Απαντήσεις στις κατηγορίες εναντίον της Παλαιάς Διαθήκης

κώδικας Π.Δ.

Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας (Φούντας)

Πρόλογος

Ευχαριστώ για την τιμή να ομιλήσω στο θεολογικό αυτό Συνέδριο της Ενορίας Αγίας Παρασκευής Χολαργού, με το γενικό της θέμα περί της Παλαιάς Διαθήκης. Το επί μέρους θέμα, το οποίο μου έδωσε η Επιτροπή του Συνεδρίου να αναπτύξω, είναι «Απαντήσεις στις κατηγορίες εναντίον της Παλαιάς Διαθήκης». Λυπάμαι όμως, γιατί στο μικρό χρονικό διάστημα που μου παρέχει το πρόγραμμα δεν θα μπορέσω να ανταποκριθώ, όπως θα ήθελα, στην ανάπτυξη του σπουδαίου αυτού θέματος, γι’ αυτό και θα περιοριστώ στα πλέον βασικά σημεία του.

Στις ημέρες μας, αγαπητοί μου, μαζί με τα άλλα, γίνεται και αυτό το μεγάλο αμάρτημα, που είναι προδοσία πίστεως: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Τρεις κατηγορίες ανθρώπων

Του C.S Lewis

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων στον κόσμο.

Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει όσους ζουν μόνο για την εαυτό τους αναζητώντας μόνο προσωπικές ηδονές, θεωρώντας τον Άνθρωπο και την Φύση, απλώς σαν ένα ακατέργαστο υλικό, που μπορεί να πάρει όποιο σχήμα τους βολεύει.

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν όσοι αναγνωρίζουν πως υπάρχει γι’ αυτούς κάποια αξίωση, έξω από τον εαυτό τους, που τους περιορίζει (το θέλημα του Θεού, η κατηγορική προσταγή η το κοινωνικό καλό) και προσπαθούν με ειλικρίνεια και επιδιώκουν να ικανοποιήσουν τα συμφέροντά τους, στο βαθμό που τους επιτρέπει αυτήν η αξίωση! Προσπαθούν να καταβάλλουν στην υψηλή αυτή αξίωση όλα όσα τους απαιτεί, όπως εκείνοι που πληρώνουν τους φόρους τους. Συγχρόνως ελπίζουν, όπως όλοι οι φορολογούμενοι, πως ο,τι τους απέμεινε, θα τους είναι αρκετό, για να συνεχίσουν να ζουν. Η ζωή τους είναι διαιρεμένη στα δύο, όπως η ζωή ενός στρατιώτη η ενός μαθητή. Στην ώρα της παρέλασης και στην ώρα εκτός παρέλασης, στην ώρα του σχολείου και στην ώρα εκτός σχολείου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Εκκλησία στο στόχαστρο πάντα των Μ Μ Ε !

Αγρυπνία στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου

Γράφει ο Επίσκοπος Απαμείας κ.Βικέντιος

Πριν ένα περίπου αιώνα, αδελφοί μου, στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας είχε ξεσπάσει μεγάλος θόρυβος. Βέλη πυρωμένα και γεμάτα δηλητήριο εκτοξεύονταν εναντίον ενός κληρικού, εναντίον ενός Μητροπολίτου, του τότε Μητροπολίτου Πενταπόλεως και τον κατηγορούσαν, κληρικοί – μεγαλόσχημοι κληρικοί και λαϊκοί είτε παρασυρμένοι, είτε κατευθυνόμενοι για πολλά και μεγάλα παραπτώματα. Τον κατηγορούσαν ότι επιβουλευόταν τον Πατριαρχικό θρόνο, – τον κατηγορούσαν για υπεξαιρέσεις τον κατηγορούσαν για ηθικά παραπτώματα, «ροζ σκάνδαλα» όπως μάθαμε να λέμε σήμερα. Νικητές βγήκαν αυτοί. Ο Άγιος Πενταπόλεως ύστερα από την τόση κατακραυγή και το γενικό σάλο έβαλε κάτω το κεφάλι του και έφυγε. Ήρθε στην Ελλάδα σαν δαρμένο σκυλί. Υπηρέτησε στη Χαλκίδα, στη Ριζάρειο Σχολή, κατέληξε στην Αίγινα. Μα οι κατηγορίες τον ακολουθούσαν παντού. Μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του τον εισαγγελέα και τις φοβέρες του τον εύρισκε μπροστά του. Κατέληξε μόνος και έρημος στο Αρεταίιο Νοσοκομείο. Μα το σεντόνι του νεκρού πλέον Μητροπολίτου έκανε καλά τον ασθενή στο διπλανό κρεβάτι. Όπως θα καταλάβατε πρόκειται για τον εν Αγίοις πατέρα ημών τον Μητροπολίτη Πενταπόλεως Νεκτάριο τον θαυματουργό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανακάλυψη ή αποκάλυψη;

Διαστρέβλωση

Κανένας άλλος δεν κατηγορείται τόσο ανεξέλεγκτα και επιπόλαια, όσο ή χριστιανική πίστη. Από στόμα σε στόμα κυκλοφορούν κατηγορίες για το Χριστιανισμό, πού αποτελούν πλαστογραφία και διαστροφή. Με ελαφρά συνείδηση αποδίδουν στο Χριστιανισμό λόγια και θεωρίες τελείως αντίθετες από εκείνα που πιστεύει και διδάσκει.

Από τις συκοφαντίες κατά του Χριστιανισμού είναι και το «Πίστευε και μη έρευνα». Λένε, δηλαδή, οι εχθροί της χριστιανικής πίστης, ότι ο Χριστιανισμός υποστηρίζει το «Πίστευε και μη ερεύνα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΑΥΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΕΙ ΠΡΙΝ ΑΔΙΚΗΣΕΙ Ή ΕΠΙΔΙΩΞΕΙ ΝΑ ΑΔΙΚΗΣΕΙ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ

Οι γέροντες Ιωσήφ και Εφραίμ Βατοπαιδινοί. Στιγμιότυπο από λιτανεία της Παναγίας της Βηματάρισσας την Τρίτη της Διακαινισίμου.

Μην αδικείς τους γύρω σου

με κρίση λαθεμένη.

Μη σκάβεις με τα λόγια

λάκκο να υποτιμήσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος και το εν τη Εκκλησία έργον του

VatopaidiFriend: Ίσως να είναι η κοινή μοίρα ΟΛΩΝ των πνευματικών ανθρώπων να ταπεινώνονται με τις ψευτιές και τις συκοφαντίες.

Πρωτοπρεσβυτέρου π. Κυριακού Τσουρού

Γραμματέως της Συνοδικής Επιτροπής επί των αιρέσεων

Η μαθητεία μου κοντά του όλα αυτά τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια βαθειά εκτίμηση και αναγνώριση των πολλών χαρισμάτων του. Όποιος τον εγνώρισε από κοντά και πραγματικά, μπορεί ανεπιφύλακτα να ομιλήση για την αναμφισβήτητη πνευματική, θεολογική, επιστημονική, κοινωνική, συγγραφική, οργανωτική, διανοητική και ηθική αξία και συγκρότηση αυτής της σύγχρονης χαρισματικής Εκκλησιαστικής προσωπικότητος. Ένας δεσμευτικός θαυμασμός τραβούσε τους συνεργάτες του γύρω του στον δύσκολο και επικίνδυνο τομέα της ποιμαντικής αντιμετωπίσεως των προβλημάτων, που δημιουργεί η δραστηριότητα των ποικιλώνυμων νεοφανών αιρέσεων και των παραθρησκευτικών ομάδων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τον βίο του αγίου Γρηγορίου του Θαυματουργού (17 Νοεμβρίου) – μια αγαπημένη τακτική των κομπλεξικών (κληρικών/μητροπολιτών και μη)

Ο άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός. Μικρογραφία από το Μηνολόγιο του αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄. Από τον «Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας» υπό ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου (τόμος 3ος), εκδ. Ίνδικτος.

VatopaidiFriend: Ο νοών νοείτω.

Η σωφροσύνη, η ηθικότητά του και γενικά η αρετή του Γρηγορίου ήταν τέτοια, που προξένησε το φθόνο των συμμαθητών του. Δεν μπορούσαν να βλέπουν ένα αετό της ηθικής και σωφροσύνης τον Γρηγόριον, να πετά στα αιθέρια ύψη. Ήθελαν να γίνη σαύρα, σαν κι’ αυτούς να έρπη στην γη.

Το βρωμερόν γύναιον

Γι’ αυτό μια μέρα υποσχέθηκαν πολλά χρήματα σε μια ωραία πόρνη, για να κατάφερνε να διαβάλη τον Άγιο, ότι την ατίμασε και έπεσε στην αμαρτία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (4)

osios iosif o isihastis2

Συνέχεια από (3)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

3. Η ησυχαστική ζωή.

Κάποτε του είπα: «Να, δεν τους ανοίγομεν και σκανδαλίζονται» – επειδή το απόγευμα που κοιμώμεθα εκλίναμεν την εξώπορταν. Και μου είπε: «Άν δεν κάμωμεν έτσι, παιδί μου, ησυχίαν δεν πρόκειται ποτέ να εύρωμεν. Αι προφάσεις των ανθρώπων είναι ανεξάντλητες. Πέρασε εκείνη η γενεά που εκτιμούσε την πνευματικήν αξιοπρέπειαν, και αν δεν μεταχειρισθώμεν μόνοι μας ολίγην αυστηρότητα, ειρήνην και ησυχίαν, και την λοιπήν συνέχειαν αποκλείεται να ίδωμεν. Φθάνουν αι καθορισμέναι ώραι που δεχόμεθα τους ανθρώπους και όποιος έχει ανάγκην θα έρθη τότε». Του είπα πάλιν: «Μα, αυτοί που βρίσκουν αιτία και κατηγορούν»;

Μου λέγει: «Μη φοβάσαι. Αυτοί που κατηγορούν είναι συνηθισμένοι να το κάμνουν και με ό,τι τρόπον και αν τους ανάπαυσης, θα βρεθή μια αιτία που κάποτε δεν θα μπόρεσης να τους ανάπαυσης και τότε θα κατηγορήσουν πάλιν. Που βρέθηκε το δικαίωμα εις τον άνθρωπον να κατηγορή τον συνάνθρωπόν του; Άραγε λοιπόν, την κατάκρισιν δεν την γεννά η αιτία, αλλ’ η κακή διάθεσις. Ημπορούμεν εμείς να πληροφορήσωμεν όλους τους ανθρώπους; Ημπορούμεν όμως να ευχαριστήσωμεν τον Θεόν και Αυτός θα τους πληροφόρηση κάποτε να γνωρίσουν τον πραγματικόν μας σκοπόν.

Η ησυχία, καθώς βλέπω και από της μικράς πείρας, χωρίς τα τόσα πολλά που έχουν γράψει οι άγιοι Πατέρες, είναι η ρίζα της αναμαρτησίας και η αιτία της αυτογνωσίας. Πάρετε παράδειγμα από τον εαυτόν σας και θα ιδείτε μόνοι σας την διαφοράν. Πριν έρθετε εδώ, ήσασταν με τους ανθρώπους και δοκιμάσατε όλους τους τρόπους, να τους είπωμεν κοινωνικούς, που μεταχειρίζονται οι πολλοί ομού για να ευαρεστήσουν τον Θεόν. Το αποτέλεσμα το γνωρίζετε, και απόδειξις ότι ήλθατε εδώ για να δοκιμάσετε και έτσι. Τώρα λοιπόν, βγάλτε μόνοι σας συμπέρασμα και τα λόγια είναι περιττά. Εάν μετά των ανθρώπων και εις ασχολίας κοινωνικάς βρίσκετε περισσοτέραν γαλήνην εις την ψυχήν σας και επικοινωνίαν με την Χάριν του Θεού, εκεί να πάτε. Άν πάλιν με την ησυχίαν και την προσευχήν που έχομεν εδώ, μόνοι σας θα αποφασίσετε. Εγώ νομίζω ότι τα αποτελέσματα δεν είναι ίσα. Παραδείγματα από τους Πατέρας καθ’ ημέραν διαβάζομεν και είναι περιττόν να τα επαναλάβωμεν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »