει τα χείλη της και στρέφοντας το πρόσωπο του προς εκείνη είπε: «Μη, Μήτερ μου, μη είπης αυτοίς τούτο, αλλά τιμωρηθήτωσαν ούτοι πρεπόντως». Η Υπεραγία Θεοτόκος κρατώντας με αγάπη το χέρι του Υιού της επανέλαβε τους ίδιους λόγους· να μην ανοίξουν σήμερα τις πύλες της Μονής λόγω των πειρατών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Οι τα Χερουβείμ μυστικώς εικονίζοντες»

1615

Όπως το συμφέρον και η ιδιοτέλεια δεν χωρούν στην αγάπη, έτσι και η καθωσπρέπει συμπεριφορά και ηθικοκεντρικότητα της ζωής δεν χωρούν στη Θεία Λειτουργία.

Εδώ όλα τα του κόσμου τούτου που τονίζουν τη φθορά και την πεζότητα, ανατρέπονται. Δεν αντέχουν στην παρουσία της χάριτος. Δεν μπορούν στην κάθοδο του Πνεύματος να κυριαρχούν υπερήφανα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρέπει να δουλεύουμε τις Κυριακές; Γέροντας Παΐσιος

72360_556791401001700_1811772810_n
Κανονικά πριν από τον Εσπερινό της γιορτής ή της Κυριακής  σταματάει κάθε εργασία.
Καλύτερα είναι να δουλέψει κανείς  περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορεί να ρυθμισθεί, και να μη  δουλέψει μετά τον Εσπερινό της παραμονής. Άλλο είναι να κάνει κανείς σε μια γιορτή ή την Κυριακή ένα ελαφρό πράγμα το απόγευμα, όταν είναι μεγάλη ανάγκη, αλλά και αυτό πάλι με τρόπο.
Παλιά  και οι χωρικοί που ήταν έξω στα χωράφια, μόλις άκουγαν την καμπάνα του  Εσπερινού, έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν την δουλειά. Το ίδιο και  οι γυναίκες που κάθονταν στην γειτονιά. Σηκώνονταν, έκαναν τον σταυρό τους  και άφηναν το πλέξιμο ή ό,τι άλλο έκαναν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος – Οι δυσκολίες αυτού του κόσμου (Ανάλυση Θ. Λειτουργίας μέρος 31ο)

[el]gallery

Ομιλία στον Ιερό Ναό του Αγίου Βαρνάβα -Ανάλυση της θείας Λειτουργίας – Ηχητικό αρχείο MP3 – Διάρκεια 00:54:52- Μέγεθος 62,8 MB (15/12/2012) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρόσκληση στο Μυστήριο της Ζωής (Λουκ. ιδ 16-24)

th.Euxaristia

Νικάνωρ Καραγιάννης (Αρχιμανδρίτης)

Το κάλεσμα του Θεού, για να μετέχει ο άνθρωπος στο μυστήριο της όντως ζωής, μας παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική παραβολή του μεγάλου δείπνου. Ο άνθρωπος καλείται να καθίσει στο τραπέζι της αγάπης του Θεού, για να κοινωνήσει ζωή από τη ζωή Του, για να μεταγγίσει στο σώμα του κόσμου το αίμα της ζωής του Θεού. Σε αυτό το δείπνο της θείας Ευχαριστίας ο Θεός πατέρας καλεί τα παιδιά του, να νιώσουν και να βιώσουν τη ζωντανή παρουσία Του. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα στη θεία λατρεία και κατεξοχήν στη θεία Λειτουργία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δείπνο ζωής και σωτηρίας (Κυριακή ΙΑ΄Λουκά –των Προπατόρων)

ceb9ceb1ce84cebbcebfcf85cebaceacΣτο σημερινό Ευαγγέλιο ο Κύριος αναγγέλλει την ετοιμασία ενός Δείπνου από τον ίδιο τον Θεό και μας καλεί όλους -την Οικουμένη ολόκληρη- να συμμετάσχουμε. Είναι μια πράξη αγάπης του Θεού, που θέλει «τα πριν διεσκορπισμένα τέκνα Του να συναγάγη εις εν» (Ιω. 11, 52) στο ίδιο δείπνο.

Δεν θέλει ο Θεός να ζούμε μακρυά Του και να τον γνωρίζουμε διανοητικά, «εκ του μακρόθεν».

Μας θέλει κοντά Του, σε μια σχέση αγάπης και αμεσότητας, γιατί μας θεωρεί οικείους, δικούς Του, τέκνα «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν Του». Θέλει να συνθέτουμε κοινωνία αγαπωμένων προσώπων, ενωμένων πνευματικά, έστω και τοπικά απομακρυσμένων.

Γι’ αυτό μας καλεί να καθίσουμε από κοινού στο ίδιο Τραπέζι, στο ίδιο Δείπνο, όπως κάθονται τα τέκνα της ίδιας οικογενείας.

Όταν η αγάπη γίνει ο σύνδεσμος των ανθρώπων, οι τοπικές αποστάσεις δεν καταργούν την αδελφοποίησή τους.

Όταν αγαπώνται ως τέκνα του Πατέρα της αγάπης, τότε και ο «εν Ινδίαις καθήμενος αισθάνεται ως αδελφόν τον εν Ρώμη» (Ι. Χρυσοστόμου.).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Όπως υπό του κράτους σου πάντοτε φυλαττόμενοι, σοι δόξαν αναπέμπωμεν …»

1515

 

Υπάρχουμε κάτω από τη δύναμη του μόνου δυναμένου να μας σώσει.

Ό,τι και να κάνεις, όσο και να προφυλαχτείς, η πραγματικότητα είναι εκεί: βαδίζεις στο άγνωστο.

Δεν ξέρεις τι σε περιμένει την επόμενη ώρα.

 

Για να προσφέρουμε με ειρήνη καρδίας δόξα στο Θεό μας, για να Τον λατρέψουμε αληθινά και «εν Πνεύματι» χρειάζεται να νιώθουμε ασφάλεια, σιγουριά, βεβαιότητα.

 

Κι είναι τόσο πολύ αναγκαία αυτή η αίσθηση, όσο προχωρούν τα χρόνια, καθώς η γη μας έχει γίνει καζάνι που βράζει, τα δυστυχήματα καθημερινή είδηση, το περιβάλλον απειλή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »