Καντήλια των Αγίων ανάβουν μόνα τους

Περιστατικά από το ιεραποστολικό κλιμάκιο του Μπουρουντί
Μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτου
Το άνοιγμα των θυρών της εκκλησίας της Ελληνικής Κοινότητος προκάλεσε εντύπωσι στους διερχομένους. Μάλιστα μερικοί μας ρωτούσαν: “Γιατί τόσα χρόνια είχατε κλειστή την εκκλησία σας; Μπορούμε κι εμείς να ερχώμαστε η είναι εκκλησία μόνο για ευρωπαίους; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο όσιος Γεννάδιος ο Βατοπαιδινός – 17 Νοεμβρίου

Ο όσιος Γεννάδιος ο Βατοπαιδινός ήταν δοχειάρης δηλαδή υπεύθυνος για τα αποθέματα του λαδιού στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. Κάποια χρονιά υπήρξε έλλειψη λαδιού. Ο όσιος Γεννάδιος λοιπόν προτίμησε να φυλάξει το λιγοστό λάδι που απέμεινε για τα καντήλια της Εκκλησίας και έτσι σιγά σιγά έκοβε το λάδι από την τράπεζα, με αποτέλεσμα να μην δίνει λάδι στους μοναχούς της Μονής και να το κρατά αυτό το λιγοστό για την Εκκλησία.

Ο Ηγούμενος όμως της Μονής, έχοντας βεβαία ελπίδα στην Θεοτόκο, όπου και στην οποία είναι αφιερωμένη η Μονή Βατοπαιδίου, διέταξε τον όσιο Γεννάδιο να δίνει ελεύθερα λάδι στους αδελφούς της Μονής και έτσι έγινε. Κάποια μέρα λοιπόν πηγαίνοντας ο όσιος να φέρει λάδι, νομίζοντας βέβαια ότι δεν θα βρει καθόλου, με μεγάλη έκπληξη και θαυμασμό, βρήκε τα πιθάρια γεμάτα λάδι και τα οποία μάλιστα είχαν ξεχειλίσει, ώστε το λάδι έρεε άφθονο και μάλιστα σε σημείο που είχε φτάσει έξω από την πόρτα της αποθήκης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο βατοπαιδινός άγιος Γεννάδιος ο δοχειάρης (14ος αι.)

Ag. Gennadios o Vatopaidinos, o doheiarios

Ήταν μοναχός της μονής και είχε το διακόνημα του δοχειάρη, δηλαδή αποθηκάριου και οικονόμου του λαδιού. «Ανεδείχθη τύπος οσίου μοναχού, και δια της ένδον επιμελείας και λοιπής εναρέτου ζωής του έφθασεν εις μέτρον αγιότητος, ποιών και θαύματα».

Αναφέρεται πώς σε μία περίοδο μεγάλης έλλειψης λαδιού στη μονή, ο όσιος δοχειάρης, σκεπτόμενος ότι θα πρέπει να το εξοικονομήσει για να μη μείνουν σβυστά τα καντήλια της εκκλησίας, άρχισε να το περικόπτει. Ο μάγειρας όμως διαμαρτυρήθηκε στον ηγούμενο, ο οποίος έδωσε εντολή στον όσιο να δίνει όπως πριν λάδι στην αδελφότητα, ελπίζοντας στην αγαθή πρόνοια της Θεοτόκου. Όταν μία ημέρα πήγε ο όσιος Γεννάδιος στο διακόνημά του στο δοχειό, είδε το λάδι να ξεχειλίζει από τα πιθάρια και να φθάνει ως τη θύρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η λαμπρότητα των Ναών μας

70Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Στον κύριο οικονόμο για την εκκλησιαστική λαμπρότητα.

Σας είναι αδιανόητο γιατί η ορθόδοξη Εκκλησία επιτρέπει τόση εσωτερική λάμψη: πολύτιμες εικόνες, ασημένια καντήλια, χρυσά δισκοπότηρα, ακριβά άμφια, και άλλα ακριβά πράγματα. Επειδή θέλει, όλη αύτη η εκθαμβωτική λάμψη να θυμίσει στους ανθρώπους την αιώνια λάμψη των ουρανών. Να τους τραβήξει έστω και για μία στιγμή, από τη γήινη αθλιότητα τους και να τους προειδοποιήσει για εκείνον τον άλλο κόσμο, την ουράνια πατρίδα τους, το βασίλειο της αιώνιας ευτυχίας και της αιώνιας χαράς. Να τους παρουσιάσει -όσο είναι δυνατό στη γη- με τρόπο υλικό και συμβολικό, εκείνη την πολυτέλεια και εκείνον τον πλούτο, που είναι γεμάτος ο πνευματικός κόσμος, και με τα οποία πρέπει να γεμίζει η ψυχή του χριστιανού, που είναι κλεισμένη στο σώμα, όπως είναι κλεισμένη μέσα στους πέτρινους τοίχους του ναού όλη εκείνη η λάμψη.

Όμως αυτό είναι μόνο μια γενική παρατήρηση. Το κάθε πράγμα ξεχωριστά, κάθε σχήμα, κάθε χρώμα, κάθε διακόσμηση, έχει στον ορθόδοξο ναό ιδιαίτερη πνευματική σημασία. Συνολικά και ξεχωριστά, λοιπόν, όλα αυτά συμβολικά εκφράζουν τη διδαχή, για την οδό της σωτηρίας, το σωτήριο δράμα της ζωής του Χριστού, τις υποσχέσεις του Χριστού, ή κάποιο μυστήριο του Ουράνιου Βασιλείου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »