Θαύμα με Θεία Μετάληψη…. σε παλαιοημερολογίτισσα

Όταν έλεγα μια φορά τους λογισμούς μου στον Γέροντα και χτυπάει το τηλέφωνο, μου λέει..
– Να το σηκώσω αγόρι μου;
– Έ, σηκώστε το Γέροντα λέω, μπορεί να είναι καμιά ανάγκη, να πεθαίνει κανένας άνθρωπος, πάλι δεν θα σας ξανά βρώ;Το σηκώνει, ακούω μια γυναίκα, έκλαιγε, φώναζε, χτυπιότανε, τσίριζε.
Και έλεγε ο Γέροντας..- Είδες κορίτσι μου που σου τα έλεγα εγώ, είδες που σου έλεγα να το κάνεις αυτό το πράγμα; Ναι κορίτσι μου δίκιο έχεις, ναι έτσι είναι.Έκλεισε το τηλέφωνο..

Πνευματική τροφή…Ένα ζωντανό παράδειγμα από το Κονγκό

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2002, 6:30 το πρωί. Ή καμπάνα της εκκλησίας μας ακούγεται να σημαίνει γλυκά το προσκλητήριο προς τους πιστούς «Ορθοδόξους χριστιανούς μας ότι ή εκκλησία μας είναι ανοικτή καί σας περιμένει. Είναι έτοιμη, καθαρή καί στολισμένη χαρμόσυνα από την προπαραμονή. «Εχει τοποθετηθεί στο προσκυνητάρι ή εικόνα της Γεννήσεως, στολισμένη με λουλούδια, πού αρχίζει να δέχεται τους ασπασμούς των Αφρικανών πιστών μας. Αυτοί έχουν κατανοήσει ότι ή προσκύνηση πού κάνουν, ανάγεται στο εικονιζόμενο πρόσωπο, καί όχι οτήν ϋλη της εικόνας. Κάτι, πού δυστυχώς αρκετοί από την «Ορθόδοξο χώρα μας, ακόμα δυσκολεύονται να κατανοήσουν.

Στό προαύλιο της εκκλησίας έχει στηθεί μία μεγάλη φάτνη, στην είσοδο της Ιεραποστολής ένα μεγάλο αστέρι με φωτισμούς πού αναβοσβήνουν καί άλλοι στολισμοί, τους οποίους εδώ αρέσκονται να κάνουν καί να βλέπουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέρων Ακάκιος Βαλααμίτης (1873-1984)

Την τελευταία ώθηση στον Ανδρέα Κούζνετσωφ να πάει στο μοναστήρι έδωσε ένα πολύ ανθρώπινο γεγονός. Στο αγροτικό σπίτι τού Ανδρέα – του μελλοντικού π. Ακακίου – ήταν τρία αδέλφια. Ό μεγαλύτερος αδελφός πήγε να κάνει την στρατιωτική του θητεία, ενώ ό μικρότερος νυμφεύτηκε και πήρε μια κακιά γυναίκα. Ή ζωή τού μεσαίου αδελφού. τού Ανδρέα, έγινε τώρα πολύ δύσκολη. Ήθελε να φύγει από το σπίτι και από το χωριό ακόμη. Ή σκέψη για το μοναστήρι τον είχε απασχολήσει ήδη για πολύ καιρό. Τώρα οι εξωτερικές συνθήκες ζωής τού έδωσαν την αφορμή. Την επιθυμία του να γίνει μοναχός δυνάμωσε και ένα προσκύνημα, πού πριν από μερικά χρόνια είχε κάνει στη μακρινή Λαύρα τού Οσίου Σεργίου κοντά στην Μόσχα. Ειδικά ή εξομολόγηση και ή θεία Μετάληψη στην Σκήτη της Λαύρας έμειναν ανεξίτηλα στην μνήμη τού Ανδρέα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα;

Δώδεκα μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης.
Κάποτε σκανδαλίστηκε μ’ έναν ιερέα της πόλης, για τον οποίο πληροφορήθηκε πως έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Μέγα και Αγγελικό Μοναχικό Σχήμα (13) [με φωτογραφικό υλικό]

Ο Άγιος Δοσίθεος ο Υποτακτικός

Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος (Νεοελληνική απόδοση – 3ο μέρος)

Και ο Ιερέας λέει τις επόμενες ευχές·

Ας παρακαλέσουμε τον Κύριο.

Κύριε ο Θεός μας, ο αληθινός στις υποσχέσεις σου και σταθερός στα χαρίσματα σου και ανέκφραστος στη φιλανθρωπία σου· Σύ που κάλεσες το πλάσμα σου με αγία κλήση και οδήγησες το δούλο σου (…) στη πνευματική σου ζωή· δώσε σ΄ αυτόν ζωή ευπρεπή, ενάρετη και ακατηγόρητη συμπεριφορά, για να διαφυλάξει καθαρό αυτό το Σχήμα που ντύθηκε με τη δύναμή σου, αφού ζήσει ζωή αγιασμού· με το χιτώνα φορώντας τη δικαιοσύνη· με τη ζώνη φέροντας μέσα του τη νέκρωση του σώματος και τη σωφροσύνη· με το κουκούλι έχοντας βάλει την περικεφαλαία της σωτηρίας· με το πολυσταύρι καταστολιζόμενος με το σταυρό και την πίστη· με τα σανδάλια… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Μέγα και Αγγελικό Μοναχικό Σχήμα (12)

Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος (Αρχαίο Κείμενο – 3ο μέρος)

Ο δε Ιερεύς λέγει τάς επόμενας ευχάς·

Του Κυρίου δεηθώμεν

Κύριε ο Θεός ημών, ο πιστός εν ταίς παραγγελίαις σου, και αμεταμέλητος εν τοίς χαρίσμασι σου, και άφατος εν τη φιλανθρωπία σου· ο καλέσας το πλάσμα σου κλήσει αγία, και αγαγών τον δούλόν σου (τόν δε) εις την πνευματικήν ζωήν· δός αυτώ βίον ευσχήμονα, πολιτείαν ενάρετον και ακατάγνωστον, ίνα, εν αγιασμώ πολιτευσάμενος, άσπιλον διατηρήση, όπερ τη δυνάμει σου ενεδύσατο Σχήμα· τώ μέν χιτώνι, την διακαιοσύνην αμπεχόμενος· τη δε ζώνη,… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Θεία Κοινωνία και η ώρα του θανάτου, μια διδακτική αληθινή ιστορία..

Η τελευταία Θεία Μετάληψη του Αγίου Ιερώνυμου. Έργο του Domenico Zampieri (Domenichino) c.1614

Ένας ιερεύς ο παπα-Θεόδωρος κλήθηκε για να κοινωνήσει δύο χριστιανούς ετοιμοθάνατους. Έναν πλούσιο, σκληρό και φιλάργυρο και μια ενάρετη χήρα, πού μεγάλωσε μόνη της, με τιμιότητα και σωφροσύνη, σκληρό αγώνα και φτώχεια πολλή, εκείνα τα χρόνια, οκτώ παιδιά!!!

Ο παπα-Θεόδωρος πήρε μαζί τον διάκονο του, τον πατέρα Λαυρέντιο. Μπροστά ο νεωκόρος, στο πλάι ο διάκονος και ο ιερεύς με το άγιο Ποτήριο, ασκεπής και με τον Αέρα στους ώμους, (όπως εσυνηθίζετο τότε), πήγαν πρώτα στο σπίτι του πλούσιου, αλλά αυτός ούτε καν ήθελε να ακούσει για Θεία Κοινωνία! Μόνο φώναζε:

-Δεν είμαι εγώ για θάνατο! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »