Άγιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης (1302-1380)

Σχετικό άρθρο: Όσιος Ιωάσαφ ο Μετεωρίτης (1349/50 – 1422/23)

Γεννήθηκε στη Νέα Πάτρα, τη σημερινή Ύπατη της Φθιώτιδος, από γονείς επιφανείς, περί το 1302. Νωρίς έμεινε ορφανός. Την καλή ανατροφή του με αγάπη ανέλαβε ο θειος του. Ο ζήλος του για μάθηση τον έκανε να κάθεται έξω από τα σχολεία ν’ ακούει τα μαθήματα, επειδή δεν είχε τα απαιτούμενα έξοδα για τους δασκάλους του. Βλέποντας εκείνοι «το πρόθυμον και ευπάρεδρον, εδίδασκον αυτόν και δίχα μισθού». Η ευφυΐα του τον βοήθησε να μορφωθεί εξαίρετα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τη δεκάτη τετάρτη του αυτού μηνός, μνήμη των…

Αντί οι γέροι να γίνουν όπως τα παιδιά, κάνουν τα παιδιά γέρους! (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Γράφετε. πόσο αγαπάτε τα παιδιά εξαιτίας της υπέροχης ευγνωμοσύνης τους, η οποία έχει χαθεί στους μεγάλους ή έχει περιοριστεί αρκετά. Δίνετε παραδείγματα. Θα σας δώσω και εγώ ένα. Ο μητροπολίτης της Αγίας Πετρούπολης Ισίδωρος έλεγε συχνά πως όταν ήταν παιδί ήταν ξυπόλυτος. Κάποιος άνθρωπος ονόματι Πέτρος τον λυπήθηκε και του αγόρασε ένα ζευγάρι γαλότσες με λαστιχένιες σόλες για πέντε καπίκια. Αυτή η μικρή ευεργεσία χαράχθηκε τόσο βαθιά στη μνήμη του μικρού Ισίδωρου, ώστε μετά και κατά τη διάρκεια πενήντα χρόνων ως ιερέας και ως επίσκοπος συχνά στις λειτουργίες μνημόνευε τον ευεργέτη του Πέτρο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Ισίδωρος (14 Μαϊου) και η αγία Μερόπη (2 Δεκεμβρίου)

Εικόνα του αγίου Ισίδωρου στην εκκλησία της Παναγίας της Τήνου.

Η αγία Μερόπη (ή Μυρώπη ή Μυρόπη).

Ο ένδοξος Μάρτυς του Χριστού Ισίδωρος († 255 μ.Χ. ) έζησε στα χρόνια του βασιλιά Δεκίου. Καταγόταν από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και, ως στρατιώτης, είχε την τάξη του Ωπίονος.

Ερχόμενος στη Χίο με στρατιωτικό στόλο, επικεφαλής του οποίου ήταν ο Νουμέριος, συκοφαντήθηκε από έναν εκατόνταρχο, τον Ιούλιο, ότι ήταν Χριστιανός και σεβόταν τον Χριστό και όχι τους δικούς τους θεούς. Έτσι, τον καλεί ο Νουμέριος και τον ρωτάει αν πράγματι ήταν Χριστιανός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης (1302-1380)

Σχετικό άρθρο: Όσιος Ιωάσαφ ο Μετεωρίτης (1349/50 – 1422/23)

Γεννήθηκε στη Νέα Πάτρα, τη σημερινή Ύπατη της Φθιώτιδος, από γονείς επιφανείς, περί το 1302. Νωρίς έμεινε ορφανός. Την καλή ανατροφή του με αγάπη ανέλαβε ο θειος του. Ο ζήλος του για μάθηση τον έκανε να κάθεται έξω από τα σχολεία ν’ ακούει τα μαθήματα, επειδή δεν είχε τα απαιτούμενα έξοδα για τους δασκάλους του. Βλέποντας εκείνοι «το πρόθυμον και ευπάρεδρον, εδίδασκον αυτόν και δίχα μισθού». Η ευφυΐα του τον βοήθησε να μορφωθεί εξαίρετα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Όσιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862-1948)

Γεννήθηκε στην Ηρακλείτσα της Ανατολικής Θράκης το 1862 από γονείς φτωχούς. Δωδεκάχρονος έρχεται στό Άγιον Όρος, στη σκήτη της Άγιας Άννης, στην Καλύβη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δοκιμάζεται επί μία δωδεκαετία, μαθαίνει την αγιογραφία καί τή βυζαντινή μουσική καί μεταβαίνει στα Ιεροσόλυμα, στη μονή τού Χοζεβά, στον Άθωνα για τρία χρόνια (1894-97) καί ξαναγυρίζει στα Ιεροσόλυμα, όπου μένει μέχρι το 1916, ασκητεύοντας κυρίως στις όχθες τού Ιορδάνη καί, για ένα μικρό διάστημα, στη μονή τού Αγίου Σάββα τού Ηγιασμένου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στον Άγιο Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη (4 Φεβρουαρίου)

Του σεβασμιωτάτου (κυριολεκτικά) μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Στο 19ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίου Ευαγγελίου ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, σχετικά με την αγαμία, μας διαβεβαίωσε λέγοντας, ότι «ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ ‘ οις δέδοται· εισί γαρ ευνούχοι οίτινες εκ κοιλίας μητρός εγεννήθησαν ούτω. Και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνουχίσθησαν υπό ανθρώπων, και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνούχισαν εαυτούς διά την βασιλείαν των ουρανών. Ο δυνάμενος χωρείν χωρείτω» (Ματθ. 19:11-12).

Αυτός ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού έγινε αφορμή, ώστε πολλοί μεταγενέστεροι Χριστιανοί να απαρνηθούν την κοσμική ζωή και να ακολουθήσουν την ασκητική ζωή. Αφιέρωσαν τον εαυτό τους στο Θεό με την προσευχή, την νηστεία και την άσκηση. Απαρνήθηκαν όλες τις απολαύσεις του κόσμου. Πλούσιοι έγιναν πτωχοί, βασιλείς και άρχοντες μεγάλοι απαρνήθηκαν την κοσμική δόξα και τιμή και περιέβαλαν τον εαυτόν τους με την τιμή της ταπείνωσης· σοφοί κατά κόσμο έγιναν σοφοί κατά Θεό. «Περιήλθον εν μηλωταίς, εν αιγείοις δέρμασιν, υστερούμενοι, θλιβώμενοι, κακουχούμενοι, ων ουκ ην άξιος ο κόσμος, εν ερημίαις πλανώμενοι και όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της γης» (Εβρ. 11:37-38). Ακολούθησαν τα διδάγματα του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος θεωρούσε τα πάντα «σκύβαλα ίνα Χριστόν» κερδίσει (Φιλ. 3:8) και στη σκέψη τους ήταν πάντοτε η επιβεβίωση, ότι «ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλ. 3:20). Αυτόν τον τρόπο ζωής ακολούθησε και ο σημερινός εορταζόμενος άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης.

Ο άγιος Ισίδωρος γεννήθηκε γύρω στο 360 μ.Χ. από ευγενής και ένδοξη οικογένεια της Αλεξανδρείας και έδρασε επί της εποχής των Πατριαρχών Θεοφίλου και αγίου Κυρίλλου. Έλαβε εξαιρετική μόρφωση, εγκόσμια και ιερά, και μέσα από τα σχολεία γνώρισε την αρχαία σοφία και τα ορθόδοξα δόγματα των Πατέρων, τους οποίους είχε ως πρότυπα, ιδιαιτέρως δε τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το θαύμα

«Γιατί τα θαύματα γίνονται σε λίγους ανθρώπους; Γιατί δεν γίνονται σε όλους και πιό συχνά, για να πιστεύσει όλος ο κόσμος;»

Θαύμα κατ’ αρχήν σημαίνει ό,τι προκαλεί την έκπληξη και τον θαυμασμό. Υπό την έννοια αυτήν ολόκληρη η δημιουργία είναι ένα συνεχές και εξαίσιο θαύμα.

Το θαύμα όμως στο θρησκευτικό και χριστιανικό χώρο είναι ένα γεγονός έκτακτο και υπερφυσικό. Υποπίπτει μεν στις αισθήσεις και την ανθρώπινη εμπειρία, είναι όμως πέρα και υπεράνω των φυσικών δεδομένων. Δεν μπορεί να εξηγηθεί φυσικώς. Ωστόσο δεν είναι κάτι το υποκειμενικό, υπόθεση φαντασίας ή κάποιας επιθυμίας ή άλλων παραψυχολογικών καταστάσεων. Είναι γεγονός εξ ολοκλήρου αντικειμενικό και πραγματικό. Κατά τον Άγιο Αυγουστίνο «δεν είναι κάτι εναντίον της φύσεως, αλλά εναντίον της φύσεως, όπως αυτή μας είναι γνωστή».

«Θαύμα καλείται, λογισμοίς ανθρώπων ουκ ερευνόμενον· σημείον καλείται υπέρ την συνήθη φύσιν γεγενημένον· και ότι μεν εγένετο, ίσμεν, τον δε τρόπον λέγειν ουκ έχομεν» (Θεόδοτος Αγκύρας). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς να μετατρέψετε την ιδεοληψία σας σε «τέχνη»… Κώστας Γαβράς και Παρθενώνας. Όταν η απόρριψη της ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗΣ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗΣ, μετονομάζεται σε «λογοκρισία»

Πώς τα βρήκε ο Elgin τον 19ο αιώνα, αφού τα είχαν καταστρέψει οι κακοί παπάδες? Και μάλιστα τα βρήκε όλα σε τέτοια κατάσταση, που έπρεπε αυτός να τα κόψει με πριόνι για να τα μεταφέρει...

Πώς τα βρήκε όλα αυτά ο Elgin τον 19ο αιώνα, αφού τα είχαν καταστρέψει "οι κακοί παπάδες"? Και μάλιστα τα βρήκε όλα σε τέτοια κατάσταση, που έπρεπε αυτός ο ίδιος να τα κόψει κομμάτι-κομμάτι για να τα μεταφέρει... Έλεος!

Και αυτή τη φορά, (όπως συνήθως), αυθαίρετες συκοφαντίες και επιθέσεις κατά τής Εκκλησίας, με τη συνεπικουρία κατευθυνόμενων καναλιών και δημοσιογράφων, παραπλανούν την κοινή γνώμη με λογικά άλματα και ανιστόρητες βεβαιότητες. Ο κάθε ανιστόρητος εισαγγελεύει στην τηλεόραση για δήθεν «λογοκρισία», χωρίς καν να αναρωτιέται, αν αυτό που προσπαθούσε ο Κώστας Γαβράς να προωθήσει, μπορούσε να στηριχθεί σε ιστορικά ντοκουμέντα, ή απλώς ήταν μία ακόμα συκοφαντία κατά τής Εκκλησίας, από Αθεϊστικούς Αντιχριστιανικούς κύκλους. Αποτελεί άραγε «λογοκρισία», το να κόβει κάποιος ΨΕΥΔΗ στοιχεία από δημόσια προβαλλόμενες ταινίες, που δείχνουν να έχουν σκοπό την παραπλάνηση τής κοινής γνώμης; Η προστασία τής αλήθειας είναι λογοκρισία; Και γιατί δεν δέχεται τα πυρά ο συκοφάντης, αλλά αντιθέτως το θύμα τής υπόθεσης; Ποιοι ελέγχουν τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Επιβολής) σε αυτή τη χώρα;

Σχετικά με τα τελευταία θλιβερά γεγονότα που αφορούν στο φιλμάκι για τον Παρθενώνα, θα πρέπει εξ αρχής να ξεκαθαρίσουμε ότι, δεν θα πέσουμε στην παγίδα να τα δούμε σε ένα βολικό για τον Κώστα Γαβρά (και όχι μόνο) πλαίσιο, ότι δήθεν πρόκειται για μια κλασική υπόθεση «τέχνης και λογοκρισίας». Κάποιους, θα βόλευε πολύ κάτι τέτοιο, όπως για παράδειγμα εκείνους που κυκλοφορούν τις ημέρες αυτές στα ΜΜΕ και το θέτουν σε μια τέτοια βάση. Τα ευφυολογήματα όμως περί «λογοκρισίας» πιάνουν μόνο σε όσους δεν γνωρίζουν την βαθιά απέχθεια του Κώστα Γαβρά για τον Χριστιανισμό και την Εκκλησία, και τους αντίστοιχους ύμνους του για την αθεΐα [1].Το όλο θέμα λοιπόν αφορά την ανούσια μεταφορά μιας ιδεολογικής διαμάχης από την εποχή της …επικράτησης του χριστιανισμού (η οποία φαίνεται στενοχωρεί ακόμη τον κο Γαβρά!) και κατά πόσο είχε το δικαίωμα ο σκηνοθέτης να την μεταφέρει σε ένα φιλμάκι που του ζητήθηκε να δημιουργήσει για εντελώς διαφορετικό σκοπό.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Βυζάντιο - Byzantium, Ειδήσεις, Ιστορία. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »