Η θεραπεία της συγκυπτούσης. (Λουκ.13,10 —17)

____1_~1

Γιαννακόπουλος Ιωήλ (Αρχιμανδρίτης)

Η θεραπεία αύτη εγένετο ως εξής: Ολίγον χρόνον μετά τα ανωτέρω, ο Κύριος «ην διδάσκων εν μια των συναγωγών εν τοις Σάββασι». Κάποιο Σάββατον ο Κύριος εδίδασκεν εις κάποιαν Συναγωγήν «Ιδού γυνή ην πνεύμα έχουσα ασθενείας έτη δέκα και οκτώ». Αιφνιδίως εμφανίζεται μία γυναίκα ασθενής επί 18 έτη, της οποίας η νόσος προήρχετο εκ δαιμονικής ενεργείας. Η γυνή αύτη ήτο ευσεβής, διότι παρά την νόσον της μετέβη εις την Συναγωγήν, ίνα ακούση τον Θείον λόγον. Αύτη «ην συγκύπτουσα και μη δυναμένη ανακύψαι εις το παντελές». Έπασχε δηλαδή εκ ραχιτικής τινος νόσου, ήτο κεκυφυία τον κορμόν, μη δυναμένη να ανακύψη ουδόλως την κεφαλήν άνω˙ ήτο διπλωμένη εις τα δύο επί δεκαοκτώ έτη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »