Πως απήντησαν οι Γέροντες Πορφύριος και Παΐσιος στο δίλημμα γάμος η παρθενία

04_gPORFYRIOS

Σ’ ένα φίλο, που αντιμετώπιζε δίλημμα γάμου η παρθενίας, ο Γέροντας πρόσφερε πολλές προοπτικές σωτηρίας και τον απάλλαξε από το άγχος του διλήμματος, πριν ακόμη διαλέξει οτιδήποτε, λέγοντάς του: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιστολή π. Φιλοθέου Ζερβάκου προς μητέρα που ελυπήθη διότι η κόρη της ακολούθησε τη μοναχική ζωή

philotheoszervakos3

Εάν η Ελένη έπαιρνε κακό δρόμο, τότε έπρεπε να λυπηθήτε τόσο πολύ, αλλά η Ελένη ακολούθησε τον δρόμο του Θεού. Άκουσε την φωνή του Ευαγγελίου που λέγει: ο φιλών πατέρα ή μητέρα περισσότερον από εμέ, δεν είναι άξιος να με ακολουθήση. Σας αγαπούσε, σας αγαπά και θα σας αγαπά έως τέλους της ζωής της, αλλά και από σας και από όλους τους συγγενείς και φίλους αγάπησε περισσότεροι τον Χριστόν και επροτίμησεν, από κάθε άλλον άνθρωπον γήινον, μάταιον, να νυμφευθη τον ουράνιον και αθάνατον Νυμφίον Χριστόν. Δεν έπρεπε, λοιπόν, να λυπηθητε τόσο πολύ, επειδή η κόρη σας επροτίμησε να γίνη νύμφη του ουρανίου Βασιλέως Χριστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πόντος: Μοναχισμός και μοναστήρια

Του Κώστα Φωτιάδη

Η αρχή της σύστασης της Εκκλησίας στον ιστορικό και καππαδοκικό Πόντο ταυτίζεται με την εμφάνιση του ασκητισμού στην περιοχή, όπου πρώτος ο Απόστολος Ανδρέας με κίνδυνο της ζωής του δίδαξε τη χριστιανική θρησκεία. Η πρώτη μονή ιδρύθηκε από τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος οργάνωσε τη μοναστική ζωή του Πόντου, όταν μαζί με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο μόνασαν στην κοιλάδα του ποταμού Ίριδα και μελέτησαν και νομοθέτησαν τη μοναχική ζωή.

Στο πνεύμα αυτών των πατέρων, λοιπόν, ιδρύθηκαν στην προικισμένη με φυσικές καλλονές περιοχή της Τραπεζούντας και γύρω από αυτήν, τα μοναστήρια του Πόντου. Το χαρισματικό εξωκοσμικό περιβάλλον γρήγορα έγινε το κέντρο του κοινόβιου ασκητισμού. Η επίλυση του στεγαστικού και ασκητευτικού προβλήματος πολλών μοναχών στις απάτητες βουνοκορφές δημιούργησε τους «συνοικισμούς των μοναχών», που αργότερα με την οικοδόμηση θαυμάσιων κτισμάτων και ιερών ναών μετεξελίχθηκαν σε αυτοτελή ιδρύματα και μοναστήρια. Εμπνευσμένος από τη μοναστική ζωή της πατρίδας του Τραπεζούντας, ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης ίδρυσε το πρώτο αγιορείτικο μοναστήρι.

Τα μοναστήρια αποτελούσαν πάντα τους προμαχώνες της Ορθοδοξίας και τους τόπους υλοποίησης του χριστιανικού ιδεώδους. Εκεί καλλιεργήθηκε συστηματικά στο πέρασμα των αιώνων η σύνδεση του χριστιανισμού και του Ελληνισμού, της γνώσης και της πίστης της θείας και ανθρώπινης σοφίας. Το ιεραποστολικό έργο των μονών πολλές φορές επεκτάθηκε και έξω από τα γεωγραφικά όρια του Πόντου, με τη μεταλαμπάδευση της χριστιανικής γνώσης στους λαούς της Ανατολής, Λαζούς, Απχαζίους, Γεωργιανούς, Σκύθες κ.ά. Οι μορφωμένου, τις περισσότερες φορές, πατέρες δεν εργάστηκαν μόνο για τη διατήρηση της θρησκευτικής και εθνικής συνείδησης των υπόδουλων Ελλήνων, αλλά στάθηκαν στο πλευρό τους κάθε φορά που μαρτύρησαν στις επάλξεις της Ορθοδοξίας, όταν μετέτρεπαν τα μοναστήρια σε άσυλα και αναρρωτήρια για τους διωκόμενους Έλληνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για την μοναχική υπακοή

Γέροντος ιερομ. Πετρωνίου Τανάσε

Η υπακοή είναι παγκόσμια θεϊκή και αιώνια αρετή. Μόνον ο Θεός είναι Αυτόνομος και δεν εξαρτάται από κανέναν. Όλη η δημιουργία, ορατή και αόρατη, υλική και πνευματική πλάσθηκε από τον Θεό μ  ένα συγκεκριμένο σκοπό και προικισμένη με ιδιότητες, που να μπορούν να πραγματοποιούν αυτόν τον σκοπό. Έτσι, όλη η κτίσις υπακούει Αυτόν και πάντα τα όντα εκπληρώνουν τις εντολές Του.

Η λογική κτίσις, άγγελοι και άνθρωποι, προικισμένη με προσωπική ελευθερία, μπορεί να αρνηθή την υπακοή που έβαλε στην κόσμο ο Δημιουργός Θεός, αλλά αυτή η άρνησις, η ανυπακοή σημαίνει άρνησι του προσωπικού σκοπού και είναι εναντίον του Πλάστου και Δεσπότου. Αυτές οι δύο ανυπακοές Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέρων Ιωαννίκιος Διονυσιάτης (1942-2006), 1ο μέρος

Ο Γέρων Ιωαννίκιος ως Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους

Γέρων Ιωαννίκιος Διονυσιάτης, κατά κόσμον Αλέξανδρος Ανθίμου του Ανθίμου και της Παναγιώτας, εγεννήθη την 22-7-1942 στην Κύπρο, στο χωριό Αγριδάκι της κατεχόμενης από τους Τούρκους Επαρχίας της Κυρήνειας. Οι γονείς του ήσαν άνθρωποι με φόβον Θεού, εγέννησαν έξι παιδιά (πρώτος κατά σειράν), και ο μεν πατέρας του όταν έκοιμήθη έλεγε στους παριστάμενους «Βλέπετε αυτούς τους δύο με τα λευκά;» και αμέσως παρέδωσε την ψυχήν του, η δε μητέρα του κατά προτροπήν του εκάρη Μοναχή υπό το όνομα Μαριάμ κατά τα τελευταία δέκα έτη της ζωής της και εκοιμήθη και εκείνη από καρκίνο στον εγκέφαλο.

Μετά το Δημοτικό εφοίτησε στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακος και αργότερα εργάσθηκε επί ετη σε Αγγλική Τράπεζα. Φλεγόμενος όμως κυριολεκτικώς από θείον έρωτα και έφεση για την απράγμονα και ησύχιον ζωήν των μοναχών, ανεχώρησε για το Άγιον Όρος την 1-9-1967.

Ο ένθερμος ζήλος του και η ζέσις της προς τον Θεόν αγάπης του διαφαίνεται και σε κάποιο προσωπικό ημερολόγιο του που διατηρούσε όταν ήταν ακόμα λαϊκός. Εκεί καταγράφει τους καθημερινούς αγώνας του και τις πολλές φιλάνθρωπες δραστηριότητές του, τις επισκέψεις του σε νοσοκομεία και σε άλλους χώρους όπου υπήρχε ανθρώπινος πόνος. Επίσης στο εν λόγω ημερολόγιο, το οποίο προσφυώς θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσωμε «Εξομολογήσεις», υπάρχουν αυτοσχέδιες προσευχές του, πλήρεις αγάπης προς τον Θεόν και αγωνίας για την σωτηρία της ψυχής του. Μία από αυτές παραθέτουμε ενδεικτικώς:

«Πανάγαθε Πατέρα, Φιλάνθρωπε Κύριε Ιησού Χριστέ, Πανάγιον Πνεύμα, Τριάς ομοούσιε, Σ΄ευχαριστώ διά την πρόνοιαν που έδειξες και σήμερον για μένα εναν ανάξιον αμαρτωλόν. Σε παρακαλώ βοήθα με να κατανοήσω την αγάπην Σου, για να μπόρεση και η δική μου καρδιά να σ΄ αγαπήση, όσον είναι δυνατόν, σύμφωνα με την δύναμιν που παρέχεις σ΄εμέ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 05 Μάιος, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Ο Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος (5 Ιανουαρίου)

Ο Θεοφάνης ο Έγκλειστος, κατά κόσμον Γεώργιος Βασίλιεβιτς Γοβόρωφ, υπήρξε γιός ιερέως. Γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1815 στο χωριό Τσερνάφσκα της επαρχίας Ορλώφ.

Από μικρός δέχθηκε την ευεργετική επίδραση που εξασκεί στην ψυχή το εκκλησιαστικό περιβάλλον με τις εικόνες, τις ψαλμωδίες, τις ακολουθίες, τις τελετές. Ο ίδιος έγραφε ότι το περιβάλλον αυτό αποτελεί τον ισχυρότερο παράγοντα για την σωστή αγωγή της παιδικής ψυχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Οσία Συγκλητική είπε… (5 Ιανουαρίου)

Τμήμα μωσαϊκού ναού του Αγίου Απολιναρίου του νέου στη Ραβέννα (526 μ.Χ)

1. Είπε η αμμάς Συγκλητική· «Εκείνους που πλησιάζουν προς τον Θεό στην αρχή τους περιμένει αγώνας και πολύς κόπος, ύστερα όμως χαρά ανείπωτη. Γιατί όπως ακριβώς αυτοί που θέλουν να ανάψουν φωτιά στην αρχή καπνίζονται και δακρύζουν και μόνον τότε κατορθώνουν αυτό που γυρεύουν να κάνουν – γιατί βέβαια λέει πως ο Θεός μας είναι φωτιά που κατατρώει – έτσι κι εμείς πρέπει να ανάψουμε μέσα μας τη θεία φωτιά με δάκρυα και πόνους». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »