«Ένας Καστοριανό​ς Νεομάρτυς»

neomartis

Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι. Μ. Καστορίας Αρχιμ. Αθανασίου Γιαννουσά

Οι Nεομάρτυρες, όπως γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο προοίμιο του νέου μαρτυρολογίου, είναι η δόξα της Εκκλησίας και ο ανακαινισμός όλης της ορθοδόξου πίστεως.

Βλέποντας, δηλαδή, οι άνθρωποι οι οποίοι ζούσαν στα χρόνια της δουλείας κάτω από το βαρύ πέλμα του κατακτητού, την θαρραλέα ομολογία αυτών των παιδιών, μάθαιναν πως αυτά τα οποία υπέμεναν παλαιότερα ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Γεώργιος και οι άλλοι παλαιοί Μάρτυρες, ήταν πραγματικά και τα έβλεπαν με τα μάτια τους στα πρόσωπα αυτά των Νεομαρτύρων.

Έχει γραφεί, ακόμη, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Νεομάρτυς και Οσιομάρτυς Χριστόφορος ο Διονυσιάτης (+1818) Αγιορείτης Άγιος Μνήμη 16 Απριλίου

319182-00Μαρτύρησε στην Ανδριανούπολη στις 16 Απριλίου 1818

Ο άγιος καταγόταν από την Ανδριανούπολη της Θράκης, από γονείς ευσεβείς.

Το κοσμικό του όνομα ήταν Χριστόδουλος. Ήταν πράος, ήσυχος και καλοπροαίρετος άνθρωπος.

Πολύ ευλαβής και θερμός Χριστιανός.

Στεναχωριόταν όταν άκουγε πως κάποιος Χριστιανός εξισλαμίζεται και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τον αποτρέψει.

Αυτό όμως για το οποίο λυπόταν το έπαθε και ο ίδιος. Πώς συνέβη το γεγονός ; Ο άγιος ήταν ράφτης και είχε με ενοίκιο δικό του ραφείο.

Έτυχε να χάσει κάποια χρήματα , που ήταν για να πληρώσει τα χρέη του και ούτε δουλειά είχε για να οικονομήσει κάτι.

Ήταν πολύ απελπισμένος , δεν είχε να αγοράσει ούτε ψωμί αλλά ντρεπόταν να το φανερώσει παραπέρα.

Ένα πρωί πήγε σε ένα καφενέ που είχε ένας Αρμένιος εξωμότης. Μόλις τον είδε ο καφετζής τον χαιρέτισε . Τι κάνεις, Χριστόδουλε ; Άνοιξες το μαγαζί σου ;

Ναι, το άνοιξα, του απάντησε ο άγιος, ενώ δεχόταν τον καφέ από τον καφετζή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαρτύριον Αγίου Αντωνίου Αθηναίου

Agios Neomartys Antonios o Athinaios 654

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΙΟΥ

 

Ούτος ο νεοφανής Μάρτυς του Χριστού, ήτον από τας περιφήμους Αθήνας, οι δε γονείς αυτού, ήσαν πάμπτωχοι,και αφανείς, ονομαζόμενοι, Μήτρος και Καλομοίρα· ανατραφείς δε υπ’ αυτών θεοσεβώς,και τα ιερά γράμματα μαθών, όταν έγινε δώδεκα χρόνων, μην υποφέροντας να βλέπη εις πολλήν πτωχείαν τους γονείς του, επειδή άλλην καμμίαν τέχνην δεν έτυχε διά να μάθη, παρέδωκε τον εαυτόν του να δουλεύη με μισθόν, εις κάποιους Αρβανίτας Τούρκους, όπου έτυχαν τότε εις τας Αθήνας, και από τον μισθόν αυτόν, εβοήθει και τους γονείς του. Όταν δε εγινε χρόνων δεκαέξ, ήλθεν η Ρωσσική αρμάδα εις τον Μωρέα, κατά το,αψο’ (1770) έτος, και επειδή οι αυθένται του, επήγαν διά να κουρσεύσουν, και να σκλαβώσουν τους εν τω Μωρέα Χριστιανούς, τους ηκολούθησε και ο Αντώνιος. Εκεί δε πηγαίνοντας, επωλήθη ως σκλάβος από τους αυθέντας του Αλβανίτας εις κάποιους Αγαρηνούς εμίρηδες, οι οποίοι αφ’ ου τον ηγόρασαν, τον ετιμώρησαν με διάφορα είδη βασάνων, διά να τον τουρκίσουν, αλλά δεν εδυνήθησαν· όθεν τον επήραν μαζί των εις το στράτευμα το Τούρκικον, όπου ευρίσκετο τότε εις τον Δούναβιν ποταμόν, και εκεί, επωλήθη ο ευλογημένος πέντε φοραίς από αυθέντας σκληροτέρους, εις σκληροτέρους άλλους μεταπωλούμενος, και μεταγοραζόμενος, οίτινες όλοι ο καθ’ ένας, εδοκίμασαν να γυρίσουν τον Άγιον εις την θρησκείαν τους, πότε με κολακείας, και ταξίματα, πότε με φοβέραις, και πότε με διαφόρους παιδείας· αλλ’ εις μάτην εκοπίασαν· επειδή ο γενναίος Αντώνιος ήταν καλά στερεωμένος εις την ευσέβειαν. Εις όλον δε το ύστερον, επωλήθη εις έναν Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Ζαχαρίας

Μαρτύρησε στην Πάτρα στις 20 Ιανουαρίου το 1782

Ο άγιος καταγόταν από την περιοχή της Άρτας και ήταν στο επάγγελμα γουναράς. Για κάποιο λόγο, τον οποίο δεν γνωρίζομε ,αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε μουσουλμάνος. Έφυγε δε και εγκαταστάθηκε στην Πάτρα., όπου είχε εργαστήριο και συνέχιζε το επάγγελμά του.

Παρά την άρνησή του είχε ένα βιβλίο « Αμαρτωλών σωτηρία» και το διάβαζε κρυφά. Το αποτέλεσμα ήταν να έλθει σε άκρα μετάνοια και να κλαίει πικρά για το μεγάλο κακό που έπαθε. Παρακαλούσε δε θερμά τον Κύριο να τον αξιώσει να τύχει της σωτηρίας του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος εξ Ιωαννίνων

Μαρτύρησε στις 17 Ιανουαρίου 1838 στα Ιωάννινα

Ο άγιος νεομάρτυς Γεώργιος, ο πολιούχος των Ιωαννίνων , καταγόταν από ένα χωριό των Γρεβενών, το οποίο ονομαζόταν Τζούρχλη, σήμερα Άγιος Γεώργιος.

Ήταν φτωχός και αγράμματος άνθρωπος . Σε ηλικία οκτώ ετών έμενε ορφανός. Και από τους δύο γονείς του. Όταν μεγάλωσε εργαζόταν ως ιπποκόμος σε κάποιον τούρκο αγά .Οι Τούρκοι ,όπως συνήθιζαν, δεν τον αποκαλούσαν με το όνομά του αλλά Γκιαούρ Χασάν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος νεομάρτυς Ιωάννης εκ Κονίτσης

icon agios ioannis

Μαρτύρησε στο Αγρίνιο στις 23 Σεπτεμβρίου 1814

Ο άγιος καταγόταν από την Κόνιτσα και ήταν στην εθνικότητα Τούρκος και φυσικά μουσουλμάνος. Ο πατέρας του ήταν δερβίσης και είχε μάλιστα το αξίωμα του σέχη ( ηγούμενος ισλαμικού τάγματος δερβίσηδων ). Ήταν δε γνωστός και σεβαστός όχι μόνο στους Τούρκους της Κόνιτσας αλλά και άλλων περιοχών.

Μεγαλώνοντας ο άγιος διδάχθηκε από τον πατέρα του το ισλάμ και έγινε μάλιστα δερβίσης. Είκοσι περίπου χρονών έφυγε από την πατρίδα του και αρχικά εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα ,κατόπιν στο Βραχώρι, σημερινό Αγρίνιο. Εκεί έγινε προσωπικός δερβίσης του πασά Ισουφάραβα ,ο οποίος εκτιμούσε βαθύτατα τον σέχη πατέρα του. Μετά από δύο χρόνια έφυγε ο Ισουφάραβας για τα Ιωάννινα και την θέση του πήρε ο Σουλεϊμάν Μέης. Ο Ιωάννης δεν ακολούθησε τον Ισουφάραβα αλλά ούτε και έκατσε κοντά στον Σουλεϊμάν. Έμεινε στο Αγρίνιο και ζούσε μαζί με τους Χριστιανούς. Παρόλο που είχε γεννηθεί μέσα στην πλάνη είχε το χριστιανικό πολίτευμα έμφυτο Είχε βγάλει τα λευκοπράσινα ρούχα ,περιφερόταν ντυμένος όπως οι Χριστιανοί , συμπεριφερόταν ως χριστιανός ,συναναστρεφόταν τους Χριστιανούς και ο πόθος του ήταν να βαπτισθεί. Κανένας δεν τολμούσε όμως να τον βαπτίσει διότι υπήρχε νόμος με τον οποίο αποκεφαλιζόταν ο κληρικός που τολμούσε να βαπτίσει μουσουλμάνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος νεομάρτυς Ιωάννης από την Κρήτη

crete

Μαρτύρησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1811 στη Νέα Έφεσο

Ο Άγιος καταγόταν από την Κρήτη αλλά ζούσε στην περιοχή της Νέας Εφέσου, Κουσάντασι, όπως την ονόμαζαν οι Τούρκοι. Ήταν γεωργός στο επάγγελμα και ήταν αρραβωνιασμένος. Νέος στην ηλικία , κόσμιος, συνετός, σώφρων, στολισμένος με πολλές αρετές.

Κάποτε με δύο φίλους και συμπατριώτες του Σφακιανούς πήγαν έξω από την πόλη να διασκεδάσουν στο πανηγύρι που γινόταν, κατά παλαιά συνήθεια, την ημέρα της αποτομής της τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου. Εκεί που έτρωγαν και έπιναν πέρασαν άνθρωποι του αγά και τους ζήτησαν να πληρώσουν κεφαλικό φόρο. Οι δυο Σφακιανοί δεν δέχονταν με κανένα τρόπο να πληρώσουν ούτε λίγο ούτε πολύ. Οι άνθρωποι του αγά ενεργώντας με το κύρος της εξουσίας τους άπλωσαν και πήραν ένα όπλο απ’ τους Σφακιανούς, εκείνοι αντέδρασαν και, τραβώντας το με βία, το απέσπασαν από τα χέρια των Τούρκων, με αποτέλεσμα να πιαστούν στα χέρια ,να σκοτώσουν έναν από τους Τούρκους υπαλλήλους και να τραυματίσουν τους άλλους. Αμέσως μετά έτρεξαν να εξαφανιστούν, για να μη συλληφθούν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »