Δεν είναι ένα γήπεδο όπου όλοι οι παίχτες κάνουν τα πάντα!

Ο κόσμος των ανθρώπων δεν είναι ένας πουρές – ένα ομοιογενές και λείο μείγμα, περασμένο ίσως από μίξερ, όπου τίποτε δεν ξεχωρίζει και δεν διατηρεί την ιδιαιτερότητά του. Είναι, αν θέλουμε να συνεχίσουμε με γαστρονομικές παρομοιώσεις, μια μεγάλη σαλάτα όπου μυριάδες συστατικά ανακατεύονται, έρχονται ή δεν έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο, ανταλλάσσουν μόρια κι ενέργεια, μετασχηματίζονται ίσως χημικά, μοιράζονται κι ενώνουν γεύσεις, μυρωδιές, υφή, συνδυασμούς που μιλούν στις αισθήσεις. Αλλά το κάθε συστατικό διατηρεί μέχρι το τέλος κάτι το ιδιαίτερο, που και τα άπειρα και, πολύ περισσότερο, τα έμπειρα αισθητήρια όργανα είναι σε θέση να το ξεχωρίσουν και να το αποδώσουν ως ιδιαιτερότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οικονομική κρίση και αλκοολισμός

Μία από τις πιο αγαπημένες θεραπείες σε καιρούς κρίσης για ανθρώπους κυρίως με οικονομικά προβλήματα είναι η προσφυγή στον αλκοολισμό.
Ο αλκοολισμός σε εποχές φτώχειας ρίχνει τις ψυχικές αντοχές και μειώνει τις θεραπευτικές ικανότητες σε μεγάλο ποσοστό οδηγώντας πολλούς από τους χρήστες στην αυτοκτονία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεωργίου Μαντζαρίδη: «Διαπροσωπικές σχέσεις»

«Ο αυθεντικός μοναχισμός προσφέρει άφθονα στοιχεία για την ανάπτυξη σωστών διαπροσωπικών σχέσεων στην καθημερινή ζωή του κόσμου». Στη φωτογραφία ο μακάριος Γέροντας Ιωσήφ στη Νέα Σκήτη το 1986 μαζί με τους μοναχούς που είχαν το "διακόνημα" του ψαρέματος.

«Ο αυθεντικός μοναχισμός προσφέρει άφθονα στοιχεία για την ανάπτυξη σωστών διαπροσωπικών σχέσεων στην καθημερινή ζωή του κόσμου». Στη φωτογραφία ο μακάριος Γέροντας Ιωσήφ στη Νέα Σκήτη το 1986 μαζί με τους μοναχούς που είχαν το "διακόνημα" του ψαρέματος.

 του Γεωργίου Ι. Μαντζαρίδη, ομότιμου καθηγητή της  Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Η ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων δεν αποτελεί συμβατικό ή δευτερογενές στοιχείο της ανθρώπινης ζωής. Ο άνθρωπος, που είναι από τη φύση του κοινωνικό ον και δημιουργήθηκε «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση» του Τριαδικού Θεού, αναπτύσσει αυθόρμητα διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις. Συνδέεται με τα πρόσωπα που τον περιβάλλουν άμεσα, αλλά και με ολόκληρη την ανθρώπινη κοινωνία. Γι’ αυτό και ο περιορισμός του ενδιαφέροντος της επιστημονικής έρευνας στην ατομικότητα ή την υποκειμενικότητα, που ήταν συνήθης στη νεωτερικότητα, κατοικούσε και παρερμήνευε όχι μόνο την κοινωνική αλλά και την προσωπική ζωή του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος συγκροτείται και αναπτύσσεται ως πρόσωπο με τις διαπροσωπικές του σχέσεις, που καλλιεργούνται μέσα στην οικογένεια… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »