Χριστούγεννα στη διασκέδαση και όχι στις ψυχές μας…

xristoygenna(3)

Δρόμοι στολισμένοι, βιτρίνες μαγαζιών φωτεινές και στολισμένες, αρκετοί άνθρωποι
ντυμένοι σαν άλλος  Άγιος Βασίλης περιμένουν τα παιδιά για κάποια
φωτογραφία! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ίαση και θεραπεία του ανθρώπου

ΚΑΤΗΧΗΣΗ 34η
Ίαση και θεραπεία του ανθρώπου

Αδελφοί και πατέρες, η αλήθεια του Θεού δεν είναι αφηρημένη ή διηγηματική διδασκαλία και θεωρία, αλλά βίωμα που ενσαρκώνει την ομολογία μας και όχι σχήματα και τύπους. Η άρνηση της πρώτης εντολής, που έθεσε ο δημιουργός Θεός, έγινε αφορμή της καταστροφής, όχι μόνο για μας, αλλά και για τα στοιχεία που μας περιβάλλουν. Μοναδική ελπίδα απαναφοράς και ανάκτησης αυτών που χάσαμε είναι η ορθή ομολογία, ως θεραπεία της άρνησης. Αυτή η επιστροφή και ανάσταση από την πτώση λέγεται μετάνοια, ως ανάκληση της λανθασμένης γνώμης και θέσης του νου, που δέχτηκε τα μη καλά ως καλά, δεν τήρησε το καθήκον και είχε ως αποτέλεσμα τα δεινά και το θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νοσταλγώ​ντας την ευγένεια..​.

Πώς τόσο αιφνιδίως χάθηκε η ευγένεια τριγύρω και αναμεταξύ μας; Μα, πού πήγε η αιδημοσύνη; Την τρομερή αλλαγή πιστοποιούμε ακόμα κι εμείς οι για την ώρα κάπως νεότεροι, εμείς που δεν γνωρίσαμε παρά μόνον ορισμένες ύστατες εκδηλώσεις της: την τήρηση κάποιων προσχημάτων, το παλιό καλό τακτ, την ακρίβεια στα ραντεβού, τον πληθυντικό αριθμό, την αυτονόητη παραχώρηση θέσης, τις ώρες κοινής ησυ­χίας, έννοιες όπως κοσμιότητα και κομψότη­τα, τις μικρές επισημότητες και τα ανώδυνα εθιμικά πρωτόκολλα, την αναμονή και την πρόποση στο τραπέζι, τις φιλόφρονες συ­στάσεις, το κράτημα της θύρας τη σεμνολογία και τη χαμηλοφωνία, την υπομονή στον διάλογο και παντού, την τάξη στη σχολική αίθουσα, την ευπρέπεια στους δημόσιους χώρους, τη μειλίχια οδήγηση, την ιπποσύνη προς τις γυναίκες -και όχι μόνο—, την χείρα βοηθείας, τον εξυπηρετικό μπάρμαν, το «από καλή οικογένεια», το «με συγχωρείτε», το «ευχαριστώ», το «παρακαλώ» και το «με τις υγείες σας», το καλωσόρισμα και την κατευόδωση, το «χαίρετε» στο ασανσέρ, το α­γουροξυπνημένο χαμόγελο, την ερυθρίαση, την αμηχανία, τον ξερόβηχα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είναι ο θησαυρός μας; Να βρούμε το Χριστό μας! (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Συνεχώς να στρέφεστε  στον εαυτό σας και να ρωτάτε. Ποιό είναι το νόημα της ζωής μας στόν κόσμο, ως μοναχών; Σαν πιστοί καλεσμένοι από το Θεό, στενάζουμε. Αν είμαστε  λίγο προσεκτικότεροι, η αίσθησις της παρουσίας της χάριτος θα μας έπειθε να είμαστε διακαείς επιθυμηταί της αναχωρήσεως από αυτόν τον κόσμο.  Να έλθει μια ώρα νωρίτερα αυτή η στιγμή, για να μας μεταστήσει.  Γιατί στους  πραγματικούς  πιστούς  γίνεται αυτό που λέει ο Παύλος·  «εμοί  το ζην Χριστός και το  αποθανείν κέρδος». Τί νόημα έχει η ζωή μας σε αυτόν τον κυκεώνα, σε αυτήν  την κόλαση;  Με τους  απατεώνες αυτούς που πέρασαν και τους δαίμονες, τί δουλειά έχουμε εμείς; Και σε τί θα μας φοβίσουν με τα διάφορα μέσα που επινοούν εις βάρος μας;  Σε μας  είναι  επιθυμητός ο θάνατος, γιατί την ματαιότητα αυτή, που οι άλλοι  την κλαίνε και την  αναζητούν,  εμείς την πετάξαμε μόνοι μας. Μόνοι μας δεν ήρθαμε εδώ και εξοριστήκαμε;  Με επίγνωση το κάναμε αυτό.  Γι’ αυτό δεν μας τρομοκρατούν αυτά.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πρόσωπο σήμερα είναι δυσδιάκριτο

 
Μητροπολίτου Μονεμβασίας & Σπάρτης Ευσταθίου
 
Στίς μέρες μας τό πρόσωπο ἔχει ὑποστεῖ φοβερή ἀλλοίωση.
Βλέπεις ἕναν ἄνθρωπο καί δέν μπορεῖς νά καταλάβεις, ὅσο σοφός καί ἄν εἶσαι, ὅση πεῖρα καί ἄν διαθέτεις, ἄν εἶναι καλός, ἄκακος,  ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἤ ἄνθρωπος πού φιλοξενεῖ μέσα του κάθε κακία.
Κάποτε, ἀλλά ὄχι παντοτε, μπορεῖς νά ὑποψιαστεῖς, ὅτι αὐτό τό ἀγγελικό πρόσωπο, αὐτός ὁ εὐγενικός ἄνθρωπος ἴσως νά κρύβει μέσα του τόν παλαιό Ἀδάμ.
Μπορεῖ γιά τόν κάθε συνάνθρωπό μας «ὁ παλαιός ἄνθρωπος» νά μήν ἔχει «πεθάνει» ἀκόμη. Μπορεῖ τά πάθη, ἡ ἁμαρτία καί ἄλλες ἀδυναμίες νά κατευθύνουν τή ζωή του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πορεία που οδηγεί στην ευτυχία… (Άγιος Βαλέριος Γκαφένκου)

Valerios

Ο νέος μάρτυρας και ομολογητής Βαλέριος Γκαφένκου (ο άγιος των φυλακών)

VatopaidiFriend: Πολλοί Ρουμάνοι αδελφοί μας κατά την περίοδο του αθεϊστικού (κομμουνιστικού) καθεστώτος διώχτηκαν, ομολόγησαν τον Χριστό και μαρτύρησαν στην Ρουμανία τον 20ό αιώνα. Ένας από αυτούς ήταν και ο Βαλέριος Γκαφένκου. Γεννήθηκε το 1921. Ενώ σπούδαζε Νομική και Φιλοσοφία στο Πανεπιστημίου του Ιασίου στο δεύτερο έτος φοιτήσεώς του, το 1941, φυλακίστηκε για τις χριστιανικές πεποιθήσεις του με ποινή 25 έτη φυλάκισης σε καταναγκαστικά έργα. Αγαπούσε και ζούσε την Ορθοδοξία και βοηθούσε με κάθε τρόπο τους συγκρατουμένους του στις φυλακές που έζησε. Ονομάστηκε «ο άγιος των φυλακών». Εξαιτίας των κακουχιών που υπέστη στις φυλακές προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1952, ενώ είχε πάρει «πληροφορία» από τον Θεό για τον θάνατό του ημέρες πριν και είχε ενημερώσει τους στενούς συγκρατουμένους του. Στις φυλακές βίωσε την Χάρη του Θεού σε τέτοιο βαθμό, που ομολογούσε συνέχεια ότι ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου.

Δημοσιεύουμε μία από τις λογοκρινόμενες επιστολές του προς την μητέρα του, που φαίνεται το μεγαλείο αυτού του σύγχρονου ομολογητού και μάρτυρα της πίστεως.

7 Μαρτίου 1946

Αγαπητή μου μαμά, σε είδα στην καρδιά της Νορίκας (της αδελφής του), στο επισκεπτήριο. Ήσουν αγαθή, ήπια, με μεγάλη κατανόηση. Εγώ σιωπούσα και κοίταζα μέσα στον εαυτό μου. Εκεί βρήκα την αγάπη… Σήμερα είμαι τόσο ευχαριστημένος! Κοιτάζω ήσυχος τη ζωή μου και τη ζωή ολόκληρου του κόσμου και βλέπω την επέμβαση του Θεού στα πάντα. Κοιτάζω τη ζωή μας και βλέπω το θαύμα του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος μιλά για τον Μοναχισμό

VatopaidiFriend. Με την συμπλήρωση δεκαέξι χρόνων από την εκδημία του Γέροντα Παΐσιου δημοσιεύουμε συνομιλία που είχε με κάποιον που σήμερα είναι μοναχός σε αγιορείτικη μονή.

-Γέροντα, όλοι οι μοναχοί καταλαβαίνουν το νόημα του μοναχισμού;

Ο μοναχισμός είναι μια μεγάλη τιμή και ευεργεσία του Θεού προς τον άνθρωπο.  Σιγά-σιγά όμως μπαίνει ο μοναχός στο βαθύτερο νόημα του. Αυτό τον κάνει να νοιώθει μια καρδιακή αγαλλίαση. Τότε αντιλαμβάνεται την μεγάλη ευεργεσία του Θεού. Δεν σταματά δε να δοξολογεί και να ευχαριστεί το Θεό. Νιώθει τη μεγάλη τιμή που του έκανε. Είναι λιγάκι δύσκολο να καταλάβει κανείς το μεγαλείο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »