«Επήαν και τ’ αυκά και το καλάθιν»: Κυπριακό παραμύθι

«Επήαν και τ' αυκά και το καλάθιν»- Κυπριακό παραμύθιΜιαν βολάν κ’ έναν καιρόν είχεν έναν κοπελλούιν κι αγγιόστην* δκυό σελίνια. Εκράτεν τα κάμποσες ημέρες κ’ εσκέφτετουν είντα να τα κάμη.

Να τα φυλάξη έσσω;* Αν του τα κλέψουν; Να τα παίξη κουμάριν* να τα πολλύνη;

Αν του τα πάρουν; Σκέφτου-σκέφτου, αποφάσισεν ν’ αγοράση τίποτε, να το πουλήση, να τα πολλύνη. Εγόρασεν αυκά*. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυπριακό Παραμύθι: Ο Ιησούς Χριστός και ο γάμος των αρκόντων

Christos-2 (640x276)

Μια φορά κ’ έναν καιρόν ο αρκοντότερος του χωρκού επάντρευκεν την κόρην του με τον γυιόν ενός μεγάλου πραματευτή. Εκαλέσαν εις τον γάμον ούλον το χωρκόν κι ούλον το αρκοντολόϊν. Άμα κ΄ήρατσιν ΄που την εκκλησιάν που εστεφανώσαν τ΄αντρόϋνον εκάτσασιν ούλοι στα τραπέζια κ΄εκουβαλούσαν οι μαείροι κ΄οι σεττοκόποι* τα φαγιά και τα κρασιά, κ΄οι ξιφάντωσες* και τα τραούδκια εβκαίναν μεσούρανα. Μεσ΄κείνην την ανακατωσιάν, μέσ΄κειν΄τα τραούδκια ήρτεν κ΄εστάθηκεν εις την πόρταν ένας ασπρομάλλης με κάτι ρούχα παστρικά χιόνι αμμά πολλά φτωχικά και κομματιασμένα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο χειμώνας και το καλοκαίριν: κυπριακό παραμύθι

Μιαν βολάν κ’ έναν καιρόν είχεν έναν γέρον και μιαν κοτζιάκαρην.* Μιαν ημέραν ο γέρος, σαν εσάριζεν,* ηύρεν κουκίν κ’ εφύτεψέν το μέσ’ στην αυλήν του. Το κουκίν εβλάστησεν κ’ εΐνειν μια κουκιά μιάλη που ΄φταννεν ως τον ουρανόν. Ύστερις ‘που λλίον καιρόν ο γέρος εσκέφτην να βκη πα’ στην κουκιάν να δη ως που φτάνει. Πα στην μούτην της εύρεν τον χειμώναν και το καλοκαίριν κ’ εμαλλώνναν πκοιος εν’ ο καλός: ο χειμώνας όξα* το καλοκαίριν. Άμαν είαν τον γέρον, αρωτήσαν τον να’ ΄ούμεν είντα λαλεί.

Ο γέρος λαλεί τους: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »