22 Νοεμβρίου – Μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Καικιλίας και των συν αυτή (με μεταφρασμένη εκλογή από την σημερινή ακολουθία)

Ο Τιβούρτιος μετανόησε για την προηγουμένη ζωή του, και φωτίσθηκε. Σε τόση δε αρετή έφθασε ο Τιβούρτιος, ώστε αξιώθηκε να συνομιλεί καθημερινά με τους Αγίους Αγγέλους!

Και οι τρεις Άγιοι εξακολουθούσαν να ενταφιάζουν τους χριστιανούς Μάρτυρες, και για τον λόγο αυτό οι αδελφοί Βαλεριανός και Τιβούρτιος καταγγέλθηκαν στον έπαρχο της πόλεως, και συνελήφθησαν. Καταδικάσθηκαν σε θάνατο δι’ αποκεφαλισμού. Τότε ήταν που ο δήμιος τους καπηλάριος Μάξιμος, ο οποίος εντυπωσιάσθηκε βαθειά από το θάρρος των Αγίων και την αφοβία τους ενώπιον του θανάτου, είδε κατά την ώρα του μαρτυρίου τους, φωτεινούς Αγίους Αγγέλους να παραλαμβάνουν τις ψυχές των Μαρτύρων, και να τις οδηγούν με δόξα στους ουρανούς! Τότε ομολόγησε και αυτός Πίστη στον Χριστό, και μαρτύρησε ευθύς αμέσως, για να τύχει της ιδίας δόξης με τους Μάρτυρες, την οποίαν είδε και πόθησε.

Η Αγία Καικιλία συνέχισε παρ’ όλα αυτά, να ενταφιάζει Αγίους Μάρτυρες, να διανέμει την περιουσία της στους πτωχούς, και να διαδίδει τον λόγο του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο…

Ο Χριστός μαζί με αγίους στον παράδεισο. (Ψηφιδωτό του 9ου αιώνα στην βασιλική της αγίας Καικιλίας στην Ρώμη.)

Ο Χριστός μαζί με αγίους στον παράδεισο. (Ψηφιδωτό του 9ου αιώνα στην βασιλική της αγίας Καικιλίας στην Ρώμη.)

Από αγάπη έφερε ο Θεός τον κόσμο στο Είναι, από αγάπη τον καθοδηγεί κατά την έγχρονη τούτη ύπαρξη του, με αγάπη θα τον φέρει στην θαυμαστή μελλοντική κατάσταση της μεταμόρφωσης, με αγάπη θα καταποθεί τότε ο κόσμος από το μεγάλο μυστήριο του Ποιητή των όλων. Στο τέλος απο αγάπη θα ανακεφαλαιώσει ο Θεός την όλη πορεία της οικονομίας της κτίσης. Στον νέο κόσμο, η αγάπη του Κτίστη θα κυβερνά κάθε λογικό κτίσμα, διότι ο νούς όλων των λογικών όντων θα αιχμαλωτισθεί απο την έκπληξη εμπρός στα μυστήρια Του, που τότε θα αποκαλυφθούν. Γιατί ο Θεός δημιούργησε τα λογικά όντα για να αγάλλονται όλα εντός Του, τόσο τα δίκαια όσο και τα πονηρά. Με αυτόν τον σκοπό τα έφερε στο Είναι. Όμως αυτά μετά την γένεση τους διαχωρίστηκαν αυτοβούλως σε δίκαια και κακά. Εντούτοις, κανένα κτίσμα που δεν έχει παραχθεί στο Είναι, καμιά λογική φύση, δεν είναι ανώτερη η κατώτερη απο κάποια άλλη στο σχέδιο και στην αγάπη του Δημιουργού. Η αγάπη του Θεού είναι μία και μοναδική, ισότιμη για όλα τα λογικά όντα, ορατά και αόρατα. Στην αγάπη Του γι’ αυτά δεν υπάρχει πρώτη η τελευταία θέση.

ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ (Ασκητικά), ΛΗ΄ (Μυστικές θεωρίες Σελ. 137 παρ. 2)

Πηγή: Διαδικτυακός Κόμβος Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσούς Λεμεσού