Συμβουλές για το ήθος των ανθρώπων και την ενάρετη ζωή

st-anthony-the-great-web1

Άγιος Αντώνιος

1. Οι άνθρωποι λέγονται λογικοί καταχρηστικὰ. Δεν είναι λογικοί εκείνοι που έμαθαν τα λόγια και τα βιβλία των αρχαίων σοφών, αλλ᾿ όσοι έχουν λογική ψυχή και μπορούν να διακρίνουν ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό· και έτσι αποφεύγουν τα πονηρά και βλαβερά στη ψυχή, μελετούν όμως τα καλά και ψυχωφελή, και τα πράττουν με μεγάλη ευχαριστία προς το Θεό. Μόνο αυτοί πρέπει αληθινα να λέγονται λογικοί ἄνθρωποι.

2. Ο αληθινά λογικός άνθρωπος μια μόνο φροντίδα έχει, να υπακούει και να αρέσει στο Θεο των όλων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κλαιομαρία του Περισσού (Μοναχή Μαρία· Υποτακτική του μακάριου Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

Παναγία Γαλακτοτροφούσα, 16ος αιώνας. Βρισκόταν στο Ναό Αγίας Ζώνης Αμμοχώστου και μεταφέρθηκε στο Βυζαντινό Μουσείο του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’ , Λευκωσία Κύπρος.

Στοιχεία για την ψυχή αύτη μας έδωσε ή μακαριστή Γερόντισσα Βρυαίνη Μπατιστάτου, Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Σταμάτας – Αττικής. Τό μοναστηράκι αυτό υπήρξε τόπος αγαπημένος των παιδικών χρόνων το οποίο επισκεπτόμασταν με συγγενείς.

Ή Κλαιομαρία λοιπόν του Περισσού ήταν πρόσφυγας από τα μέρη τής Καππαδοκίας. Χήρεψε σε νεαρά ηλικία έτσι όπως όλοι πίστευαν, καθόσον ό άντρας της υπήρξε αιχμάλωτος στους Τούρκους και κανείς ποτέ δεν έμαθε νέα γι` αυτόν. Είχε δύο γιους και μία κόρη.

Όταν ήλθε στην Αθήνα βρήκε ένα φτωχικό προσφυγικό σπιτάκι στο όποιο έκανε αγρυπνίες, αλέθοντας με το χειρόμυλο σιτάρι και λέγοντας με δάκρυα και κατάνυξη την ευχή τού Ιησού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιοι Ιερομάρτυρες Αμβρόσιος Μητροπολίτης Μοσχονησίων, Ευθύμιος Επίσκοπος Ζήλων και Προκόπιος Μητροπολίτης Ικονίου

Ο Μοσχονησίων Αμβρόσιος στις 14 Σεπτεμβρίου του 1922 μαζί με 6.000 χριστιανούς και 12 Ιερείς και Μοναχούς εκτοπίσθηκε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας όπου καθ’ οδόν σε μια χαράδρα φρικωδώς σφαγιάσθηκε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μακαριστός Γέροντας Ιωσήφ (1921-2009). Ο Γέροντας της καρδιάς μας (β΄μέρος)

ΛΟΓΟΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΣ. ΛΟΓΟΙ ΑΓΑΠΗΣ (β΄)

* Να μη φοβάται κανείς το κακό που ολοένα εξαπλώνεται, γιατί δεν θα αφήσει ο Θεός τους δικούς του όσο και αν το κακό είναι οργανωμένο, γιατί «μείζων έστι ο εν ημίν ή ο εν τω κόσμω».

* Μη φοβάστε, δεν πρόκειται να χαθείτε. Μας στηρίζει όλους η χάρη του Ιησού μας και οι ευχές των πατέρων και γεροντάδων μας.

* Μέρα-νύχτα μένω μαζί σας, σας κρατώ στην αγκαλιά μου και πάσχω για σας· σας παρακολουθώ και κλαίοντας παρακαλώ για σας, τα παιδιά μου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Πνευματική Αντιμετώπιση της Ασθένειας

Ιερομόναχος Γρηγόριος, Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Άγ. Ιωάννης ο Θεολόγος, Καρυές Άγιον Όρος

Η προϋπόθεση για να ωφεληθεί ο άνθρωπος από την δοκιμασία της αρρώστιας του είναι να την αντιμετωπίσει πνευματικά. Τότε ευχαριστεί τον Θεό, ο οποίος σαν καλός πατέρας τον αξίωσε της παιδείας Του, ενθυμούμενος τον προφητικό λόγο: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

10 χρόνια απο την κοίμηση της Γερόντισσας Χαριθέας, Ηγουμένης Ιεράς Μονής Αγίου Ηρακλειδίου (2)

Ο Άγιος Ηρακλείδιος Επίσκοπος Ταμασού. Λεπτομέρεια, σύγχρονης φορητής εικόνας, έργο αγιογραφείου Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Αγίου Όρους

Στο μοναστήρι του Αγίου Ήρακλειδίου

Δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια υπομονής και καρτερίας χρειάστηκαν για να φτάσει το πλήρωμα του χρόνου. Το 1962 λοιπόν με την άδεια του τότε Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου του Γ΄ δίνεται στη Γερόντισσα και σε άλλες δύο αδελφές που έφυγαν μαζί της, την αδελφή Θεοφανώ και την αδελφή Ευπραξία, το μοναστήρι του Αγίου Ηρακλειδίου που μέχρι τότε ήταν ερειπωμένο, με σκοπό την αναστήλωση και επαναλειτουργία του ως κοινοβίου.

«Όταν ήλθαμεν την πρώτην φοράν να το δούμεν, γράφει η μακαριστή Γερόντισσα, με έπιασε δέος. Παλαιόν, ερειπωμένον ακατοίκητον…χωρίς εξώπορτα, χωρίς νερό, χωρίς δρόμο, χωρίς φώς… χωρίς κουζίνα και όσα χρειάζονται να ζήσουν οι άνθρωποι. Τα ενθυμούμαι και θαυμάζω το θάρρος που οπωσδήποτε το αναπτέρωνε ο πόθος και η βοήθεια του αγίου Ηρακλειδίου… Εχρειάσθη αρκετός καιρός να απαλλαγούμε από διάφορα ερπετά… που σφετερίζοντο μαζί. μας και αυγά και ψωμιά και όσπρια… Εχρειάσθησαν πολλές ημέρες να καθαρίσωμεν την αυλήν από τα αγκάθια και την εκκλησίαν από τις αράχνες και τες λίγδες των λαδιών… Δουλειά καθημερινή και κόποι μεγάλοι…». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 04 Απρίλιος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Το οσιακό τέλος του Γέροντα Ευσέβιου Γιαννακάκη (†19 Ιουνίου 1995)


Σχετικά: 1ο μέρος, 2ο μέρος και 3ο μέρος

Την αγία ζωή του Γέροντα Ευσεβίου, ο οποίος στο παρελθόν επισκέφθηκε την πόλη μας, λειτούργησε κι ευλόγησε το λαό μας, σφράγισε το κατά πάντα οσιακό τέλος του, το οποίο και προγνώρισε. Αντιμετώπισε την οδυνηρή ασθένεια του καρκίνου με θαυμαστή καρτερία και δοξολογία στο Θεό. Μέσα στους φρικτούς πόνους του δόξαζε ακατάπαυστα το Θεό: «Δόξα Σοι ο Θεός. Δόξα Σοι ο Θεός. Σ΄ ευχαριστώ Κύριε! Ελέησέ με, Κύριε, και συγχώρησέ με!…».

Είχε πλήρη διαύγεια μέχρι τέλους. Καθημερινά κατέφθαναν στο μοναστήρι τοϋ Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Αίγιο, όπου διέμενε, πνευματικά του παιδιά από όλα τα μέρη της Ελλάδος και το εξωτερικό να πάρουν την ευχή του για τελευταία φορά. Πήγαν Αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί, μοναχές… Παρά τους αφόρητους πόνους, όλους τους δεχόταν. Ευλογούσε και συμβούλευε πατρικά, συγχωρούσε από την καρδιά του, ζητούσε πρώτος συγγνώμη και ευχαριστούσε όλους. «Όλους τους ευχαριστώ… θα προσεύχομαι για όσους θα έρχονται στο μοναστήρι…». Συμβούλευε τις μοναχές για ενότητα και αγάπη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »