Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης, ο λόγιος Αγιορείτης του 20ου αιώνα (1916 – 2006)


Ιωσήφ Μοναχού Διονυσιάτου

Το γέννημα της περιφήμου Ναυπάκτου, αλλά και το βλάστημα και θρέμμα της Ιεράς Μονής Διονυσίου, αλλά και το καύχημα ολοκλήρου του αγιορειτικού κόσμου.
Νέος 25 περίπου ετών, απόφοιτος ανωτάτων σπουδών, αφού προηγουμένως σύμφωνα με τους νόμους ετέλεσε την στρατιωτικήν του θητεία, υπακούοντας στην φωνήν της πατρίδος επιτάσσεται ξανά κατά τον φοβερόν εκείνον πόλεμον του 40, όπου και με ανδρείο πατριωτικό φρόνημα προχωρά στην πρώτη γραμμή. Μέχρι τότε δεν είχεν την κλήσιν προς τον Μοναχισμόν. Όμως ο Πανάγαθος, όπου τον επέλεξεν εκ κοιλίας μητρός, αφού με θαυματουργικόν τρόπον διέσωσεν την ζωήν συγχρόνως του χάρισε τόσον την κλήσιν όσον και την πρόσκλησιν ν΄ αφιερωθή στον Θεόν. Υπόσχεται λοιπόν την τελείαν αποταγήν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο νέος ανακαινιστής της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

Πανήγυρις στην Νέα Σκήτη. Ο Γέροντας Ιωσήφ κάτω αριστερά καθήμενος.  Ο παραδελφός του παπα Χαράλαμπος (μετέπειτα Ηγούμενος της Ι.Μ. Αγίου Διονυσίου, Αγίου Όρους)  διακρίνεται στο κέντρο της φωτογραφίας (κρατώντας την εικόνα)

Πανήγυρις στην Νέα Σκήτη. Ο Γέροντας Ιωσήφ κάτω αριστερά καθήμενος. Ο παραδελφός του παπα Χαράλαμπος (μετέπειτα Ηγούμενος της Ι.Μ. Αγίου Διονυσίου, Αγίου Όρους) διακρίνεται στο κέντρο της φωτογραφίας (κρατώντας την εικόνα)

Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (1921-2009)

Η πρώτη γνωριμία μου με τον αείμνηστο αυτόν Γέροντα, κατά το έτος 1964, συνταυτίζεται με τη γνωριμία μου με αυτό το ίδιο το Άγιο Όρος και κατ’ επέκταση με το μοναχικό ιδεώδες.

Όταν η πρόνοια της Κυρίας μας Θεοτόκου, με έφερε για πρώτη φορά στο περιβόλι της, οι ζωντανότερες αναμνήσεις παρέμειναν ανεξίτηλες από την επίσκεψή μου στη Νέα Σκήτη. Παρ’ όλη την τότε λειψανδρία του Αγίου Όρους, μπορώ να πω ότι η σκήτη αυτή ανθούσε με αρκετούς, αλλά και εναρέτους μοναχούς. Ανεβαίνοντας από τον αρσανά προς τα πάνω, συναντούσες τις ευλαβείς συνοδείες των Κυριλλαίων, των Χαλδέζων, των Αβρααμαίων και πολλών άλλων ευλαβών σκητιωτών μοναχών.

Ανηφορίζοντας πρός την Ιερά Μονή Αγίου Παύλου συναντάς έναν πανύψηλο πύργο. Κάτω από τη σκιά αυτού του πύργου υπάρχουν μερικά ησυχαστικά κελλάκια. Σέ ένα από αυτά, στόν «Ευαγγελισμό», πέντε μόλις χρόνους πρωτύτερα, άφησε την τελευταία του πνοή, ένα από τα μεγαλύτερα αναστήματα του ησυχασμού των τελευταίων αιώνων. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 07 Ιούλιος, Απόψεις ρασοφόρων, Απόψεις διαφόρων προσώπων, Γέρ. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, Συναξάρι. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »