Καθηγούμενος Διονύσιος Γρηγοριάτης (1904 – 9 Φεβρουαρίου 1977)

Moni Grigoriou 833

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

 ῾Ο Παπᾶ Διονύσιος, γεννήθηκε τό 1904 στό χωριό Σαρακινάδες Τριφυλίας. Τό κοσμικό του ὄνομα ἦτο Εὐστάθιος Κωνσταντόπουλος τοῦ Ἠλία.

῏Ηλθε στό Μοναστήρι τό 1931 σέ ἡλικία 27 ἐτῶν. Τό 1933 ἐκάρη μεγαλόσχημος μοναχός καί ἔλαβε τό ὄνομα Διονύσιος.

Ἐργάσθηκε σέ πολλά διακονήματα τῆς Μονῆς, ὅπως στό Μακηπεῖο (φοῦρνο), στήν ἐκκλησία, στούς κήπους, καί ὅταν ἔγινε προϊστάμενος, ὑπηρέτησε ὡς Ἀντιπρόσωπος τῆς Μονῆς στήν ῾Ιερά Κοινότητα τῶν Καρυῶν.

Τό 1951 χειροτονήθηκε διάκονος καί ἱερεύς, καί ἐστάλη ὡς οἰκονόμος καί ἐφημέριος τοῦ Μετοχίου μας, τῶν ῾Αγίων Ἀναργύρων τῆς ῎Αρτης.

Μετά τήν ἑκούσια παραίτησι τοῦ παπᾶ Βησσαρίωνος ἀπό τό ἡγουμενικό ἀξίωμα, τό 1971, ἔγινε Τοποτηρητής τῆς Μονῆς γιά ἕνα χρόνο καί στήν συνέχεια ἐξελέγη ῾Ηγούμενος. Στό βραχύ διάστημα τῆς ἡγουμενίας του, δέν ἐπέδειξε ἰδιαίτερα χαρίσματα καί διακρινόταν διά τήν ἁπλότητα τῶν τρόπων του, καί τό φιλήσυχο τοῦ χαρακτῆρος του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Αθανάσιος Γρηγοριάτης· ο ταπεινός γέροντας της ειρήνης και της υπομονής (1874 – 10 Ιανουαρίου 1954)

1_1

π. Αθανάσιος Γρηγοριάτης ο Γέροντας της ειρήνης και της υπομονής

Ο Ανδρέας Πρωτογερόπουλος, αυτό ήταν το κοσμικό όνομα του π. Αθανασίου Γρηγοριάτη, γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας στα 1874 και ήταν ένα από τα εννέα παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν νεωκόρος σε μια από τις εκκλησίες της πόλης και συχνά έπαιρνε τα παιδιά του μαζί του στον ναό. Ο μικρός Ανδρέας μέσα στην αγιασμένη ατμόσφαιρα του ναού και μελετώντας βίους αγίων, άρχισε από νωρίς να ποθεί την μοναχική ζωή. Στα τέλη του Ιουλίου του 1891 αναχωρεί μαζί με δύο φίλους του για το Άγιον Όρος. Μόλις έφτασαν στον µόλο, ναύλωσαν βάρκα, αλλά λόγω του ανέμου και της ξαφνικής θαλασσοταραχής, δυσκολεύτηκαν να φθάσουν στον προορισμό τους. Οι τροφές είχαν τελειώσει και ο βαρκάρης και οι φίλοι του είχαν απογοητευτεί. Προς στιγμή σκέφθηκαν να αναβάλουν το ταξίδι τους και να γυρίσουν πίσω. Ο Ανδρέας (π. Αθανάσιος), όμως, επέμενε να συνεχίσουν και τους ενθάρρυνε με πίστη στον Θεό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πνευματική τροφή…Ένα ζωντανό παράδειγμα από το Κονγκό

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2002, 6:30 το πρωί. Ή καμπάνα της εκκλησίας μας ακούγεται να σημαίνει γλυκά το προσκλητήριο προς τους πιστούς «Ορθοδόξους χριστιανούς μας ότι ή εκκλησία μας είναι ανοικτή καί σας περιμένει. Είναι έτοιμη, καθαρή καί στολισμένη χαρμόσυνα από την προπαραμονή. «Εχει τοποθετηθεί στο προσκυνητάρι ή εικόνα της Γεννήσεως, στολισμένη με λουλούδια, πού αρχίζει να δέχεται τους ασπασμούς των Αφρικανών πιστών μας. Αυτοί έχουν κατανοήσει ότι ή προσκύνηση πού κάνουν, ανάγεται στο εικονιζόμενο πρόσωπο, καί όχι οτήν ϋλη της εικόνας. Κάτι, πού δυστυχώς αρκετοί από την «Ορθόδοξο χώρα μας, ακόμα δυσκολεύονται να κατανοήσουν.

Στό προαύλιο της εκκλησίας έχει στηθεί μία μεγάλη φάτνη, στην είσοδο της Ιεραποστολής ένα μεγάλο αστέρι με φωτισμούς πού αναβοσβήνουν καί άλλοι στολισμοί, τους οποίους εδώ αρέσκονται να κάνουν καί να βλέπουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »