Αλβανίας Αναστάσιος​: «Η οικονομική κρίση και ο ρόλος της Εκκλησίας»

Στην Κύπρο βρίσκεται ο αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος, με αφορμή τα εγκαίνια της Εβδομάδας Πολιτισμού και Βιβλίου, η οποία διοργανώθηκε από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου και άνοιξε χθες το βράδυ τις πύλες στην Λευκωσία. Ο Μακαριώτατος θα είναι απόψε ο κεντρικός ομιλητής στην επίσημη έναρξη των εκδηλώσεων και θα μιλήσει με θέμα: «Πολυθρησκειακή Ευρώπη και Ορθοδοξία». Το πρωί, ο Αλβανίας Αναστάσιος, παρέστη συμπροσευχόμενος στη Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας Στροβόλου, όπου κήρυξε τον θείο λόγο.

«Με ιδιαίτερη συγκίνηση και δοξολογία στον Θεό βρίσκομαι ανάμεσά σας, σήμερα, σ’ αυτή τη μεγάλη ημέρα που γιορτάζουμε όλους τους αγίους που ακτινοβόλησαν και λάμπρυναν με την ζωή τους και το έργο τους όχι μόνο την Κύπρο, αλλά και γενικότερα όλη την οικουμένη», ανέφερε, για να τονίσει, ακολούθως, ότι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος;

( Γέροντα Εφραίμ, Καθηγουμένου της I. Μ. Μονής Βατοπαιδίου)

Θέλω σήμερα, να θίξω στην αγάπη σας ένα θέμα, το όποιο ίσως το έχετε ξανακούσει, ίσως το έχετε διαβάσει, άλλα ίσως και δεν το έχετε σκεφθεί ποτέ.

Ξεκινώ με μια ερώτηση. Ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος; Σήμερα υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση για το ποιός είναι ο πνευματικός άνθρωπος. Πολλές φορές ακούω, ότι πνευματικός άνθρωπος είναι αυτός που ασχολείται με τα γράμματα και τις τέχνες, τη μουσική, τη ζωγραφική, την ακαδημαϊκή γνώση, με μια καλαισθητική εικόνα ενός τοπίου. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν τη θέση τους, είναι αξιόλογοι, αλλά νομίζω ότι είναι λάθος να λέγονται «πνευματικοί άνθρωποι». Μπορούσαν να λέγονται, οτιδήποτε άλλο, έκτος από πνευματικοί άνθρωποι.

Ο πνευματικός άνθρωπος, σύμφωνα με τον ορισμό των αγίων Πατέρων, είναι εκείνος ο οποίος, είναι «πεπληρωμένος», δηλαδή γεμάτος, με Πνεύμα Άγιο. Αυτός είναι αληθινά και ουσιαστικά ο πνευματικός άνθρωπος. Είναι εκείνος, ο οποίος, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Η μετάνοια

Άγιος Νικόλαος Αχρίδος

Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ

«…πεπλήρωται ο καιρός και ήγγικεν η βασιλεία του Θεού· μετανοείτε και πιστεύετε εν τω ευαγγελίω» (Μάρ. 1, 15).

Μετάφραση: Συμπληρώθηκε ο καθορισμένος καιρός κι έφτασε η βασιλεία του Θεού. Μετανοείτε και πιστεύετε στο χαρμόσυνο αυτό μήνυμα.

Εκφωνήθηκε στον καθεδρικό ναό του Βελιγραδίου, σε περίοδο νηστείας.

Αδελφοί μου, σήμερα, σ’ αυτή την πόλη πέθαναν δέκα πέντε άνθρωποι. Το ίδιο συνέβη χθες και προχθές. Καθημερινά πεθαίνουν περίπου δέκα πέντε άνθρωποι. Αυτός είναι περίπου ο μέσος όρος νεκρών στο Βελιγράδι. Αν για αυτούς τους νεκρούς κύλησαν έστω δέκα πέντε δάκρυα, σκεφτείτε πως για αυτούς που πέθαναν κατά τη διάρκεια μισού αιώνα, θα έχει σχηματιστεί μία λίμνη δακρύων! Αυτά τα πικρά δάκρυα είναι το αλάτι της ζωής, διαφυλάσσουν, συντηρούν τη ζωή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διάφορες Νουθεσίες

«Εάν έπεσες Σήκω…. Έως ότου σε βρει ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε»; Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια»

Αββάς Σισώης Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί της Αγίας και Φωτοειδούς Μεταμορφώσεως του Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού

transfiguration_of_christ_icon_sinai_12th_century

Αγίου Νεοφύτου του Εγκλείστου

Δέστε και πάλι έχουμε εορτή πνευματική και πανήγυρη. Έλαμψε πάλι σε μας σήμερα το αΐδιο φως που γεννάται αϊδίως από φως άκτιστο. Πάλι ευδόκησε να μας αυγάσει, να μας λούσει μέσα και έξω από μας με το απαύγασμα της δόξας του Θεού Πατρός και με τον χαρακτήρα της υποστάσεως του, τον ενανθρωπήσαντα Θεό Λόγο, που είναι η ακτινοβολία της δόξας και το αποτύπωμα και η σφραγίδα της ένδοξης φύσεως και ουσίας του Θεού Πατρός (Εβρ. α’ 3). Πάλι μας επισκέφθηκε φιλάνθρωπα η φωτολαμπίδα του άκτιστου φωτός, που δεν έχει τέλος και η εικόνα της αγαθότητας του Θεού, ο Θεός Λόγος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Για το μυστήριο της Μετανοίας και Εξομολογήσεως

Ο Θεός με το στόμα του Προφήτου Ησαΐα μάς παραγγέλλει λέγων: «Λούσασθε και καθαροί γίνεσθε, αφέλετε τας πονηρίας από των ψυχών υμών απέναντι των οφθαλμών μου, παύσασθε από των πονηριών υμών. Μάθετε καλόν ποιείν» (Ησ. α’ 16).

Η μετάνοια προϋποθέτει αμαρτία. Όποιος δεν έχει αμαρτία, αυτός δεν έχει ανάγκη μετανοίας. Όλοι, και πρώτος εγώ, αισθανόμεθα αμαρτωλοί.

Η αμαρτία είναι τραύμα στην ψυχή, πληγή στην συνείδησι που μας πονάει, τραύμα στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία, της οποίας είμαστε μέλη. Η αμαρτία είναι κάρφωμα και ξανακάρφωμα στο Χριστό. Ποιος δεν έχει τραυματισθεί από την αμαρτία; ποιος δεν έχει αμαρτήσει με τα λόγια, με τις πράξεις του, με τους λογισμούς; ποιος δεν κτυπήθηκε κατάστηθα από τις τύψεις της συνειδήσεως; Όποιος θα πη πως δεν έχει αμαρτήσει, αυτός θα έχει πει το μεγαλύτερο ψέμα…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μετάνοια και προσευχή με πόνο και δάκρυ (Ανάλυση Θ. Λειτουργίας μέρος 9ο Ηχητικό)-Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος

Ομιλία στον Ιερό Ναό του Αγίου Βαρνάβα -Ανάλυση της θείας Λειτουργίας μέρος 9o Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα ήταν τραγικό και καταστροφικό… να εμπιστεύομαι ένα κούφιο όνομα…!

«Είδομεν το φως το αληθινόν»

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Πενήντα μέρες μετά τη λαμπροχαρμόσυνη «κλητή και αγία ημέρα» της Αναστάσεως του Χριστού, «Πεντηκοστην εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν». Αγία και πανευφρόσυνη εορτή και πανηγύρι πνευματικότατο, με την ευκαιρία της καθόδου του Αγίου Πνεύματος στους Αγίους Μαθητές και Αποστόλους του Χριστού. Είναι η ήμερα, κατά την οποία η επαγγελία του Χριστού ότι θα στείλει τον Παράκλητο στους Αποστόλους  και η υπόσχεση ότι δεν θα τους αφήσει ορφανούς, γίνεται πραγματικότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πεντηκοστή – Πώς ενεργεί η Θεία Χάρις;

Δείτε επίσης και:

Γιατί γονατίζουμε τρεις φορές στον Εσπερινό της Πεντηκοστής;

Περιγραφή της εικόνας της Πεντηκοστής

Το Άγιο Πνεύμα και η ενότητα του κόσμου

Γιατί το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινης γλώσσας (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

+ Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού

Με το γεγονός της Πεντηκοστής, που κατήλθε το Άγιο Πνεύμα στα μέλη της Εκκλησίας, δεν υπάρχει καμιά μορφή αδυναμίας στην ανθρώπινη φύση. Ο μέχρι τώρα αδύναμος άνθρωπος, ο οποίος ήταν παιχνίδι του διαβόλου και του θανάτου, γίνεται ισχυρός ώστε να «πατεί επάνω όφεων και σκορπίων και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού». Η Χάρις που μένει πάντοτε μαζί μας είναι «η επαγγελία του Πατρός» την οποία ο Κύριος υποσχέθηκε. Δεν φοβόμαστε ούτε τα πάθη, ούτε την αμαρτία, ούτε τις κακές μας συνήθειες, ούτε το σατανά, ούτε και αυτόν τον θάνατο, εφ’ όσον μένει μαζί μας «εις τον αιώνα ο Παράκλητος, το Πνεύμα της αληθείας». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ειδικός Φρουρός (Σεκιουριτάς)

Η παρακάτω διήγηση είναι 100 τοις 100 πραγματική και συνέβη πριν μερικά χρόνια (1998).

Ένα απόγευμα πού βρισκόμουν στο κρεβάτι μου αμέριμνος, άρχισα να νοιώθω ένα μούδιασμα πού άρχιζε από τα πόδια και επεκτεινόταν προς τα επάνω, στο υπόλοιπο σώμα μου. Το μούδιασμα αυτό άρχιζε να γίνεται πόνος ως που κατέληξε σε πολύ αφόρητη κατάσταση πόνου. Το σώμα μου άρχισε να σπαράζει και σε κάποια στιγμή του σπαραγμού ένοιωσα ότι πετάχτηκα έξω από το σώμα μου, οπότε σταμάτησε ο πόνος και ένοιωθα αφάνταστα περίεργα και ταυτόχρονα πολύ μεγάλο φόβο για την αφύσικη αυτή κατάσταση πού βρέθηκα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι! (Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου)

Τι έλεγε ο Γέρων Παΐσιος για το γένος και την Πατρίδα.

Ο Γέροντας, ξεριζωμένος από την βρεφική του ηλικία, και έχοντας ζήσει τη φρίκη του πολέμου και της Κατοχής, γνώριζε από την πείρα του ότι το να «διάγωμεν ήρεμον και ησύχιον βίον» είναι μεγάλη ευλογία.

Αγαπούσε τη Πατρίδα και έλεγε: «Και η Πατρίδα είναι μία μεγάλη οικογένεια». Δεν επεδίωκε το εθνικό μεγαλείο, τη δόξα και την ισχύ με την κοσμική έννοια, αλλά την ειρήνη, τη πνευματική άνοδο και την ηθική ζωή των πολιτών, για να μας βοηθά και ο Θεός. Ούτε επιζητούσε την ασφάλεια για ν’ απολαμβάνουν οι άνθρωποι τις ανέσεις τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς λοιπόν να λέμε ότι είδαμε αυτό που δεν είδαμε;

«Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι»

Ας εξετάσουμε ποιό είναι το μυστήριο της Αναστάσεως του Χριστού και Θεού μας που συντελείται κατά παράδοξο τρόπο σε όσους το επιθυμούν, πώς θάπτεται ο Χριστός μέσα μας, σαν σε μνήμα, και πώς ενώνεται με τις ψυχές μας και ανασταίνεται συνανασταίνοντας και  εμάς.

Ο Χριστός και Θεός μας, αφού κρεμάστηκε στο σταυρό, σταύρωσε πάνω σ’ αυτόν την αμαρτία του κόσμου· κι αφού γεύθηκε το θάνατο, κατέβηκε στα κατώτατα του Άδη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί του μυστηρίου της μετανοίας

Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου ,«Βίος καὶ Λόγοι»

Δεν υπάρχει ανώτερο πράγμα απ’ αυτό που λέγεται μετάνοια και εξομολόγηση. Αυτό το μυστήριο είναι η προσφορά της αγάπης του Θεού στον άνθρωπο. Μ’ αυτό τον τέλειο τρόπο απαλλάσεται ο άνθρωπος απ’ το κακό. Πηγαίνομε, εξομολογούμαστε, αισθανόμαστε τη συνδιαλλαγή μετά του Θεού, έρχεται η χαρά μέσα μας, φεύγει η ενοχή. Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει αδιέξοδο. Δεν υπάρχει αδιέξοδο γιατί υπάρχει ο εξομολόγος, που έχει την χάρι να συγχωρεί. Μεγάλο πράγμα ο πνευματικός!

Εγώ από μικρός το είχα – και τώρα ακόμη. Όταν συνέβαινε να αμαρτήσω, το εξομολογιόμουνα και μου έφευγαν όλα. Πετούσα απ’  τη χαρά μου. Είμαι αμαρτωλός, αδύνατος· καταφεύγω στην ευσπλαγχνία του Θεού, σώζομαι, γαληνεύω, τα ξεχνάω όλα. Κάθε μέρα σκέπτομαι ότι αμαρτάνω, αλλά επιθυμώ ό,τι μου συμβαίνει να το κάνω προσευχή και να μην το κλείνω μέσα μου. }365} Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης: Παραινέσεις προς πνευματικόν τέκνον

Ψυχή μου, κλαύσον, πόνεσον και στέναξον εκ βάθους,
ν’ απαλλαχθής, να λυτρωθής του ολεθρίου πάθους.

του πάθους, πού ‘χει δύναμιν ψυχάς να καταστρέφη,
του πάθους του οδυνηρού, που καταντά σαν μέθη.

Μεθύει ο ταλαίπωρος άνθρωπος και πλανάται,
και πράττει α ουκ έξεστιν, ούτε Θεόν φοβάται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μακάριοι οι πενθούντες ότι αυτοί παρακληθήσονται

Κάποιος Γέροντας ζούσε μόνος στη μονή των Μονιδίων και η παντοτινή του προσευχή ήταν η εξής: «Κύριε, δεν έχω τον φόβο σου μέσα μου, γι αυτό στείλε μου κάποιον
κεραυνό ή κάποια άλλη δύσκολη περίσταση, ή αρρώστια ή δαίμονα, μήπως  έστω και μ΄ αυτόν τον τρόπο φοβηθεί η πωρωμένη μου ψυχή». Αυτά έλεγε και συνέχιζε να παρακαλεί τον Θεό. «Ξέρω ότι είναι αδύνατο να με συγχωρήσεις.
Γιατί αμάρτησα πολύ σε σένα, Δέσποτα, αλλ΄ αν είναι δυνατόν λόγω της ευσπλαχνίας σου, συγχώρεσέ με. Αν όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει, τιμώρησέ με εδώ στη γη, Δέσποτα, και
εκεί μη με παιδεύσεις, αλλ΄ εάν και αυτό είναι αδύνατο, τιμώρησέ με εδώ κατά ένα μέρος και εκεί ανακούφισέ με, έστω και λίγο, από την τιμωρία της κόλασης. Άρχισε από τώρα να με παιδεύεις, αλλά ας μην περιπέσω στην οργή σου, Δέσποτα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή της Τυροφάγου

Alexander Schmemann

Φτάσαμε πια στις τελευταίες μέρες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή. Ήδη κατά την εβδομάδα της Απόκρεω που είναι πριν από την Κυριακή της Συγγνώμης, δύο μέρες – η Τετάρτη και η Παρασκευή – ξεχωρίστηκαν να ανήκουν στη Σαρακοστή. Θεία Λειτουργία δεν τελέστηκε και η όλη τυπική διάταξη στις ακολουθίες έχει πάρει τα λειτουργικά χαρακτηριστικά της Μεγάλης Σαρακοστής. Στον Εσπερινό της Τετάρτης χαιρετίζουμε τη Μεγάλη Σαρακοστή με τούτο τον ωραιότατο ύμνο:Ανέτειλε το έαρ της νηστείας, και το ανθός της μετανοίας αγνίσωμεν ουν εαυτούς αδελφοί, οπό παντός μολυσμού, τω φωτοδότη ψάλλοντας, είπωμεν δόξα σοι, μόνε φιλάνθρωπε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μη σπαταλάς το χρόνο, που μας δόθηκε για μετάνοια. (Αγ. Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ)

Ο Χριστιανός θα πρέπει να θυμάται κάθε μέρα και πολλές φορές την ημέρα ότι θα αντιμετωπίσει αργά ή γρήγορα το θάνατο. Ακόμη σε κάποιο στάδιο της πνευματικής ανόδου του θα πρέπει να αποκτήσει αδιάλειπτη μνήμη θανάτου.

    Ο νους μας έχει τόσο πολύ αμαυρωθεί από την πτώση, ώστε αν δεν βιάσουμε τον εαυτό μας να θυμάται το θάνατο, μπορεί εντελώς να τον ξεχάσει. Όταν δεν ξεχάσουμε το θάνατο, τότε αρχίζουμε να ζούμε στη γη σαν να είμαστε αθάνατοι και ξοδεύουμε όλη μας την ενεργητικότητα στον κόσμο χωρίς καθόλου να απασχολεί τον εαυτό μας ούτε η φοβερή μετάβαση στην αιωνιότητα αλλά ούτε και η τύχη μας στην αιωνιότητα. Τότε χωρίς ντροπή πεισματικά καταπατούμε τις εντολές του Χριστού. Τότε διαπράττουμε τις χειρότερες αμαρτίες και εγκαταλείπουμε όχι μόνο την αδιάλειπτη προσευχή αλλά και τις τακτές προσευχές. Αρχίζουμε μάλιστα να περιφρονούμε αυτή την αναγκαία και απαραίτητη εργασία σαν να ήταν μια δραστηριότητα μικρής σημασίας που δεν πολυχρειάζεται. Ξεχνώντας το φυσικό θάνατο, πεθαίνουμε ένα πνευματικό θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αληθινή μετάνοια

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου
Συμβαίνει, αγαπητοί μου, λέγει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, συχνά ο άνθρωπος στον κόσμο να φοβάται πολύ. Φοβάται μη αρρωστήσει, μη πάθει κάτι άσχημο, μη του κάνουν κακό, μη δεν επιτύχει, μη δεν προοδεύσει, μη εκτεθεί, μη δεν τιμηθεί, μη δεν αναγνωρισθεί. Για τη σωτηρία της αθάνατης ψυχής του δεν πολυνοιάζεται, δεν φοβάται, δεν αγωνιά, μόνο ελπίζει στον Πολυεύσπλαχνο Θεό, αν βέβαια πάλι νοιάζεται και ενδιαφέρεται. Δεν αγαπά πολύ τη σωτηρία του φαίνεται σήμερα ο άνθρωπος. Γιατί άραγε; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος – Το αντίδοτο του Φαρισαϊσμού

Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος – Το αντίδοτο του Φαρισαϊσμού Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεολογική θεώρηση του πόνου

(Ψαλμ. 89, 10: «Και το πλείον αυτών πόνος και μόχθος»)

Ο Ψαλμωδός κάνει, μία θλιβερή διαπίστωση. Τα χρόνια της ζωής του ανθρώπου μπορεί να φθάσουν, στην καλύτερη περίπτωση, τα ογδόντα- το μεγαλύτερο όμως μέρος τους είναι πόνος και μόχθος. Είναι σύμφυτος ο πόνος -και ο ψυχικός και ο σωματικός- στη ζωή μας, ως μία όψη του υπάρχοντος στον κόσμο κακού. Αυτό επιβεβαιώνει και ο λόγος του Ιησού Χριστού: «εν τω κόσμω θλίψιν έξετε». Δεν υπόσχεται στους πιστούς Του κάποιο ουτοπικό – άλυπο βίο. Συμπληρώνει όμως: «αλλά θαρσείτε. ΕΓΩ νενίκηκα τον κόσμον». συνεπώς και τα κακά του κόσμου. Μέσα σ’ αύτη την εν Χριστώ δυνατότητα υπέρβασης του πόνου εύχεται και η λειτουργική μας σύναξη: « Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως, οργής, κινδύνου και ανάγκης, του Κυρίου δεηθώμεν». Η διαπίστωση, συνεπώς, της πραγματικότητας του πόνου δεν αίρει την αναζήτηση της δυνατότητας απαλλαγής από αυτόν. Πώς μπορούν αυτά να κατανοηθούν; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δύναμη της μετάνοιας

Tου Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτου

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, μετάνοια είναι, νομίζω ταπεινά, να προσπαθώ να μάθω να αγαπώ τον Θεό μου και τον πλησίον μου, έχοντας επίγνωση των προσωπικών μου παθών και λαθών.
Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να έχουμε έγνοια και καλή αγωνία για το πως συγχωρούμε, πως εξομολογούμαστε, πως μετανοούμε. Αυτή η στάση, προϋποθέτει την τόλμη να βλέπουμε τα λάθη μας, τα πάθη μας, τις αμαρτίες μας. Τα οποία δεν είναι αφηρημένα. Είναι πολύ συγκεκριμένα! Έχουν όνομα! Δεν είναι γενικά και αόριστα: «Ε, είμαι αμαρτωλός, διάβασε μου παπά και μιαν ευχή».

Η μετάνοια είναι ένα κοίταγμα στον εαυτό μας. Στην ιδιαίτερή μας κάμαρη, μέσα στην καρδία μας να μαζέψουμε τον νου μας και να ταπεινωθούμε. Καρδίαν δε «συντετριμμένην και τεταπεινωμένην, ο Θεός ουκ εξουδενώσει», όπως μας βεβαιώνει ο 50ος Ψαλμός του Δαυίδ, που είναι ψαλμός μετανοίας. Η ταπείνωση αποτελεί προϋπόθεση στην μετάνοιά μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δέχεται ο Θεός τον διάβολο σε μετάνοια;

Η ακόλουθη διήγησις που προέρχεται μάλλον από κάποια λιγότερο γνωστή παραλλαγή της συστηματικής συλλογής του Γεροντικού* σκοπό έχει να διδάξη πόσο μεγάλη είναι η φι­λανθρωπία του Θεού και ότι κανένας αμαρτωλός δεν πρέπει να απελπίζεται, ακόμη κι αν νομίζη ότι έχει γίνει όμοιος στην αμαρτία με τον διάβολο.

***

Κάποιος άγιος γέρον­τας, μεγάλος και διο­ρατικός, έχοντας νική­σει και ξεπεράσει ό­λους τους πειρασμούς των δαιμόνων, είχε λά­βει το χάρισμα να βλέπη οφθαλμοφανώς το πώς επιδρούν στην ζωή των ανθρώπων οι άγγελοι και οι δαίμονες· πώς δηλ. ο καθέ­νας από την πλευρά του αγωνίζονται για την ψυχές των ανθρώπων. Ήταν δε τόσο μεγάλος και υψηλός στην αρετή, που τα ακάθαρτα πνεύματα τον υπολόγιζαν πολύ και συστέλλονταν μπροστά του. Πολλές φορές τα κορόιδευε και τα ύβριζε θυμίζον­τας τους την πτώσι τους από τους ουρα­νούς και την αιώνια κόλασι του πυρός που τα περιμένει. Οι δαίμονες λοιπόν μιλούσαν με θαυμασμό για τον μεγάλο γέ­ροντα κι έλεγαν ότι κανένας να μη τολμήση στο εξής να παλέψη μαζί του ή έστω και να τον πλησίαση, μη τυχόν και πληγωθή από τον γέροντα, διότι έχει ανέλθει σε μεγάλο πλούτο απάθειας και έχει τύχει της θεώσεως με την χάρι του Παναγίου Πνεύ­ματος.

Ενώ λοιπόν έτσι είχαν τα πράγματα, κάποιος δαίμονας ρωτά έναν σύντροφο του: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

50 περίπου φωτογραφίες από την φετινή πανήγυρη της αγίας Ζώνης στο Βατοπαίδι

Χάριν των αγαπημένων μας αναγνωστών, ανεβάζουμε κάποιες φωτογραφίες από την υποδοχή του σεβασμιότατου Αυστρίας και το ξεκίνημα της πολύωρης προσευχητικής αγρυπνίας. Εννοείται, βέβαια, ότι οι φωτογραφίες δεν μπορούν να αποτυπώσουν το βάθος της αληθινής χριστιανικής ζωής και μάλιστα της μοναχικής, η οποία χαρακτηρίζεται από ένα είδος αγαπητικού «αυτομίσους» και είναι μια σκληρή καθημερινή πάλη με αντικείμενο το να δώσουμε την καρδιά μας στον Χριστό «εν πνεύματι και αληθεία». Πρέπει, επίσης, εμείς οι κοσμικοί να φροντίσουμε ιδιαιτέρως να απαλλαγούμε από την «κουτσομπολίστικη» και «χαβαλεδίστικη», κάπως, αντιμετώπιση του πνευματικού κόσμου, η οποία δυστυχώς οργιάζει στα εκκλησιαστικά περιβάλλοντα και μάλιστα στο διαδίκτυο. Μέσα σε αυτό το κλίμα της πλάνης εντάσσεται και η υπέρμετρη «πνευματική» ειδησεοθηρία. Ας αγωνιστούμε για να έχουμε τον Θεό μέσα στην καρδιά μας, χωρίς τις άστοχες «πνευματικές», δήθεν, αργολογίες. Χρειάζονται, δηλαδή, μετάνοια διαρκής, εξομολόγηση, καθημερινή προσευχή, μετάνοιες (αν έχουμε αυτή την ικανότητα από άποψη σωματική), θεία λειτουργία και θεία κοινωνία τακτικά, ταπείνωση, να βάζουμε, με τον λογισμό μας, τον εαυτό μας κάτω από όλο τον κόσμο, να προνοούμε για τις ανάγκες των άλλων, να πονάμε με τον πόνο των άλλων και να χαιρόμαστε με την χαρά των άλλων, να γίνουμε «τοις πάσι τα πάντα» (δηλαδή: γονείς για τα παιδιά μας και τους/τις συζύγους τους, παιδιά για τους γονείς μας, αδέλφια για τα αδέλφια μας, συνάδελφοι για τους συνάδελφούς μας, γείτονες για τους γείτονές μας, μαθητές για τους δάσκαλούς μας, δάσκαλοι για τους μαθητές μας (όσοι είμαστε επιφορτισμένοι με αυτήν την υποχρέωση), εργάτες για τους πελάτες μας, σύζυγοι για τους σύζυγούς μας, συνάνθρωποι για τους συνάνθρωπούς μας, και ούτω καθεξής) και, πάνω απ’ όλα, ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ. Φτάνει πια με την υποκρισία (που συχνά δεν την καταλαβαίνουμε κιόλας ούτε εμείς οι ίδιοι) και τον κομπλεξισμό, που έχει καταντήσει «εθνικό σπορ»! Φτάνει πια με τον φθόνο, με την κακία, με την πορνεία! Αρκετά ξεφτιλισμένοι είμαστε οι άνθρωποι, όπως νομίζουμε, της Εκκλησίας, με τις χυδαίες μικροπρέπειές μας, που κάνουν τον Θεό να μην μας συμπαθεί! Να, αυτά λέει ο γέροντας Εφραίμ. Αυτά λένε οι πατέρες στο Βατοπαίδι. Αυτά λένε οι άγιοι γέροντες Ιωσήφ, ο Ησυχαστής και ο Βατοπαιδινός, καθώς και όλοι οι άγιοι: άνδρες, γυναίκες, παιδιά, νεώτεροι, παλαιότεροι, γεροντάδες, υποτακτικοί, κοσμικοί, μάρτυρες, ομολογητές, απόστολοι, ισαπόστολοι, δίκαιοι, προφήτες, άγγελοι. Αυτά λένε όλοι όσοι αγωνίζονται σωστά. Αυτά, σε τελική ανάλυση, είναι που μάς λέει ο ίδιος ο Κύριος. Χωρίς αυτά, λοιπόν, η ενασχόληση με το Άγιο Όρος, τους γέροντες, και την ίδια την Εκκλησία ακόμα, είναι μάταιη και μάλιστα προβληματική, δεν οδηγεί πουθενά δηλαδή. Οι γέροντες υπάρχουν για να μας πιάνουν από το χέρι και να μας οδηγούν στον Χριστό. Γι’ αυτό ο Θεός δίνει αυτό το χάρισμα. Κοιτώντας αυτές τις φωτογραφίες, και ειδικά τις τελευταίες, ας αναλογιστούμε λίγο, πέρα από την εθνική και πολιτιστική, μεταξύ πολλών άλλων, αποστολή της Μονής Βατοπαιδίου, το γεγονός ότι τόσοι άνθρωποι άφησαν την ζωή τους και πάρα πολλά αγαθά, υλικά αλλά και προσωπικά, για να μένουν με τις ώρες ακίνητοι προσευχόμενοι με όλο τους το είναι «υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας», που μάλλον έχει και την πιο μεγάλη σημασία.

VatopaidiFriend

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ξέρεις πόσο μεγάλη αμαρτία είναι να κρίνεις τον πλησίον;

Παραγματικά, τι μπορεί να είναι βαρύτερο απ’ αυτό; Τί άλλο μισεί τόσο πολύ και αποστρέφεται ο Θεός σαν την κατάκριση; Όπως ακριβώς είπαν οι Πατέρες, δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ’ αυτήν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Για να μετανοήσει η ψυχή πρέπει να ξυπνήσει..»

Δεν υπάρχει ανώτερο πράγμα απ’ αυτό που λέγεται μετάνοια και εξομολόγηση. Αυτό το μυστήριο είναι η προσφορά της αγάπης του Θεού στον άνθρωπο. Μ’ αυτό τον τέλειο τρόπο απαλλάσεται ο άνθρωπος απ’ το κακό. Πηγαίνομε, εξομολογούμαστε, αισθανόμαστε τη συνδιαλλαγή μετά του Θεού, έρχεται η χαρά μέσα μας, φεύγει η ενοχή. Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει αδιέξοδο. Δεν υπάρχει αδιέξοδο γιατί υπάρχει ο εξομολόγος, που έχει την χάρι να συγχωρεί. Μεγάλο πράγμα ο πνευματικός! … Κάθε μέρα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »