Όσο πιο μακριά από τη ζωή, τόσο πιο κοντά στο θάνατο! – Πώς ξεκλειδώθηκα!

VatopaidiFriend: Ένας σύγχρονος νέος διηγείται πώς γνώρισε το Χριστό και πώς οδηγήθηκε στην αληθινή επίγνωση και έγινε φίλος του μέσα από απλές καθημερινές συνήθειες που αποτελούσαν τη χαρά, τη διασκέδαση, την απόλαυσή, την ανάπαυσή του!

Για το Χριστό δεν υπάρχει τίποτε κρυφό. Βλέπει. Βλέπει παντού. Τα μάτια του βλέπουν και μέσα στο σκοτάδι. Και μέσα στα βάθη της καρδιάς μας. Όσο και αν εμείς την διπλοκλειδώνουμε!

-Τί γίνεται εκεί μέσα;

Προσπαθώ να αποκριθώ την αθώα περιστερά.

-Πού, Κύριε; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συγχώρηση. Η αληθινή ελευθερία!

Ας ακούσουμε μια παλαιά ιστορία. Ένας πατέρας, όταν γέρασε, διένειμε την περιουσία του στα παιδιά. Κράτησε ένα πολύτιμο δαχτυλίδι με ένα τεράστιο διαμάντι.
-Αυτό, τους είπε, θα το δώσω σ’ εκείνον που έχει κάνει την πιο καλή πράξη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πως αισθάνονται οι έφηβοι για τον εαυτό τους

«Η Ιωάννα σταμάτησε να πηγαίνει στην ενοριακή συντροφιά και κανένας δεν κατάλαβε γιατί. Αν και πολύ ντροπαλή φαινόταν να ενδιαφέρεται. Αργότερα ομολόγησε: «Έφυγα διότι εκεί θύμωνα με τον εαυτό μου. Ήθελα να λάβω μέρος στη συζήτηση και δεν τολμούσα». Πρόσθεσε πως φοβόταν ότι οτιδήποτε θα έλεγε θα φαινόταν τετριμμένο και γελοίο, πως δεν ένοιωθε άνετα να βρίσκεται εκεί... Μερικές φορές ο φόβος ότι θα γελάσουν με τον έφηβο προχωρεί περισσότερο και αναστέλλει τη ροή των ιδεών του… Εκείνοι που είναι σκληροί όταν επικρίνουν τον εαυτό τους υποθέτουν πως και οι άλλοι τους βλέπουν με τον ίδιο τρόπο» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το ένδυμα της ντροπής

Η εκδίωξη από την Εδέμ. Λεπτομέρεια από τοιχογραφία του Masaccio, 1424-8.

«Εστίν αισχύνη επάγουσα αμαρτίαν και εστίν αισχύνη δόξα και χάρις» (Παροιμίες 26,11)

Η ντροπή -ή επί το ελληνικότερον η αιδώς και το αγιογραφικότερον η αισχύνη- είναι ένα δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο. Ένα στεφάνι δόξας και χάριτος. Το αίσθημα αυτό προ της πτώσεως στη ζωή των πρωτοπλάστων λειτουργούσε ως πηγαίος σεβασμός και ιερό δέος προ της παρουσίας του Θεού. Μετά τη διάπραξη της αμαρτίας, οι πρώτοι άνθρωποι κυριεύονται από το κοινό αίσθημα της ντροπής, διότι «έγνωσαν ότι γυμνοί ήσαν» και γι’ αυτό φοβούνται και σπεύδουν να κρυφθούν «από προσώπου Κυρίου του Θεού» (Γένεση 3,7-8). Η πτώση αλλοίωσε σημαντικά το βαθύ και άγιο αίσθημα του σεβασμού, μετατρέποντάς το σε φόβο, έλεγχο και ντροπή. Αυτά ωστόσο τα στοιχεία θα λειτουργήσουν έκτοτε, στην μεταπτωτική οικονομία της ζωής μας, ως κατάλοιπα, χρήσιμα για τη συγκράτηση του άνθρωπου από το κατήφορο της αμαρτίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συμβουλές: Αν ένα παιδί…

angelic advice

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική,

μαθαίνει να κριτικάρει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα,

μαθαίνει να καυγαδίζει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι τρεις φίλοι και ο βασιλιάς

Geron Arsenios o Hsyhastis 01

Εκ των διδαχών (Επιστολή) του μακάριου Γέροντα Αρσένιου του Ησυχαστή

Άγιον Όρος

Αγαπητόν μας παιδάκι Π. εύχομαι να είσαι καλά. Έλαβον την επιστολήν σου και εχάρην δια την καλήν σου υγείαν.

Τα χρήματα πού έστειλες πολύ σ΄ ευχαριστώ διότι με έκαμες μεγάλο καλό. Επειδή, εγώ εργάζομαι εις τον κήπον, ήθελα να φέρω νερό και πολεμούσα με τενεκάκι διότι δεν είχαμε χρήματα ν΄ αγοράσουμε σωλήνες και τώρα με αυτά πού με έστειλες τα έδωσα να με φέρουν και θα εύρω μεγάλην ανάπαυσιν. Και σεις να έχετε τον μισθόν και εύχομαι να σας χαρίση τα αιώνια αγαθά ο Χριστός μας και να είμεθα εις τον παράδεισον μαζί. Αμήν, Αμήν, Αμήν.

Και τώρα θα σου ειπώ διήγημα από τους αγίους πατέρες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δεν σεβαστήκατε ούτε την εικόνα του Αγίου Διονυσίου – Μια αυτόπτης μάρτυρας ξεσπάει

Ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω.

Ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω.

Με μεγάλη έκπληξη είδα την Κυριακή τα επεισόδια που λάβανε μέρος έξω από το μοναστήρι της Ιεράς Μονής του Αγίου Διονυσίου. Εκτός από την «ράβδο» που έπεσε είδα πράγματα που για εμένα ήτανε πολύ χειρότερα! Είδα έναν «κύριο» να χλευάζει μια ηλικιωμένη γυναίκα που προσευχόταν, είδα συνανθρώπους μας να γελάνε με τους πιστούς, όταν κάνανε το σταυρό τους στο Δι΄ευχών, είδα «άντρες» να επιτίθενται σε πλήθος από ηλικιωμένους και γυναικόπαιδα, είδα τα παιδιά αυτά που ήταν μάρτυρες αυτής της απαράδεκτης συμπεριφοράς να κλαίνε και αφού γύρισα σπίτι μου (στην Αθήνα, γιατί από εδώ έρχομαι για να αναπαυτώ στον ιερό αυτό χώρο που εσείς έχετε δίπλα σας και το πολεμάτε), είδα ΟΛΑ τα κανάλια να τα λένε όπως ΕΣΕΙΣ θέλατε! Ότι η Μονή διεκδικεί τα δικά ΣΑΣ κτήματα, ότι οι πιστοί επιτέθηκαν σε ΕΣΑΣ!!! Ειστε ΨΕΥΤΕΣ τουλάχιστον…για να μην σας στολίσω όπως πραγματικά σας αξίζει!

ΕΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΤΕ – ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΤΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ. ΕΣΕΙΣ επιτεθήκατε στους πιστούς, ΕΣΕΙΣ διεκδικείτε τα κτήματα της Μονής, τα οποία σας παραχωρεί, για να καλλιεργείτε χωρίς κανένα αντάλλαγμα, αλλά δεν σας φτάνει αυτό, όχι…εσείς θέλετε να γεμίσετε τον Όλυμπο τσιμέντο, να το κάνετε Αθήνα εκεί πέρα!  Αυτά γιατί δεν τα είπατε;;; Γιατί δεν είπατε την αλήθεια;;; Δεν σεβαστήκατε ούτε την εικόνα του Αγίου Διονυσίου και τα λείψανα που πετάξατε κάτω σαν να ήτανε σκουπίδια!! Αλλόθρησκοι και άπιστοι θα έδειχναν περισσότερο σεβασμό για την Μονή και όλα όσα αντιπροσωπεύει!…Με μια λέξη…ΝΤΡΟΠΗ!!!

Μαριλίζα

http://lefteria.blogspot.com/