Η πνευματική ζωή του ιερέα

iereas_52182

Στη χριστιανική ζωή μιλούμε συχνά για πνευματικότητα και για πνευματικούς ανθρώπους. Αλλά ποιοί ακριβώς είναι οι πνευματικοί άνθρωποι; Ας αφήσουμε τον Απ. Παύλο να μας τους περιγράψει. Είναι, λέγει, όσοι «πνεύματι Θεού άγονται», εκείνοι τους οποίους «ο νόμος του πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού ηλευθέρωσε από του νόμου της αμαρτίας και του θανάτου» (Ρωμ. η’ 2, 14). Και συμπληρώνει, «όσοι πνεύματι Θεού άγονται, ούτοι είσιν υιοί Θεού», οίτινες «ουκέτι εαυτοίς ζώσιν, αλλά τω υπέρ αυτών αποθανόντι και εγερθέντι» (Ρωμ. η’ 14. Β’ Κορ. ε’ 15). Το καθήκον αυτό να γίνουμε, με τη Χάρη, πνευματικοί άνθρωποι αναφέρεται στον κάθε πιστό, ιδιαίτερα όμως στους ιερείς, γιατί αυτοί αποτελούν τους πνευματικούς οδηγούς των λοιπών ανθρώπων.

Πράγματι, αν μελετήσουμε τα ιστορούμενα από την Αγία Γραφή, θα διαπιστώσουμε ότι πάντοτε η ηγετική (πνευματική και διοικητική) εξουσία του λαού του Θεού (αλλά και όλων σχεδόν των άλλων λαών) συγκεντρωνόταν στους ιερείς, που είτε ως προφήτες, είτε ως Κριτές, είτε ως καθαυτό ιερείς εθεωρούνταν οι μόνοι ικανοί να καθοδηγούν το λαό, να αποκαλύπτουν τις βουλές του Θεού, και γενικά να αποτελούν τα μεσάζοντα πρόσωπα μεταξύ του Θεού και των ανθρώπων. Ο θεσμός αυτός δεν ήταν εφεύρημα της ανθρώπινης αυταρχικότητας, όπως και τόσα άλλα συστήματα εξουσίας που δημιούργησε ο ανθρώπινος εγωισμός, αλλά επρόκειτο για σχέδιο της θείας βουλής, ώστε Αυτός ο ίδιος ο Θεός, διά του αντιπροσωπευτικού αυτού στοιχείου της ιερωσύνης και των οργάνων της, να επικοινωνεί και ενώνεται με τα πλάσματά του.

Λόγω της ατέλειας της ανθρώπινης φύσης, όπως Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης: Η ωφέλεια της ψυχής όταν τη μνημονεύει ο Ιερέας

4080bb3420ff7f7eb67a54f2c785c9ed_M

Όταν ο Ιερέας βγάζει μερίδες και μνημονεύει τα ονόματα των πιστών στην Ιερά Πρόθεση κατεβαίνει Άγγελος Κυρίου και παίρνει την μνημόνευση αυτή και την πηγαίνει και την εναποθέτει στο Θρόνο του Δεσπότου Χριστού ως προσευχή γι` αυτούς που μνημονεύθηκαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ιερέας που στηρίζει τους μικρούς ήρωες με τις ανίατες ασθένειες

article_11479

Μόλις 10 μέρες μας χωρίζουν από τα Χριστούγεννα, τη μεγαλύτερη γιορτή της  Χριστιανοσύνης, τη μέρα που άλλαξε η ιστορία της ανθρωπότητας με την κάθοδο του  Θεανθρώπου Ιησού Χριστού στη Γη. Εκείνη τη φωτεινή νύχτα πριν από 2012χρόνια, οι  τρεις μάγοι οδηγήθηκαν από το αστέρι στην ταπεινή φάτνη με σκοπό να μοιράσουν τα  δώρα τους και να γνωρίσουν τον Μεσσία και Σωτήρα μας.
Εμείς σαν σύγχρονοι «μάγοι» πρέπει να συμπαρασταθούμε και να σταθούμε(και όχι μόνο αυτές τις μέρες) στα παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και ανίατες ασθένειες, παιδιά τα οποία δεν ζητούν πολλά, μονάχα λίγο από τον χρόνο μας, μια ζεστή  αγκαλιά και μια ανθρώπινη επαφή, κάτι που έχει ανεκτίμητη,φυσικά, αξία. Αυτές  τις γιορτινές ημέρες, λοιπόν, ας σταθούμε στο πλευρό του ανήμπορου συνανθρώπου  μας, ώστε να νιώσουμε ευλογημένοι και να κατανοήσουμε ποιο είναι το πραγματικό  νόημα της ζωής. Με αυτές τις σκέψεις βρεθήκαμε στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία  Σοφία». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εκδήλωση Μητροπόλεως Κονίτσης για την αξία του Ιερέως

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
Την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 6:00 μ.μ., στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Γυμνασίου – Λυκείου Κονίτσης θα πραγματοποιηθεί , υπό την αιγίδα της  Ι. Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, εκδήλωση για την αξία και την προσφορά του Ιερέως διαχρονικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Ποιμήν ο Ζωγραφίτης (+1620)

Ag. Poimin o Zografitis

Σπουδαίος εικονογράφος και κτήτορας ναών, ασκητής και ιεραπόστολος

Γεννήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας από πολύ ευσεβείς γονείς, την ήμερα της εορτής των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, και γι΄αυτό στο βάπτισμα έλαβε το όνομα Παύλος.

Σε νεαρή ηλικία ήλθε στο Άγιον «Ορος, στη μονή Ζωγράφου, κι έγινε μοναχός με το όνομα Ποιμήν. Με μεγάλο ζήλο προχώρησε στους μοναχικούς αγώνες και στα τριάντα του χρόνια χειροτονήθηκε Ιερέας. Αργότερα βγήκε από το μοναστήρι στην έρημο κι έζησε μόνος με νηστεία και προσευχή σαν τον όσιο Κοσμά τον Ζωγραφίτη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συναξάριον Ιερέως Ιωάννου Π. Παπανικολάου, ιεροδιδασκάλου (8 Μαΐου 1911 – 24 Ιουλίου 1986)‏

Παπα-Γιάννης Παπανικολάου

Ο Ιωάννης Π. Παπανικολάου πρωτότοκο παιδί της πολυτέκνου, ευσεβούς και φιλοθέου οικογενείας του Παναγιώτου Παπανικολάου και της Μαρίας, το γένος Καρδαρά, γεννήθηκε στην Κώμη Αρφαρά Μεσσηνίας, στις 8/5/1911.

Διακούσας τα μαθήματα του Δημοτικού και του Ελληνικού Σχολείου Αρφαρών, φοίτησε στο Γυμνάσιο Καλαμάτας και το 1926 εισήχθη στο Ιεροδιδασκαλείο Τριπόλεως.

Το 1928 κατηργήθη το Ιεροδιδασκαλείο Τριπόλεως, λόγω της πραγματοποιηθείσης τότε εκπαιδευτικής μεταρρυθμίσεως, και στη θέση του λειτούργησε το Διδασκαλείο Τριπόλεως, από το οποίο απεφοίτησε με ΑΡΙΣΤΑ το 1932. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερέας μεγάλων… αποστάσεων


Ο παπά Θόδωρος Περπερίδης από τις Αμπελιές Γιανιτσών συμμετέχει σε αγώνες δρόμου.
Παλιός ποδοσφαιριστής που έγινε ιερέας όμως δεν αποχωρίστηκε τον αθλητισμό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς χαιρετούμε έναν Κληρικό

«Σαν συναντήσεις έναν ιερέα και έναν Άγγελο θα χαιρετήσεις πρώτα τον ιερέα και μετά τον Άγγελο» (Από το Γεροντικό)

Ο κληρικός. Ο ιερέας, δεν είναι ο οποιοσδήποτε τον οποίον συναντάμε και με τον οποίον συναλλασόμεθα στην καθημερινή μας ζωή.

Η Ιεροσύνη του. Το Λειτούργημά του. Το Σχήμα του. Η Αποστολή του.
Η Παρουσία του, τον θέτουν και τον θέλουν ή του επιβάλλουν να είναι και Εντός και Εκτός του «κόσμου τούτου».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για την κατάργηση του Ράσου

Π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

Ένας νεαρός ιερωμένος επισκέφθηκε μια μέρα τον π. Χαράλαμπο στο Μοναστήρι και του άνοιξε συζήτηση για την αμφίεση των κληρικών, για το ράσο:

— Πάτερ Χαράλαμπε, η γνώμη μου είναι ότι το ράσο είναι πρόβλημα. Δηλαδή εμποδίζει πολλούς νέους να μπουν στην ιερωσύνη…

— Να το συζητήσουμε το θέμα, είπε αμέσως ο π. Χαράλαμπος. Και ρωτάω – συνέχισε – τι κακό βρίσκεις στο ράσο; Μήπως το ότι το φόρεσαν τόσοι και τόσοι μάρτυρες του Χριστού και του Γένους μας ιερωμένοι; Είναι κακό που συνδέθηκε με τη Λευτεριά της Πατρίδας; Εκτός κι αν υπάρχουν άλλοι λόγοι, αν κάποιοι θέλουν στολή μοντέρνα, κομψή ή θέλουν παντελόνια για να μπορούν να κινούνται ελεύθερα «να κάνουν τη ζωή τους». Μα τότε αυτοί δεν είναι παπάδες. Τέτοιους ιερείς δε χρειάζεται η Εκκλησία του Χριστού… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πράξη του ιερέα από την Εύβοια κόντρα στην ανθρώπινη λογική

Με τι λόγια να περιγράψω την ψυχή αυτού του μάρτυρα ιερέα που έχασε το παιδάκι του ετών 7 μόνο.

Με τι λόγια να περιγράψω την τραγικότητα της στιγμής που το παιδί του, ετών 7 μόνο, έπεφτε βαριά τραυματισμένο την ώρα της Ανάστασης του Kυρίου.

Με τι λόγια να περιγράψω ότι την ίδια στιγμή που ο ίδιος ο ιερέας ανέγγελε την πανηγυρική ανάσταση του Κυρίου μας το ίδιο του το σπλάγχνο έπεφτε ανεπανόρθωτα τραυματισμένο και λίγες μέρες μετά νεκρό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ιερά Μητρόπολη Κενύας στο πλευρό των παιδιών

Χρόνια τώρα στον χώρο της Ιεράς Μητροπόλεως Κένυας· όπου και το ιεραποστολικό μας κέντρο, εκτός από το Δημοτικό Σχολείο λειτουργεί σιωπηλά πρόγραμμα φαγητού επί καθημερινής βάσης.

Συγκεκριμένα, ενώ τα ορφανά και φτωχά παιδιά πού φοιτούσαν έπαιρναν αρχικά λόγω οικονομικών δυσκολιών ένα χυμό και δύο κομμάτια ψωμιού καθημερινά, τώρα χάρη στην αγάπη και την προσφορά των Ορθοδόξων αδελφών χριστιανών μας από την Κύπρο, την Ελλάδα, την Αυστραλία και την Αμερική απολαμβάνουν ζεστό πρωϊνό ρόφημα και μαγειρεμένο μεσημεριανό φαγητό.

Η προσπάθεια αυτή άρχισε δειλά-δειλά. Οι ανάγκες όμως αυξήθηκαν και συχνά έφταναν πληροφορίες ότι τα παιδιά κοιμόνταν το βράδυ νηστικά, καθώς κι αυτό το ελάχιστο πού τους παρείχαμε το μοιράζονταν με όλα τα μέλη της οικογένειας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα χέρια του Ιερέα στη ζωή μας!

Αρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

Όταν έμπαινε στο Ναό της Ιερουσαλήμ η Παναγία μας, κρατώντας στην αγκαλιά της βρέφος 40 ημερών τον Ιησού, μαζί με τις άλλες μητέρες που έρχονταν εκεί για να καθαριστούν μετά τον τοκετό και να παρουσιάσουν τα πρωτότοκά τους παιδιά, κανένας δεν μπορούσε να διακρίνει κάτι το ξεχωριστό σ’ αυτό το παιδί! Μόνο ένας, ο πρεσβύτης Συμεών, ειδοποιημένος από το Άγιο Πνεύμα, έτρεξε να υποδεχτεί Εκείνον που τόσα χρόνια περίμενε πρώτα να δει με τα σωματικά του μάτια κι έπειτα να πεθάνει… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Ιερομάρτυρες Γρηγόριος, Μητροπολίτης Κυδωνιών (Αϊβαλί) († 3 Οκτωβρίου 1922)

Αρχιμ. Νικολάου Ι. Πρωτοπαπά

(νυν Μητροπολίτου Φθιώτιδος)

Ο Κυδωνιών Γρηγόριος, ο καλός ποιμήν του Αϊβαλί, λόγω της εθνικής του δράσεως δοκίμασε πολλές εξορίες και διώξεις. Γέρων στην ηλικία αντιμετώπισε με νεανική δύναμη τα φρικτά μαρτύρια. Στα δύσκολα χρόνια του ξερριζωμού κατώρθωσε να στείλει στην Ελλάδα και να σώσει 25.000 Αϊβαλιώτες και 26 Ιερείς. Ο ίδιος, όπως ο Σμύρνης Χρυσόστομος αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του για να σωθεί. Μαζί με τους εναπομείναντες χριστιανούς του εκτοπίσθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1922. Λίγες ήμερες αργότερα, στις, 3 Οκτωβρίου, υστέρα από άγριο ξυλοδαρμό αντι­μετώπισε το φρικτό θέαμα του σφαγιασμού των 15.000 χριστιανών του και των 22 Ιερέων του, τους οποίους ένα ένα εθανάτωναν μπροστά του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο

Ένας  Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: Με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λύουν τα μάγεια; Ναι οι άγιοι μάρτυρες Κυπριανός και Ιουστίνη (μνήμη 2 Οκτωβρίου)

Άγιος Κυπριανός καταγόταν από μια πλούσια οικογένεια Συγκλητικών της Καρχηδόνας. Μεγαλώνοντας άρχισε ν’ ασχολείται, ως ειδωλολάτρης πού ηταν, με τη μαγεία και σύντομα έγινε ένας διάσημος μάγος της εποχής του.
Η Αγία Ίουστίνη καταγόταν από την Αντιόχεια και ήταν κόρη ενός ειδωλολάτρη ιερέα, του Αιδέσιου. Αν και ήταν ειδωλολάτρισσα κι εκείνη, είχε ψυχή καλοπροαίρετη, γι’ αυτό και όταν άκουσε για τον Χριστό από έναν διάκονο, τον Πραύλιο, αμέσως πίστεψε με την καρδιά της σ’ Εκείνον. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πραγματικό γλέντι, το καλύτερο ξεφάντωμα. Καλό ΠΣΚ

Ήμουν νέος. Ήθελα να τα γλεντήσω τα νιάτα μου!

Τα πρώτα χρόνια της νεανικής μου ζωής δεν πέρασα χριστιανικά. Ήμουν νέος. Ήθελα να απολαύσω. Την ομορφιά της ζωής. Ήθελα να τα γλεντήσω τα νιάτα μου. Και έτσι έκανα πολλές «αταξίες».
Μέχρι τότε είχα ακούσει πολλά. Και για το Χριστό και για την χριστιανική ζωή. Και στο σπίτι. Και στο σχολείο. Αλλά τα άφηνα στην άκρη. Συνειδητά, η πόρτα της καρδιάς μου είχε κλείσει για τον Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ιερέας δεν είναι ένα συνηθισμένο πρόσωπο


Φοβού τον Κύριον και δόξασον ιερέα
(Σοφ.Σειράχ 7: 29-31)

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Ο Ιερέας δεν είναι ένα συνηθισμένο πρόσωπο. Παρά τις αμαρτίες, οι οποίες αναπόφευκτα ως άνθρωπο τον βαρύνουν, παρά τις ατέλειες και τις βρότειες(ανθρώπινες) αδυναμίες του, εξαιτίας της αγίας ιεροσύνης που φέρει, βρίσκεται ανάμεσα στο Θεό και στους ανθρώπους. Μεταξύ ουρανού και γης! Γιατί η ιεροσύνη «τελείται μεν επί της γης, τάξιν δε επουρανίων έχει ταγμάτων…». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Γεράσιμος ο εν Κεφαλληνία (+ 15/8/1579) – εορτάζεται στις 16 Αυγούστου

st gerasimosΟ όσιος Γεράσιμος γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1509 από επιφανείς γονείς, τον Δημήτριο και την Καλή Νοταρά. Νωρίς αισθάνθηκε τη ματαιότητα του βίου αυτού και ξενιτεύθηκε, για να μην έχει εμπόδια στον θείο σκοπό του. Περιηγήθηκε διαφόρους τόπους, τη Ζάκυνθο, τη Θεσσαλία, τη Θεσσαλονίκη, την Κωνσταντινούπολη, τη Χαλκηδόνα, ζητώντας ενάρετους ανθρώπους, για να συναναστραφεί με αυτούς και να λάβει παραδείγματα αρετής και ασκήσεως.

Στο Άγιον Όρος ήλθε περί το 1536 και μόνασε σε διάφορα μέρη αρκετό χρόνο. Εδώ έλαβε το μέγα και αγγελικό σχήμα των μοναχών και συναναστρεφόμενος οσίους ασκητές είχε μεγάλη ωφέλεια. Αναφέρεται ότι ασκήτεψε στην Καλύβη του Αγίου Βασιλείου, στην έρημο της Καψάλας, και σε μικρό σπήλαιο, κάτω από το κοιμητήρι της σκήτης της Αγίας Άννης.

Κατόπιν μετέβη προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα, όπου συναντήθηκε με τον συγγενή του πατριάρχη Γερμανό τον Β’ (1534-1579), στο θεοβάδιστο όρος Σινά και σε άλλες μονές της Ανατολής. Στα Ιεροσόλυμα χειροτονήθηκε ιερεύς και παρέμεινε επί δωδεκαετία, αποσυρόμενος συχνά στην έρημο του Ιορδάνου προς αυστηρότερη άσκηση. Επισκέφθηκε την Κρήτη, τη Ζάκυνθο το 1554, όπου φιλοξενήθηκε σε σπήλαιο παρά τη μονή του Αγίου Γεωργίου των Κρημνών.

Τέλος εγκαταστάθηκε στα Ομαλά της Κεφαλλονιάς το 1559. Ανακαίνισε αρχαίο ναό και ίδρυσε γυναικεία μονή. Η μονή κτίσθηκε πλησίον του χωριού Βαλσαμάτα της επαρχίας Κραναίας και ονομάσθηκε Νέα Ιερουσαλήμ. Σύντομα δημιουργήθηκε φιλόθεη αδελφότητα 25 μοναζουσών. Πρίν, άλλο σπήλαιο, παρά το Αργοστόλι, τον δέχθηκε επί ένα περίπου χρόνο, στο οποίο δείχνεται η λαξευμένη στον βράχο κλίνη του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας… γιατί μας στενοχωρεί!


Δέκα μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας, στο χωριό Μάρδαρδος, κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης, φημισμένος για την αρετή του

Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονέθηκαν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας:

Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας, γιατί μας στενοχωρεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί θαυμάζεις, άνθρωπε;

Ο αββάς Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος, χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. Για χάρη του, ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε εκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. .
Ο διάβολος, ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του οσίου, θέλησε να τον πειράξει.

 Του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο, που του είπε: Αββά, ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. Γι’ αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Λεμονιά, η μητρυιά του Παρασκευά του Αναγνώστη

Μάτωνε η καρδιά του καθώς ξεφύλλιζε το τεφτέρι των αναμνήσεων. Η Αλήθεια, πόσες φορές η σκληρή μοίρα ορθώθηκε αδυσώπητη στο δρόμο της ζωής του και τον ανάγκασε να ξεστρατήσει απ΄ αυτόν! Θυμόταν, θυμόταν κι αναστέναζε βαθειά ο Παρασκευάς. Γενέτειρα του ήταν ο Μανταμάδος. Από μικρός στερήθηκε το χάδι της μητέρας του Ελένης, πού έφυγε για την άλλη ζωή όταν αυτός ήταν ακόμη βρέφος. Ο πατέρας του, ο Ηλίας, ξαναπαντρεύτηκε με μια ευγενική ψυχή, τη Λεμονιά, πού αγκάλιασε σαν δικό της παιδί τον Παρασκευά και τον μεγάλωνε με στοργή και αγάπη περισσή. Δεν πέρασε πολύς καιρός όταν ο πατέρας του έφυγε κι αυτός στον ουρανό για ν’ ανταμώσει την πρώ¬τη του γυναίκα, την Ελένη. «Εμεινε μόνος ο Παρασκευάς με την μητρυιά του στο φτωχικό σπιτάκι, πού τους άφησε ο πατέρας. Κι ήταν παιδί ακόμα, στης άνοιξης τα χρόνια, όταν η μητρυιά του αναγκάστηκε να τον ξενητέψει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορία, Λογοτεχνικά. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

«Δεν θέλει πολύ για να καταστρέψεις μια ήπειρο»!

Οικολογική κρίση

Από την προοπτική της ορθόδοξης προσέγγισης της Δημιουργίας -και πιο συγκεκριμένα, υπό το πρίσμα όσων είπαμε σχετικά με την αποστολή του ανθρώπου να αντιπροσφέρει ευχαριστιακά τον κόσμο στον Θεό- τι μπορούμε να πούμε για τη σημερινή κρίση του περιβάλλοντος, για την οικολογική καταστροφή που μας απειλεί σε όλες σχεδόν τις περιοχές του πλανήτη; Όπως επισημαίνει ο Αμερικανός ποιητής Robert Frost, «δεν θέλει πολύ για να καταστρέψεις μια ήπειρο»· ή, μπορούμε να προσθέσουμε, έναν ολόκληρο πλανήτη.

Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να πούμε είναι πως η παρούσα κρίση δεν είναι στην πραγματικότητα μια κρίση περιβαλλοντική, αλλά κρίση εσωτερική του ανθρώπου με τον εαυτό του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Μέγα και Αγγελικό Μοναχικό Σχήμα (14) [με φωτογραφικό υλικό]

Ακολουθία του Αποκουκουλισμού

(Αρχαίο Κείμενο)

Ευχή εις το αποκουκουλίσαι.

Η πρώτη αύτη ευχή λέγεται πριν η ο νεόκουρος εκβάλη το κάλυμμα της κεφαλής του, ήτοι το καλιμμαύχιον και το κουκούλιον.

Του Κυρίου δεηθώμεν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νέος Ιερομάρτυς Δανιήλ Σισόεφ (12/01/1974 – 19/11/2009)

Δεκατέσσερις φορές απειλές από τηλεφώνου και αναρίθμητα e-mail: «Θέλεις να δεις πολλά θαύματα. Μάλλον πρέπει να γίνεις ιεραπόστολος ή Μάρτυρας».

Εναρκτήρια πρόταση του μακαριστού π. Δανιήλ σε συνέντευξη που έδωσε πριν τρία χρόνια. Έφυγε από εξ επαφής σφαίρες στο κεφάλι και στο στήθος. Εν ψυχρώ δολοφονία στις 19 Νοεμβρίου, μέσα στο ναό του Αγίου Θωμά, στη Μόσχα, του οποίου ήταν προϊστάμενός του. Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι ήταν στόχος Ισλαμιστών, αφού πριν τέσσερα χρόνια ήρθε σε δημόσια αντιπαράθεση με τον Αλή (Βιατεσλάβ) Πολόζιν, Ρώσο πρώην ορθόδοξο ιερέα, που είχε προσχωρήσει στους μουσουλμάνους.

Είχε προσεγγίσει τους νεοπαγανιστές Ρουντόβερ, ενώ είχε εχθρούς υπερεθνικιστές και σταλινικούς κομμουνιστές. Τα τελευταία δύο χρόνια είχε ασκήσει κριτική στους τελευταίους, επειδή δημόσια και ανερυθρίαστα κήρυτταν Στάλιν, αντί για Χριστό, σε μεγάλες ομάδες μαθητών και φοιτητών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 11 Νοέμβριος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Οι Άγιοι Νεομάρτυρες Χρίστος ιερέας και Πανάγος

Μαρτύρησαν στην Γαστούνη τον Μάρτιο του 1716

Το έτος 1685 κατέλαβαν οι Ενετοί την Πελοπόννησο, την οποία ως τότε κατείχαν οι Τούρκοι, και την κράτησαν στην εξουσία τους ως το 1715. Το χρονικό αυτό διάστημα ανέπνευσαν τον αέρα κάποιας ελευθερίας και οι ορθόδοξοι κάτοικοι της Πελοποννήσου, χτίστηκαν ναοί, μονές, πολλοί δε, οι οποίοι είχαν εξισλαμισθεί εξαιτίας των πιέσεων των Τούρκων, επέστρεψαν στην εκκλησία. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και οι γονείς των δύο Νεομαρτύρων. Ο μεν ιερέας Χρίστος καταγόταν από την Ανδραβίδα, έγγαμος ιερέας με τέκνα, ο δε Πανάγος ( Παναγιώτης) ,από την Γαστούνη, από την μεγάλη οικογένεια Σισίνη. Ήταν άνθρωπος μορφωμένος, ευλαβής και οξύνους και είχε εκλεγεί επανειλημμένως από τους συμπατριώτες του ως σύνδικος, αντιπρόσωπός τους δηλαδή στον Ενετό διοικητή, τον Προβλεπτή, όπως λεγόταν, για θέματα αγορανομίας και απονομής δικαιοσύνης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »