Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος – Όπου ο θησαυρός εκεί και η καρδιά μας (Ανάλυση Θ. Λειτουργίας μέρος 28ο – mp3)

Ομιλία στον Ιερό Ναό του Αγίου Βαρνάβα -Ανάλυση της θείας Λειτουργίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είναι ο θησαυρός μας; Να βρούμε το Χριστό μας! (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Συνεχώς να στρέφεστε  στον εαυτό σας και να ρωτάτε. Ποιό είναι το νόημα της ζωής μας στόν κόσμο, ως μοναχών; Σαν πιστοί καλεσμένοι από το Θεό, στενάζουμε. Αν είμαστε  λίγο προσεκτικότεροι, η αίσθησις της παρουσίας της χάριτος θα μας έπειθε να είμαστε διακαείς επιθυμηταί της αναχωρήσεως από αυτόν τον κόσμο.  Να έλθει μια ώρα νωρίτερα αυτή η στιγμή, για να μας μεταστήσει.  Γιατί στους  πραγματικούς  πιστούς  γίνεται αυτό που λέει ο Παύλος·  «εμοί  το ζην Χριστός και το  αποθανείν κέρδος». Τί νόημα έχει η ζωή μας σε αυτόν τον κυκεώνα, σε αυτήν  την κόλαση;  Με τους  απατεώνες αυτούς που πέρασαν και τους δαίμονες, τί δουλειά έχουμε εμείς; Και σε τί θα μας φοβίσουν με τα διάφορα μέσα που επινοούν εις βάρος μας;  Σε μας  είναι  επιθυμητός ο θάνατος, γιατί την ματαιότητα αυτή, που οι άλλοι  την κλαίνε και την  αναζητούν,  εμείς την πετάξαμε μόνοι μας. Μόνοι μας δεν ήρθαμε εδώ και εξοριστήκαμε;  Με επίγνωση το κάναμε αυτό.  Γι’ αυτό δεν μας τρομοκρατούν αυτά.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι επιλογές μας σ’ αυτή τη ζωή έχουν επιπτώσεις και στην αιώνια ζωή

Κυριακή Ε΄Λουκά

«Έχουσι Μωσέα και τους Προφήτας· ακουσάτωσαν αυτών»

Η διήγηση της παραβολής του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου διαιρείται σε τρία μέρη: α) ο πλούσιος και ο φτωχός σε αυτή τη ζωή, β) ο θάνατος των δύο πρωταγωνιστών, και γ) η αντιστροφή της καταστάσεως τους στη μετά θάνατον ζωή.

Το όνομα

Ένα σημείο στο οποίο αξίζει να σταθούμε με ιδιαιτερότητα είναι αυτό του ονόματος. Η γνωριμία μας με τον πλούσιο δε γίνεται μέσω του ονόματος, αλλά με την περιγραφή ότι «φορούσε πορφύρα και βύσσο», δηλ. πολυτελή ρούχα, και διασκέδαζε καθημερινά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιστολή Ιωσήφ Μοναχού Διονυσιάτου για το σκάνδαλο Βατοπεδίου

Για το σκάνδαλο Βατοπεδίου
Λαμβάνω πρώτον την τιμή ν΄ αυτοσυστηθώ, ότι είμαι αγιορείτης μοναχός επί μία συναπτήν 45ετίαν.
Επ΄ ευκαιρία της ενταύθα αποστολής μου επικοινώνησα όσο μου ήτο δυνατόν με την Ομογένειά μας. Παρακολούθησα πολλάς εκδηλώσεις και έντυπα μεταξύ των οποίων και την έγκριτον εφημερίδα σας «Εθνικός Κήρυξ». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Απόψεις ρασοφόρων, Απόψεις διαφόρων προσώπων, Τα ψεύδη για το Βατοπαίδι, Υπόθεση Μονής Βατοπαιδίου. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ο πολιτιστικός Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας στο www.potheg.gr

Ένα νέο δικτυακό τόπο που αναδεικνύει τη νεοελληνική γλωσσική κληρονομιά μέσω μιας σημαντικής ψηφιακής συλλογής κειμένων της νεοελληνικής γραμματείας, ανέπτυξε το Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου (ΙΕΛ), στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας». Ο δικτυακός τόπος που αναπτύχθηκε για την πολιτιστική, επιστημονική και εκπαιδευτική αξιοποίηση της συλλογής αυτής, από το ευρύτερο, αλλά και το ειδικό κοινό, βρίσκεται στη διεύθυνση http://www.potheg.gr. Ο Πολιτιστικός Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας (ΠΟΘΕΓ) περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά κείμενα συγγραφέων από όλα τα λογοτεχνικά είδη και από μια ευρεία περίοδο της νεοελληνικής γραμματείας που ξεκινά από το νεοελληνικό Διαφωτισμό (τέλη του 18ου αιώνα – αρχές 19ου αιώνα) και φθάνει μέχρι τη σημερινή εποχή. Κάθε κείμενο συνοδεύεται από εκτενή τεκμηρίωση (βιογραφία και εργογραφία συγγραφέα, αποσπάσματα κριτικών κείμενων, βιβλιογραφία, φωτογραφικό υλικό), καθώς και από πρωτότυπο υλικό με πληροφορίες για το ρεύμα και τη λογοτεχνική σχολή στην οποία εντάσσεται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λόγοι αληθείας που μας ενδιαφέρουν (Φώτης Κόντογλου)

fighters Αγαπητοί αδελφοί στις συναναστροφές και στις ομιλίες μας θέλουμε να είμαστε ευχάριστοι και να ακούμε αυτόν που ομιλεί να είναι ευχάριστος, πνευματώδης και ευκίνητος. Όλα αυτά καλά είναι για τις άλλες ομιλίες που αποβλέπουν εις τα κοσμικά πράγματα. Όταν, όμως, πρόκειται για θρησκευτικά πράγματα, νομίζω, ότι αυτά πηγαίνουν στην μπάντα. Οι ευχάριστοι ομιλητές δεν είναι για ομολογία. Οι ευχάριστοι ακροαταί κολακεύουν τον ομιλητήν, κατά ένα τρόπο, και η συζήτηση με τον πατέρα Καντιώτη δεν είναι ευχάριστη, γιατί είναι απολογηταί μιας καταστάσεως η οποία τον πιέζει, πονά, και όταν πονά κανείς δεν είναι ούτε ευγενής, ούτε ευχάριστος κατά κανένα τρόπο. Και εγώ από ιδιοσυγκρασία ανήκω σε αυτή την κατηγορία, που ενώ μπορεί να είμαι ευχάριστος και πολύ ευχάριστος δεν το θέλω. Αυτό καθ’ εαυτό το θέμα με κάνει να μην είμαι ευχάριστος. Βλέπετε αυτή την σαπίλα που μας κυνηγάει. δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς ούτε θεολόγος ούτε αγιασμένος, αλλά απλός άνθρωπος. Τόση φρίκη με καταλαμβάνει, που πρέπει να επαναστατήσει κανένας και να φωνάξει….

Η παράδοση η θρησκευτική και γενικά η παράδοση είναι το κλίμα το δικό μου, εκεί η ιδιοσυγκρασία μου βρίσκει τροφή και θέματα.

* Ο Χριστιανός είναι πιο έξυπνος. τσοπάνος να είναι έχει κεραίες, πιάνει μεταφυσικά πράγματα, και αν δεν έχεις κεραίες πραγματικές βαθειές δεν μπορείς να καταλάβεις αυτά τα πράγματα…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΔΕΙΞΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ, ΟΧΙ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

Η αγωνία του Χριστού στην Γεθσημανή. Πίνακας του δανού ζωγράφου Carl Bloch. "Ώφθη (=παρουσιάστηκε) δέ αυτώ άγγελος απ' ουρανού ενισχύων αυτόν." (Κατά Λουκάν κβ΄ 43)

Η αγωνία του Χριστού στην Γεθσημανή. Πίνακας του δανού ζωγράφου Carl Bloch. "Ώφθη (=παρουσιάστηκε) δέ αυτώ άγγελος απ' ουρανού ενισχύων αυτόν." (Κατά Λουκάν κβ΄ 43)

Αν προσπεράσεις τον αδελφό σου χωρίς συμπάθεια και ασπλαχνία, ίσως και σένα να σε προσπεράσει άλλος με τον ίδιο τρόπο, όταν θα βρίσκεσαι στην ίδια κατάσταση. Αν λοιπόν θέλεις να μην παραμεληθείς και περιφρονηθείς, όταν θα πέσεις στην ίδια κατάσταση, να μη δείξεις αδιαφορία, αλλά δείξε μεγάλη φιλοστοργία και να θεωρείς πολύ μεγάλο θησαυρό, το να μπορέσεις να διασώσεις τον αδελφό σου. Γιατί καμιά άλλη αρετή δεν θα μπορούσε ποτέ να εξισωθεί μ’ αυτή.

(Εις Γεν. Ομιλ. ΜΓ΄, 4)