Η απολογία μας στα παιδιά μας

546372

Γανωτής Κωνσταντίνος

Ο Θεός που εχάρισε σε ανθρώπους και ζώα το χάρισμα να γίνονται γονείς, έβαλε τη λειτουργία αυτή κάτω από τη ρύθμιση του βιολογικού ενστίκτου. Σε μας τους ανθρώττους έδωσε επί πλέον και το χάρισμα του ήθους για την καλή ανατροφή των παιδιών πέρα από την τροφή και την επιβίωσή τους.

Κι όμως με το ασύλληπτο προσόν της ελευθερίας μας όχι μόνο παραμελούμε και διαστρέφομε το ήθος της ανατροφής των παιδιών μας, αλλά και στο ένστικτο επεμβαίνομε και διαστρέφομε τη λειτουργία του, κάτι που δεν μπορούν να το κάνουν τα ζώα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τον χρυσό αιώνα μέχρι σήμερα κ. Γανωτή

Ένα Ελληνόπουλο της αρχαίας εποχής, όταν έβγαινε στη ζωή είχε έναν οπλισμό παιδείας και μ’ αυτή την ηθική πανοπλία επεδίωκε να νιώσει τη ζωή και να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του. Το ίδιο βέβαια επαναλαμβάνεται σε κάθε εποχή, αλλά ας δούμε εδώ τι συνέβαινε εκείνα τα χρόνια.

Ο κάθε νέος ανήκε σε μια πόλη – κράτος και αυτά τα μικρά κρατίδια βρίσκονταν σε διαρκή ανταγωνισμό με ακήρυκτους και κηρυγμένους πολέμους. Έτσι ο νέος μας έβγαινε στη ζωή με μια στενή, πολύ στενή εθνικιστική ιδέα, που τροφοδοτούσε με ένταση το πατριωτικό φιλότιμο. Όταν ο Περικλής λ.χ. επαινούσε τους θανατομένους εθνικούς ήρωες για το «εύψυχον», όλοι ήξεραν ότι αυτά τα παιδιά σκοτώθηκαν πολεμώντας τους Μεγαρείς και τη μια πολιτική μερίδα των πολιτών του Αστακού. Ούτε οι μεν ούτε οι δε Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Θεολογία των Αρχαίων Ελλήνων

του εκπαιδευτικού κ. Κων/νου Γανωτή

Φεύγοντας σήμερα από την Θ. Λειτουργία είδα ότι ο κόσμος δεν έφευγε από το ναό μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας. Κι έλεγα: πώς να μη κάθονται; Είναι ευχαριστημένοι, αναπαυμένοι, χαρούμενοι οι άνθρωποι. Γιατί; Για σκεφτείτε ότι τον Θεό τον κατέβασαν στη γη και τον πήραν μέσα τους. Πώς να μην έχουν χαρά; Μεγάλη χαρά αυτή. Αυτή τη χαρά δεν την είχαν οι πρόγονοί μας.

Οι πρόγονοί μας δεν είναι κάποιοι αρχαίοι ξένοι και αδιάφοροι. Είναι οι παππούδες μας, πριν κάμποσες γενιές και λαχταρούσαν κι αυτοί να ‘χουν αυτή τη χαρά. Όλοι οι άνθρωποι λαχταρούσαν αυτή τη χαρά. Λαχταρούσαν ασυνείδητα ή συνειδητά να έχουν το Θεό μέσα στο σώμα τους, στη ψυχή τους, να ζουν μαζί Του. Και δεν το είχαν οι καϋμένοι οι αρχαίοι μας πρόγονοι, γιατί δεν το ήξεραν. Και εμείς όταν κάνουμε τους Σταυρούς μας και τις μετάνοιές μας στα εικονίσματα, θα πρέπει να κάνουμε και μερικές μετάνοιες για τους προγόνους μας που δεν ήξεραν να κάνουν το Σταυρό τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα έθνη, οι ιδέες και οι αρετές

Του Κωνσταντίνου Γανωτή

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα βασίλειο πλούσιο και ευτυχισμένο. Ο βασιλιάς εφρόντιζε πολύ τους υπηκόους του και με την εξυπνάδα του τους έδειχνε πολλούς τρόπους να πλουτίσουν. Και οι υπήκοοι έτυχε να είναι έξυπνοι και γι’ αυτό γρήγορα αύξαιναν τα πλούτη τους.
Έφτιαχναν μηχανές, που δουλεύανε μόνες τους, κι αυτοί δούλευαν λίγες ώρες και ξεκούραστα. Με τα πολλά λεφτά τους πλήρωναν καλά τους γιατρούς και τους δικηγόρους κι έτσι ασφάλιζαν και την υγεία τους και τις περιουσίες τους. Και με κάθε ευκαιρία, ακόμα και χωρίς ευκαιρία, γλεντούσαν κι έτρωγαν κι έπιναν και όλο ταξίδια αναψυχής πήγαιναν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »