Ομιλία για τις Εθνικές Επετείους της 25ης Μαρτίου 1821 και της 1ης Απριλίου 1955

της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου

Δημοτικό Θέατρο Λατσιών
23 Μαρτίου 2012, Ώρα 8μ.μ.

Ιστορία του Νικηταρά

Αυτούς τους σκαπανείς της λευτεριάς μας τιμούμε κι εμείς απόψε. Τους ήρωες της Εθνεγερσίας του 1821 και της Επανάστασης του 1955. Αυτούς που μέθυσαν με τ’ όραμα της λευτεριάς και της Ελλάδας. Γιατί η Ελλάδα, κατά τον ποιητή μας Κώστα Μόντη είναι:

«τελευταίος θάμνος στον γκρεμνό

να τον αρπάζει η λευτεριά να κρατιέται»

Ελληνίδες, Έλληνες

Καταρχάς, να μου επιτρέψετε να Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εικόνα της φωτιάς και του πολέμου

Έκπληκτος ο πατήρ Διονύσιος του ιερού ναού Παναγιάς Ναυπλίου ανακάλυψε στα κειμήλια του ιερού ναού μια σπάνια εικόνα του Αγίου Αντωνίου με ιδιόχειρη υπογραφή του αγωνιστή της επαναστάσεως του 1821 Νικηταρά Σταματελόπουλου (ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΥ). Στην φωτογραφία της ιστορικής Αγίας Εικόνος του Αγίου Αντωνίου-της Φωτιάς και του πολέμου- δωρεά του Νικηταρά στην ενορία μας που έγινε το 1821 ως αφιέρωμα στον Ι.Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου Ναυπλίου- για την ιστορική και καθοριστική για το μέλλον του αγώνα, μάχη και νίκη κατά των Οθωμανών στο Βαλτέτσι, όταν με μισό αριθμό Ελλήνων σε σύγκριση με τους Τούρκους κατάφερε να τους εξοντώσει, τόσο που έπαθε και το χέρι του αγκύλωση από την λαβή του σπαθιού και δεν μπορούσαν να το αποτραβήξουν, θα μας πει ο ιερέας του ιερού ναού και συνεχίζειαπό την ίδια ενορία επίσης ήταν και η σύζυγός του Αγγελίνα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Επετειακό»

 ΚολοκοτρώνηςΜαγρυγιάννηςΝικηταράςΠλαπούτας

Μετά την Επανάσταση και μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια ακολούθησε η Βαυαροκρατία. Οι Βαυαροί, που ήρθαν με τον Όθωνα και κυβέρνησαν απολυταρχικά επί τριάντα ολόκληρα χρόνια (1833-1862), περιφρόνησαν και αγνόησαν τους φτωχούς λαϊκούς αγωνιστές του ’21, που είχαν ποτίσει με ποταμούς αιμάτων το δέντρο της λευτεριάς και πια ζητούσαν αποκατάσταση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ…

nikitaras2Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο αποκληθείς «Νικηταράς ο Τουρκοφάγος», ήρωας από τους λίγους της Επαναστάσεως του 1821, πέθανε στη «ψάθα», ως γνωστόν, επαιτών στα σοκάκια του Πειραιώς. Η αρμόδια Αρχή, μάλιστα, η οποία χορηγούσε τα πόστα στους επαίτες (ήταν τόσοι πολλοί που ζητιάνευαν μόνο μια ημέρα της εβδομάδας) είχε ορίσει για τον ήρωα-επαίτη μια θέση κοντά στο…σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η Εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε να επαιτεί κάθε Παρασκευή.
Ήταν δε τόση η ένδειά του, σχεδόν τυφλού, πλέον στρατηγού (η πατρίς δεν του είχε χορηγήσει σύνταξη), ώστε δεν είχε χρήματα ούτε για να αγοράσει ψωμί για την άρρωστη γυναίκα του. Η περιπέτεια του ήρωα έφτασε στα αφτιά πρέσβη Μεγάλης Δυνάμεως, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνησή του. Έτσι κάποια στιγμή, απεσταλμένος της πρεσβείας, βρέθηκε στο «πόστο» όπου επαιτούσε ο οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο, μάζεψε αμέσως το απλωμένο του χέρι.
«Τι κάνετε στρατηγέ;» ρώτησε ο απεσταλμένος. «Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα», απάντησε περήφανα ο ήρωας. «Μα εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στο δρόμο;» επέμεινε ο ξένος. «Η πατρίδα μού έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πώς περνάει ο κόσμος», αντέτεινε ο περήφανος Νικηταράς.
*Απόσπασμα απο δημοσίευση της Σημερινής

Πηγή